Энни Диллард: Американдық жазушының өмірі мен шығармалары
Annie Dillard
Америкалық жазушы Энни Диллард – «Pilgrim at Tinker Creek» Пулитцер сыйлығының иегері. Эссе, поэзия, романдар авторы. Өмір мен оянған сезім туралы жазады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық автор Энни Диллард (туған аты Доак; 30 сәуірде 1945 жылы туған) – американдық автор, көркем және көркем емес әдебиеттегі баяндамалық прозасымен әйгілі. Ол поэзия, эссе, проза және әдеби сын-қарастырулар, сондай-ақ екі роман мен бір естелік жариялаған. Оның 1974 жылы жарық көрген «Тинкер Криктегі саяхатшы» кітабы 1975 жылы жалпы тақырып бойынша Пулитцер сыйлығына ие болды. 1980 жылдан бастап Диллард 21 жыл бойы Коннектикут штатының Миддлтаун қаласындағы Веслиан университетінің ағылшын тілі кафедрасында оқытумен айналысты.
American author
Annie Dillard (née Doak; born April 30, 1945) is an American author, best known for her narrative prose in both fiction and non fiction. She has published works of poetry, essays, prose, and literary criticism, as well as two novels and one memoir. Her 1974 book Pilgrim at Tinker Creek won the 1975 Pulitzer Prize for General Nonfiction. From 1980, Dillard taught for 21 years in the English department of Wesleyan University, in Middletown, Connecticut.
Ерте өмір
Диллард 1945 жылғы 30 сәуірде Питтсбургте дүниеге келді. Кітапта өзіне бейімді балалық шақтан "ояну" және үлкен әлемнің қазіргі сәтіне толыққанды ену туралы сөз болады. Ол анасын белсенді, қалыпты ережелерге бағынбаушы адам ретінде сипаттайды. Әкесі оған сантехника, экономика және «Жолда» романының құпияларын үйретті, бірақ жасөспірім шағының соңында ол ата-анасының ешқайсысы да қатесіз емес екенін түсіне бастады. Өзінің өмірбаянында Диллард геология, табиғаттану, энтомология, эпидемиология және поэзия сияқты көптеген пәндерді оқығанын айтады. Жастық шағында оған әсер еткен кітаптардың ішінде «Табиғи түрде сурет салуға оқулық» және «Көлдер мен өзендер туралы анықтамалық» кітаптары бар. Жасөспірім кезінде ол «екіжүзділік» деп, шіркеуге баруды тоқтатты. Шешімін пасторына айтқанда, оған С.С.Льюистің радио сөздерінен құралған төрт томдық жинақ берілді, одан ол автордың азап туралы философиясын жақсы көрді, бірақ басқа жерлерде бұл тақырып жеткілікті жарылмайтынын байқады. Диллард: «Колледжде басқа адамдардан үйренуге үйрендім. Менің ойымша, колледжде жазу – кішкентай Эннинің емес, Уоллес Стивенстің айтарымен байланысты. Мен өз ойымды ойлау үшін емес, бұрынғы ойларды білу үшін колледжге келдім» деді. 1967 жылы бакалавр, ал 1968 жылы магистр дәрежесін алды.
Dillard was born April 30, 1945, in Pittsburgh The book focuses on "waking up" from a self absorbed childhood and becoming immersed in the present moment of the larger world. She describes her mother as an energetic non conformist. Her father taught her many useful subjects such as plumbing, economics, and the intricacies of the novel On the Road, though by the end of her adolescence she began to realize neither of her parents is infallible. In her autobiography, Dillard describes reading a wide variety of subjects including geology, natural history, entomology, epidemiology, and poetry, among others. Among the influential books from her youth were The Natural Way to Draw and Field Book of Ponds and Streams As an adolescent, she stopped attending church, citing "hypocrisy." When she told her minister of her decision, she was given four volumes of C. S. Lewis's broadcast talks, from which she appreciated that author's philosophy on suffering, but elsewhere found the topic inadequately addressed. Dillard stated, "In college I learned how to learn from other people. As far as I was concerned, writing in college didn't consist of what little Annie had to say, but what Wallace Stevens had to say. I didn't come to college to think my own thoughts, I came to learn what had been thought." She received a Bachelor of Arts degree in 1967 and a Master of Arts degree in 1968.
Дұға жасау дөңгелегі үшін билеттер (1974)
Алғашқы өлеңдер жинағында, "Дұға дөңгелегіне билеттер" (1974), Диллард кейін прозалық туындыларында кеңінен зерттейтін тақырыптарды алғаш рет айқындады.
In her first book of poems, Tickets for a Prayer Wheel (1974), Dillard first articulated themes that she would later explore in other works of prose.
Тинкер-Крикке паломшы ретінде (1974)
Диллардтың күнделіктері 1974 жылы жарық көрген «Тинкер Криктегі паломник» атты көркем емес әңгімесі үшін бастау болды. Бұл кітап Вирджиния штатының Роанок қаласының жанындағы табиғат әлемі туралы айтады. Кітапта бөлек атаулары бар тараулар болғанымен, ол (кейбір сыншылардың болжағандай) очерктер жинағы емес. Кітап 1975 жылы «Жалпы тақырыптағы әдебиет» номинациясы бойынша Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Дилард 28 жаста болғанда бұл сыйлықты жеңіп алған ең жас әйел атанды. «Бостон глобусы» газеті оны «жазушының кәсібінің ландшафтына арналған шағын, бірақ керемет нұсқаулық, рухани Strunk & White» деп сипаттады. «Чикаго трибьюн» газетінде былай делінген: «Жазумен айналыспайтындар үшін бұл сөздермен өмір сүрудің қиындықтары мен қуаныштарына бір көзқарас. Ал жазушылар үшін бұл – ынталандыратын және ерекше дарынды әріптеспен жылы, ашық әңгіме». «Детройт Ньюс» газеті оны «жарылғыш бомбаның күшімен тең келетін қарапайым кітап» деп атады.
Dillard's journals served as a source for Pilgrim at Tinker Creek (1974), a nonfiction narrative about the natural world near her home in Roanoke, Virginia. Although the book contains named chapters, it is not (as some critics assumed) a collection of essays. The book won the 1975 Pulitzer Prize for General Non Fiction. Dillard was 28, making her the youngest woman to have won the award. The Boston Globe called it "a kind of spiritual Strunk & White, a small and brilliant guidebook to the landscape of a writer's task." The Chicago Tribune wrote that, "For nonwriters, it is a glimpse into the trials and satisfactions of a life spent with words. For writers, it is a warm, rambling conversation with a stimulating and extraordinarily talented colleague." The Detroit News called it "a spare volume that has the power and force of a detonating bomb."
Тірілер (1992)
Диллардтың тұңғыш романы "Жандар" (1992) Тынық мұхитының солтүстік-батыс жағалауындағы еуропалықтардың алғашқы қоныс тебуіне арналған. Ол кітапты жазғанда, өзі суреттеп жатқан жылдан кейінгі туындыларды оқымауға және тарихи дәуіріне жатпайтын сөздерді пайдаланбауға тырысты.
Dillard's first novel, The Living (1992), centers on the first European settlers of the Pacific Northwest coast. While writing the book, she never allowed herself to read works that postdated the year she was writing about, nor did she use anachronistic words.
Оқыту
1975 жылы Диллард Тынық мұхитының солтүстік-батысына көшіп, төрт жыл бойы Фэрхейвен колледжінде және Батыс Вашингтон университетінде оқытумен айналысты. 1980 жылы Коннектикут штатының Миддлтаун қаласындағы Веслиан университетінің ағылшын тілі кафедрасында сабақ берді және 2002 жылы профессор-эмерита зейнетке шыққанға дейін сонда жұмыс істеді. 1984 жылы Бостон симфониялық оркестрі қаланың құрылғанына 100 жыл толуына орай сэр Майкл Типпетке симфония жазуға тапсырыс берді. Ол симфонияның бір бөлігінің мәтінін «Tinker Creek-тегі саяхатшы» кітабына негіздеді. 1997 жылы Диллард Коннектикут штатының әйелдер даңқы залына – жазу және журналистика саласындағы жетістіктері үшін енгізілді. 2005 жылы суретші Дженни Холцер «Америкалық балалық шақ» кітабын тағы үш кітаппен бірге «Питтсбург үшін» атты жарықпен жасалған, айналмалы бейнелеу өнерінде пайдаланды, бұл туынды Питтсбургтің Карнеги мұражайында орнатылды. 2007 жылы «Нью-Йорк Таймс» газеті «Мейтрис» кітабын сол жылғы ең жақсы он кітаптың қатарына қосты.
In 1975, Dillard moved to the Pacific Northwest and taught for four years at Fairhaven College and Western Washington University. In 1980, she began teaching in the English department of Wesleyan University in Middletown, Connecticut, where she remained until she retired Professor Emerita in 2002. To celebrate its city's centennial in 1984, the Boston Symphony commissioned Sir Michael Tippett to compose a symphony. He based part of its text on Pilgrim at Tinker Creek. In 1997, Dillard was inducted into the Connecticut Women's Hall of Fame for Writing and Journalism. In 2005, artist Jenny Holzer used An American Childhood, along with three other books, in her light based 'scrolling' artwork "For Pittsburgh," installed at the Carnegie Museum of Pittsburgh. The New York Times named Maytrees among the top ten books published in 2007.
Қарым-қатынастар
1965 жылы 20 жасында Диллард шығармашылық жазу пәнінің профессоры Ричард Диллардқа үйленді. Диллард пен Клевиденс 1988 жылға дейін үйленген күйінде болды. Олар Ричардсонның 2020 жылы қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді.
In 1965, at age 20, Dillard married her creative writing professor, Richard Dillard. Dillard and Clevidence remained married until 1988. They were married until Richardson's death in 2020.
Дін
Колледжден кейін Диллард өзін "рухани жағынан еркін іздейтін" деп айтады. Оның алғашқы прозалық кітабы "Тинкер-Криктегі саяхатшы" Мәсіх пен Киелі кітапқа ғана емес, сонымен қатар ислам, иудаизм, буддизм және инуиттер руханиятына да сілтеме жасайды. Диллард 1988 жыл шамасында Рим католик дініне кірген. Бұл туралы 1992 жылы New York Times газетінде оның туындыларына жасалған толық шолуда айтылған. 1999 жылы жарық көрген "For the Time Being" кітабында ол христиандықтан бас тартқанын, кейбір христиандық догмалардың абсурдтығын сипаттайды, бірақ әлі де христиандыққа жақын екенін және католик жазушысы Тейхард де Шарденді құрметтейтінін мәлімдейді. Оның жеке сайтында діні "жоқ" деп көрсетілген. Диллардтың көркем туындылары оның веб-сайтында қолжетімді.
After college Dillard says she became "spiritually promiscuous." Her first prose book, Pilgrim at Tinker Creek, makes references not only to Christ and the Bible, but also to Islam, and Judaism, Buddhism, and Inuit spirituality. Dillard for a while converted to Roman Catholicism around 1988. This was described in detail in a New York Times overview of her work in 1992. In her 1999 book, For the Time Being, she describes her abandonment of Christianity, describing the supposed absurdity of some Christian doctrines, while stating she still stays near Christianity, and continuing to valorize Catholic writer Teilhard de Chardin. Her personal website lists her religion as "none." Dillard's art is available on her website.