Кіріспе
АҚШ-тағы көпір. Пенсильвания темір жолының көпірі бұрын Пенсильвания темір жолының Йорк тармағын Колумбия мен Райтсвилл, Пенсильвания арасындағы Сускехана өзені арқылы өткізіп, сол себепті оны Колумбия-Райтсвилл көпірі деп атайды. Ол және оның бұрынғылары 100 жылдан астам уақыт бойы Филадельфия мен Балтимор қалалары арасындағы маңызды сауда және жолаушылар байланысын қамтамасыз етті.
The Pennsylvania Railroad Bridge once carried the York Branch of the Pennsylvania Railroad across the Susquehanna River between Columbia and Wrightsville, Pennsylvania and is therefore considered a Columbia Wrightsville Bridge. It and its predecessors were a vital commercial and passenger linkage between Philadelphia and Baltimore for over 100 years.
Бұрынғы көпірлер
Бұл жерде бірнеше көпірлер салынды, алғашқы ағаш жабық көпір 1830-шы жылдардың басында мұздан қираған жақын маңдағы кішігірім ақы төлемелі көпірдің орнына салынды. 26 тас тіреуге орнатылған, қалың еменнен жасалған жаңа көпір әлемдегі ең ұзын жабық көпір болды (ұзындығы бір шақырымнан астам). Ол бұрынғы көпірден құтқарылған ағаштарды пайдаланып, Филадельфия және Колумбия темір жолын Солтүстік-Орталық темір жолымен, сондай-ақ аттар, жаяу жүргіншілер мен керуендер үшін байланыс құрды. Оңтүстік қабырғадағы сүйреу жолы аттар немесе еселдерге Колумбия жағындағы Mainline каналынан Урайтсвилл жағындағы Tidewater және Susquehanna каналына дейін қайықтарды тартуға мүмкіндік берді. Бұл көпір 1863 жылғы 28 маусымда полковник Джейкоб Г. Фрик және майор Гранвилл О. Хэллер басқарған штаттық милиция тарапынан Геттисбург шайқасынан аз уақыт бұрын генерал Джон Браун Гордон басқаратын Конфедерация армиясының Ланкастер округіне өтуіне кедерес келтіру үшін өрттеп жіберілді. Соғыстың қалған бөлігінде жүк пен жолаушыларды кең Сускехана өзені арқылы қиындықпен жеткізуге тура келді. Азамат соғысынан кейінгі жылдары Колумбия көпір компаниясы сол тас тіреулерде тағы бір ағаш көпір салып, темір жол желісін қалпына келтірді. 1879 жылы бұл көпір Пенсильвания темір жолына сатылды, бірақ 1896 жылы қатты желден қирады. Бұл көпірлердің әрқайсысы "Колумбия-Урайтсвилл көпірі" деп аталды.
Пенсильвания темір жолының көпірі
Бұл жердегі соңғы көпір 1896 жылы, бұрынғы ағаш көпірдің қирауынан кейін 29 күн өткен соң салынған. 61 метрлік ұзындығы бар, жиналмалы бөліктерден жасалған темір арқалы көпір, Пенсильвания темір жолының бір рельстік жолын және екі қатарлы автомобиль жолын алып жүрген. Ол бұрынғы ағаш құрылыстарын жойған отқа, су тасқынына және мұзға төзімді болу үшін жобаланған. Бұрынғы көпірлер сияқты, жарты миллион долларлық инвестицияның бір бөлігін қайтару үшін өту үшін жол ақысы алынды. Алғашқы жоспар бойынша, жаңа көпір екі қабатты болуы керек еді, төменгі қабаты пойыздарға, ал жоғарғы қабаты басқа көлік түрлеріне арналған. Бірақ жоғарғы қабат ешқашан салынбады, ал жүк және жолаушылар пойыздары төменгі қабаттағы тақтайшаларды ат шағылғандармен, вагондармен және [кейін] Линкольн тас жолы арқылы өзенді кесіп өтетін автомобильдермен және жүк көліктерімен бөлісті. 1930 жылы автомобильдердің қозғалысы жаңа салынған Ветерандар ескерткіш көпіріне ауыстырылды. Темір көпір тек теміржолмен пайдаланылатын болды, бірақ Ветерандар ескерткіш көпірінде (кейіннен АҚШ 30-ның бөлігі) коммерциялық жүк көлігінің артуына байланысты пайдалану ақырында едәуір төмендеді. 1963 жылы рельстер алынып тасталды және көпір бұзылды. Көпірдің тас тіректері әлі де өзенде сақталған. Қазір көпірдің тарихын еске түсіретін тарихи белгі орнатылған.