Кіріспе
Инари құдайына табыну үшін пайдаланылатын жапон ғибадатханасының түрі. Инари ғибадатханасы (稲荷神社) – Инари камиіне табыну үшін пайдаланылатын жапон ғибадатханасының түрі. Инари – түлкілермен, күрішпен, үйдің игілігімен, бизнестің гүлденуімен және жалпы табыспен байланысты танымал құдай. Инари ғибадатханалары әдетте ақ сылақтан жасалған қабырғаларымен және қызыл лакталған ағаш жұмыстарымен салынған, ал кіреберістері қызыл түсті тории қақпаларымен белгіленеді. Жапонияның барлық аймақтарында буддалық және синтоистік Инари ғибадатханаларын кездестіруге болады.
An Inari shrine (稲荷神社) is a type of Japanese shrine used to worship the kami Inari. Inari is a popular deity associated with foxes, rice, household wellbeing, business prosperity, and general prosperity. Inari shrines are typically constructed of white stucco walls with red lacquered woodwork, and their entrances are marked by vermilion torii. Both Buddhist and Shinto Inari shrines are located throughout Japan.
Шығу тегі
Инаридің түпнұсқа аңызы Ямаширо фудокиде Хата но Ирогудың оқиғасы ретінде сипатталған, ол нысанаға тигізу үшін жабысқақ күрішті пайдаланған. Аңыз бойынша, жебе күрішке тиген кезде, күріш ақ құсқа айналып, Мицумине тауының шыңына ұшатын. Тауға жеткен соң, ақ құс қайтадан күріш егісіне айналатын. Инари қасиетті орындарының дамуы тоғызыншы ғасырда басталды, осы кезде Инари Киотодағы Тодзи қасиетті орнының қорғаушы камиі болып тағайындалды, Шигон буддизмінің негізін қалаушы Кобо Дайши арқылы. Кобо Дайшидің осы құдайды тануы Инариге табынудың дамуына үлкен үлес қосты. Жазбаларда Кобо Дайшидің Инари тауына шығуы, онда ол бір қарт кісімен кездесіп, оны күріш камиі Инари деп танығаны айтылады. Кобо Дайши Инаридің маңыздылығын түсініп, камиге арналған қасиетті орын салып, оған "күріш" және "қап" деген қытай иероглифтерін жазды. Инариге табынудың таралуы алдымен камидің яшикигами ретінде қабылдануымен басталды, ол әдетте отбасылық жерлердегі үй иесінің құдайы ретінде танылды. Инариге табыну дамып келе жатқан қалалардағы саудагерлердің оны қабылдауымен және бизнестің камиі болуымен одан әрі кеңейді. Он сегізінші және он тоғызыншы ғасырларда құдайларды бөліп, қайтадан қасиетті орындарға орналастыру кең таралды, әсіресе Инаридің жағдайында. Бұл құдайдың қаласының немесе қамқоршысының мәртебесін арттыру мақсатымен жасалды. Бұл дәстүр бүгінге дейін сақталып келеді, және Мотомия фестивалі жыл сайын Инари камиінің шамамен мыңға жуық қасиетті орындарының құрметіне өткізіледі. Бұл санға шағын үй қасиетті орындары мен басқа да мемлекеттік мекемелерге тиесілі қасиетті орындар кіреді. Инаридің құдай ретіндегі функциясы өзгеріп отырады, өйткені уақыт өте келе "Инари" термині әртүрлі құдайлар мен сенімдерді қамти бастады.
Қасиетті құдай
Инари немесе Инари Оками – өнерді дамыту, үй шаруашылығының гүлденуі, бизнестің өркендеуі және жалпы табысқа жетудің жапондық камиы. Инари күріш, саке, шай, өнімділік, түлкілер, егіншілік және өнеркәсіппен де байланыстырылады. "Инари" сөзі "Ине Нари" немесе "Ине ни нару" деген сөздердің қысқартылған түрі, ол "күріш жинау" деп аударылады. Бұл ежелгі жапон сөзі күріштің жапондықтардың күнделікті тағамындағы маңыздылығынан туындаған және аспан мен жердің кереметтерін символдайды. Синтоизмнің негізгі құдайларының бірі ретінде, Инари адамдарды бағады, оларды асырайды және толыққанды өмір сүрулері үшін қорғайды. Инари – жапон мәдениетінде ең көп құрметтелген камилердің бірі.
Сәулет
Инари – бүкіл Жапонияда орналасқан синто және буддалық киелі орындарымен байланысты танымал құдай. 2007 жылғы Кокугакуин университетінің мәліметтерінде Инариге арналған 2970 киелі орын тіркелген. Бұл санға тек діни корпорация ретінде тіркелген және Синто киелі орындары қауымдастығының құрамына кіретін синто киелі орындары ғана кіреді. Жол жиегіндегі немесе даладағы шағын киелі орындар, үйлерде немесе кеңселерде сақталатын киелі орындар мен буддалық храмдар бұл статистикаға кірмеді, бірақ егер олар ескерілгенде, саны айтарлықтай артуы мүмкін. Инариге табыну халықтық діни дәстүрлерге негізделген және Мейдзи реформасынан кейін өзгермеген. Инари киелі орындары жапон халқына жақсы таныс және ең танымал киелі орындардың бірі болып табылады. Инари киелі орнының кіреберісі әдетте бірі немесе бірнеше қызыл тории және түлкінің бейнесімен белгіленеді, олар құлшынып жүргендердің құрметі үшін қызыл йодареке (намаздық белдік)мен әшекейленеді. Қызыл түс Инаримен байланысты, себебі оны Инари киелі орындарында және олардың ториилерінде жиі қолданады. Басты Инари киелі орны – Киотодағы Фушими ауданындағы Фушими Инари тайшасы, онда киелі орынға дейінгі жол шамамен мың ториимен белгіленген. Кицуне мүсіндері әдетте жұп болып келеді, әрқайсысы еркек және әйелді бейнелейді. Бүгінде кіреберісте кездесетін түлкі мүсіндері Инари киелі орнының бар екенін көрсетеді.
Құрбандықтар
Кицуне хабаршыларын ынталандыру және оларды қуанту үшін ғибадатханаға күріш, саке және басқа да тағамдар сыйға тартылады, олардың Инари алдында табынушының қамын тілеуі күтіледі. Инари зуши – күрішпен толтырылған, қуырылған тофудан жасалған жапон суши роллы. Жапон түлкілерінің сүйікті тағамы деп есептеледі, ал Инари зуши роллының үшкір бұрыштары түлкі құлақтарына ұқсайды, осылайша олардың байланысын күшейтеді. Діни қызметкерлер әдетте құдайға тамақ ұсынбайды, бірақ Инари ғибадатханасына жақын орналасқан дүкендерде бауырсақталған тофу сату кең таралған. Түлкі мүсіндері Инари ғибадатханаларына табынушылармен жиі сыйға тартылады, ал кейде ғибадатханаға салынған және безендірілген түлкі де ұсынылады. Бір кезде кейбір ғибадатханаларда құрметтелген тірі түлкілер болған, бірақ қазір бұл практика қолданылмайды. Тойокава Инари ғибадатханасында 1920 жылдары тірі түлкілер ұсталғаны туралы хабарлама бар.