«Үш мұшкер» (1973) – Ричард Лестердің тарихи фильмі, А.Дюманың романы негізінде түсірілген. Майкл Йорк, Оливер Рид, Шарлтон Хестон жұлдыздар құрамында.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1973 жылы Ричард Лестер түсірген фильм
1973 film by Richard Lester
"Үш мушкетер" (немесе "Үш мушкетер: Патшайымның алмастары") – 1973 жылы Александр Дюманың 1844 жылғы романы негізінде түсірілген шайқас фильмі. Оны Джордж Макдональд Фрейзердің сценарийі бойынша Ричард Лестер режиссерлік етті, ал продюсері – Илья Салкинд. Басты рөлдерде Майкл Йорк, Оливер Рид, Франк Финлей және Ричард Чемберлен, сондай-ақ Раккел Уэлч, Джеральдин Чаплин, Жан Пьер Кассель, Чарлтон Хестон, Фэй Дунавей, Кристофер Ли, Саймон Уорд, Жорж Уилсон және Спайк Миллиган ойнады. Фильм романға өте жақын, сонымен қатар көңіл көтеруге толы. 1960-шы жылдары бұл фильмді The Beatles тобына арнап түсіру ұсынылған, Лестер олардың "A Hard Day's Night" және "Help!" фильмдерін режиссерлік еткен еді. Операторлық жұмысын Дэвид Уоткин жасады, ол Мадрид пен Сеговияда (Испания) дәуірге сай егжей-тегжейлілікке назар аударды. Жарыс көріністерін шебер семсерші Уильям Хоббс хореографиялық етіп шығарды. Музыкалық қосымшасын Мишель Легран жазды. "Үш мушкетер" фильмінің премьерасы 1973 жылдың 11 желтоқсанында Францияда өтті. Фильм сыншылардың да, көрермендердің де жоғары бағасын алды және бірнеше сыйлыққа, оның ішінде бес BAFTA сыйлығына ие болды. Раккел Уэлч рөлі үшін "Алтын глобус" сыйлығын жеңіп алды. "Төрт мушкетер" атты жалғасы келесі жылы шықты.
The Three Musketeers (also known as The Three Musketeers (The Queen's Diamonds)) is a 1973 swashbuckler film based on the 1844 novel by Alexandre Dumas. It is directed by Richard Lester from a screenplay by George MacDonald Fraser, and produced by Ilya Salkind. It stars Michael York, Oliver Reed, Frank Finlay, and Richard Chamberlain as the titular musketeers, with Raquel Welch, Geraldine Chaplin, Jean Pierre Cassel, Charlton Heston, Faye Dunaway, Christopher Lee, Simon Ward, Georges Wilson and Spike Milligan. The film adheres closely to the novel, and also injects a fair amount of humor. It was proposed in the 1960s as a vehicle for The Beatles, whom Lester had directed in A Hard Day's Night and Help!. It was shot by David Watkin, with an eye for period detail, in Madrid and Segovia, Spain. The fight scenes were choreographed by master swordsman William Hobbs. The musical score was composed by Michel Legrand. The Three Musketeers premiered in France on 11 December 1973. It was both a critical and commercial success and was nominated for several awards, including five BAFTAs. Raquel Welch won a Golden Globe for her performance. The Four Musketeers, a sequel shot back to back with its predecessor, was released the following year.
Сюжет
Әкесінен семсер өнеріне үйренген жас ауылдық Д’Артаньян патшаның мушкетері болу арманымен Парижге келеді. Қалалық өмірге үйренбегендіктен, ол бірнеше ұятты қателіктер жасайды. Бірінші кездесуінде кардинал Ришельедің адамы граф де Рошфорт оны қорлап, есінен айырып, тонап алады. Парижде ол үш мушкетер – Атос, Портос және Арамиспен қарым-қатынасқа түседі. Олардың әрқайсысы оны кездейсоқ сөзден немесе ұятты жағдайдан туған дуэльге шақырады. Алғашқы жекпе-жек басталар алдында, Юсак кардинал Ришелье күзетшілерінің тағы бес семсершісімен келеді. Соңынан туған шайқаста Д’Артаньян мушкетерлердің жағына шығып, король Людовик XIII-тің билігін арттыруды көздеген кардиналға қарсы олардың одақтасы болады. Д’Артаньян сонымен қатар үй иесінің әйелі, Австрия королевасы Аннаның киім тігушісі Констанс Бонасьеомен махаббатқа қадалады. Осы уақытта королеваның бұрынғы жары Букингем герцогы келіп, оны еске алу үшін бір зат сұрайды; ол оған күйеуінен 12 алмаз орнатылған әдемі алқа тартады. Королеваның сенімсіз қызметшісінен кардинал олардың кездесуі туралы біліп, патшаға әйелінің құрметіне би кешін ұйымдастырып, оған өзі сыйлаған алмаз әшекейді киюді бұйырады. Кардинал өзінің адамы Милади де Винтерді Англияға жібереді, ол герцогты азғырып, алқадан екі алмазды ұрлайды. Темірқасық патшайым өз қиындықтарын Констанцияға айтады, ол Д’Артаньяннан Англияға барып, алмазды қайтарып әкелуін өтінеді. Д’Артаньян мен үш мушкетер жолға шығады, бірақ жолда кардиналдың адамдары оларға шабуыл жасайды. Тек Д’Артаньян мен оның қызметшісі ғана Букингемге жетеді, онда олар екі алмаздың жоғалғанын анықтайды. Герцог екі алмазды ауыстырады, ал Д’Артаньян Парижге асығыс қайтады. Портос, Атос және Арамис, Д’Артаньян қорқатынындай, өлі емес, жараланған күйімен патшайымға толық алқаны жеткізуге көмектеседі, соның арқасында корольдік жұпты кардинал мен Милади де Винтер жоспарлаған ұяттан құтқарады. Констанцияның қуанышына орай, патша гвардиясының мушкетеріне қабылданған Д’Артаньян Милади де Винтермен сөзсіз түсіністікке келеді.
Having learned swordsmanship from his father, the young country bumpkin d'Artagnan arrives in Paris with dreams of becoming a King's Musketeer. Unaccustomed to the city life, he makes a number of clumsy faux pas. First he finds himself insulted, knocked out and robbed by the Comte de Rochefort, an agent of Cardinal Richelieu, and once in Paris comes into conflict with three musketeers, Athos, Porthos, and Aramis, each of whom challenges him to a duel for some accidental insult or embarrassment. As the first of these duels is about to begin, Jussac arrives with five additional swordsmen of Cardinal Richelieu's guards. In the ensuing fight, d'Artagnan sides with the musketeers and becomes their ally in opposition to the cardinal, who wishes to increase his considerable power over King Louis XIII. D'Artagnan also begins an affair with his landlord's wife, Constance Bonacieux, who is dressmaker to Queen Anne of Austria. Meanwhile, the Duke of Buckingham, former lover of the queen, turns up and asks for something in remembrance of her; she gives him a necklace with 12 settings of diamonds, a gift from her husband. From the queen's treacherous lady in waiting, the cardinal learns of the rendezvous and suggests to the none too bright king to throw a ball in his wife's honor and request she wear the diamonds he gave her. The cardinal also sends his agent Milady de Winter to England, who seduces the duke and steals two of the necklace's diamonds. Meanwhile, the queen has confided her troubles in Constance, who asks d'Artagnan to go to England and retrieve the diamonds. D'Artagnan and the three musketeers set out, but on the way, the cardinal's men attack them. Only d'Artagnan and his servant make it through to Buckingham, where they discover the loss of two of the diamond settings. The duke replaces the two settings, and d'Artagnan races back to Paris. Porthos, Athos, and Aramis, wounded but not dead as d'Artagnan had feared, aid the delivery of the complete necklace to the queen, saving the royal couple from the embarrassment which the cardinal and Milady de Winter had plotted. Inducted, to Constance's delight, into the Musketeers of the King's Guard, d'Artagnan exchanges meaningful looks with Milady de Winter.
Даму
Джордж Макдональд Фрейзердің айтуынша, Ричард Лестер продюсерлер Салкиндтер (Александр және Илья) қысқа мерзімге The Beatles тобын Мушкетерлер рөліне бекітуді ойлаған кезде жобаға қатысқан, себебі Лестер бұл топпен екі фильм түсірген еді. The Beatles идеясы күшін жойды, бірақ Лестер қалып қойды. Фрейзер бұрын ешқашан сценарий жазған емес, бірақ Лестер Флэшманның "Үш мылтықшы" фильмінің нұсқасындағы тонды іздегенін айтты және 1972 жылдың соңында авторға сценарий жазу жұмысын ұсынды. Фрейзердің сөзіне қарағанда, Лестер бастапқыда төрт сағаттық фильм жасағысы келген және Ричард Чемберленді Арамис рөліне шақыруды жоспарлаған, бұл Фрейзерге Лестердің іздеген тоны туралы анық түсінік берді. Кейін сценарийді екі фильмге бөлу туралы шешім қабылданды. Фрейзер оларды екі фильм ретінде жазғанын айтады, бірақ актерларға ешкім бұл туралы хабарламаған. Лестер Фрейзердің сценарийлерді бес апта ішінде жазғанын және олардың "тамаша, керемет" болғанын мәлімдеді. "Ракель кішкентай елдердің барлығында өте танымал", - деді Илья Салкинд. Бірақ Уэлч қайтадан фильмге қосылды.
According to George MacDonald Fraser, Richard Lester became involved with the project when the producers, the Salkinds (Alexander and Ilya), briefly considered casting The Beatles as the Musketeers, as Lester had directed two films with the group. The Beatles idea fell by the wayside but Lester stayed. Fraser had never written a script but Lester thought that Flashman had the tone he was going for with his version of The Three Musketeers and the author was offered the job of writing the screenplay in late 1972. According to Fraser, Lester originally said he wanted to make a four hour film and cast Richard Chamberlain as Aramis, which Fraser felt gave him a strong idea of the tone Lester was looking for. It was later decided to turn the script into two films. Fraser says he wrote them as two films, but no one told the actors. Lester says Fraser wrote the scripts in five weeks, and they were "perfect just wonderful." "Raquel is very big in all the small countries," said Ilya Salkind. However Welch rejoined the film.
Түсірілім
Фильмді Венгрияда түсіру жоспарланған еді. Бірақ елді аралап көргеннен кейін Лестер бұл мүмкін емес екенін түсінді, себебі үкімет фильм түсіруге шектеулер қойған. Фильм Испанияда он жеті апта бойы түсірілді. Оның ішінде Сеговия қаласы да болды, онда Лестер «Форумға жолда қызық оқиға» фильмін түсірген. Лестердің сөзінше, продюсерлер 20 минуттық материал жинап, оны 20th Century Fox компаниясына сатқан. Лестердің айтуынша, Мишель Легранға музыка жазуға "бір жарым аптадай" уақыт берілген.
The film was meant to be shot in Hungary. However, after visiting the country, Lester felt this would not be feasible, in part because of restrictions of the government on filming. The movie was shot in Spain over seventeen weeks. Locations included Segovia, where Lester had made A Funny Thing Happened on the Way to the Forum. Lester says the producers assembled 20 minutes of footage and sold the film to 20th Century Fox. Lester says Michel Legrand "had about a week and a half" to write the music.
Сыни жауап
Rotten Tomatoes сайтында фильмге қатысты пікірлердің 88% оң баға алған. Variety журналы фильм туралы жағымды пікір жазып, "Үш мушкетер Ричард Лестердің ерекше көзқарасын жақсы қабылдады, ол оқиғаны пародизацияламай, оған комедиялық элементтер қосты" деп жазды. Олар актерлік шеберлікті жоғары бағалады, бірақ Дунауэйдің рөлі толыққанды ашылмағанын, алайда оның осы кемшілігін келесі фильмде толықтыра алатынын атап өтті. The New York Times газетінің журналисі Винсент Канби былай деп жазды: "Лестер мырза көбінесе әрекетке, әсіресе комедиялыққа ден қоюда, ал уақыт өте келе ол және оның фехтование шеберлері күрделі дуэльдерді дайындауға тым көп уақыт жұмсады деген ойға келесің. Оларды тамашалауға болады, бірақ оларда жеңілдік пен табиғилық жетіспейді".
On Rotten Tomatoes, the film has an approval rating of 88% based on reviews from 16 critics. Variety gave the film a positive review, and wrote, "The Three Musketeers take very well to Richard Lester's provocative version that does not send it up but does add comedy to this adventure tale." They praised the various performances, but noted that although Dunaway is underused she gets to make up for it in the sequel. Vincent Canby of The New York Times wrote, "Mr. Lester seems almost exclusively concerned with action, preferably comic, and one gets the impression after a while that he and his fencing masters labored too long in choreographing the elaborate duels. They're interesting to watch, though they are without a great deal of spontaneity."
Марапаттар мен ұсыныстар
Сыйлық санаты бойынша номинация(лар) Нәтиже Ref. Британдық академия кино сыйлығы Ең үздік көркем безендіруші Брайан Итвелл Ең үздік оператор Дэвид Уоткин Ең үздік костюм дизайны Ивон Блейк Ең үздік фильм монтаждау Джон Виктор Смит Ең үздік түпнұсқа музыка Мишель Легран Evening Standard Британдық кино сыйлығы Ең үздік комедия Ричард Лестер Алтын глобус сыйлығы Ең үздік фильм – Музыкалық немесе комедия Музыкалық немесе комедия жанрындағы ең үздік әйел актриса Ракель Уэлч Гремми сыйлығы Кино немесе телешоу үшін жазылған ең жақсы түпнұсқа музыка альбомы Мишель Легран Ұлттық киносыншылар кеңесінің сыйлығы Топ-10 фильмдер 10-орын Жазушылар гильдиясының сыйлығы (Ұлыбритания) Ең үздік британдық комедия сценарийі Джордж Макдональд Фрейзер
Award Category Nominee(s) Result Ref. British Academy Film Awards Best Art Direction Brian Eatwell Best Cinematography David Watkin Best Costume Design Yvonne Blake Best Film Editing John Victor Smith Best Original Music Michel Legrand Evening Standard British Film Awards Best Comedy Richard Lester Golden Globe Awards Best Motion Picture – Musical or Comedy Best Actress in a Motion Picture – Musical or Comedy Raquel Welch Grammy Awards Album of Best Original Score Written for a Motion Picture or a Television Special Michel Legrand National Board of Review Awards Top Ten Films 10th Place Writers' Guild of Great Britain Awards Best British Comedy Screenplay George MacDonald Fraser
Салкинд шарты
Фильм үш сағатқа созылатын эпикалық туынды болуы жоспарланған еді, оның ішінде тамашалауға үзіліс те қарастырылған. Бірақ түсірілім барысында фильмнің жарияланған көрсету күніне осы түрінде үлгермейтіні анықталды. Сондықтан, ұзақ фильмді екі қысқа фильмге бөлу туралы шешім қабылданды, екінші бөлігі 1974 жылғы «Төрт мылтықшы» фильмі болды. Кейбір актерлер бұл шешімді басқаларына қарағанда ертерек білген, ал Париж премьерасына қарай барлығы хабардар болды. Сценарист Джордж Макдональд Фрейзер сол кеш туралы былай деп жазды: «Барлық актерлердің бұл туралы білмейтінін Париж премьерасында ғана білдім. Кеш Фукедегі компания үшін берілген кешкі аспен басталды, ал таңғы уақытта көне париждік құрылыстың (ой жарымда Hotel de Ville) ескірген жертөлесіне ұқсайтын жерде керемет шулы концертпен аяқталды. Чарлтон Хестон бұл туралы білген, себебі кешкі асқа дейін осы мәселені талқылағанда ол философиялық түрде иығын көтеріп: «Бірге екі фильмтің құны» деді». Бұл өзгеріс актерлер мен түсірілім тобын ашуландырды, өйткені олар бір фильм үшін жалақы алған, ал бастапқы келісімшарттарында екінші фильм туралы ешқандай сөз болмаған. Нәтижесінде, жалғастырумен байланысты жалақыны алу үшін сотқа шағымдануға тура келді. Осыдан кейін Screen Actors Guild барлық болашақ актерлердің келісімшарттарына «Салкинд шарттары» деп аталатын талапты енгізді (өндірушілер Александр және Илья Салкиндтің атымен аталған), ол алдын ала келісімсіз жеке туындыларды фильм бөлімдеріне бөлуге тыйым салады.
The film was intended to be an epic that ran for three hours, including an intermission, but during production, it was determined the film could not make its announced release date in that form, so a decision was made to split the longer film into two shorter features, the second part becoming 1974's The Four Musketeers. Some actors knew of this decision earlier than others, and by the time of the Paris premiere, all had been informed. Screenwriter George MacDonald Fraser records the evening: "That not all the actors knew about this I didn't discover until the Paris premiere, which began with a dinner for the company at Fouquet's and concluded in the small hours with a deafening concert in what appeared to be the cellar of some ancient Parisian structure (the Hotel de Ville, I think). Charlton Heston knew, for when we discussed it before dinner he shrugged philosophically and remarked: 'Two for the price of one.'" This change incensed the actors and crew because they were being paid for one film, and their original contracts made no mention of a second feature, resulting in lawsuits being filed to receive compensation for salaries associated with the sequel. This led to the Screen Actors Guild requiring all future actors' contracts to include what has become known as the "Salkind clause" (named after producers Alexander and Ilya Salkind), which stipulates that single productions cannot be split into film installments without prior contractual agreement.
Жалғасы
"Төрт мушкетер" келесі жылы шықты, бұл фильммен біріктіріліп, одан да ұзақ фильмнің бөлігі болуы жоспарланған материалдармен бірге. 1989 жылы түпнұсқа фильмнің көптеген актерлері мен түсіру тобы Думаның 1845 жылғы "Екі жылдан кейін" романының сюжетіне негізделген "Мушкетерлердің қайтысы" фильмін түсіру үшін қайта жиналды.
The Four Musketeers was released the following year, with footage intended to combine with this film's to be part of a much longer film. In 1989, much of the cast and crew of the original returned to film The Return of the Musketeers, loosely based on Dumas' 1845 novel Twenty Years After.