Олимпиаданың үш дүркін алтын жүлдегері Джон Фланаган

Кіріспе

Американдық балға тастаушы Джон Джозеф Фланаган (кейде Фланиган деп те жазылады; 28 қаңтар 1868 – 3 маусым 1938) – балға тастаудан үш рет Олимпиада алтын медалін жеңіп алған ирланд-американдық спортшы, ол 1900, 1904 және 1908 жылдары жеңіске жеткен.

Өмірбаян

Джон Фланаган Баллинврина шағылысында дүниеге келді және Ирландияның Лимерик графтығындағы Мартинстаунға жақын жердегі Килбриди Ист шағылысында өсті. Джон Элен Кинкед пен Майкл Фланаганның (1867 жылғы ақпан айында үйленген) тұңғыш ұлы болды, ол сол кезде Килмаллоктағы Габбеттердің фермасында басқарушы болып жұмыс істеген. Көптеген жағдайларда болатындай, оның анасы Элен алғашқы баласын дүниеге әкелу үшін Баллинвринадағы Кинкедтерге қайтып келді. 1896 жылы ол Америка Құрама Штаттарына эмиграциялады. Ол кезде ол балғамен лақтыру бойынша әлемдік рекордты иеленген еді. Ол Нью-Йорк Атлетика клубы және Ирландиялық-Америкалық Атлетика клубы үшін жарысты және «Ирландиялық киттер» деп аталған ирландтық-американдық спортшылар тобының мүшесі болды. 1900 жылы Фланаган Олимпиада ойындарында жаңа елінің намысын қорғады. Колледж бітірмеген жалғыз америкалық медаль иегері Фланаган, американдық спортшы Трукстун Хейрді балғамен лақтыруда 4,75 метрге озып кетті. Пенсильвания университетінің футболшылары Харе мен Джозиа МакКракен күміс және қола медальдарды жеңіп алды. Фланаган сонымен қатар дискіні лақтыруда жарысқа қатысып, жетінші орынды иеленді. 1903 жылы Фланаган Нью-Йорк полиция департаментіне (NYPD) қосылды, оның алғашқы міндеті Лицензиялар бюросында болды, онда оның көп уақыты бос болды, көбінесе ол Куинстегі Ирландиялық-Америкалық Атлетика клубында жаттығумен айналысты. Осы кезеңде ол үш айналымдық техниканың шеберіне айналды. 1904 жылғы Олимпиада ойындарында, Ирландиялық-Америкалық Атлетика клубының «Қанатты жұдырығын» киіп, Фланаган 168 фут 1 дюймдік жаңа әлемдік рекордты орнатты. Ол 56 фунттық салмақты лақтыруда канадалық Этьен Десмартеодан кейін екінші орын алды. 1905 жылы 37-ші учаскеде Фланаган Нью-Йорктегі Селтик паркінде өткен Полиция Атлетика қауымдастығының ойындарында өнер көрсетті. «Ол салмақ тастаудың төрт түрінде ғана жеңіске қоймады, сонымен қатар, 16 және 56 фунттық салмақпен бәсекелестерін оңай жеңе алатынын көрсету үшін, ол семіз адамдардың жарысына қатысуға батылдық танытты және тіпті жеңіске жетті», осылайша ол бес бірінші орынды жеңіп алды, «өте лайықты көрсеткіш, өйткені оған қарсы көптеген күшті полицейлер тұрды». 1908 жылғы Лондон Олимпиадасында Фланаган балғамен лақтыруда 170 фут 4,5 дюймдік рекордты жаңартты. Сол жылы күміс медальді тағы бір Нью-Йорк полиция қызметкері, бұрынғы рекорд иегері Мэтт МакГрат иеленді. Джон Фланаган тартысқа қатысты. 1909 жылғы 24 шілдеде 41 жасында Фланаган балғамен лақтыруда 56,18 метрлік соңғы әлемдік рекордын орнатты. 1910 жылы Фланаган полиция қызметінен кетті, оның мемлекеттік кеңсе бөлімі таратылғаннан кейін ол Батыс 68-ші көше станциясына ауыстырылды және Орталық парк батысы бойында патрульдеуге мәжбүр болды, бұл оған жаттығуға және жарысқа уақыт қалдырмады. 1911 жылы ол Лимерикке оралды және 1912 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін отбасылық ферманы басқарды. Ол Ирландияда жарысқа қатысуын жалғастырды және 1911 жылы Шотландияға қарсы жарыста жеңіске жетіп, соңғы халықаралық жарысын аяқтады. Ол 1911 және 1912 жылдары Ирландияның балғамен лақтыру чемпионатында да жеңіске жетті. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол бірнеше спортшыларды жаттықтырды, соның ішінде Патрик О'Каллахан, ол 1928 және 1932 жылғы Олимпиада ойындарында балғамен лақтырудан екі алтын медаль жеңіп алды. Ол 1938 жылғы 3 маусымда 70 жасында Лимериктегі үйінде қайтыс болды. 2001 жылы Лимериктегі Мартинстаун шіркеуінің жанында Фланаганның ескерткіші орнатылды.

John Flanagan was born in the townland of Ballinvreena and raised in Kilbreedy East, near Martinstown in County Limerick, Ireland. John was the first son of Ellen Kinkead and Michael Flanagan (married Feb 1867), then a farm steward for the Gabbett's of Kilmallock. As was often the case in those times his mother Ellen went home to the Kinkeads of Ballinvreena to have her first child. He emigrated to the United States of America in 1896. At that time he already held the world record for the hammer throw. He competed for both the New York Athletic Club and the Irish American Athletic Club, and was part of a group of Irish American athletes known as the Irish Whales. In 1900 Flanagan represented his new country at the Olympic Games. Flanagan, the only non college man to medal for the Americans, outdistanced American athlete Truxtun Hare by 4.75 meters in the hammer throw. Hare and Josiah McCracken, both college football players from University of Pennsylvania, took silver and bronze. Flanagan also competed in the discus throw, finishing seventh. Flanagan joined the New York City Police Department (NYPD) in 1903, and his first assignment was to the Bureau of Licenses, where he had a lot of time on his hands, which was mostly used to train at the Irish American Athletic Club in Queens. It was during that time that he became one of the masters of the three turn technique. In the 1904 Olympic Games, sporting the Winged Fist of the Irish American Athletic Club, Flanagan set a new world record of 168 feet, 1 inch. He placed second to the Canadian, Étienne Desmarteau, in the 56 pound throw event. In 1905, while attached to the 37th Precinct, Flanagan competed in the Police Athletic Association games held at Celtic Park in New York. "Not only did he win four of weight throwing events, but, as if to show that he could do a little sprinting as readily as he can outclass his competitors with the 16 and 56 pound weights, he not only had the temerity to enter the fat men's race, but actually won it," giving him a total of five first place victories, "a most commendable showing, for there were many mighty policemen arrayed against him." In the 1908 Olympics in London, Flanagan broke his own record with a hammer throw of 170 feet, 4.5 inches. The silver that year went to another New York City police officer, the former record holder Matt McGrath. John Flanagan competed in the tug of war as well. On July 24, 1909, at the age of 41, Flanagan set his last world record in the hammer, with a throw of 56.18 meters. Flanagan quit the police force in 1910, after his public office squad was abolished and he was transferred to the West 68th Street Station and forced to walk a beat along Central Park West, giving him no time to train and compete. He returned home to Limerick in 1911 and took over the family farm following the death of his father in 1912. He continued to compete in Ireland and won his final international event when competing against Scotland in 1911. He also won the Irish Hammer Championships of 1911 and 1912. Following his retirement, he coached a number of athletes, including Patrick O'Callaghan, who went on to win two Olympic gold medals in the hammer throw at the 1928 and 1932 games. He died at home in Limerick, aged 70, on 3 June 1938. A statue of Flanagan was erected beside Martinstown Church in Limerick in 2001.