Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Chislehurst and Sidcup Grammar School – академиялық мәртебесі бар, аралас жынысты грамматикалық мектеп, Англияның Бексли қалалық округіндегі Сидкуп қаласындағы Хёрст Роуд (A222) көшесінде орналасқан. Ол Ламорби паркіне, Роуз Бруфорд драма колледжіне және Хёрстмир мектебіне жақын орналасқан. Мектеп оқушылары Дэвис, Эдльманн, Лестер, Тауншенд, Уильямс және Штаф деп аталатын алты үйге бөлінген, сондай-ақ студенттер жыл сайын «Хроника» мектеп журналын шығарады. Қазіргі директор Найджел Уокер 2009 жылдан бері осы лауазымда қызмет етеді. 1931 жылы жаңа қалашықта орта мектептердің жетіспеушілігін жою мақсатында Сидкуп округі үшін ұлдар мектебі ретінде құрылған. Алғашқыда 27 Стейшн-роудта ашылған, алғашқы директор лауазымына К. Р. Макгрегор Уильямс тағайындалған. 1935 жылы мектеп Crittall's Corner, Footscray орналасқан арнайы салынған жаңа ғимаратқа көшуді бастады және 1938 жылы Chislehurst and Sidcup County School деп қайта аталды. «Блиц» кезінде зақымдалған және Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, 1944 жылғы Білім беру заңының нәтижесінде жүзеге асырылған реформалар мекеменің грамматикалық мектепке айналуына және Сидкуптың Ламорби ауданындағы Хёрст Роудтағы жаңа, үлкен ғимаратқа көшуіне әкелді. Бұл 1954 жылы Макгрегор Уильямстың отставкасынан кейін жүзеге асты. 1965 жылы үкіметтің 10/65 циркулярына сәйкес, Чайслхерст пен Сидкупты көршілес Хёрстмирмен біріктіру жоспарлары жасалды, бірақ Бексли кеңесінің консервативтік партиялық басшылығы оған қарсылық көрсетті және ақырында 1980 жылдары премьер-министр Маргарет Тэтчердің консервативтік үкіметі кезінде тоқтатылды. 1973 жылы мектеп қыздарды да қабылдай бастады, нәтижесінде қазіргі атауы қабылданды. 1983 жылдың қаңтарында мектептің жоғары сынып оқушыларының көпшілігі алдыңғы Рождестволық кеште алкоголь ішкені үшін уақытша шеттетілгеннен кейін мектеп ұлттық жаңалықтарға енді. 2004 жылы спорт колледжі, ал 2011 жылы академия мәртебесіне ие болды.
Chislehurst and Sidcup Grammar School is a mixed sex grammar school with academy status located in Hurst Road (A222), Sidcup in the London Borough of Bexley, England. It is located adjacent to Lamorbey Park, the Rose Bruford College drama school and Hurstmere School. Pupils at the school are divided into a series of six houses, known as Davies, Edlmann, Lester, Townshend, Williams, and Staff, while an annual school magazine, The Chronicle, is also produced by the students. The current head teacher, Nigel Walker, has held his position since 2009. Founded as the Sidcup County School for Boys in 1931 to meet the lack of secondary schools in the newly urbanised town, it was initially opened at 27 Station Road, with the position of first headmaster being given to C. R. McGregor Williams. In 1935, the school began moving into a purpose built site at Crittall's Corner, Footscray, being renamed Chislehurst and Sidcup County School in 1938. Damaged during The Blitz, after the culmination of the Second World War, reforms implemented as a result of the Education Act 1944 led to the local decision that the institution would become a grammar school and that it would relocate to a new, larger building on Hurst Road in the Lamorbey area of Sidcup, a move that took place after the resignation of McGregor Williams in 1954. As a result of the government's Circular 10/65 in 1965, plans were implemented to merge Chislehurst and Sidcup with the neighbouring Hurstmere into a single comprehensive school, although these were opposed by the successive Conservative Party administrations of Bexley Council, eventually being scuppered under the Conservative government of Prime Minister Margaret Thatcher in the 1980s. In 1973 the school was made co educational, admitting female pupils alongside the male, resulting in the adoption of its current name. The school rose to national headlines in January 1983 following the suspension of most of the school's sixth form for drinking alcohol at the preceding Christmas party. In 2004 it became a sports college and in 2011 an academy.
Негізі: 1930 жыл
Орта ғасырдың соңынан бері ауыл шаруашылығымен айналысқан ауыл болғандықтан, Кент қаласы Сидкуп 1866 жылы Оңтүстік-Шығыс темір жолының жаңа Дартфорд Loop желісінде Сидкуп теміржол стансасы ашылғаннан кейін қалалық құрылымға көшуді бастады. Лондонның орталық бөлігіне жаңа көлік қатынастарының арқасында орта тапқа жататын мамандардың қалаға қоныс аударуы көбейді, әсіресе Камбервелл және Нью-Кросс сияқты Лондонның ішкі қалалық аймақтарынан, онда әлеуметтік толқулар мен шалап-шалап салынған үйлердің көбеюі байқалды. Бірінші дүниежүзілік соғысының аяқталуынан кейін теміржол желісі электрленгеннен соң, жедел құрылыс салушылар қала маңындағы арзан жерлерді сатып алды, ал 1930 жылға қарай халық саны 12 000-ға жуықтап, келесі екі онжылдықта үш есеге өсті. Сидкуптың халық санының күрт өсуі жергілікті мектептерге үлкен жүктеме салды, көптеген ұлдар орта мектепке бару үшін Дартфорд пен Эритке бірнеше шақырым қашықтыққа саяхаттауға мәжбүр болды. Бұл мәселені үкіметтің Ұлы депрессия кезінде жұмыссыздар санын азайту мақсатымен мектепті бітіру жасын көтеру ниеті одан әрі ушықтырды. Осы себепті Бексли және Сидкуп қалалық округтері, сондай-ақ Бромли ауылдық және Числхерст округтік білім беру комитеті Мейдстоун орталығындағы Кент округі кеңесінен аймақта жаңа мектеп ашуға қаржы бөлуді сұрады. 1930 жылдың сәуір айында кеңестің орта және жоғары білім беру жөніндегі кіші комитеті қыздар мектебінің бұрынғы ғимаратында Сидкуп округіне арналған ұлдар мектебін ашуға келісті, ал бұл мектеп 27 Стейшн-роудтағы бастапқы орнынан Бивервуд-роудтағы арнайы салынған жаңа ғимаратқа көшірілді.
Having been an agricultural village since the Late Middle Ages, the Kentish town of Sidcup began to urbanise following the opening of Sidcup railway station on the South Eastern Railway's new Dartford Loop Line in 1866. The new transport links to central London led to increasing numbers of middle class professionals moving to the town, in particular from inner London suburbs such as Camberwell and New Cross, which were experiencing social unrest and a rise in slum housing. After the rail line's electrification following the culmination of the First World War, speculative builders bought up cheap farmland around the town and by 1930 its population had risen to just short of 12,000, and would treble within the next two decades. Sidcup's dramatic population rise led to a strain on local schooling, with many boys having to travel several miles to Dartford and Erith to attend secondary school. This problem was exacerbated by the government's stated intention of raising the school leaving age to cut the number of unemployed in the midst of the Great Depression. For this reason, the Bexley and Sidcup Urban District Councils, and later the Bromley Rural and Chislehurst District Education Committee, requested that the Maidstone centered Kent County Council finance the creation of a new school in the area. In April 1930, the council's Secondary and University Education Sub Committee agreed to open up what they called the Sidcup County School for Boys on the old premises of the County School for Girls, which was then moving from its original site at 27 Station Road to a new, specially constructed site in Beaverwood Road.
27 Станция жолы: 19311935
27 Стейшн-роудтағы қызыл кірпіштен салынған ғимарат 1900 жылы Сидкуп қыздар орта мектебі мен балабақшасы үшін салынған, бірақ 1930 жылы оны ұлдар мектебіне айналдыру үшін қосымша кеңселер салынды. Шілде айында Орта білім беру жөніндегі кіші комитет мектеп директорын іздеу туралы хабарлама жариялады, ал келесі көктемде Уэльстегі К. Р. Макгрегор Уильямс (1889–1954) тағайындалды, ол бұрын Сассекстегі жақында жабылған Укфилд грамматикалық мектебінің директоры болған. Тегіншінің ұлы Макгрегор Уильямс Ньюпортта дүниеге келді және Ньюпорт орта мектебінде, содан кейін Уэльс университетінің Кардифф колледжінде білім алды, онда қазіргі заманғы тілдер мамандығы бойынша диплом алды. Сомм шайқасында британ армиясының құрамында соғысқан ол кейіннен Брайтондағы Варндеан мектебінде сабақ берді. Бос уақытын Уэльс университетінде Мольердің діни философиясы тақырыбында магистрлік диссертация жазуға арнады және 1926 жылы Париж университетінде Джон Пэйн поэзиясы бойынша докторлық дәрежесін алды. Уильямс мектеп ұранын "Abeunt Studia in Mores" деп таңдады, ол Овидийдің "Героидтерінен" алынған, онда ақын Сапфо Фаонға жазған махаббат хатында осы ұранды жариялайды. Уильямс мектеп түсі ретінде күлгін түсті де таңдады, себебі ол соғыс жараларымен және діни аза тұтумен байланысты екенін айтты, бұл оның және оның әйелінің Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза болғандардың санына қатысты дұрыс деп есептегенімен сәйкес келді. Мектепке бастапқыда 62 оқушы қабылдау жоспарланған, олардың 52-сі ақы төлейтін, 8-і тегін оқу орнына ие болып, ал 2-і "жас үздік оқушылар" болар еді. Кент немесе Лондон округтерінің тұрғындары бір семестр үшін 4 фунт төлесе, ал "сырттан келгендерге" 10 фунт талап етілді. Бірінші қабылдаудың жартысы Сидкуптың өзінде тұрды, ал қалғандары көбінесе Петтс Вуд, Числхерст, Орпингтон, Футс Крей және Нью-Элтем сияқты көршілес аудандардан келді. Мектеп 1931 жылдың 17 қыркүйегінде ашылды, ал арнайы салтанатты жиын 25 қыркүйекте өтті. Бірінші жыл ішінде мектеп өзінің "The Chronicle" журналын шығара бастады, ал үй жүйесі 1932 жылдың көктемгі семестрінде енгізілді. Бастапқыда мектепте А, В, С және Д деп аталатын төрт үй болды. Тек 1953 жылы ғана бұл үйлердің аттары өзгертілді. 1932 жылдың қазан айында мектеп алғаш рет Уильям Дак атты оқушыны ашық автобустан өтетін адамдарға түкіргені үшін қуды. Мектеп директоры Макгрегор Уильямс мектептегі әдепсіз мінез-құлқымен танымал болды. Ол оқушыларға қатал болды және тәртіпсіз оқушыларды жазалау үшін дене жазасын қолданды, оларды кесілген крикет таяғымен ұрып-соқты; осылайша шамадан тыс күш қолданғаны үшін екі рет сотқа тартылды, бірақ екі жағдайда да ақталды. Макгрегор Уильямс туралы бұл пікірге барлығы келіспейді. Оның басшылығымен оқыған оқушылар оның ұрып-соққанын немесе ұятсыз болғанын көрмегендерін айтады. Консервативтік партияның жақтасы болған ол драманы жақсы көріп, мектептегі алғашқы қойылымдарға қатысты, сондай-ақ ол өте жақсы білген лакросс спортын мектепке енгізді. 1933 жылдың шілдесінде мектеп алғаш рет шетелге сапар жасады, Макгрегор Уильямс оқушыларды Германияның Рейнланд аймағына алып барды. Адольф Гитлердің нацистік режимі бақылауында болған кезде мектеп оқушыларды алдағы жылдары да аймаққа алып баруды жалғастырды; 1937 жылы Макгрегор Уильямс және оның оқушылары Гитлер жастары қозғалысының мүшелері берген свастикалы қолғаптарды тағып, елді аралап жүрді.
The red brick site at 27 Station Road had been built in 1900 to house the Sidcup High School for Girls and Kindergarten, although additional office space was added in 1930 to convert it into the boys school. In July, the Secondary Education Sub Committee began advertising to find a headmaster for the school, and in the following Spring appointed Welshman C. R. McGregor Williams (1889–1954), who had formerly been the headmaster of the recently closed Uckfield Grammar School, Sussex. The son of a tailor, McGregor Williams was born in Newport and educated at Newport High School and Cardiff College, University of Wales, where he gained a degree in modern languages. Having fought for the British Army at the Battle of the Somme, he later taught at what would become Varndean School in Brighton. He spent his spare time studying for an MA with a thesis on Molière's religious philosophy from the University of Wales and in 1926 obtained a doctorate on the poetry of John Payne from the University of Paris. Williams chose the school's motto of "Abeunt Studia in Mores", which he had taken from Ovid's Heroides, in which it is proclaimed by the poet Sappho in her love letter to Phaon. Williams also chose purple as the school's colour, supposedly because it was associated with war wounds and liturgical mourning, something that he and his wife considered appropriate following the death toll of the First World War. It was agreed that the school would initially take in 62 boys, of whom 52 would be fee paying, 8 of whom would have free place scholarships and 2 of which would be "junior exhibitioners". Fee paying residents of either Kent or London counties were charged £4 a term, while "outsiders" were instead charged £10. Half of the first intake of students lived in Sidcup itself, while the others mostly came from neighbouring districts such as Petts Wood, Chislehurst, Orpington, Foots Cray and New Eltham. The school opened on Thursday 17 September 1931, with a dedication ceremony taking place on Friday 25 September. During its first year, the school began production of its own magazine, The Chronicle, while the house system was introduced in the spring term of 1932. Initially, there were only four school houses, known as A, B, C and D. In 1937, two more, E and F, were added. It would only be in 1953 that these houses were renamed. In October 1932, the school first expelled a pupil, William Duck, as punishment for allegedly spitting at passers by from an open top bus. Headmaster McGregor Williams was widely known for his scruffy appearance about the school. He was often stern towards the students, and implemented corporal punishment to punish disobedient pupils, beating them with a sawn off cricket bat; he was twice prosecuted in court for using excessive force in this manner, but was acquitted on both occasions. This view of Macgregor Williams is not supported by all. Pupils attending in his years as head report that they witnessed no evidence of beatings or indeed that he was a scruffy individual. A staunch supporter of the Conservative Party, he adored drama and took part in some of the school's early performances, as well as introducing the sport of lacrosse, of which he was a keen fan, to the school. In July 1933, the school's first foreign trip went ahead, with McGregor Williams' taking pupils to the Rhineland in Germany. At the time under the control of the Nazi regime of Adolf Hitler, the school continued taking pupils to the region in future years; in 1937 McGregor Williams and his pupils traveled the country wearing swastika armbands which they had been given by members of the Hitler Youth movement.
Критталл бұрышы: 19351954
27 Станция жолындағы ескі ғимарат әрқашан мектептің уақытша орны ретінде қарастырылып, қаланың оңтүстігіндегі Критталл бұрышында құрылысқа жоспарланған үлкен, мақсатқа сәйкес салынған ғимарат болды. Жаңа ғимараттың бірінші қанаты 1935 жылдың 11 қарашасында ашылды және біраз уақыт бойы мектеп екі орында бөлініп қалды, студенттерге түрлі сабақтарға қатысу үшін Сидкуп қаласының бойымен саяхаттауға тура келді. Ғимараттың құрылысы 1938 жылы ғана аяқталды, мектеп толығымен жаңа орынға көшірілген соң. Жаңа ғимаратты Джон Полток жобалаған, ол кейін Каирдегі Виктория колледжін жобалаған. Бұл ғимарат табиғи жарықпен толы болуы үшін үлкен металл жақтаулы терезелерді кеңінен пайдаланған модернистік құрылыс болды. Қазіргі уақытта мектепте оқып жатқан оқушылар санынан көп – 660 оқушыға арналған бұл ғимарат архитектуралық журналдарда да, танымал баспасөз беттерінде де жоғары бағаланды. Сонымен қатар, 1935 жылы мектеп форма үшін күлгін түсті блейзерлерді енгізді, бірақ көптеген оқушылар сұр блейзерлерін кие берді; мектеп оқушылары толығымен күлгін түске 1950 жылдары ғана көшті. 1938 жылы мектеп Чизлхерст және Сидкуп округі мектебі деп атауын өзгертті, себебі 1934 жылы Сидкуп қалалық округі таратылған, ал оның функцияларын жаңадан құрылған Чизлхерст және Сидкуп округі қабылдады. 1939 жылы Ұлыбритания Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты, және мектептің бірнеше мұғалімдері Британ армиясындағы соғысқа шақырылды. Ал мектеп директоры Макгрегор Уильямс Отан қорғаушылар қатарына қосылып, ақырында Чизлхерст взводының басшысы болды. Мектепте студенттер бомбадан қорғану үшін траншеялар қазып, жиналыстар тоқтатылды. Оқушылар химиялық шабуыл болған жағдайда газ маскаларын әрдайым өзімен алып жүруі керек болды, ал содан кейін Германияның Люфтваффесі Лондонды және оның төңірегіндегі аймақтарды бомбалауды бастаған Blitz кезінде мектеп 1940 жылдың 17 қыркүйегінде жақын жерде жарылған минадан зардап шекті, бір жағындағы барлық терезелердің шынылары қирады. 1944 жылдың 16 маусымында мектеп тағы да шабуылға ұшырады, бұл жолы V-1 ұшатын бомбасы жиналыстар залының бір бөлігін қиратты; мектепке келген зиянның көп бөлігі 1951 жылға дейін толығымен жөнделмеді. Соғыс 1945 жылы аяқталған кезде 280 бұрынғы оқушы және 13 қызметкер қарулы күштерде соғысып, олардың 45-і қаза тапты. 1944 жылы консервативті саясаткер Раб Батлер британдық мектептерді кең ауқымда реформалауды ұсынатын «үш бөлімді жүйе» енгізу арқылы 1944 жылғы Білім беру туралы заңды ұсынды, бұл жүйе оқушыларды академиялық қабілеттеріне сәйкес бөліп, оларды үш мектептің біріне жіберді: гимназия, орта техникалық мектеп және орта заманауи мектеп. Бұл реформаларды жергілікті деңгейде қалай жүзеге асыру керектігін шешу үшін 1946 жылы Э.В. Миллс аймақтық атқару комитетінің отырысын өткізді, онда олар аймақтағы білім беру жүйесін түбегейлі өзгертуді ұсынды. Олар Чизлхерст және Сидкуп округі мектебінің гимназияға айналуы және Критталл бұрышындағы орнынан Сидкуптағы Ламорбидегі әлдеқайда үлкен орынға көшірілуі керек деп шешті, онда ол жаңадан салынған техникалық мектеппен қатар орналасқан. Осы аралықта Критталл бұрышындағы орын екінші деңгейлі заманауи колледжге айналдырылды, ол кейін Кемнал технологиялық колледжі деп аталды. Бұл ішінара оқушылардың көптігін азайту үшін жасалды; жергілікті аймақтың халқы 1931 жылдан бері үш есеге өсті және Критталл бұрышындағы ғимарат оған сәйкес оқушылар санынан асып кетті. Мектепті көшіру туралы шешімге мектеп директоры Макгрегор Уильямс қарсы болды, ол мектебінің Критилл бұрышындағы ғимаратта қалуын қалады, оны ол өте жақсы көретін; ол Парламент мүшелеріне қазіргі орында кеңейтуді ұсынған хаттар жазды, бірақ нәтиже болмады. Ол жаңа орынға көшуге дейін зейнетке шығуға шешім қабылдады, 1953 жылдың шілдесінде қызметтен босатылып, бес айдан кейін қайтыс болды. Соғыстан кейінгі жылдары мектептегі оқу жетістіктері жоғары болды, көптеген оқушылар жоғары білім алуға түсті. 1946 жылдың шілдесінде жарық көрген «Хроника» журналында кейін танымал суретші болған Квентин Блейк атты оқушының бірнеше суреттері жарияланды. Блейк кейін журналдың редакторы болды, ол 1949 жылдан 1951 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті.
The old building at 27 Station Road had always been intended as a temporary site for the school, with a larger, purpose built building planned for construction at Crittall's Corner, just south of the town. The first wing of the new building opened on 11 November 1935 and for a while the school remained divided between the two sites, with students' often having to travel across Sidcup to get to different lessons. Construction of the building only came to an end in 1938, when the school was moved in its entirety to the new site. The new building, designed by John Poltock – who would later design Cairo's Victoria College – was a modernist construct known for its prominent use of large metal framed windows that allowed the building to be filled with natural light. Designed to house 660 students, more than were currently enrolled in the school, it was widely acclaimed both in architectural journals and in the popular press. It was also in 1935 that the school introduced purple blazers for uniforms, although the majority of students continued to wear their grey blazers; it would only be in the 1950s that the school's students had gone entirely over to purple. In 1938, the school was renamed Chislehurst and Sidcup County School; this was because the Sidcup Urban District Council had been abolished in 1934, its role being adopted by the newly created Chislehurst and Sidcup Urban District Council. In 1939, Britain entered the Second World War and a number of the school's teachers were called up to fight in the British Army. Headmaster McGregor Williams meanwhile joined the Home Guard, eventually becoming the head of the Chislehurst platoon. At the school, the students set about digging out trenches to use as bomb shelters and assemblies were cancelled. Students were expected to carry their gas masks around with them in case of chemical attack and during the ensuing Blitz – in which the German Luftwaffe began bombing London and the areas around it – the school was affected by a nearby landmine on 17 September 1940, destroying the glass of all the windows on one side. On 16 June 1944, the school was once more struck, this time by a V 1 flying bomb which destroyed one end of the Assembly Hall; much of the damage to the school would not be permanently repaired until 1951. By the time that the war came to an end in 1945, 280 former pupils and 13 members of staff had fought in the armed forces, with 45 of them having been killed. In 1944, Conservative politician Rab Butler put forward the Education Act 1944, suggesting a large scale reform of British schools by introducing a "tripartite system" that divided students based on their academic ability and allocating them to one of three schools: the grammar school, secondary technical school and secondary modern school. Deciding how to implement these reforms on a local scale, in 1946, E. V. Mills chaired a meeting of the Divisional Executive in which they suggested radically changing the schooling system in the area. They decided that Chislehurst and Sidcup County School would become a grammar and would be moved from its site at Crittall's Corner to a much larger space at Lamorbey in Sidcup, where it would be situated alongside a newly built technical school, Hurstmere School. Meanwhile, the site at Crittall's Corner would be converted into a secondary modern, which would later be known as Kemnal Technology College. This was partly to alleviate problems of overcrowding; the population of the local area had tripled since 1931 and the Crittall's Corner building was taking in more than the number of students that it had been built to accommodate. The decision to move the school was deeply opposed by Headmaster McGregor Williams, who wanted his school to remain within the Crittall's Corner building, of which he was particularly fond; he wrote letters to Members of Parliament suggesting expansion at the present site, but to no avail. He decided to retire prior to the move to the new site, stepping down in July 1953 and dying five months later. Meanwhile, academic achievement at the school remained high in the post war years, with a large percentage of pupils going on to gain university degrees. Of note is that the July 1946 issue of The Chronicle contained several illustrations by a student, Quentin Blake, later to become a famous illustrator. Blake subsequently became the magazine's editor, a position he retained from 1949 to 1951.
Хёрст жолы, Сидкуп 1954-1967 жылдар
Жаңа ғимарат бір кездері Ламорби үйінің ортағасырлық иелігіне тиесілі болған жерге салынған. Мектепке жақын орналасқан ескі үй XVIII ғасырда қайта салынған және 1950 жылы Роза Бруфорд колледжіне орналасқан. Чис пен Сидтің жаңа ғимаратын Гоуэр-стриттің Говард С. Лобб және серіктестері Кент округінің архитекторлары С. Х. Лоует және Э. Т. Эшли Смитпен бірлесіп жобалаған. Соғыстан кейінгі шектеулердің салдарынан ғимарат 300 000 фунт стерлингтен аспайтын тар бюджетпен салынды және темір бетоннан және порталдардан тұрады, сырты кірпішпен қапталған. Дизайнды студенттер мен қызметкерлердің көпшілігі эстетикалық тұрғыдан ұнамсыз деп бағалады, бірақ ол оларға Криттал бұрышындағыдан екі есе көп жерге ие болуға мүмкіндік берді. 1954 жылы ашылған ғимаратты Кент Лорд-лейтенанты мен Рочестер епискобы басқаратын ресми салтанатпен ашты. Көшуге байланысты, 1954 жылдың қыркүйегінде мектеп үйлері Дэвис, Эдльман, Уильямс, Стафф, Таунсенд және Лестер деп қайта аталды – бұл мектеп тарихында маңызды рөл атқарған тұлғалардың есімдері болды. Бұл өзгеріс мектептің қысқы спортын футболдан регбиге ауыстыруға әкелді, бірақ крикет жазғы спорт түрі ретінде сақталды. Жаңа мектеп директоры Ричард "Дик" Педли (1912–1973) болды; Дорсетте туған Педли Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысудан бұрын Кембридждегі Даунинг колледжінде ағылшын тілін оқыған. Чис пен Сид мектебінің директоры болардан бұрын ол Лестердегі Сити Бойз мектебінде және Саутварктегі Сент-Олаве мектебінде сабақ берген. Ол мектепте бәсекелестік рухын күшейтіп, студенттердің көптеген бөлігін Оксфорд немесе Кембридж университеттеріне оқуға жіберу мақсатымен академиялық жетістіктерге ерекше мән берді. Оның бұл мақсатындағы табысы мектепке ұлттық деңгейде танымал атақ әкелді, ал мемлекеттік мектептер арасында тек Харроу колледжі ғана оның жетістіктерімен теңесе алды. Алайда, Педли туралы қызметкерлердің пікірлері әртүрлі болды, өйткені оның авторитарлық басқару стилі кейбір оқушылардың табысына жеткенімен, басқаларының есебінен болды деп сынға түсті. 1965 жылы 1963 жылғы Лондон үкіметі туралы заң күшіне енді, нәтижесінде Чис пен Сид Кент округынан жаңа құрылған Үлкен Лондонға қосылды. Қазір Лондонның Бексли ауданының бөлігі болғандықтан, ол бұрынғы аумағының төрттен үш бөлігіне қол жеткізу мүмкіндігін жоғалтты, ол Кент округі кеңесінің құзырында қалды. Премьер-министр Харольд Уилсон басқаратын Лейборист партиясының үкіметі кезінде тағы өзгерістер болды, оның білім беру жөніндегі мемлекеттік хатшысы Энтони Кросланд елдің үш деңгейлі орта білім беру жүйесін теңгерімді, жалпы білім беретін мектеп жүйесімен алмастыру жоспарларын ұсынды. Лейбористтер басқаратын Бексли кеңесі бұл жобаға келісіп, 1969 жылы Чис пен Сидті көршілес Хёрстмирмен біріктіру жоспарларын іске қосты, осылайша оны кешенді мектепке айналдырды. Педли кешенді жүйені ұлттық және жергілікті деңгейде қатты сынға алды. Ол мектепті қайта құруға бағытталған кеңес жоспарларына қарсы күресті және 1966 жылы құрылған Ата-аналар қауымдастығымен бірге қызметкерлердің бірауыздан қабылдаған шешімімен қолдау тапты. Бірақ 1967 жылдың мамырында кеңес жоспарды бекіткеннен кейін Педли наразылық білдіріп, директорлық қызметінен кетті.
The new building had been constructed on land once belonging to the Medieval manor of Lamorbey House. The manor house to which the school was now adjacent had been rebuilt in the eighteenth century and by 1950 was housing Rose Bruford College. Chis and Sid's new building was designed by Howard C. Lobb & Partners of Gower Street, in conjunction with the Kent County Architects S. H. Loweth and E. T. Ashley Smith. As a result of post war austerity, the building was constructed on a tight budget of under £300,000 and consisted of reinforced concrete and portal frames, with a brickwork finish. The design was largely deemed to be aesthetically unpleasing by both students and staff, although it did allow them access to twice as much land as they had had at Crittal's Corner. Opening in 1954, it was officially opened in a ceremony led by the Lord Lieutenant of Kent and the Bishop of Rochester. As part of the move, in September 1954 it had been decided that the school houses would be renamed as Davies, Edlmann, Williams, Staff, Townshend and Lester, all figures who had played a prominent role in the school's history. The move also saw a change in the school's winter sport from football to rugby, although cricket remained the school's summer sport. The new headmaster was Richard "Dick" Pedley (1912–1973); born in Dorset, Pedley had studied English at Downing College, Cambridge before serving in the Royal Artillery during World War II. Prior to becoming Head at Chis and Sid he had taught at City Boys' School, Leicester and St. Olave's School, Southwark. Fiercely competitive, he encouraged a heightened spirit of competitiveness within the school, strongly emphasising academic achievement with the intent of getting as many students as possible to go on to study at the University of Oxford or Cambridge University. His success in this aim led to the school's attaining a national reputation and within the maintained school sector, only Harrow College rivaled its achievements. Opinions about Pedley among staff varied greatly, however, because his autocratic management style was criticised for achieving success for some pupils at the expense of others. In 1965, the London Government Act 1963 came into force, transferring Chis and Sid from the county of Kent to the newly created Greater London. Now part of the London Borough of Bexley, it lost access to three quarters of its former catchment area, which remained under the jurisdiction of Kent County Council. Further change came under the Labour Party government of Prime Minister Harold Wilson, whose Secretary of State for Education, Anthony Crosland, outlined plans to replace the country's tripartite system of secondary education with the egalitarian comprehensive school system. The Labour run Bexley Council agreed to this project, pushing ahead with plans to convert Chis and Sid into a comprehensive, as part of which it would be merged with the neighbouring Hurstmere in 1969. Pedley was a vocal critic of the comprehensive system on both a national and a local level. He fought the council's plans to convert the school and was supported by a unanimous resolution passed by staff and by a Parents' Association founded in 1966. When the council nevertheless approved the plan in May 1967, Pedley resigned as headmaster in protest.
Жалпы білім беру мен орта білім берудің болашағы: 1967-1979
Педлидің орнын Майкл Браун (1927 ж.т.) бағындырды, ол бұрын Прескот грамматикалық мектебінің директоры болып жұмыс істеген. Ланкастерде туған Браун, Кембридж университетінің Эммануэль колледжінде тарих мамандығы бойынша білім алған және Оксфорд университетінің Сент-Петер колледжінде теология бойынша магистр дәрежесін алған. Қызметкерлер оны әдепті, қарапайым және жақсы тыңдаушы деп тапқан, бірақ оның алдыңғыларынан айырмашылығы, олардың көпшілігі оның толық білім беру жүйесін қолдауына риза болмады. Оның теңдікке бағытталған көзқарасы орташалыққа ұласады деп қорқытқан қызметкерлерге қарамастан, Браун басшылығымен Оксфорд пен Кембриджге түсу көрсеткіштері арта түсті. 1968 жылдың сәуір айында консерваторлар Бексли кеңесіне билікке келіп, Чис пен Сид және Хёрстмирді біріктіру жоспарларын тоқтатты. Дегенмен, орталық үкімет бастауыш мектеп оқушыларын үш буынды жүйе бойынша орта мектептерге бөлуге арналған "он бір плюс" емтиханын жоюды талап еткендіктен, компромисске келісімге келді. Чис пен Сид ресми түрде грамматикалық мектеп статусынан бас тартты, бірақ оқушыларды олардың академиялық қабілеттеріне сәйкес іріктеу құқығын сақтап қалды. Сонымен қатар, Чис пен Сид мектептері қыздар мен ұлдарды теңдей қабылдайтын біріктірілген мектептерге айналды. Бұл өзгерістің қажеттілігі айқын болды: 1960 жылдардағы шекаралық өзгерістер Лондонның Бексли ауданында қыздарға арналған грамматикалық мектептердің болмауына және тек бір біріктірілген грамматикалық мектепке (Бексли грамматикалық мектебі) әкелді, ал көрші Лондонның Бромли ауданында қыздарға арналған бес грамматикалық мектеп болды. 1971 жылы лейбористер Бексли кеңесіне қайта оралды және Чис, Сид және Хёрстмирді біріктіру жоспарын іске асыруға кірісті, бірақ 1972 жылдың мамырында консервативті білім беру министрі Маргарет Тэтчер бұл жоспарға рұқсат бермеді. Аудан бойынша толық білім беруді орнатуға бағытталған қадам ретінде, 1973 жылы кеңес өзінің қарауындағы барлық мектептердің атауларынан "орта заманауи", "техникалық жоғары" және "грамматикалық" сөздерін алып тастау жоспарларын жариялады, бұл Чис пен Сид мектебінің қызметкерлері мен ата-аналар қауымдастығынан наразылық тудырды. 1974 жылы консерваторлар кеңеске қайта оралды және 1976 жылғы лейбористердің білім беру туралы заңына, барлық орта білім беруді біріктіруді талап ететін заңға көз жұмды. Бекслидің білім беру комитетінің төрағасы Брайан Самс, аудандағы әрбір мектеп "барлық қабілеттері бар оқушылардың қажеттіліктеріне бейімделген оқу бағдарламасын" қолдауға қабілетті жабдықтармен қамтамасыз етілгенше, заңмен талап етілетін өзгерістерді іске асырмайтынын мәлімдеді. 1979 жылғы жалпы сайлауда Тэтчер премьер-министр болып сайланды және барлық мектептерді біріктіруге бағытталған орталық үкіметтен келген қысым тоқтады, бұл Бексли ауданына грамматикалық мектеп жүйесін сақтап қалуға мүмкіндік берді. 1971 жылдың 4 мамырында мектепке жақын орманнан төрт қолдан жасалған бомба табылды. Билік бұл бомбалардың "Ашулы бригада" деп танылатын солшыл радикалды топқа тиесілі болуын күдіктенді. 1972 жылы Чизлехерст пен Сидкуп мектебінің алғашқы Еуропадан тыс сапары болды, 150 ұл Нью-Йорк қаласына сапар шекті. Одан кейін мектеп формасының бір бөлігі ретінде шапка кию жойылды. Чис пен Сид және жақын орналасқан Марлборо арнайы мектебі арасында, ерекше қажеттіліктері бар балаларға арналған байланыс орнатылды, ал 1974 жылы мектептің әдеби қоғамы Кеннет Уильямсты олармен сөйлесуге шақырды. Алғашқы қыздар 1973 жылдың қыркүйегінде мектепке келді, бұл жергілікті бастауыш мектептерден ең жоғары тест ұпайларын алған алпыс қыз студентті білдірді. Осыған сәйкес, мектеп атауынан "ұлдарға арналған" деген сөздер алынып тасталды, ал хоккей мен нетбол қыздар ойнайтын спорт түрлері ретінде енгізілді. Алайда, жазалау мәселесі бойынша наразылық туды: ұлдар әлі де таяқпен және (жасырын) шапалақпен дене жазасына ұшыраса, қыздар осы шаралардан босатылды. 1974 жылғы жалпы сайлау кезінде BBC Дэвид Димблбидің жүргізуімен мектептің бас залынан сайлау санағын түсірді, өйткені ол ғимаратты Олд Бексли мен Сидкуп парламенттік сайлау округінде орналасқандықтан таңдады, ол консервативті премьер-министр Эдвард Хиттің сайлау округі болды. Бұл сайлауда лейбористерден жеңілгеннен кейін, Хит келесі күні мектеп оқушыларымен сөйлесті. 1975 жылы өте тар бюджетпен қосымша ғимарат - Жаңа блок салынды.
Pedley was succeeded by Michael Brown (b.1927), who had previously worked as Headmaster of Prescot Grammar School. Born in Lancaster, Brown was a lay Methodist preacher who had a degree in history from Emmanuel College, Cambridge and a master's degree in Theology from St Peter's College, Oxford. Although staff found him to be courteous, modest and a good listener, unlike his predecessors, they were largely unhappy that he was a supporter of the comprehensive system. Despite staff fears that his egalitarian ethos would promote mediocrity, admissions to Oxford and Cambridge rose under Brown's leadership. In April 1968, the Conservatives took control of Bexley council and scrapped plans to merge Chis and Sid and Hurstmere into a single comprehensive. However, still obliged by central government to abolish the eleven plus exam which had allocated primary school children to a particular form of secondary school under the tripartite system, a compromise was developed. Chis and Sid was to officially cease to be a grammar school, although it would still be able to choose which students it would accept, based on their academic ability. At the same time it was decided that Chis and Sid was to become co educational and thus admit girls as well as boys. The need for this latter change had become acute; the 1960s boundary changes had left the London Borough of Bexley with no grammar schools for girls and only one co educational grammar (Bexley Grammar School), while the neighbouring London Borough of Bromley had five grammar schools for girls. In 1971, Labour regained Bexley Council and pushed forward with the plan to merge Chis and Sid and Hurstmere into a single comprehensive, although in May 1972 this plan was denied permission to proceed by the Conservative Secretary of State for Education, Margaret Thatcher. As a step toward the ultimate establishment of comprehensive education throughout the borough, in 1973 the council announced plans to remove the words "secondary modern", "technical high" and "grammar" from all schools under their jurisdiction, resulting in protests from both staff and the parents' association at Chis and Sid. In 1974, the Conservatives then regained the council, proceeding to effectively ignore Labour's 1976 Education Act that required the making comprehensive of all secondary education. The chair of Bexley's Educational Committee, Brian Sams, insisted that the borough would not implement the legally required changes until every school in the area had the facilities capable of supporting a "curriculum adapted to the needs of pupils of all abilities". In the 1979 general election, Thatcher was elected Prime Minister and the pressure for the making comprehensive of all schools, from central government, ceased, allowing Bexley Borough to continue using the grammar school system. On 4 May 1971, four home made bombs were found in the woods adjoining the school. The authorities suspected that these belonged to the far left militant group known as Angry Brigade. 1972 witnessed Chislehurst and Sidcup's first school trip outside Europe, as 150 boys traveled to New York City. Soon after, the wearing of caps as part of the school uniform was abolished. Links were established between Chis and Sid and the nearby Marlborough Special School for children with special needs, while in 1974 the school's literary society secured Kenneth Williams to speak to them. The first girls arrived at the school in September 1973, representing the sixty female pupils who had the highest test scores from the local primary system. Accordingly, the term "for Boys" was removed from the school's name, while hockey and netball were introduced as sports for the girls to play. Some resentment arose however over the issue of punishment; while boys were still exposed to corporal punishment in the form of caning and (unofficial) slapping, girls were exempt from these measures. During the general election of 1974, the BBC filmed their election count, presented by David Dimbleby, from the school's main hall, having chosen the building because it was located in the parliamentary constituency of Old Bexley and Sidcup, which was the seat represented by the sitting Conservative Prime Minister Edward Heath. After losing that election to Labour, Heath spoke to the school's pupils at the following speech day. In 1975, an additional building, the New Block was constructed on a very tight budget.
"Соззлхерст пен Хиккуп": 19801999
1977 жылдың сәуір айында Джон Сенетт (1934 ж.т.) жаңа директор ретінде таныстырылды. Плимут қаласында туған ол Кембридж университетіндегі Сидни Сассекс колледжінде тарих пәнін оқыған, кейін Манчестер гимназиясында сабақ берген. Квакер және бейбітшіл болғандықтан ол міндетті әскери қызметтен бас тартқан, нәтижесінде бастапқыда оған күдікпен қарағандар болды, алайда гимназия жүйесін қолдауы және адалдығы, мейірімді мінезі мектеп қызметкерлерімен жақсы қарым-қатынас орнатуға мүмкіндік берді. 1981 жылы мектеп алтын мерейтойын түрлі шаралармен атап өтті, оның ішінде Станциялық көше мен Криттал бұрышынан өтетін мерейтойлық шара; бұл іс-шаралар мектеп кітапханасын кеңейту үшін қаражат жинауға жұмсалды. Сол жылы мектепте қойылған Уильям Шекспирдің «Сізге қалай ұнайды» пьесасын ағылшын тілі пәнінің мұғалімі Джон Хейзелгроув қойған, ол «Жылдың үздік пьесасы» номинациясында Бексли өнер сыйлығын жеңіп алды, сонымен қатар көптеген ересектер театр ұжымдарын басып озды. 1982 жылдың желтоқсан айында жоғары сынып оқушылары жоғары сынып орталығында таңертеңгі Рождестволық кеш өткізді, оның барысында алкоголь ішілді. Бір оқушы құлап, жеңіл жарақаттармен жедел жәрдем көлігімен ауруханаға жеткізілді, ал тағы бір оқушы мас болғандықтан үйіне қайтарылды. Келесі Рождество мерекесінде Сенетт кешке қатысқандарды жазалау керектігін шешті. 1983 жылдың қаңтар айында көктемгі семестрдің басында ол алкоголь ішкендерден кінәларын жазбаша мойындауларын сұрады, мұның бір күндік шеттетуге әкелетінін айтты, нәтижесінде 160 оқушы осындай мойындамалар берді. Осы кезде ол шешімін өзгертті, әр оқушының ішкен алкоголь мөлшеріне қарай түрлі жазалар тағайындауды көздеді. Жоғары сынып оқушылары мұны қабылдаудан бас тартты, оны қорбандыққа салудың бір түрі деп санады және оны ұжымдық түрде қарастырып, тиісінше жазалауды талап етті. Содан кейін Сенетт 160 оқушыны бір күнге сабақтан шеттетуге мәжбүр болды. Біреу британдық «The Sun» газетіне хабарласып, оқиға туралы мәлімдеді, газет бұл оқиғаны бірінші бетіне шығарды. Журналист Роберт Болтон оқиғаға жаңа деректер қосты, 5 оқушының ішімдік ішіп ауруханаға түскенін, ал басқаларының марихуана шеккенін мәлімдеді. Көп ұзамай басқа газеттер де оқиғаны жариялады, журналистер мектеп қақпасының сыртында тұрған оқушыларға оқиғаның ең сенсациялық және қорқынышты жайттарын айтқандары үшін 5 фунт стерлинг ұсынды. Нәтижесінде «The Star» газеті «Бренди оргиясынан кейін жоғары сыныпқа тыйым салынды» деген тақырыппен шықты, ал «Daily Express» газеті «Менің жоғары сынып оқушыларым жабайылыққа берілді» деген тақырыпты таңдады. «Дейли телеграф» газеті де оқиға туралы хабарлады, бірақ «Партиядан кейін 160 оқушы шеттетуге алынды» деген тақырыппен бірнеше абзацқа ғана тоқтады. BBC жергілікті жаңалықтарының тілшілері оқиғаға тоқталып, келесі күні «The Sun» газеті Франклиннің редакциялық карикатурасымен оқиғаға қайта оралды, онда мектеп «Соззлхерст және Хиккп» деп аталды. Тарихшы Чарльз Уэллстің айтуынша, бұл оқиға «Мектептің бүкіл елге танымал болған жалғыз сәтін» білдірді. 1983-1994 жылдар аралығында консервативті үкімет енгізген бастамалардың көптеген түрлері болды, оның ішінде GCSE, Бейкер келісімшарты, AS деңгейлері, негізгі кезеңдер мен жетістіктерді бағалау жүйесі бар ұлттық оқу бағдарламасы, жергілікті қаржылық басқару, гранттық мәртебе, SAT, OFSTED инспекциялары, қызметкерлерді бағалау және курстық жұмыстарды тексеру, олардың барлығы мектепке үлкен қиындықтар туғызды және осы кезеңде жаңа қызметкерлердің жиі ауысуына себеп болды, көптеген жаңа мұғалімдер кәсіптен тез шығып кетті. Уэллс бұл хаостық білім беру ортасының Чис пен Сид үшін екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінен басқа кез келген уақыттағыдан гөрі қиындықтарға әкелгенін айтты. Мектеп оқушылардың бағаларының азаюына куә болды, бұл, бір жағынан, қабылдаудың жергілікті және сонымен бірге шектеулі болуымен байланысты, бірақ бұл азаю жергілікті баспасөз тарапынан тым асыра көрсетілді. 1986 жылы мемлекеттік мектептерде, соның ішінде Чис пен Сидте дене жазасы алынып тасталды. Сол жылы мектеп екінші рет Бексли өнер кеңесі сыйлығын алды, Хейзелгроувтың режиссерлігімен қойылған «О, қандай керемет соғыс» пьесасы үшін. 1984 жылы мектеп алғашқы қызыл мұрын күнін атап өтіп, Эфиопиядағы ашаршылық құрбандарына көмек көрсету үшін қайырымдылық ұйымдарға 6000 фунт стерлинг жинады, ал 1990 жылы қайырымдылық үшін ақша жинау мақсатында алғашқы бірыңғай емес күнін өткізді, бұл мектепте тұрақты дәстүрге айналды. 1992 жылдың 11 шілдесінде мектеп оқушыларының бірі Рохит Дуггал Эльтамда пышақтан қаза тапты, оның естелігі үшін асхананың сыртында ағаш отырғызылды. 1994 жылы Джеймс 'Джим' Роунсфилд (1951 ж.т.) мектеп директоры болып тағайындалды. Корнуоллдың Редрут қаласында туған ол Голдсмитс колледжінде география пәнін оқыған, ал Чис пен Сид жұмысына орналасқанға дейін Чатхэм гимназиясының ұлдар мектебінің директоры болып жұмыс істеген. Ол қызметіне кіріскеннен кейін мектеп алғашқы OFSTED инспекциясынан өтті, ол ғимараттың жағдайына сын көзбен қарады және штаттық кезеңді қысқартуды ұсынды, нәтижесінде жаңа қызметкерлер төмен жалақымен, бірақ жоғары жұмыс жүктемесімен жұмысқа қабылданды. 1996 жылы құны 100 000 фунт стерлингке жететін жаңа жоғары сынып орталығы ашылды, ал 1997 жылы кітапханаға жеке компьютерлер орнатылды, ал 1998 жылы мектепке дауыс беру жүйесі орнатылды. Сол жылы өткен екінші OFSTED инспекциясы мектеп 1994 жылдан бері үлкен жетістіктерге жеткенін көрсетті. 1999 жылдың желтоқсан айында жаңадан салынған Музыкалық блок Бексли мэрінің қатысуымен салтанатты түрде ашылды, ал 2000 жылы Жаңа блоктың шатыры жаңартылды. Содан кейін мектеп жаңа спорт блогын, Юбилейлік павильонды салу жоспарларын бастады және спорт колледжі мәртебесін алуға тырысты.
In April 1977, John Sennett (b.1934) was introduced as the new headmaster. Born in Plymouth, he had studied history at Sidney Sussex College, Cambridge and subsequently taught at Manchester Grammar School. A Quaker and pacifist, he had refused to serve his national service, resulting in some initial suspicion about him, however his support for the grammar school system and his conscientious, genial nature enabled him to get along with the school's staff. In 1981, the school celebrated its golden jubilee with a variety of events, including a Jubilee Walk that took in both Station Road and Crittall's Corner; these activities were used to raise money for an extension to the school's library. That year's school play, a performance of William Shakespeare's As You Like It, was directed by English teacher John Hazelgrove and won Bexley Arts Trophy's Best Play of the Year award, beating a variety of adult drama groups. In December 1982, sixth formers held a morning Christmas party in the sixth form centre, during which alcohol was consumed. One pupil fell over and was taken away by ambulance with minor injuries, while another pupil was sent home for being drunk. During the ensuing Christmas holidays, Sennet decided that he should punish those who had been involved in the party. In January 1983, at the start of the spring term, he requested written confessions of guilt from those who had consumed alcohol, stating that this would result in a one day suspension, with 160 pupils producing such confessions. At this point he changed his mind, deciding that he would provide different degrees of punishment based on the quantity of alcohol that each student individually consumed. The sixth form body refused to accept this, deeming it to be a form of victimisation and so insisted that it be judged as a collective and punished accordingly. Sennet then suspended all 160 pupils for a day. Somebody had contacted a British tabloid, The Sun, to inform them of the events and being a slow news day, they ran the incident on their front page, proclaiming "School Band 157 Boozing Pupils". The journalist responsible, Robert Bolton, added fresh elements to the story, claiming that 5 students had had to be taken to hospital as a result of their drinking, while others had smoked marijuana. Soon, other newspapers had picked up on the story, with journalists offering £5 to students outside the school gates who could provide the most lurid and sensationalist accounts of the events. As a result, The Star went with the headline "Sixth Form Banned After Brandy Orgy" while Daily Express decided on "The Day my Sixth Form went Wild". Broadsheet The Daily Telegraph also reported on the story, but only gave it a few paragraphs under the title of "160 Pupils Suspended after Party". Reporters from the BBC local news picked up on it, while the following day, The Sun returned to the story with an editorial cartoon by Franklin in which the school was referred to as "Sozzlehurst and Hiccup". According to historian Charles Wells, the event represented "the School's one undeniable moment of national fame". The period between 1983 and 1994 witnessed a rapid array of initiatives introduced by the Conservative government, including GCSEs, the Baker Contract, AS levels, a national curriculum with key stages and attainment targets, local financial management, grant maintained status, SATs, OFSTED inspections, staff appraisal and coursework examination, all of which caused a great deal of disruption to the school and contributed to an increased turnover of new staff in this period, with many new teachers' swiftly exiting the profession. Wells suggested that this chaotic educational environment resulted in more difficulties for Chis and Sid than at any point in its history except during World War II. The school also witnessed a small decline in the grades achieved by its pupils, in part due to the increasingly localised and concomitantly decreasingly selective nature of admissions, although this decline was greatly exaggerated by the local press. In 1986, corporal punishment was abolished in state schools, including at Chis and Sid. That year, the school won its second Bexley Arts Council Award for its adaptation of Oh What a Lovely War, again directed by Hazelgrove. In 1984 the school celebrated the first red nose day, raising £6000 for charities aiding Ethiopian famine victims, while in 1990 it held its first non uniform day to raise money for charity, an event that became a regular institution in the school. On 11 July 1992, one of the school's pupils, Rohit Duggal, was stabbed to death in Eltham, with a tree's being planted in his memory outside the dining hall. In 1994, James 'Jim' Rouncefield (b.1951) was appointed headteacher. Born in Redruth, Cornwall, Rouncefield had studied geography at Goldsmiths College and prior to getting the Chis and Sid job had worked as head of Chatham Grammar School for Boys. Shortly after he started his tenure, the school experienced its first OFSTED inspection, which criticised the condition of the building and endorsed a reduction in the staffing budget, resulting in subsequent staff being hired on lower wages but with higher workloads. In 1996 a new sixth form centre was opened, having cost £100,000 to construct, while in 1997 personal computers were installed in the library, and in 1998 a tannoy system was installed in the school. That year, a second OFSTED inspection concluded that the school had greatly improved since 1994. In December 1999 a newly rebuilt Music Block was ceremonially opened by the Mayor of Bexley, and in 2000 the roof of the New Block was replaced. The school then embarked on plans to construct a new sports' block, the Jubilee Pavilion, and sought sports' college status.
2000 жылдан бастап
2004 жылы Джим Ронсфилд директорлық қызметінен кетіп, оны доктор Джо Витальяно алмастырды. Мектеп жақын арада көршілес Хёрстмир мектебімен бірлескен спорт колледжі мәртебесін алды және 2004 жылы Юбилей павильоны негізінен спорттық іс-шаралар үшін салынды (оны́ң ішінде киім ауыстыратын бөлмелер мен би студиясы болды). 2006 жылдың басында мектеп гербі алынып тасталды және жаңа үлгісі енгізілді. Бірнеше жылдан кейін Квентин Блейк блогы өнер және дизайн бөлімдері үшін 3,5 миллион фунт стерлингке салынды, оның ішінде Curve галереясы бар, ол содан бері студенттік өнердің жыл сайынғы көрмесін және басқа да түрлі көрмелерді өткізіп келеді (оның ішінде жергілікті суретші Билл Хадсонның "Жолдар" атты жұмыстарының ретроспективі). 2008 жылдың 1 қазанында Лондон мэрі және бұрынғы консервативті депутат Борис Джонсон жаңа спорт орталығын ресми түрде ашу үшін мектепке келді. 2009 жылы Витальяно қызметтен босатылып, оның орнына бұрынғы басшы орынбасары Найджел Уокер тағайындалды. 2009 жылдың 5 қарашасында 2004 жылғы түлектерден құралған "Sozzlehurst and Hiccup" командасы BBC Two телеарнасындағы Eggheads викториналық шоуына қатысып, финалдық турда шамалы айырмамен жеңіліске ұшырады. Мектеп 2011 жылдың 1 қыркүйегінде академия мәртебесіне ие болды. Академия мәртебесіне көшкеннен кейін мектепте түрлі құрылыс және жаңарту жобалары жүргізілді. 2012 жылдың жазғы демалысында мектепке кіреберіс жолы жаңартылды, оқушыларды жолдан бөлу үшін қақпалар мен қоршаулар қойылды. Жаңа қақпалардың дизайнын мектеп ұйымдастырған байқау арқылы оқушылар жасады. Келесі оқу жылында негізгі ғимараттың терезелері тиімділікті және жайлылықты арттыру мақсатында екі қабатты шыныға ауыстырылды. 2013 жылы мектеп 2012 жылғы Лондон Олимпиадалық паркінде орналасқан BMW Group Павильон ғимаратын 1 фунтқа сатып алды. Бұл ғимарат жоғары сыныптар мен Марлборо арнайы қажеттіліктері бар мектеп, сондай-ақ Бизнес, Экономика және Психология факультеттерінің жаңа орны болды. Ғимараттың құрылысы 2014 жылдың жазында басталды және оны ресми түрде 2016 жылдың 3 наурызында Лондон мэрі Борис Джонсон ашты. Ғимарат ашылғаннан кейін ескі оқу орталығы оқу-әдістемелік қолдау бөлмесіне айналдырылды. Кітапхана да жабылып, оқу бөлмесі сыныпқа айналдырылды, ал кітапхана жаңа жиһаздармен жаңартылды. 2014 жылдың ортасынан 2016 жылдың соңына дейін мектептің басым бөлігінде ескірген құбырлар мен орталық жылу жүйесін ауыстыру жұмыстары жүргізілді. Бұл жобаға Қоғамдық даму қорынан 1,5 миллион фунт стерлинг бөлінді. Негізгі ғимараттың, гуманитарлық блок пен музыка блогының құбырлары ауыстырылды. 2014 жылдың желтоқсанында мектеп жаңа сахналық өнер орталығы үшін жобалау рұқсатын алды, ол қазіргі Марлборо мектебінің сынып бөлмелерінің орнына салынады. Жобаға драма және музыка студенттері үшін сыныптар мен қойылымдарға арналған орындар кіретін. Сондай-ақ жобалау өтінішіне қолданыстағы Юбилей павильонының бір бөлігін кеңейту және тамақхананы кеңейту үшін қолданыстағы драма сыныбын бұзу жөніндегі қосымша жобалар кірді. Алайда, 2016 жылы бір қабатты ғимарат салуға, оның ішінде екі драма студиясы мен 4 жалпы сынып бөлмесі болуына рұқсат берілді. Бұл бұрын берілген құрылыс салу рұқсатын күштен шығарды. Бұл жобалар 2017 жылдың қаңтар айында басталды. Жұмыстар қыркүйекке дейін аяқталып, оқу жылының басында пайдалануға берілді.
In 2004, Jim Rouncefield left his post as Headmaster and Dr Joe Vitagliano took over. The school soon gained joint sports college status with the neighbouring Hurstmere School and in 2004 the Jubilee Pavilion was built primarily for sports (it contained changing rooms and a dance studio). By early 2006 the school crest was abolished and a new adaptation was introduced. A few years later the Quentin Blake Block was built for £3.5 million for the Art and Design Departments, which contained within it the Curve Gallery, which has since held an annual exhibition of student art, along with various other exhibitions (including a retrospective of the work of local artist Bill Hudson, entitled "Routes"). On 1 October 2008, Mayor of London and former Conservative MP Boris Johnson visited the school to officially open the new sports centre. In 2009, Vitagliano left and Mr Nigel Walker, the former deputy head, took over his position. On 5 November 2009, a team composed of former students from the class of 2004 named "Sozzlehurst and Hiccup" competed on BBC Two quiz show Eggheads, losing narrowly in the final round. The school converted to academy status on 1 September 2011. After conversion to academy status the school underwent various building and renovation projects. During the summer holidays of 2012 the school driveway was renovated with the inclusion of gates and railings to separate students from the road. The new gates were designed by pupils through a competition run by the school. The following academic year the windows in the main building were all replaced with double glazing to improve efficiency and comfort. In 2013 the school bought the BMW Group Pavilion Building, which stood in the 2012 London Olympic Park, for £1. The building became the new site for the Sixth Form and Marlborough Special Needs School, as well as the Business, Economics and Psychology departments. Construction of the building began in the summer of 2014 and it was officially opened on 3 March 2016 by Mayor of London Boris Johnson. After opening the building the old study centre was converted into the Learning Support Room. The library was also closed, with the study area being converted to a classroom, and the library being refurbished with new furniture. From mid 2014 until late 2016 improvement works took place throughout the majority of the school to replace an ageing pipework and central heating system. This was funded by £1.5 million from the Community Improvement Fund. Pipework was replaced in the main building, humanities block, and the music block. In December 2014 the school acquired planning permission for a new performing arts centre, to be built on the site of the existing Marlborough School classrooms. The proposed building was to include classrooms and performance areas for drama and music students. Also included in the planning application are supplemental projects to extend part of the existing Jubilee Pavilion, and demolish an existing drama classroom to expand the canteen. However, new permission was granted in 2016 for a single story building, to provide two drama studios and 4 general classrooms. This superseded the previously granted planning permission. Work on these projects began in January 2017. These works were completed by September and in use at the beginning at the school academic year.