Лидия Дэвис – американдық жазушы, аудармашы. Ұзындығы бір-екі беттей шағын әңгімелер, француз классикасын аударумен танымал. Биографиясы туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық романист, автор
American novelist
the author
Лидия Дэвис (15 шілде 1947 жылы туған) – американдық әңгімелер жазушы, романист, эссеші және француз және басқа тілдерден аудармашы. Ол көбінесе қысқа (бір-екі беттік) әңгімелер жазады. Дэвис Марсель Прусттің "Сванн жолы" және Густав Флоберттің "Мадам Бовари" сияқты француз әдебиетінің классикалық туындыларының бірнеше жаңа аудармаларын жасады.
Lydia Davis (born July 15, 1947) is an American short story writer, novelist, essayist, and translator from French and other languages, who often writes short (one or two pages long) short stories. Davis has produced several new translations of French literary classics, including Swann's Way by Marcel Proust and Madame Bovary by Gustave Flaubert.
Ерте өмір және білім
Дэвис 1947 жылғы 15 шілдеде Массачусетс штатының Нортгемптон қаласында дүниеге келген. Ол сыншы және ағылшын тілі профессоры Роберт Горхам Дэвис пен әңгімелер жазушы, мұғалім және естеліктер авторы Хоуп Хейл Дэвистің қызы. Дэвис бастапқыда "музыкамен - алдымен фортепианомен, содан кейін скрипкамен" айналысты, бұл оның бірінші сүйіктісі болды. Жазушы болу туралы Дэвис: "Мен, бәлкім, әрқашан жазушы болуға ұмтылғанмын, тіпті ол менің алғашқы сүйіктім болмаса да. Менің ойымша, менің ішкі бір бөлігімде әрқашан жазуға деген құштарлық болған, әйтпесе мен осымен айналыспаған болар едім" деді. Ол 1965 жылы Путни мектебінде орта білім алды. Ол Барнард колледжінде оқыды, сол кезде ол көбінесе өлеңдер жазды. Кейін Остер мен Дэвис ажырасып, Дэвис қазір суретші Алан Коттпен тұрмыс құрған. 2012 жылы ол Нью-Йорк университетінде Лилиан Вернонның ерекше жазушысы болып тағайындалды.
Davis was born in Northampton, Massachusetts, on July 15, 1947. She is the daughter of Robert Gorham Davis, a critic and professor of English,
and Hope Hale Davis, a short story writer, teacher, and memoirist. Davis initially "studied music—first piano, then violin—which was her first love." On becoming a writer, Davis has said, "I was probably always headed to being a writer, even though that wasn't my first love. I guess I must have always wanted to write in some part of me or I wouldn't have done it." She attended high school at The Putney School, Class of 1965. She studied at Barnard College, and at that time she mostly wrote poetry. Auster and Davis later divorced; Davis is now married to the artist Alan Cote, and was a Lillian Vernon Distinguished Writer in Residence at New York University in 2012.
Мансап
Дэвис алты көркем әдеби жинақ жариялады, соның ішінде «Оныншы үшінші әйел және басқа да әңгімелер» (1976) және «Бұзып жібер» (1986), PEN/Хемингуэй сыйлығының финалисі. Оның ең соңғы жинақтары — «Дискомфорттың түрлері», 2007 жылы Farrar, Straus and Giroux баспасында жарық көрген және Ұлттық кітап сыйлығының финалисі болған, сондай-ақ «Жасай алмаймын және істемеймін» (2013). Лидия Дэвистің жинақталған әңгімелері (2009) 2008 жылға дейінгі оның барлық қысқа әдеби туындыларын қамтиды. Дэвис Пруст, Флаубер, Бланшо, Фуко, Мишель Бутор, Мишель Лерис, Пьер Жан Жув және басқа француз жазушыларының шығармаларын аударған. Оның кейбір «әңгімелері» бір немесе екі сөйлемнен тұрады. Дэвис осы туындыларды алып қабатты ғимараттармен салыстырды, себебі оларды кең, бос кеңістік қоршап тұрады. Майкл ЛаПонте LA Review of Books журналында жазған мақаласында: «Лидия Дэвис флеш-фикшн жанрын ойлап таппаса да, ол оның ең көрнекті заманауи шебері» дейді. Заманауи авторлардың ішінде тек Дэвис, Стюарт Дайбек және Элис Фултон ғана «Американың үздік қысқа әңгімелері» және «Американың үздік поэзиясы» серияларында бірдей пайда болу ерекшелігін бөліседі. 2003 жылдың қазан айында Дэвис МакАртур стипендиясын алды. 2005 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Дэвис 2004 жылғы &NOW фестивалінде, Нотр-Дам университетінде құрметті спикер болды. Дэвис 2013 жылғы 22 мамырда 2013 жылғы Man Booker International Prize сыйлығының жеңімпазы деп жарияланды. Man Booker Prize веб-сайтындағы Дэвистің сыйлығы туралы ресми хабарламада оның туындылары «өлеңнің қысқалығы мен дәлдігімен» сипатталды. Қазылар алқасының төрағасы Кристофер Рикс: «Оның әңгімелеріне сақшылдық пен үлкен қияли назар аударылады. Барлық адамның таза емес ниеттерін және сезімдердің иллюзияларын анықтауға сақшылдық». Дэвис екі жылдық сыйлықтың бөлігі ретінде 60 000 фунт стерлинг жеңіп алды. Ол «қазіргі американдық көркем әдебиеттегі ең өзгеше ойлаушылардың бірі» деп есептеледі. Ол «Біздің бейтаныстарымыз» атты кітабын Amazon-да сатудан бас тартты.
Davis has published six collections of fiction, including The Thirteenth Woman and Other Stories (1976) and Break It Down (1986), a finalist for the PEN/Hemingway Award. Her most recent collections were Varieties of Disturbance, a finalist for the National Book Award published by Farrar, Straus and Giroux in 2007, and Can't and Won't (2013). The Collected Stories of Lydia Davis (2009) contains all her short fiction up to 2008. Davis has also translated Proust, Flaubert, Blanchot, Foucault, Michel Butor, Michel Leiris, Pierre Jean Jouve and other French writers, Some of her "stories" are only one or two sentences. Davis has compared these works to skyscrapers in the sense that they are surrounded by an imposing blank expanse. Michael LaPointe writing in the LA Review of Books goes so far as to say while "Lydia Davis did not invent flash fiction, she is so far and away its most eminent contemporary practitioner". Of contemporary authors, only Davis, Stuart Dybek, and Alice Fulton share the distinction of appearing in both The Best American Short Stories and The Best American Poetry series. In October 2003, Davis received a MacArthur Fellowship. She was elected a fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 2005. Davis was a distinguished speaker at the 2004 &NOW Festival at the University of Notre Dame. Davis was announced as the winner of the 2013 Man Booker International Prize on 22 May 2013. The official announcement of Davis's award on the Man Booker Prize website described her work as having "the brevity and precision of poetry". The judging panel chair Christopher Ricks commented, "There is vigilance to her stories, and great imaginative attention. Vigilance as how to realise things down to the very word or syllable; vigilance as to everybody's impure motives and illusions of feeling." Davis won £60,000 as part of the biennial award. She is widely considered "one of the most original minds in American fiction today." She declined to sell her book, Our Strangers, on Amazon.
Таңдалған аудармалар
(Дэвис Морис Бланшоның "Жуберт және кеңістік" атты 19 беттік соңғы сөзін аударды.) Конрад Детрез (1984). Өртеуге арналған шөп. Аудармашы Лидия Дэвис. Харкорт Брейс Йованович. Мишель Бутор (1986). Жерорта теңізі жерлерінің рухы. Аудармашы Лидия Дэвис. Марлборо баспасы.
(Davis translated the 19 page afterword by Maurice Blanchot, "Joubert et l'espace.") Conrad Detrez (1984). A Weed for Burning. Translator Lydia Davis. Harcourt Brace Jovanovich. Michel Butor (1986). The Spirit of Mediterranean Places. Translator Lydia Davis. Marlboro Press.