Кіріспе

1-ші жаяу әскер полкі – АҚШ Армиясының полкі. Ол Америка революциялық соғысынан кейінгі бөлімдерден бастау алады және отыз тоғыз науқандық лентамен марапатталған. 1-ші батальон, 1-ші жаяу әскер полкі Нью-Йорк штатындағы Вест-Пойнттағы АҚШ Әскери академиясына қолдау көрсету және академия мен Стюарт армиясының қосалқы бекеті үшін жауынгерлік гарнизонды қамтамасыз ету үшін бекітілген. 2-ші батальон, 1-ші жаяу әскер полкі – 2-ші шабуылдық бригаданың, 2-ші жаяу әскер дивизиясының құрамында Вашингтон штатындағы Льюис-Маккорд әскери базасында қызмет ететін жаяу әскер бөлімшесі.

Шығу тегі

1791 жылдың 3 наурызында Конгресс армияға "Екінші жаяу әскер полкі" қосты, бүгінгі Бірінші жаяу әскер полкі осыдан өзінің тарихын бастайды. Сол жылдың қыркүйегінде оның бір бөлігі және алғашқы 1-ші жаяу әскер полкі (бүгінгі 3-ші АҚШ жаяу әскер полкі (Ескі гвардия)), көптеген жасақтармен бірге, генерал Артур Сент-Клэрдің басшылығымен Огайо аймағының үндістеріне қарсы жіберілді. Сент-Клэр Континенттік армияда генерал-майор болған және енді полктің алғашқы командирі Жосия Хармардың орнына "Бас генерал" болып тағайындалды. Майами тайпасына қарсы күрескен Сент-Клэрдің әскерлері жақсы дайындықтан өтпеген, нашар жабдықталған, азық-түлік жетіспеген және ауруға шалдыққан. Нәтижесінде, апатты жеңіліс болды, онда АҚШ армиясының барлығы 700-ге жуық қаза тапты, 300-ге жуық жараланды, ал жалпы саны шамамен 1700 болса, 100-ге жуық бейбіт тұрғын қаза тауып, 50-сі жараланды.

Ерте тарих

1792 жылы Конгресс Америка Құрама Штаттарының легионын құрды, ол генерал-майор Энтони Уэйннің басшылығындағы жаяу әскер, атқыштар және артиллериядан құралған біріктірілген әскер болды. МГ Уэйн Революциялық соғыста батырлық көрсеткен, ол үлкен британдық әскерге қарсы шағын күшті жетектеп, Нью-Йорк штатының Вест-Пойнт қаласының оңтүстігіндегі Гудзон өзеніндегі маңызды нысан – Стони Пойнтты қайта бағындырды. Осы Легионда екінші жаяу әскері "Екінші қосалқы легионның жаяу әскері" аталын алды және 1794 жылдың 20 тамызында Солтүстік-Батыс Үндістер конфедерациясын және оларға британдық көмегін Fallen Timbers шайқасында (Ескі Солтүстік-Батыс, Огайо аймағы) толық жеңді. 1812 жылғы соғыста 2-ші жаяу әскер полкі, сондай-ақ 7-ші және 44-ші жаяу әскер полктері генерал Эндрю Джексонмен бірге оңтүстік майданда, соның ішінде Нью-Орлеан шайқасында күресті. Осылайша, полк 1812 жылғы соғысқа қатысқандығы үшін марапатталды.

Бірінші үнді соғысы кезеңі

2-ші жаяу әскері 1815 жылдың мамыр-қазан айларында 3-ші және 7-ші жаяу әскерлерімен (екеуі де 1808 жылдың 12 сәуірінде құрылған) және 44-ші жаяу әскерімен (1813 жылдың 29 қаңтарында құрылған) біріктіріліп, 1-ші жаяу әскер полкі құрылды. Келесі жылдары полк көбінесе үндістермен қақтығыстармен айналысты. 1-ші полк 1832 жылғы Блэк Хоук соғысына және 1839 жылдан 1842 жылға дейінгі Екінші Семинол соғысына қатысты. Осы кезеңде полкке полковник Закари Тейлор сияқты, кейіннен АҚШ-тың 12-ші президенті болған, және Америка Азамат соғысында Конфедерациялық штаттардың президенті болған екінші лейтенант Джефферсон Дэвис сияқты көптеген белгілі командирлер басшылық етті.

Мексикамен соғыс

1846 жылы Мексикамен соғыс басталғанда, 1-ші жаяу әскер полкі генерал Закари Тейлор армиясымен бірге шекарадан өтіп, Монтеррейді шабуылдауға қатысты, онда полк қатыгез қолмақай шайқаста үйден-үйге шайқасты. Монтеррейден кейін полк генерал Винфилд Скотттың басқаруына берілді және 1847 жылы Вера-Крузда Америка тарихындағы алғашқы заманауи десант операциясына қатысты.

Екінші Үндістан соғысы кезеңі

Мексика-Америка соғысынан кейін, полк 1861 жылы Азамат соғысы басталарға дейін Техас аймағында Команчтарға қарсы күресті.

Азаматтық соғыс

Техастағы көтерілісшілерден қашып құтылғаннан кейін полк Орта батысқа қайтып, Миссисипи операциялық аймағында шайқасты. Полк 1861 жылғы тамызда Миссури штатындағы Уилсон-Крик шайқасында, Азамат соғысының алғашқы шайқастарының бірінде күш сынасты. 1-ші жаяу әскер полкі 1863 жылы генерал Грантпен бірге Виксбургке қарсы жорыққа шықты. Соғыс аяқталғанда полк Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласын басып алды.

Үшінші үнді соғысы кезеңі

Азамат соғысынан кейін полк тағы да батысқа, үндістермен күресуге жіберілді. 1-ші жаяу әскер полкі 1869 жылғы сәуір айында 43-ші жаяу әскер полкімен және 1865 жылғы 21 қыркүйекте құрылған Ардагерлер резервтік корпусымен біріктіріліп, біріктірілген бөлім 1-ші жаяу әскер полкі деп аталды. 1-ші жаяу әскер полкі 1870 және 1890 жылдары сиу тайпаларына қарсы, ал 1882 жылдан 1886 жылға дейін Джеронимо басқарған апач тайпаларына қарсы жорықтар жасады. Осы кезеңде полктің бір әскери қызметкері – 1-ші лейтенант Марион П. Маус, 1886 жылғы 11 қаңтарда Мексиканың Сьерра-Мадре тауларында көрсеткен ерлігі үшін Құрмет медалімен марапатталды. Үнді соғыстары аяқталғаннан кейін полк Калифорниядағы еңбек дауларын реттеумен шұғылданды.

Испан-Америкалық соғыс

1898 жылы «Майн» кемесінің батып кетуінен кейін Испанияға соғыс жарияланды. Бірінші полк жедел түрде Флоридаға жіберілді, онда кемелерге мінгізіліп, Кубаға аттанды. Кубада болғанда полк Сан-Хуан төбелерін шабуылдауға және Сантьягоны жаулап алуға қатысты.

Филиппин-американ соғысы

1900 жылы Кубадағы оккупациялық міндеттерден кейін полк Боксер көтерілісіне қатысу үшін Қытайға жөнелтуге дайындалып жатты. Бірақ, полк испан-американ соғысында АҚШ-тың басып алған Филиппин аралдарындағы көтеріліспен күресу үшін басқа бағытқа бұрылды. Полк 1900 жылдан 1902 жылға дейін және 1906 жылдан 1908 жылға дейін Филиппиндегі партизан соғысында шайқасты. Содан кейін полк Гавайи штатының Оаху аралында гарнизондық қызметке қайта орналастырылып, полковник Джордж К. МакГуннегл басқаруына берілді.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1-ші жаяу әскер полкі 1918 жылдың 11 қыркүйегінде Форт-Льюис қаласында 13-ші дивизияға бекітілді. 13-ші дивизия ешқашан Форт-Льюистен шықпады және 1919 жылдың 8 наурызында демобилизацияланды. 1-ші жаяу әскер полкі 1919 жылдың 8 наурызында 13-ші дивизияға бекітілуден босатылды және дербес полк мәртебесіне қайта оралды. Полк 1921 жылдың 27 шілдесінде қайтадан, бұл жолы штаб-пәтері Форт-Сэм-Хьюстонда орналасқан 2-ші дивизияға бекітілді және АҚШ-тың VIII корпусына бағындырылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Полк Джексон лагерінде, Оңтүстік Каролина штатында дислокацияланды, онда 1939 жылдың 16 қазанында 2-ші дивизиядан босатылып, 6-шы дивизияға бекітілді. 6-шы дивизия 1939 жылдың 9 қарашасында Форт-Джексонға келді, ал 1-ші ИР сол кезден бастап дивизиямен бірге жолға шықты. 1-ші ИР 1940 жылдың 9 сәуірінде Джорджия штатындағы Форт-Беннингке бірқатар маневрлерге дайындалу үшін көшті. 1-ші ИР 1940 жылдың 9 мамырында Сабин, Луизиана – Техас маневріне қатысты. Содан кейін олар 1940 жылдың 3 маусымында Вайоминг штатындағы Форт-Франсис Э. Уорренге, содан кейін 1941 жылдың 2 сәуірінде Канзастағы Форт-Левенвортқа, ал 1941 жылдың 20 мамырында Миссури штатындағы Форт-Леонард Вудқа көшті. Одан кейін олар Теннесси штатына барып, ондағы маневрлерге қатысты. Бұдан кейін 1942 жылдың 10 желтоқсанынан бастап, Жас лагерінің казармалық аумағында орналасқан кезде Desert Training Center-де оқу циклы өтті. Содан кейін полк 1943 жылдың 23 наурызында Калифорния штатының Сан-Луис-Обиспо лагерінде дислокацияланды. Полк 1943 жылдың 19 қыркүйегінде Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы кемеге түсу портынан шығып, 1943 жылдың 26 қыркүйегінде Гавайиге келді. 1-ші ИР 1944 жылдың 26 қаңтарында Гавайиден шығып, 1944 жылдың 7 ақпанында Жаңа Гвинея кампаниясына қатысу үшін Жаңа Гвинеяның Милн шығанағына келді. 1-ші ИР 1944 жылдың 1 маусымында Милн шығанағынан шығып, 1944 жылдың 14 маусымында Тоемға келді. 1-ші ИР 1944 жылдың 30 шілдесінде Сансапорға шабуыл жасап, 1944 жылдың 26 желтоқсанында Жаңа Гвинеядан шықты, ал Жаңа Гвинея кампаниясы 1944 жылдың 31 желтоқсанында аяқталды. 1-ші ИР Мильн шығанағындағы әрекеттері үшін Президенттік бірлік марапатына ие болды. 1-ші ИР 1945 жылдың 9 қаңтарында Филиппиннің Лусон аралындағы Лингаен шығанағына шабуыл жасады, Лусон кампаниясына қатысу үшін. 1-ші ИР 1945 жылдың 10 ақпанынан 1945 жылдың 23 ақпанына дейін Алтыншы армия резервінің құрамына кірді, содан кейін Лусон кампаниясына қайта оралды. 1-ші ИР 1945 жылдың 28 сәуірінен 1945 жылдың 1 мамырына дейін 38-ші жаяу әскер дивизиясына қосылды, содан кейін 1945 жылдың 10 маусымынан 1945 жылдың 25 маусымына дейін XI корпусына қосылды, одан кейін 6-шы жаяу әскер дивизиясының бақылауына қайта оралды. Лусон кампаниясы 1945 жылдың 4 шілдесінде аяқталды. 1-ші ИР 1945 жылдың 14 тамызында Филиппин аралдарындағы Багабаг қаласында орналасқан. Одан кейін олар 1945 жылдың 24 қазанында Кореяға көшті, онда 1949 жылға дейін гарнизондары Таэгу мен Пусанда орналасқан күйде Кореяны басып алды.

Корея соғысы және қайта жандандыру

1949 жылғы 10 қаңтарда 1-ші ИР Кореяда демобилизацияланды, содан кейін 1950 жылғы 4 қазанда Калифорния штатының Форт-Орд қаласында Кореядағы соғысқа жіберілетін бөлімшелерді дайындау үшін қайта жандандырылды. 1956 жылғы 3 сәуірде полк 6-шы жаяу әскер дивизиясымен байланысы үзілді, ал 1956 жылғы 15 мамырда Нью-Йорк штатының Вест-Пойнт қаласындағы АҚШ Әскери академиясына бекітілді. 1958 жылғы 15 мамырда полк Жауынгерлік қару-жарақ жүйесі бойынша HHC, 1-ші ұрыс тобы, 1-ші жаяу әскер полкі ретінде қайта ұйымдастырылды. 1960 жылы 1-ші ұрыс тобы, 1-ші жаяу әскері тұрақты құрамда жеткілікті тактикалық оқытушыларды қамтамасыз ететін және жазғы оқу бағдарламасы үшін сырттан күштерді тартуды көздейтін тұжырымдама бойынша қайта құрылды. Бұл ұрыс тобының құрамына штаб, штаб және оқу компаниясы, қызмет көрсету компаниясы, әуе шабуылы жасау бөлімі, 2-ші авиациялық бөлімі, USMA оркестрі, АҚШ Армиясының ауруханасының 1 және 2-ші бөлімдері кірді, сондай-ақ 50-ші инженерлік батальон (құрылыс) және 57-ші әскери полиция компаниясы қосылды. Бұрынғы әскери полиция бөлімінің қызметкерлері жаңадан қосылған 57-ші әскери полиция ротасының ядросын құрады. 1961 жылғы 16 мамырда Кадет корпусына тактикалық оқытуды жүзеге асыру және оған қатысатын қызметкерлер тактикалық бөлімшедегі жаңадан құрылған Әскери оқыту кеңсесіне берілді. Барлық қатардағы әскери қызметшілер ұрыс тобының құрамында қалды. 1962 жылғы 1 ақпанда Қызмет көрсету компаниясы таратылып, оның құрамы Штаб компаниясына қосылды. 1965 жылғы 1 қаңтарда 1-ші жаяу әскердің 1-ші ұрыс тобы 1-ші жаяу әскердің 1-ші батальоны болып қайта аталды. 1961 жылы тактикалық оқытуды Әскери оқыту кеңсесіне (қазіргі DMI) беруден басқа, оның міндеттері негізінен өзгермеді. Содан кейін 2-ші батальон Грузия штатының Беннинг фортына жіберілді.

Қайта белсендіру

1994 жылғы 16 желтоқсанда 2-ші батальон Форт-Вейнрайтте 6-шы жеңіл жаяу әскер дивизиясының құрамында қайта жандандырылды. 1998 жылғы сәуірде бұл дивизия қысқартылып, 172-ші жеке жаяу әскер бригадасы болып қайта ұйымдастырылды.

Ирак соғысы

2005 жылдың тамызында 2-ші батальон 172-ші Stryker бригадасымен бірге Ирактың Мосулына «Ирактың бостандығы» операциясын қолдау үшін жөнелтілді. Батальон Мосул қаласын «Әл-Қаида» террористік ұйымы бастаған бүлікшілерден қорғау мақсатында қарсы бүлікшілік операцияларын жүргізді. Мосулда 12 айдан кейін 2-ші батальон Аляскадағы Форт-Уэйнрайтқа оралуға дайындалып жатқанда, олардың міндеттеме мерзімі Қорғаныс министрі Дональд Рамсфелдтің бұйрығымен күтпеген жерден ұзартылды. 2-ші батальон, сондай-ақ барлық 172-ші жаяу әскер бригадасымен бірге, өршіп келе жатқан діни шиеленісті басу үшін Бағдадқа жіберілді. 2-ші батальон 16 айлық Иракта болғаннан кейін 2006 жылдың желтоқсан айында үйге оралды. 16 желтоқсанда 172-ші бригада 25-ші жаяу әскер дивизиясының 1-ші Stryker жауынгерлік бригадасы ретінде қайта құрылғанда, ал 2-ші жаяу әскер батальоны 24-ші жаяу әскер дивизиясының 1-ші батальоны ретінде қайта құрылғанда, батальонның әрекеті тоқтатылды.

Ауғанстандағы соғыс

Батальон 2007 жылғы 17 сәуірде Форт-Льюис қаласында 2-ші жаяу әскер дивизиясының 5-ші бригадалық ұрыс тобы құрамында қайта жандандырылды. 2009 жылғы 17 ақпанда президент Обама Ауғанстанға 5-ші Stryker бригадасының 4000 әскери қызметшісін, сондай-ақ 8000 теңізшіні жіберуге бұйрық берді. Бұл әскерлерді жіберу Ауғанстандағы жағдайдың нашарлауына байланысты болды. Осы әскери қызметшілер оңтүстік-шығысқа, Ауғанстан шекарасына орналастырылуы керек еді. Бригада 2010 жылғы шілдеде Льюис-Маккорд бірлескен базасына оралуға жоспарланған. Оралғаннан кейін, 22 шілдеде 5-ші БҰТ 2-ші дивизияның 2-ші БҰТ ретінде қайта ұйымдастырылды және батальон соңғы дивизияда қызметін жалғастырды. 2009 жылғы маусымнан 2010 жылғы маусымға дейін FOB RAMROD-та орналасқан АҚШ армиясының 1-ші жаяу әскер полкінің әскери қызметшілерінің тобы кемінде үш ауған азаматын өлтірді. Әскери қызметшілер құрбандардың дене мүшелерін, мысалы, саусақ сүйектерін және бас сүйегін соғыс трофейлері ретінде жинады.

Белгілі марапаттар / мақтаулар

2-ші батальонның С тобындағы капрал (қызметтен шыққан) Стивен Санфорд Мосул, Ирактағы жасақтан оқу-жаттығу кезінде көрсеткен ерлігі үшін "Ерен қызмет орденімен" марапатталды. Бірінші сыныпты сержант Питер Лара, 2-ші батальонның С ротасы, жасақтан оқу-жаттығу кезінде Мосул, Ирактағы көрсеткен ерлігі үшін "Күміс жұлдыз" орденімен марапатталды.

Блезон

Қалқан: Қызыл және көк түсті еңіс бойынша бөлінген, алтын еңіс үстінде күміс түсті, жеті тік тілімшесі бар және сол түстің жеті кері тілімшесі, қара жиекпен шектелген. Топ: Алтын және қызыл түстердің гүл шоғырындағы араб саны "1", көк түсті, алтын жиекпен шектелген, лавр гүл шоғырының ішінде. Девиз: Әрқашан бірінші.

Символизм

Полк елдің барлық соғыстарында шайқасқан және логикалық топтастыру оның жорықтарын немесе соғыстарын 14 топқа бөледі. Бұл 14 топ қалқанның диагональды жолағындағы 14 тілік түрінде геральдикалық түрде бейнеленген. Қалқанның жоғарғы бөлігі қызыл түсті, бұл бұрынғы 2-ші суб-легионның түсі еді. Ал төменгі бөлігі көк түсті, қазіргі жаяу әскер түсі. Гербтегі Жеңіс лавр гүлдерінің ішіндегі сан және полк көптен бері қолданып келе жатқан ұран өздігінен түсінікті.

Өмірбаян

Герб алғаш рет 1922 жылғы 15 наурызда бекітілді. 1959 жылғы 10 тамызда өзгертілді. 1968 жылғы 8 қарашада гербке енгізілген өзгерістер қалқан мен ұран сипаттамасындағы сөздерді түзетуге бағытталған. 1999 жылғы 4 қарашада герб сипаттамасын түзету мақсатында тағы өзгерістер енгізілді.

Сипаттама

Алтын түсті металл мен эмальдан жасалған құрылғы, жалпы биіктігінде қалқаннан тұрады: Екі бөлікке бөлінген қызыл және көк түсті, алтын түсті қисық сызық үстінде күміс түсті, жеті тік тілімшесі бар, сол түстің тілімшелерімен тілімделген, қара жиекпен шекараланған. Қалқанның үстінде алтын түсті металлдан жасалған сопақша белбеу орналасқан, оның үстінде сопақшаның шеттеріне параллель үш көк эмаль жолағы бар, ал төменгі жағында қарапайым алтын түсті металл тоқасы және қалқанның екі жағында алтын түсті металл таспалары бар, олардың оң жағында "SEMPER" және сол жағында "PRIMUS" деген жазулар қызыл эмаль әріптермен жазылған.

Символизм

Полк елдің барлық соғыстарында шайқасқан және логикалық жіктеу оның жорықтарын немесе соғыстарын 14 топқа бөледі. Бұл 14 топ қалқанның диагональды жолағындағы 14 тілік арқылы геральдикалық түрде бейнеленген. Қалқанның жоғарғы бөлігі қызыл түсті, бұл бұрынғы 2-ші суб-легионның түсі еді. Ал төменгі бөлігі көк түсті, қазіргі жаяу әскер түсі. Полктің көптен бері қолданылып келе жатқан ұраны өздігінен түсінікті.

Өмірбаян

Бірліктің ерекше таңбасы 1923 жылдың 8 қыркүйегінде мақұлданған. 1999 жылдың 4 қарашасында символикасы мен метрикалық өлшемдері қосылғандықтан өзгертілді.