Уолтер Канлиффе: Британ банкірі және Англия Банкінің губернаторы
Walter Cunliffe, 1st Baron Cunliffe
Уолтер Канлифф – британ банкері, Англия Банкінің 1913-1918 жылғы басшысы, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі маңызды тұлға. Канлифф комитетінің авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық банкир
British banker
Уолтер Кунлифф, 1-ші барон Кунлифф, ГБЕ (3 желтоқсан 1855 – 6 қаңтар 1920) – британдық банкир, ол Лондон қаласында Кунлифф ағайындыларының сауда-инвестициялық банкін құрды (1920 жылдан кейін Goschens & Cunliffe), сондай-ақ 1913 жылдан 1918 жылға дейін Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде Англия банкінің губернаторы қызметін атқарды. 1914 жылы 1-ші барон Кунлифф атағы берілді. Ол 1918 жылы соғыстан кейінгі орталық банк және үкіметтің ақша-кредит саясаты жоспарымен келген Канлифф комитетінің төрағасы болды, бұл қаржылық саясатты қалыптастыруға ықпал етті.
Walter Cunliffe, 1st Baron Cunliffe, GBE (3 December 1855 – 6 January 1920) was a British banker who established the merchant banking business of Cunliffe Brothers (after 1920, Goschens & Cunliffe) in London, and who was Governor of the Bank of England from 1913 to 1918, during the critical World War I era. He was created 1st Baron Cunliffe in 1914. He chaired the Cunliffe Committee which reported in 1918 with a plan for the monetary policy of the central bank and government after the war, which helped to shape fiscal policy.
Жас шағы мен отбасы
Канлифф 1855 жылы Лондонда төрт бауыры мен екі қарындасының екіншісі болып дүниеге келді. Оның әкесі, Роджер Канлифф, Солтүстік-Шығыс темір жолының дамуын қаржыландыруға және келіссөздер жүргізуге көмектесті, содан кейін 1860 жылдары сауда банкірі болды. Ол Харроу мектебінде және Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алды. Оның інісі, Алан Перси Канлифф (1864–1942), жер иесі және жарысқа қатысатын жылқының иесі болды, ол 1940 жылы киноактриса Малвина Лонгфеллоуға үйленді.
Cunliffe was born in London in 1855, the second eldest of four brothers and two sisters. His father, Roger Cunliffe, helped to finance and negotiate the development of the North Eastern Railway and became a merchant banker in the 1860s. He was educated at Harrow School and at Trinity College, Cambridge. His brother, Alan Percy Cunliffe (1864–1942), was a landowner and racehorse owner who married film actress Malvina Longfellow in 1940.
Банкир
1880 жылы банк саласында жұмыс істеуге кірісті. Екі бауыры Артур Роберт және Леонард Дэнехаммен бірге 1890 жылы Cunliffe Brothers сауда банкін құрды. 1920 жылдың 1 қаңтарында Frühling & Göschen компаниясымен бірігіп, Goschens & Cunliffe компаниясы құрылды, ол 1939 жылдың желтоқсанында банкротқа ұшырады. Канлифф 1895 жылы Англия банкінің директоры, ал 1913 жылы губернаторы болды, ол казнашы Дэвид Ллойд Джордж, Реджинальд МакКенна және Бонар Лоупен жұмыс істеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін ол ақша нарығын тұрақтандырып, алтынмен төлемдерді тоқтатуға және шетелдік бағалы қағаздарды шығаруға жол бермеді. 1914 жылдың желтоқсанында ол Суррей графтығындағы Хедлидің бароны атанды. 1917 жылдың сәуір-мамырында ол соғыс кезінде АҚШ-пен ынтымақтастықты нығайту мақсатында Балфур миссиясының мүшесі болды. 1917 жылдың маусымында Канлифф Британ империясы орденінің Ұлы крестімен марапатталды; ол сол жылы Бонар Лоумен келіспеді, себебі қазынашылық фунт стерлингтің бағамын сақтауда тым көп рөл атқарып жатыр деп ойлады. Қараша айында Канлифф зейнеткерлікке кететінін жариялауға мәжбүр болды, ол 1918 жылдың наурыз айында орын алды. Англия банкінде Канлифф әйелдерге арналған алғашқы кеңселік киім нормаларын жасады және дәліздерде "кездескен кейбір киімдеріне қынжылғанын" айтты. Оның саясаты консервативті болды: "Жаз айларында ақ блузкаларға рұқсат етіледі, бірақ олар түсті үлгілерсіз немесе суреттерсіз мүлдем ақ болуы керек". 1905 жылы Солтүстік-Шығыс темір жолының, ал 1919 жылдың қарашасында P. & O. Line компаниясының директоры болып тағайындалды. Ол сонымен қатар шетелдік ордендерді де алды, оның ішінде Францияның Легион құрметі орденінің командирі, Жапонияның Шығып тұрған Күн орденінің Ұлы кордоны.
He entered the banking industry in 1880. With two of his brothers, Arthur Robert and Leonard Daneham, he founded the merchant bank Cunliffe Brothers in 1890. On 1 January 1920, it merged with Frühling & Göschen to become Goschens & Cunliffe, which failed in December 1939. Cunliffe became a director of the Bank of England in 1895 and its governor in 1913, working under Chancellors of the Exchequer David Lloyd George, Reginald McKenna, and Bonar Law. Shortly after the outbreak of the First World War, he calmed the money markets by preventing both the suspension of payments in gold and the removal of foreign securities. He was created Baron Cunliffe, of Headley in the County of Surrey, in December 1914. In April–May 1917, he was a member of the Balfour Mission to promote co operation with the United States during the war. Cunliffe was appointed a Knight Grand Cross of the Order of the British Empire in June 1917; he disagreed with Bonar Law later that year by feeling that the Treasury was taking too much of a role in maintaining the pound sterling's exchange rate. By November, Cunliffe had been forced to announce his imminent retirement, which occurred in March 1918. At the Bank of England, Cunliffe personally wrote one of the first office dress codes for women and noted that he was "pained by some of the costumes he encountered" in the hallways. His policy was conservative: "During the summer, white blouses are allowed but they must be absolutely white without coloured pattern or design upon them". He was appointed a director of North Eastern Railway in 1905 and of P. & O. Line in November 1919. He also received foreign decorations, including the Commander of the Légion d'honneur (France), the Grand Cordon of the Order of the Rising Sun (Japan),
Оның стилінің бір бөлігін Geoffrey Madan's Notebooks-тен алынған мына анекдот көрсетеді: Лорд Канлифф, Корольдік комиссия алдында, қазынашылық канцлерінің арнайы өтініші бойынша, Англия банкінің резервтері "өте, өте көп" екенін айтумен шектелді. Оған тіпті шамамен санды атауын сұрағанда, ол "өте, өте тартыншақ екенін" және айтқандарына қосымша ештеңе қоса алмайтынын айтты. Англия банкінің директоры және губернаторы болып қызмет еткен жылдары ол тек қана қатал емес, сонымен қатар зорлықшыл адам ретінде танымал болды. Канлиффтің мінезі соншалықты менмен және агрессивті болды, Англия банкінің губернаторы болып қызмет еткен кезде ол жұмыс істеген үш қазынашылық канцлерінің (Реджинальд МакКенна және Бонар Лоу) екеуімен шиеленіскен қарым-қатынаста болды. Канлиффтің менмендігі Англия банкі мен қазынашылық арасындағы шиеленісті ғана емес, сонымен қатар Англия банкі ішінде де ашу-ыза тудырды. 1916 жылдың күзінде директорлар кеңесіндегі әріптестері оны Банктің губернаторы лауазымынан қуғысы жоспарлады, бірақ барлық әңгіме тиімді әрекетке айналмады. Бірақ келесі қарашада директорлар Брайен Кокейнді губернатор, ал Монтегю Норманды вице-губернатор етіп сайлау үшін жеткілікті түрде ұйымдастырылды. Оның жұмыстан босатылуы "Канлиффтің қабылдауы мүмкін емес шешім болды, ол 1917 жылдың қалған бөлігінде банкирлерді, баспасөзді және қазынашылықтың жоғары лауазымды тұлғаларын Бонар Лоуға дауыс беруді кері қайтаруға көндіруге тырысу үшін пайдасыз науқанды ұйымдастырды". Бұл сәтсіз соңғы әрекет Канлиффтің өзін ғана қорлады.
Something of his style is conveyed by the following anecdote from Geoffrey Madan's Notebooks:Lord Cunliffe, giving evidence before a Royal Commission, at the special request of the Chancellor of the Exchequer, would only say that the Bank of England reserves were "very, very considerable". When pressed to give even an approximate figure, he replied that he would be "very, very reluctant" to add to what he had said. Throughout his tenure, as both a Director and a Governor of the Bank of England, he had a reputation not just for abrasiveness, but as a bully. Cunliffe's manner was so arrogant and abrasive that, whilst Governor of the Bank of England, he had a strained relationship with two of the three Chancellors of the Exchequer with whom he worked (Reginald McKenna and Bonar Law). Cunliffe's arrogance did not only create tensions between the Bank of England and the Treasury, but also created animosity within the Bank of England itself. In the autumn of 1916, his colleagues within the Court of Directors were surreptitiously planning to force him out of the Bank's Governorship, but all the talk did not translate into effective action. The following November, however, the directors were organised effectively enough to ensure the election of Brien Cokayne as Governor and Montagu Norman as Deputy Governor. His dismissal "was a decision that Cunliffe found impossible to accept, mounting a vain campaign over the rest of 1917 to persuade bankers, press and senior figures at the Treasury to try to get Bonar Law to apply pressure on the Court to reverse its vote". This futile last stand achieved nothing beyond Cunliffe's own humiliation.
Кунлифф комитеті
Англия банкінің басшысы ретінде Кунлифф британ экономикасының соғыстан кейінгі жағдайына қатысты ұсыныстар беру үшін Кунлифф комитетін басқарды. Комитет 1918 жылы: «Соғыс аяқталғаннан кейін тиімді алтын стандартты сақтау үшін қажетті жағдайлар дереу қалпына келтірілуі керек» деп мәлімдеді. Комитет құрылмас бұрын Кунлифф жас Джон Мейнард Кейнсті сынаған болатын: «Кейнс мырза коммерциялық салаларда практикалық валюталық операциялар немесе бизнес мәселелерінде білім мен тәжірибесі жоқ деп есептеледі».
As Governor of the Bank of England, Cunliffe chaired the Cunliffe Committee to recommend on the postwar transition of the British economy. The committee reported in 1918 that "it is imperative that after the war, the conditions necessary for the maintenance of an effective gold standard should be restored without delay". Prior to the committee's creation, Cunliffe had criticised the young John Maynard Keynes: "Mr. Keynes, in commercial circles, is not considered to have any knowledge or experience in practical exchange or business problems".
Жеке өмір
1880 жылы әкесі оған бұрын ауылдың негізгі поместьесі болған Хедли Корт шаруашылық үйі мен қалған жерін, ол фермер болмай, банк саласында мансап жасаса деген шартпен берді. Ол 1898 жылы оны қайта жаңартып, кеңейтті. Отбасының байлығын оның әкесі Джеймс Канлифф Солтүстік-Шығыс теміржолын (Ұлыбритания) дамыту арқылы жинаған. Жаңа үйді 1898 жылы Эдвард Приолеу Уоррен салдырды. Ол төбелер мен әшекейлеп жабысқа (гипстер) жұмыстарын істеу үшін Лоренс Тернерді шақырды. Канлифф 1890 жылы Роберт Хендерсонның кіші қызы Мэри Агнеске (1893 жылы қайтыс болды) алғаш рет үйленді. 1896 жылы полковник Роберт Тод Бутбидің бесінші қызы Эдит Каннингэмге екінші рет үйленді. Олардың үш ұлы мен үш қызы болды. Оның ұлы Джеффри актриса Барбара Уэрингке үйленді. Уолтер Канлифф 1920 жылдың 6 қаңтарында (64 жасында) Хедли Корт үйінде септицемиядан қайтыс болды. Оның ұлы Рольф оның лауазымын мұраға алды.
In 1880, he was given the original farmhouse estate of Headley Court, formerly the main manor of the village, and its remaining , by his father, on the condition that he would make a career in banking, rather than become a farmer. He redeveloped it in 1898. The family fortune had been made by his grandfather, James Cunliffe, with his development of the North Eastern Railway (UK). He had the new house built in 1898 by Edward Prioleau Warren. He employed Lawrence Turner for the ceilings and plasterwork. Cunliffe married, firstly, Mary Agnes (died 1893) in 1890, younger daughter of Robert Henderson. He married secondly to Edith Cunningham, fifth daughter of Colonel Robert Tod Boothby, in 1896. They had three sons and three daughters. His son, Geoffrey, married actress Barbara Waring. Walter Cunliffe died at his home, Headley Court, 6 January 1920 (aged 64), from septicaemia. His son Rolf succeeded to his title.