Джеффри Стивен Кирк: британдық классик және грек тілінің шебері
Geoffrey Kirk
Джеффри Стивен Кирк (1921-2003) – британдық классик, грек тілінің профессоры, Гомер және тарихи философия бойынша зерттеулер авторы. Төңкеріс алдындағы Грекия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық классикалық ғалым (1921–2003)
British classical scholar (1921–2003)
Джеффри Стивен Кирк – британдық классик, Кембридж университетінің 35-ші грек тілінің профессоры. Ол сократқа дейінгі философия және грек ақыны Гомердің шығармалары туралы көптеген еңбектер жариялады, нәтижесінде 1985 және 1993 жылдар аралығында жарық көрген "Илиадаға" арналған алты томдық филологиялық түсіндірме жарық көрді. Ноттингемде орта тапқа жататын отбасында дүниеге келген ол Кембридждегі Клэр колледжінде классикалық әдебиеттерді оқыды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік теңіз күштеріне қосылды. Ол Левант шхуналық флотилиясының құрамында Эгей теңізіне жіберілді және қазіргі грек тілін меңгергенімен көзге түсті. Осы қызметі үшін Distinguished Service Cross орденімен марапатталды, бұл 1997 жылы жарық көрген "Эгей теңізіне қарай" атты мемуарының негізі болды. Кирк 1950 жылдары Кембридждегі Тринити Холлда лектор және мүше ретінде мансабын бастады. Ол сонымен қатар Йель және Бристоль университеттерінде профессор болып жұмыс істеді. 1974 жылы өзінің алғашқы маңызды зерттеуі ("Гераклит: Космикалық фрагменттер", 1954) жарияланғаннан кейін, жетекші эллинист ретінде танылған ол Кембридждегі грек тілінің Regius профессоры лауазымына Денис Пейджтің орнына келді. 1983 жылы зейнетке шыққаннан кейін ол "Илиадаға" түсіндірме жазуға белсенді түрде кірісті, бірақ депрессиялық ауруға шалдығуын бастан кешірді.
Geoffrey Stephen Kirk, was a British classicist who served as the 35th Regius Professor of Greek at the University of Cambridge. He published widely on pre Socratic philosophy and the work of the Greek poet Homer, culminating in a six volume philological commentary on the Iliad published between 1985 and 1993. Born into a middle class family in Nottingham, he began studying classics at Clare College, Cambridge but joined the Royal Navy during World War II. He was deployed to the Aegean Sea as part of the Levant Schooner Flotilla and distinguished himself through his command of modern Greek. His service, for which he was awarded the Distinguished Service Cross, became the basis for his 1997 memoir Towards The Aegean Sea. Kirk began his career as a lecturer and fellow of Trinity Hall, Cambridge in the 1950s. He also held professorships at Yale and Bristol University. In 1974, having gained a reputation as a leading Hellenist through the publication of his first major study (Heraclitus: the Cosmic Fragments, 1954), he succeeded Denys Page as the Regius Professor of Greek at Cambridge. After his retirement in 1983, he dedicated himself to his Iliad commentary but began to suffer from depressive illness.
Ерте өмір
Джеффри Стивен Кирк 1921 жылдың желтоқсанында Нотингемде дүниеге келді. Оның әкесі Фредерик Кирк – Нортгемптон политехникалық институтының білім беру саласындағы әкімшісі және Бірінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы, ал анасы – Энид болды. Балалық шағының бір бөлігін Гертфордширдегі Радлетт қаласында өткізген ол Ланкаширдегі Россолл жекеменшік мектебінде білім алды. 1939 жылы Кембридждегі Клэр колледжінде классикалық әдебиеттерді оқуға стипендия жеңіп алды.
Geoffrey Stephen Kirk was born in December 1921 in Nottingham. His parents were Frederic Kirk, an educational administrator at Northampton Polytechnic and World War I veteran, and his wife Enid. Having spent part of his childhood in the Hertfordshire town of Radlett, he was educated at the independent Rossall School in Lancashire. In 1939, he won a scholarship to study classics at Clare College, Cambridge.
Әскери қызмет пен Кембриджке оралу
1941 жылы Кембридж университетінде бір жыл оқығаннан кейін Кирк Корольдік теңіз күштері ерікті резервіне қосылды. Кембриждегі жетекшісі Роберт Раттенбери болды, кейін Хью Ллойд Джонс оны "жақсы ғалым, бірақ оқушыға шабыт беретін ұстаз емес" деп сипаттады. Кирк теңізге кететінін айтқанда Раттенбери: "Аспан сақласын! Сені енді көрмесем керек!" деді. Кирк Левант шхуналарының флотилиясында қызмет етті, бұл Эгей теңізінде жұмыс істейтін одақтас теңіз күштерінің ұйымы еді. Кейінірек, 1997 жылы жазылған "Эгей теңізіне қарай" атты мемуарында соғыс жылдарындағы өміріне ой жүгіртті. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Кирк Кембриджге оралып, классикалық трипосқа оқуын жалғастырды. Оған Клэр колледжіндегі тәлімгері, ежелгі Грекия тарихшысы Н. Г. Л. Хаммонд пен эллинист Гарри Сандбах ең көп әсер етті. 1946 жылы ол үздік дипломмен бакалавр дәрежесін алды.
In 1941, after only one year at Cambridge University, Kirk volunteered to join the Royal Naval Volunteer Reserve. His supervisor at Cambridge was Robert Rattenbury, whom Hugh Lloyd Jones later called "a sound scholar but by no means an inspiring teacher". When Kirk said he was leaving to join the Navy, Rattenbury remarked: "Good Heavens! Well, I don't suppose I shall be seeing you again!" Kirk served in the Levant Schooner Flotilla, an Allied naval organisation operating in the Aegean Sea. Later in life, he reflected on the events of his wartime service in a 1997 memoir entitled Towards The Aegean Sea. After the End of World War II, Kirk returned to Cambridge to resume his studies towards the Classical Tripos. He was most influenced by his tutor at Clare College, the historian of ancient Greece N. G. L. Hammond, and by the Hellenist Harry Sandbach. In 1946, he graduated BA with First Class Honours.
Троица залында басталған
Кирктің алғашқы академиялық лауазымы Кембридждегі Тринити-холлдағы ғылыми-зерттеу стипендиясы болды. Дегенмен, ол көп уақытын колледжден тыс өткізді. 1947–1948 жылдары Афинадағы Британ мектебінде жұмыс істегеннен кейін, 1949 жылдан 1950 жылға дейін Гарвард университетінде Коммонуэлт қорының стипендиаты ретінде болып қызмет етті. 1950 жылы Кирк суретші Барбара Трейлге үйленді, олардың бір қызы болды. Содан кейін ол Кембриджде тұрақты лауазымға орналасты. Ежелгі грек әдебиетінен көмекші лектор болып жұмыс істейтін ол Тринити-холлдың мүшесі болып сайланды. Өзінің заманы үшін ерекше жайт ретінде, Кирк тұрақты академиялық қызметкер ретіндегі алғашқы он жылдығында бірнеше жоғарылауларға қол жеткізді: ол 1952 жылы университет лекторы, ал 1961 жылы оқырман болып тағайындалды. 1950-ші және 1960-шы жылдарда бірнеше монографиялар жарық көрді, олар оның ежелгі Грекияны зерттеуші ғалым ретінде халықаралық беделін қалыптастыруға көмектесті: ол философ Гераклиттің фрагменттерін редакциялады (1954), Гомердің поэзиясы туралы зерттеме жазды (1962) және классицист Джон Рейвенмен бірлесіп Сократтан бұрынғы философия бойынша жинақ шығарды (1958). Ол отыз сегіз жасында 1959 жылы Британ академиясының мүшесі болып сайланды.
Kirk's first academic position was a research fellowship at Trinity Hall, Cambridge. However, he spent much of his time away from the college. A stint at British School at Athens (1947—1948) was followed by a period as a Commonwealth Fund Fellow at Harvard University, lasting from 1949 to 1950. In 1950, Kirk married the artist Barbara Traill, with whom he had one daughter. He then took up a permanent position at Cambridge. Working as an assistant lecturer in ancient Greek literature, he was elected a fellow of Trinity Hall. Unusually for his time, Kirk attained a series of promotions in his first decade as a tenured academic: he was made a university lecturer in 1952 and a reader in 1961. The 1950s and 1960s witnessed the publication of several monographs which helped to establish his international reputation as a scholar of archaic Greece: he edited the fragments of the philosopher Heraclitus (1954), wrote a study on the poems of Homer (1962), and, together with classicist John Raven, co edited a volume on pre Socratic philosophy (1958). He was elected a Fellow of the British Academy in 1959 at just thirty eight years of age.
АҚШ пен Англиядағы профессорлық лауазымдар
1965 жылы Кирк АҚШ-қа оралып, Йель университетінде классика профессоры болды. Ол бұл қызметті 1970 жылға дейін атқарды. Осы кезеңде ол Берклидегі Калифорния университетінде классикалық әдебиет бойынша Сатер профессоры ретінде бір жыл жұмыс істеді және 1968 жылы «Миф: оның мәні мен функциялары» атты Сатер классикалық лекцияларын оқыды. Солтүстік Америкада бес жыл өткізгеннен кейін, Кирк 1971 жылы Бристоль университетінің грек тілі кафедрасын басқару ұсынылғанда Ұлыбританияға оралды. Алайда, оның қызметі ұзаққа созылмады: 1973 жылы Денис Пейдж Кембридждегі грек тілінің Regius кафедрасынан зейнетке шықты. Келесі жылы Кирк Пейджтің орнын басып, бұл кафедраның 35-ші иегері атанды. Кембриджтегі Тринити колледжі оны мүшелігіне қабылдады. 1970 жылы «Сатер лекциялары» мазмұнын жариялағаннан кейін, грек әдебиеті саласындағы жұмысын трагедияшы Еврипидтің «Бақайлар» (1970) туындысын аудару және Гомер туралы екінші монографиясымен («Гомер және ауызша дәстүр», 1977) жалғастырды. 1979 жылы ол қысқа мерзімге АҚШ-қа оралып, Тулан университетінде ерекше қонақ профессор болып жұмыс істеді. 1975 жылы, Regius профессоры қызметін атқарып жүргенде, Кирктің әйелімен некесі ажырасты. Содан кейін ол сол жылдың қыркүйек айында әдеби сыншы Кристофер Рикстің бұрынғы әйелі Кирстен Рикске үйленді. Олардың балалары болмаса да, ол Кирстеннің алғашқы некесінен төрт өгей бала ие болды.
In 1965, Kirk returned to the United States and took up a professorship of classics at Yale University. He held this appointment until 1970. During this period, he also spent a year as the Sather Professor of Classical Literature at the University of California, Berkeley and delivered the 1968 Sather Classical Lectures entitled Myth: Its Meaning and Functions. Having spent five years in North America, Kirk returned to the United Kingdom when offered the chair of Greek at the University of Bristol in 1971. However, his tenure did not last long: in 1973, Denys Page had retired from the Regius Chair of Greek at Cambridge. The following year, Kirk was elected to succeed Page and became the 35th holder of the chair. Trinity College, Cambridge duly admitted him to its fellowship. Having published the content of his Sather Lectures in 1970, his work on Greek literature continued with a translation of the Bacchae (1970) by the tragedian Euripides and a second monograph on Homer (Homer and the Oral Tradition, 1977). In 1979, he briefly returned to the United States to take up a distinguished visiting professorship at Tulane University. In 1975, while serving as the Regius Professor, Kirk's marriage to his wife was dissolved. He then married Kirsten Ricks, the former wife of the literary critic Christopher Ricks, in September of the same year. Although the pair did not have any children, he acquired four stepchildren from Kirsten's first marriage.
Зейнеткерлік және өлім
1982 жылы Кирк оқытушылық қызметінен зейнетке шықты. Біраз уақыт Суффолк графтығындағы Вудбридж қаласындағы үйінде тұрған ол, әйелімен бірге Бат қаласына көшіп, соңында Батыс Суссекстегі Фиттлвортта қоныстанды. Зейнеткерлік жылдарының көп бөлігін Гомердің "Илиада" эпосына кең көлемді түсіндірме жазумен өткізді. Академиялық карьерасының ең маңызды жетістігі деп есептелген бұл еңбек 1985 және 1993 жылдар аралығында алты томдық түрде жарық көрді. Бірінші екі томның жалғыз авторы болса, қалған томдар классиктер Марк В. Эдвардс, Ричард Янко, Николас Ричардсон және Джон Б. Хейнсвортпен бірлесіп жарыққа шықты. Зейнетке шыққаннан кейін Кирк депрессиямен күресіп, "қиын және тұрақсыз" өмірге ұшырады. 2003 жылдың наурыз айында Батыс Суссекстегі Рейктегі қарттар үйінде жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Одан соң екінші әйелі Кирстен, қызы және төрт өгей баласы қалды.
Kirk retired from his teaching duties in 1982. Continuing for some time to live at their house in Woodbridge, Suffolk, he and his wife later moved to Bath and finally settled in Fittleworth, West Sussex. Much of his retirement was taken up by work on a large scale commentary on Homer's Iliad. Intended to be the crowning achievement of his academic career, the book was published in six volumes between 1985 and 1993. While he was the sole author of the first two volumes, the remaining ones were published in co operation with fellow classicists Mark W. Edwards, Richard Janko, Nicholas Richardson, and John B. Hainsworth. In his retirement, Kirk increasingly suffered from depressive illness, leading to a "stressful and unsettled" life. He died from heart failure in March 2003 in a nursing home at Rake, West Sussex. He was survived by his second wife Kirsten, his daughter and four stepchildren.
Мұра
Киркс классикалық ғалым ретінде танымал болған, ол бастапқыда Сократқа дейінгі философия бойынша еңбектеріне негізделген. Оның алғашқы кітабы ("Гераклит: Космикалық фрагменттер", 1954) ғалымдар қауымдастығы арасында жақсы қабылданды. Платонның шығармаларын түсіндіретін жетекші ғалым Грегори Властос былай деген: "Ол бұрын әдеттегідей деп санаған көптеген нәрселерді қайта қарауға итермелейді". Джон Рейвенмен бірлесіп жазған 1959 жылғы "Сократқа дейінгі философтар" кітабы грекші Хью Ллойд Джонстың сөздерімен айтқанда, бұл тақырып бойынша бұрынғы зерттеулерге "құнды балама" болды. 1960 жылдан бастап оның зерттеулерінің негізгі бағыты Гомердің эпостары болды. Бұл салада ол Кембридждегі алдыңғы ғалымы Денис Пейджтің ықпалында болды, ол поэзия ауызша дәстүрдің өнімі деп есептеген. Кирктің "Гомердің әндері" (1962) Пейджтің көзқарастарын толықтырып, өлеңдердің ауызшадан жазбаша формаға өтуін қарастырды. Оның зейнеткерлікке шыққаннан кейін жариялаған "Илиадаға" арналған толық түсіндірмесі "The Guardian" газеті тарапынан "ұштас [ ] және кең көлемді интерпретация" деп мақталып, жоғары бағаланды. Алайда, Ллойд Джонс оны түсіндірме жарық көрген кезде ескірген оралдық теорияларды ұстануы үшін сынады.
Kirks's reputation as a classical scholar was based initially on his work on pre Socratic philosophy. His first book (Heraclitus: the Cosmic Fragments, 1954) was well received among the scholars community. Gregory Vlastos, a leading interpreter of Plato, remarked that it "compell[ed] one to reconsider many things one has previously taken for granted". Co authored with John Raven, his 1959 book The Presocratic Philosophers became, in the words of Hellenist Hugh Lloyd Jones, "an invaluable substitute" for previous treatments of the topic. From about 1960, his research focus lay with the Homeric epics. In this area, he was under the influence of his Cambridge predecessor Denys Page who had held that the poems were products of an oral tradition of poetry. Kirk's Songs of Homer (1962) presented a more nuanced expression of Page's views and treated the poems' transition from oral to written forms. The comprehensive commentary on the Iliad published in his retirement was praised by The Guardian as "coherent [ ] and wide ranging in interpretation". However, it has been criticised by Lloyd Jones for adhering to oralist theories, which had become outdated by the time of the commentary's publication.