Кіріспе

Классикалық дәуірдегі римдік ғибадатхана.

Янус ғибадатханасы Аргилетум бойындағы Эмилия базиликасының жанында, Рим форумында орналасқан. Бұл кішкентай ғибадатхананың ішінде екі беті бар, шекаралар мен бастаманың құдайы Янус мүсіні тұрды. Оның есіктері "Янус қақпалары" деп аталатын, бейбіт уақытта жабылып, соғыс кезінде ашылатын есіктер еді. Оның бастапқы мақсаты туралы көптеген теориялар бар: бірі – бұл Велабрум үстіндегі көпір болған, екіншілері – Капитолийге қақпа ретінде қызмет еткен дейді.

Шығу тегі

Ливийдің 1.19-ға сәйкес Римнің екінші патшасы Нума Помпилий ертедегі, соғысқа құмар римдіктерді зорлық-зомбылықтан алшақтату үшін оларға құрмет пен қадірлеу сезімін ұялатуға шешім қабылдады. Оның жобаларына дінді насихаттау, белгілі бір діни лауазымдарды құру және руханилықты сіңдірудің пайдалы әсерімен ғибадатханалар салу кірді. Рим форумындағы Янус, ғибадатхана болмаса да, Нуманың ең танымал сәулеттік жобасы деп есептелді. Рим қаласының алғашқы кезеңдерінде тұрғындар жеке қабырғамен қоршалған виллаларда тұрды. Янус – бастапқыда Форум патшаның вилласының ауласы болғандықтан, Форумнан Римнің қалған бөлігіне апаратын қақпа болды.

Ежелгі сипаттамалар

Плутарх «Патша Нуманың өмірі» еңбегінде былай деп жазды: [Янус] Римде екі есігі бар ғибадатханасы бар, оны олар соғыс қақпалары деп атайды; себебі ол соғыс уақытында әрқашан ашық тұрады, ал бейбітшілік орнағанда жабылады. Бейбітшілік орнату қиын мәселе болды, және мұндай жағдай сирек кездесетін, себебі мемлекет әрқашан соғыста болып, кеңейіп бара жатқандықтан, оны қоршаған жабайы халықтармен қақтығысқа түсіп жатты. Бірақ Август тұсында Марк Антонийді жеңгеннен кейін ол жабылды. Ал оған дейін, Марк Атилий мен Тит Манлий консул болғанда, ол қысқа мерзімге жабылды; содан кейін бірден соғыс қайта басталды және ол қайта ашылды.

Сыртқы түрі мен құрылысы

Янус ғибадатханасы – құдайдың қола мүсініне сыйымды, шағын ғибадатхана. Ғибадатхананың кішкене бөлігі Рим форумындағы Аргилетум жолы бойында, Аэмилия базиликасының қираған қалдықтарының жанында табылды. Сондықтан ғибадатхана туралы біздің білуіміздің көп бөлігі римдік ғалымдардың зерттеулері мен артефакттарға негізделген. Римдік монеталардағы әртүрлі сәулеттік стильдер ғибадатхананың қайта құрылу мерзімін шамамен б.з.б. үшінші және төртінші ғасырларға саяды. Византиялық ғалым Прокопий былай деп сипаттайды: "Ғибадатхана толығымен қоладан жасалған, төртбұрышты нысанда салынған, бірақ ол қоладан жасалған Янус мүсінін және кемінде бес шынтақ биіктігін қамтуға ғана жеткілікті". Оның мақсаты белгілі болғанымен, қақпалардың ашылуы мен жабылу себептері одан да күңгірт. Вергилий мен Эннийдің айтуынша, бейбіт уақытта қақпалар ғибадатхана ішінде дау-жанжал мен ашу-ызаны ұстап тұрған. Эннийдің "Анналында" былай делінген: "Зұлым дау-жанжалдан кейін темірмен қапталған тіреулер мен соғыс қақпалары бұзылып ашылды".

Қолданыстағы қақпалар

Нюма билігі тұсында Янус қақпалары жабылды, себебі Римде бейбітшілік орнады. Келесі патша Тулл Хостилий Альба Лонгамен соғысқа шыққанда Янус қақпаларын ашты. Янус қақпалары келесі 400 жыл бойы ашық қалды, бірінші Пуникалық соғыстан кейін, 241 ж.б.д. А. Манлий Торкват Янус қақпаларын жапқанға дейін. Солтүстік Италиядағы галлдармен болған соғыс Янус қақпаларын қайта ашуға мәжбүр етті. Олар 29 ж.б.д. Антоний мен Клеопатраның өлімінен кейін ғана жабылды. Августтың өмірінен алынған "Res Gestae Divi Augusti" еңбегінде былай делінген: "Янус Куирин, біздің ата-бабаларымыздың Рим империясының құрлығандағы еңбегімен, құрлықта да, теңізде де жеңіске жеткенде жабылуын қалаған қақпасы, мен туылмас бұрын қаланың негізі қаланғалы бері екі рет жабылған, бірақ мен принцепс болғанда сенат үш рет жабуға бұйрық берді." Кассиус Дионың 51.20 және 53.27-сінен Августтың билігіндегі алғашқы екі жабылуды б.з.д. 29 және 25 жылдарға датеуге болады. Үшінші жабылудың нақты күні әлі де ғалымдар арасындағы пікірталас мәселесі болып табылады. Бұл оқиғаны б.з.д. 1 ж. қаңтарда, Исаның туған күні деп дәстүрлі түрде (бірақ, мүмкін, дұрыс емес) белгілейді. Алайда, қазіргі ғалымдар Орозийді көптеген жағдайларда қабылдамайды, себебі Рим әскерлері сол кезде Германияда және/немесе Алдыңғы Азияда жорықтар жүргізіп жатқан. Инез Скотт Райберг пен Гай Стерн үшінші жабылуды б.з.д. 13 жылға датеуге көбірек сенімді, себебі Август пен Агриппа провинцияларды бейбіттендіргеннен кейін Римге бірге оралды. Сэр Рональд Сайм жабылуды 7 ж.б.д. деп белгіледі, бұл Тиберийдің жеңісімен және оның екінші консулдығымен сәйкес келеді, алайда бұл жылдың оқиғалары Кассиус Дионың қолжазбаларындағы үзілісте жоғалған. Марио Торелли Орозийдың пікірін қолдады. Кейінгі императорлар да Янус қақпаларын үлкен салтанатпен жапты. Ең танымал жабылулар Нерон мен Веспасиан тұсында болды. Нерон осы оқиғаның құрметіне Ара Пацис (және жабық қақпалары бар Янус) бейнеленген көптеген монеталар шығарды. Басқа императорлар да, әрине, Янус қақпаларын жапты және қайта ашты, бірақ кейінгі және одан аз мұқият тарихшылардағы сілтемелер сирек кездеседі. 241 ж. шамасында Гордиан III Шапур I-ге қарсы соғыс үшін есіктерді ашқандығы туралы жазба бар. Рим ақыны Вергилий "Энеидада" троялықтар мен латындықтар арасындағы соғысты бастау үшін Янус қақпаларын ашуды сипаттады.

Кейінгі тарихи мән-жайлар

Янус туралы аңыздар тарих бойында түрлі мақсаттар үшін пайдаланылып келген. 16 ғасырдағы рим дін қызметкерлері оларды христиандықтың тағы Римнен Иерусалимге көшірілуін ақтау үшін пайдаланып, Ватиканды "Янус тағы" деп сипаттаған. Бұл, "бастаудың құдайына" деген сенім арқылы Италияда қолдау табу мақсатымен жасалған. 19-шы және 20-шы ғасырдың басында британдық саяси және әскери жетекшілер де Янус қақпалары туралы оқиғаны қолданған. Олар қақпалардың ашылуын соғыстың даңқының бір бөлігі ретінде көрсетіп, өз империясы үшін болған соғыстарға мәртебе беру үшін аңыздарды пайдаланған.