Кіріспе
Ирландия абысы (1858–1923) Колумба Мармион О.С.Б., туған аты Жозеф Алойзий Мармион (1 сәуір 1858 – 30 қаңтар 1923) – ирландиялық бенедиктин монахы және Бельгиядағы Маредсус аббаттығының үшінші абысы. 2000 жылдың 3 қыркүйегінде Иоанн Павел II папасы оны мақұлданған. Оның кітаптары рухани классика болып есептеледі.
Columba Marmion O. S. B, born Joseph Aloysius Marmion (1 April 1858 – 30 January 1923) was a Benedictine Irish monk and the third Abbot of Maredsous Abbey in Belgium. Beatified by Pope John Paul II on September 3, 2000, Columba was one of the most popular and influential Catholic authors of the 20th century. His books are considered spiritual classics.
Алғашқы жылдары (18581886)
Колумба 1858 жылдың 1 сәуірінде Дублин, Ирландияның Куин-стрит көшесінде үлкен және өте діндар отбасында дүниеге келді; оның үш әпкесі монах болды. Оның әкесі Уильям Мармион Кланнан, Килдар графтығынан. Оның анасы Герминия Кордье француз. 6 сәуірде "Жозеф Алойзий" деген атпен крещение рәсімінен өтті. Ол өте ерте жасынан-ақ "ішкі отқа немесе Құдайдың ісіне деген ынтаға толы болғандай" көрінді. Орта білімін Дублиндегі иезуиттердің Белведер колледжінде алды. 16 жасында Мармион Клонлиффтегі Holy Cross колледжінің епархиялық семинариясына түсті. Семинарияға түскен кезде оның "сенімі өте мықты еді"; ол католик доктринасында "жай ғана теориялық тезистерден гөрі көбірек нәрсені" сезінді, әсіресе "адамның Құдайға деген махаббаты оның жақынына деген махаббатымен өлшенетінін" түсінді. Бір күні, демалыс кезінде (шамамен 17 жасында) ол отбасына жақсы таныс кедей қарт әйелдің, үлкен қарызы бар екенін және талапкер кредитор сотқа шақыруы мүмкін екенін естіді. Жас семинарист өзі уәде еткен саяхатқа аздап жинаған ақшасы бар еді. Оның жүрегінде жомарттық пен жинаған ақшасының жемісін пайдалануға деген заңды тілек арасында күрес болды. Бұл күрес түні бойы жалғасты. Таң атқанда қайырымдылық жеңіске жетті; әкесінің келісімімен ол кедей әйелге көмектесу үшін жинаған ақшасын жомарттықпен берді. "Дом Мармионның ішкі өміріндегі маңызды сәт" ол семинарияда оқып жүргенде болды. Ол бір күні оқу залына қайтып келе жатып, өзінің сөздерімен айтқанда, бірден "Құдайдың шексіздігіне қатысты бір жарық көрді". Бұл "жарық" бір сәтте ғана болса да, соншалықты анық және күшті болды, оның жүрегінде өшпес із қалдырды, сондықтан ол "өмірінің соңғы күндерінде оны мақтанышпен және алғыспен еске алды". 1879 жылдың желтоқсанында Римге, Римдегі Ирландияның понтификалық колледжінде оқуын аяқтау үшін барды. 1880 жылдың қыркүйегінде ол Монте-Кассинодағы бенедиктин аббаттығына сапар шекті. Осы сапар барысында ол бенедиктин болып кіруді ойлады. Алайда, оның епископы шешім қабылдамас бұрын, оның біраз уақыт діни қызметкер болып жұмыс істегені дұрыс деп ойлады. Ол 1881 жылдың 16 маусымында Римде діни қызметке бекітілді және келесі күні алғашқы миссасын өткізді. Ирландияға қайта оралғанда ол Бельгиядағы Маредсудан өтті – 1872 жылы Германиядағы Беврон аббаттығының бенедиктин монахтары құрған монастырь. Ол осы қауымдастықтың ықпалына түсті және өзінің шақыруы осы жерде болуы мүмкін екенін ойлады. 1881 жылдың қыркүйегінде ол Дублиннің оңтүстігіндегі Дундрум приходының пасторы болып тағайындалды. Мармионның діни қызметкер ретіндегі жұмысы "оны күн сайын түрлі адамдармен қарым-қатынасқа түсірді", және ол "кеңес беруге, үйретуге, жұбатуға және рухани және материалдық көмек көрсетуге шақырылды". Ол "басқаларға бейімделуге ерекше қабілетіне ие болды", және ең бастысы "басқаларды жұбатуға және оларды жайлы сезіндіруге" тырысты. Осы кезеңде ол "кейіннен шеберлікке жеткен рухани басшылық өнерін" үйрене бастады. 1882 жылдың қыркүйегінде ол Мармионның өзі оқыған Дублин епархиялық семинариясы, Клонлиффтегі Holy Cross колледжінде метафизика профессоры болып тағайындалды. Келесі төрт жыл бойы ол басқаларды тәрбиелеумен және рухани бағыт-бағдар берумен айналысты, соның ішінде жақын жердегі монастырдың капелланы қызметін де атқарды.
Маредсус (1886-1899)
Мармион 1886 жылы қарашада архиепископтың рұқсатын алғаннан кейін Маредсустағы монастырь қауымына қосылды. Жаңадан оқуға бейімделу оған қиын болды. Ол өзге жаңа монахтардан үлкен болғандықтан және бұрыннан дін қызметкері болғандықтан жалғыздық сезіміне тап болды, сонымен қатар француз тілін жақсы білмеді. Мармион 1888 жылғы 10 ақпанда қарапайым уәде берді. Ол философия және теологияны оқып бітіргендіктен, оны монастырь мектебінде сабақ беруге шақырды. Бірақ бұл оған тым қиын болғандықтан, Мармионды дайындалып жатқан монахтарға философия оқытуға тағайындады. Мармион 1891 жылғы 10 ақпанда салтанатты уәде берді. Ол уәде бергеннен кейін бірнеше күн өткен соң жергілікті шіркеуде айтқан уағызынан кейін аймақта кеңінен танымал болды. Ол Маредсуста құрылған жаңа колледждің ректоры болып тағайындалды, бірақ жетіспейтін болғандықтан бір жылдан кейін қызметтен алынып, оның орнына ағылшын тілінен сабақ беретін профессор болды. Ол сонымен қатар жаңа монахтардың тәрбиешісінің көмекшісі ретінде жұмыс істеді және кіші монахтарға философияны оқытуын жалғастырды.
Монт-Сезардың приоры, Лувен (1899-1909)
1899 жылы Мармион Бельгияның Лувен қаласында Монт-Сезар аббаттығын құруға көмектесті және оның бірінші преирі және дін қызметкерлерінің префекті болды, ол 1909 жылы Монт-Сезардан кеткенге дейін осы лауазымдарды атқарды. Мармион Томас Аквиннің ой-пікірлеріне сүйене отырып, Лувенде догматикалық теологияны оқытты. Оның лекциялары "бір жағынан, өте айқындығымен, екінші жағынан, доктринаны ішкі өмірге қуанышпен және еркін қолдануымен" ерекшеленді. "Асылған шындықтарды ішкі өмірге қатысы жоқ геометрия теоремалары сияқты" ұсынбаған Мармион шәкірттерін "өздеріне баяндаған құпиялармен өмір сүруге" шақырды. Оқытумен қатар, Мармион Лувендегі кармелит қауымының рухани жетекшісі болды, оларды апта сайын барып, күнәларын тыңдап, дәрістер өткізді. Ол көптеген басқа да қауымдардың рухани жетекшісі болды және Бельгия, Ирландия және Англияда жиі рухы жаңару семинарларын өткізді. Осы кезеңде ол болашақ кардинал Мерсьенің мойындаушысы болды және олармен жақын дос атанды.
Маредсус абысы (1909-1923)
1893 жылы Папа XIII Лео Хемптиннені Маредсудың аббаты ретінде тағайындап, Бенедиктин орденінің бірінші аббат-приматы етіп бекітті. Папа оған Маредсудың аббаты қызметін сақтап қалуға рұқсат берді, бірақ бұл лауазым Хемптинненнің көп уақытын Римде өткізуін қажет етті. Хемптинне екі қызметті де атқаруда қиындыққа тап болды, ал 1905 жылы Мармион Маредсу аббаты лауазымына мүмкін болатын ізбасар ретінде талқыланды. 1909 жылдың тамызында Хемптинне аббаттық қызметтен кетіп, 1909 жылдың 28 қыркүйегінде Мармион аббат сайланды. Мармион өзінің аббаттық ұраны ретінде «Magis prodesse quam praesse» деген мақалды қабылдады, бұл Сент-Бенедикт ережесінен алынған. Ол болмаған кезде монастырь мүшелерінің саны артып, жаңа жұмыстар мен миссиялар пайда болды. Ол аббаттықты электр қуатымен және орталық жылыту жүйесімен жабдықтады, сол кездегі монастырьларда сирек кездесетін мүмкіндіктер еді. 1909 жылдың желтоқсанында Бельгия үкіметі Маредсудан Бельгиялық Конгодағы Катангада Бенедиктин монастырын құруды қарастыруды сұрады. Үкімет жаңа негізді қолдау үшін жер мен қаржы ұсынды. Мармион Маредсу монахтарымен кеңесті, олар ұсынысқа ықылас білдіргенімен, жеткілікті монахтардың болмауына байланысты қарсылық танытты. 1913 жылдың ақпанында Мармион Калдей аббаттығының англикандық монахтары мен Милфорд-Хейвеннің монахтарына католик шіркеуіне қабылдануға дайындалу үшін бас сауғалауға шақырылды; келесі маусымда ол олардың Бенедиктин монастыры ретінде құрылуының құрметіне олар үшін әдеттегі қасиретті дұға оқыды. 1914 жылы соғыс басталған кезде Маредсудың барлық монахтарды тамақпен қамтамасыз ету үшін жеткілікті азық-түлік ала алмайтыны туралы алаңдаушылық туды. 1914 жылдың қыркүйегінде Мармион Англияға барып, жас монахтарға сол жерде немесе Ирландияда жатақ табуды шешті, осылайша олардың оқулары үзілмеуіне мүмкіндік берді. Бұл Мармионның жасырын саяхаттауы мен паспортының болмауына байланысты болды. Англияға келген кезде ол паспорты болмағандықтан бастапқыда кіргізілмеді, бірақ әріптесі ирландтық кеден қызметкерін оған кіруге рұқсат беруге көндірді. Мармион бастапқыда монахтарына төрт жеке ағылшын Бенедиктин үйінде жатақ таба алды. Алайда, монахтардың барлығын бірге ұстауды қалап, Ирландиядағы Эдерминде уақытша үй сатып алды, оны тұрақты негіз ретінде пайдалануды жоспарламады. Үйді жабдықтаудың қиындықтары, оның тұрақты еместігіне басқаларды сендіру және өзінің денсаулық мәселелеріне байланысты Мармион 1916 жылдың мамырына дейін Маредсуға қайта алмады. 1919 жылы жергілікті епископтың талабы бойынша монахтар Эдермин үйін тастап кетті, ал үй бірнеше айдан кейін сатылды. 1918 жылдың соңында Иерусалимдегі Сион тауындағы Успение монастырының неміс монахтары монастырьдан қуылды. Ондағы одақтас күштердің капелланы Мармионға хат жазып, монастырьмен не істеу керектігін сұрады. Мармион Папа XV Бенедикттен рұқсат алды, ол бастапқыда басқа аббаттан монахтарды жіберуді жоспарлаған еді, бірақ Папаның мемлекеттік хатшысы кардинал Гаспарри бұл шабуылдың уақытша болуын талап етті. 1919 жылдың наурыз айында Маредсудың төрт монахы жіберілді және неміс монахтарына оралуға рұқсат берілгеннен кейін 1920 жылдың қарашасына дейін Успениеде қалды. 1922 жылдың қыркүйегінде Намур епископының өтініші бойынша ол Лурдқа жылдық діни қажынатының жетекшісі болды. Келесі айда ол Маредсу аббаттығының (ол 14 жыл бойы аббат ретінде басқарған) құрылғанына 50 жыл толуын тойлау рәсіміне төрағалық етті. Мармион тұмау эпидемиясы кезінде ауырған және 1923 жылдың 30 қаңтарында қайтыс болды.
Жазбалары
1895 жылы Мармион шағын топ монахиняларға рухани сергіту берді. Осы сөздердің негізгі ойы 1917 жылы «Христос, жанның өмірі» деген атпен жарық көрді. Maredsous монастырының монахы Dom Raymond Thibaut, Мармионның өзінен де біршама түзетулер алып, Мармион өткізген конференциялардан кітапты жинауға таңдалды. Кітап алғашқыда жеке басылым түрінде шықты, бірақ католик әлемінде бірден үлкен сұранысқа ие болды. Ол трилогияның бірінші кітабы саналады, сондай-ақ Тибо жинаған «Христос және оның құпиялары» (1919) және «Монахтың идеалы ретінде Христоc» (1922) кітаптары да осы трилогияға жатады. Сол кездегі әдебиет тек «ғибратты ойларды қайталаумен» шектелсе, Мармионның еңбегі «революциялық» деп сипатталып, «терең рухани жаңаруға» бастады. Дегенмен, оның жұмысы жаңалық емес, «негізгі құндылықтарға оралу» болды. Оның еңбегінің тағы бір маңызды тақырыбы – Христостағы Құдайдың бала ретінде қабылдауы туралы ілім. Мармион бұл идеяның авторы емес, бірақ «рухани өмірдің бастапқы және соңғы нүктесі ретінде осы құпияға осындай мән берген басқа адамды табу қиын» деуге болады. Кейбір адамдар католик шіркеуі Мармионды Құдайлық асырап алудың докторы деп ресми түрде жариялайды деп сендіреді. Мармионның ойларының негізгі көздері – Киелі кітап (әсіресе апостол Пауыл және апостол Иоанн), шіркеу әулиелері, Қасиетті Тома Аквинский және Литургия (яғни, әуелі Құрбан шалу, содан кейін Құдайға құлшылық ету рәсімдері, қасиетті обрядтар), сондай-ақ Қасиетті Франциск де Сальс және монах Чарльз Гей. Мармионның жазбаларына Бенедикт XV, Пий XI, Пий XII, Пауыл VI және Иоанн Павел II сияқты көптеген папалар ресми және бейресми қолдау көрсеткен.
Ағылшын тіліндегі аудармалар
Мәсіх – жанның өмірі. Алан Банкрофттың жаңа аудармасы. Кіріспе: Dom Mark Tierney, OSB (Мармионның қасиеттілікке көтерілу ісі жөніндегі Еуропалық вице-постулятор). Алдын ала сөз: Бенедикт Грошель, CFR (Бейтсда, Мэриленд: Zaccheus Press, 2005) (Солтүстік Америкада) және (Леоминстер, Ұлыбритания: Gracewing, 2005) (Солтүстік Америкадан тыс). Мәсіхтің құпиялары. Алан Банкрофттың жаңа аудармасы. Кіріспе: Aidan Nichols, OP; Алдын ала сөзін Fr. Бенедикт Грошель, CFR. (Бейтсда, Мэриленд: Zaccheus Press, 2008) (Солтүстік Америкада) және (Леоминстер, Ұлыбритания: Gracewing, 2010) (Солтүстік Америкадан тыс); екі баспагердің басылымдары Австралазияда қолжетімді. Монахтың идеалы – Мәсіх. Mother Mary St. Thomas аудармасының қайта басылуы. (Риджфилд, Коннектикут: Roman Catholic Books, шамамен 2005 жыл). Мәсіх – дін қызметкерінің идеалы. Dom Matthew Dillon аудармасының қайта басылуы, Rev. David L. Toups, STD жасаған түзетулермен. (Сан-Франциско, Калифорния: Ignatius Press, 2005) (Солтүстік Америкада) және (Леоминстер, Ұлыбритания: Gracewing, 2006) (Ұлыбританияда). Құдаймен бірігу: Ғұрыпты Колумба Мармионның рухани басшылық хаттары. Mother Mary St. Thomas аудармасының қайта басылуы, кіріспесі Rev. David L. Toups, STD. (Бейтсда, Мэриленд: Zaccheus Press, 2006). Колумба Мармион: Хат алмасу 1881–1923. Редакторлары: Mark Tierney, R. Ferdinand Poswick және Nicolas Dayez. (Париж: François Xavier de Guibert, 2008).
Christ the Ideal of the Priest. Reprint of the Dom Matthew Dillon translation, with adaptations made by Rev. David L. Toups, STD. (San Francisco, California: Ignatius Press, 2005) (in North America) and (Leominster, UK: Gracewing, 2006) (in the United Kingdom)
Union with God: Letters of Spiritual Direction by Blessed Columba Marmion. Reprint of the Mother Mary St. Thomas translation, with an introduction by Rev. David L. Toups, STD. (Bethesda, Maryland: Zaccheus Press, 2006)
Columba Marmion: Correspondance 1881–1923. Edited by Mark Tierney, R. Ferdinand Poswick, and Nicolas Dayez. (Paris: François Xavier de Guibert, 2008)
Басқа кітаптар
Ф. Ниссенс Браун, Дом Колумба Мармионға жақын. "Рамгал" баспасы, Туилли, және "Кастерман" үйі. 1939 жыл.