Аргентина суретшісі Рикардо Карпани өмірі мен шығармашылығы
Ricardo Carpani
Рикардо Карпани – аргентиналық суретші, Буэнос-Айресте туып өскен. Парижде өнер білімін алған, 1957 жылы тұңғыш көрмесін өткізген. Суретшінің өмірі мен шығармашылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аргентиналық суретші Рикардо Карпани (2 ақпан 1930 жыл - 9 қыркүйек 1997 жыл) – аргентиналық суретші.
Argentine artist
Ricardo Carpani (February 2, 1930 – September 9, 1997) was an Argentine artist.
Өмір және жұмыс
Буэнос-Айрес қаласының солтүстік жаққа орналасқан Тигре қаласында туған Карпанидің отбасы 1936 жылы қаланың ішіне көшіп келді, және сол жерде Карпани орта мектепті бітірді. Одан кейін ол заңгерлік мамандықты оқуға түсті, бірақ көп ұзамай оны тастап, 20 жасында Парижге (Франция) сапар шекті, онда алдымен суретшілерге модель болды, сосын өзі суретші атанды. 1952 жылы Буэнос-Айреске оралып, бір жыл бойы шебер Эмилио Петторуттиден сабақ алды. Оның алғашқы көрмесі 1957 жылы өтті. Ол басқа суретшілермен бірге «Эспартако» қозғалысын құрды. Карпани әлеуметтік мәселелерге бейімділік танытты, және оның суреттері жұмыссыздар, еңбекшілер мен кедейлер, сондай-ақ ұлттық тақырыптарға арналған. Олар күшті, берік және айқын, көбінесе нық қадамды адамдарды бейнелейді; осы еңбек жолы Аргентинаның ұлттық эпостық гауческ поэмасы «Мартин Фиерро» суреттерінде көрінеді. 1970 жылдары Карпани, көптеген аргентиналық суретшілер, жазушылар мен зиялылар сияқты, «Ұлттық қайта құрылымдастыру процесі» кезінде елден кетуге мәжбүр болып, Мадридте (Испания) қоныстанды, содан кейін Еуропа, АҚШ, Куба, Мексика және Эквадорды аралады. Аргентиналық Адам құқықтарын қорғау комиссиясының өкілдерімен бірге ол диктатураның қылмыстарын әлемге жариялады. Аргентинада демократия қайта орнатылғаннан кейін бір жыл өткен соң, 1984 жылы Карпани туған еліне оралды және бірқатар портреттер жасады (мысалы, Хулио Кортазар мен Роберто Арльттың портреттері). Ол сонымен қатар классикалық Буэнос-Айрес қалалық тақырыптарына (танго, кафелер және бариолар сияқты) тропикалық фонмен жұмыстар сериясын бастады. Өліміне аз уақыт қалғанда Карпани Че Гевараның ірі портретін салды, ол қазір Росариодағы Ынтымақтастық алаңында, Гевараның туған жерінен бірнеше көше қашықтықта қойылған. Карпани 1997 жылы Буэнос-Айресте қайтыс болды.
Born in Tigre, a northern suburb of Buenos Aires, his family moved to the city proper in 1936, and there Carpani finished his secondary school studies. He then started to study law, but soon abandoned it, and at the age of 20 he travelled to Paris, France, where he became first a model for artists and then an artist himself. He returned to Buenos Aires in 1952 and studied a year with master Emilio Pettorutti. His first art exhibition took place in 1957. Together with other artists, he founded the Espartaco movement. Carpani was sympathetic with social causes, and his paintings are focused on topics like the unemployed, the working people and the poor, as well as nationalistic themes. They are strong, solid and clear cut, often portraiting determined men; this line of work is reflected in his illustrations of Argentina's national epic gauchesque poem, Martín Fierro. In the 1970s Carpani, like many other Argentine artists, writers and intellectuals during the Proceso de Reorganización Nacional, exiled himself and settled in Madrid, Spain, and then toured Europe, the United States, Cuba, Mexico and Ecuador. Along with others in the Argentine Commission in Defense of Human Rights, he denounced the crimes of the dictatorship for the outside world to know. A year after the restoration of democracy in Argentina, in 1984, Carpani returned to his home country, and he produced a series of portraits (such as those of Julio Cortázar and Roberto Arlt). He also started a series of works focused on classic Buenos Aires urban topics (such as tango, cafés and the barrios), with tropical backgrounds. Not long before his death, Carpani drew a large portrait of Che Guevara which is now shown at the Plaza de la Cooperación in Rosario, a few blocks away from Guevara's birthplace. Carpani died in Buenos Aires in 1997.