Кіріспе

Ирландиялық Caryll Molyneux, 3-ші виконт Molyneux (1623/24 – 1700) – ағылшын ақсұлтаны.

Өмір

Ол Ричард Молиноның, 1-ші виконт Молиноның және Сэссэкстегі Бентоннан сэр Томас Кариллдың қызы Мэри Кариллдың кіші ұлы болды. Ол 1654 жылы ағасы Ричард Молино, 2-ші виконт Молиноның қайтысынан кейін титул мұрагерлік етті. Ол сэр Александр Барлоудың (католик шейіт Амброз Барлоудың ағасы) және оның әйелі Дороти Греслидің қызы Мэри Барлоуға үйленді. Олардан бір ұл, Уильям және бес қыз – Мэри, Фрэнсис, Маргарет, Элизабет және Энн дүниеге келді. Молино Англия азамат соғысы басталғанда Роялист армиясына қосылды және ағасымен бірге, көбінесе католиктерден құралған Ланкашир полкінде Манчестерден (1642) Вустерге (1651) дейінгі шайқастардың басым бөлігінде қызмет етті. 1654 жылы ағасының өлімінен кейін ол виконттық және Ливерпуль қамалының констебльдік лауазымын иеленді. Белгілі католик кавалері болғандықтан, ол жеңімпаздардан қатал күйреуге ұшырады, ал отбасы мүлкі зардап шекті. Молиноның жағдайы тек Джеймс II патшалық кезінде жақсарды. Ол 1685–89 жылдары Ланкаширдың Custos Rotulorum, 1687–1688 жылдары Ланкаширдің Лорд-лейтенанты және Тар теңіздер адмиралы болып тағайындалды. Джеймс жағынан Оранж князіна қарсы күрескен және Честерді басып алып, қарсылықтың толығымен тоқтағанға дейін ұстап тұрған санаулы адамдардың бірі болды. Қаланы қару-жарақ сақтауға пайдаланғаннан кейін, ол "Ланкашир қастандығы" деп аталған күдікті якобит көтерілісі үшін жасалған айыппен тұтқындалды. Ол басқа католиктермен бірге Лондон мұнарасына қамалды, бірақ 1694 жылы ақталды. Алайда ол мұрагерлік констебльдік лауазымын қайта алған жоқ, ал қамал 1704 жылы оны бұзуға Король рұқсат берген буржуаларға жалға берілді. 1700 жылы Крокстефте виконт Молиноның қайтысынан кейін оның титулы жалғыз аман қалған ұлы Уильям Молиноға, 4-ші виконт Молиноға өтті.