Кіріспе

Иллинойс штатындағы ұсынылған тас жол

Чикагодағы 494-ші мемлекетаралық автокөлік жолының батыс бағыты бойынша ұсынылған құрылыс

Кросстаун экспресс-жолы, 494-ші мемлекетаралық автокөлік жолы (I 494) ретінде ұсынылған, Чикаго, Иллинойс қалаларындағы жоспарланған тас жол болды. Ол алғашқыда 1960-1970 жылдарға жоспарланған.

Маршрут сипаттамасы

Автомобиль жолы қаланың солтүстік-батысындағы Монтроуз даңғылынан Кеннеди және Эденс автомобиль жолдарымен (I 90 және I 94) қосылысынан басталуы тиіс еді. Ол Чикагоның белдеулі темір жолымен қатар және іргелес орналасып, Цицеро даңғылының шығысында шамамен жарты миль (0,8 км) қашықтықта, Чикагоның батыс жағы арқылы темір жолдың бойымен және Санитарлық және кеме каналы арқылы Стивенсон автожолына (I 55) қосылатын жерге дейін оңтүстікке қарай созылуы тиіс еді. Осы қосылған жердің оңтүстігінде маршрут кері бағытта оңтүстікке қарай жалғасады, Цицеро даңғылы бойымен солтүстікке қарайтын автомобиль жолдары төмендетілген, ал Чикагоның белдеулік темір жолының бойымен оңтүстікке қарайтын жолақтар төмендетілген. Чикагоның Мидуэй халықаралық әуежайындағы жоспарланған жол айырысынан оңтүстікке қарай жалғасып, жылдам жолдың бағыты 67-ші көшеде оңтүстік-шығысқа бұрылып, белдеу темір жолынан Лаундейл даңғылына дейін созылуы керек еді, содан кейін Норфолк Оңтүстік темір жолының бойымен (қазіргі Metra South West Service) және 75-ші көше арқылы Дан Райан автожолына (I 94) 91-ші көшеден солтүстікке қарай жақын жердегі айырысқа бұрылуы тиіс еді. Қосымша жолақтар жоспарланған Дэн Райан/Кросстаун айырысынан солтүстікке қарай 66-шы және Мемлекеттік көшелер маңында Чикаго Skyway (I 90) -мен қосылуы үшін созылуы тиіс еді. I 494 нөмірі бастапқыда Лейк-Шор-Драйв автомагистралінің жаңартылуына берілуі керек еді, бірақ ол да тоқтатылды; Кросстаун автомагистралі сол нөмірді алғаннан кейін, Лейк-Шор-Драйв жобасы I 694 болып қайта нөмірленді.

Тарих

Кросстаун тас жолының бастауын 1909 жылғы Бернхэм мен Беннетттің Чикаго жоспарында табуға болады, онда Чикаго орталығын айналып өтуге арналған үлкен шеңберлік жол ұсынылған. Бұл бағыт Чикаго жоспарлау комиссиясының соғыстан кейінгі тас жолдар құрылысы жоспарларына енгізілді. 1956 жылғы Федералдық көмек көрсету туралы заң Чикаго маңында кең ауқымды құрылысқа түрткі болды, бірақ 1960 жылға қарай Кросстаун тас жолы аймақтың соғыстан кейінгі көлік жоспарларына енгізілген, бірақ құрылысы басталмаған жалғыз жол болып қала берді. 1963 жылы Иллинойс штаты, Кук округі және Чикаго қаласы Кросстаун тас жолы жөніндегі арнайы топ құрды. Сол кездегі Чикаго қаласының қоғамдық жұмыстар жөніндегі комиссары Милтон Пикарскийдің сөзіне сәйкес, топтың мақсаты "ұсынылған тас жолдың салу мүмкіндігін жеткілікті детальдармен көрсету, соның нәтижесінде тас жолдың қажеттілігіне күмән келтіруге болмас еді". Дегенмен, 1950-ші жылдардың соңы мен 1960-шы жылдардың басындағы тас жол құрылысы тәжірибесіне байланысты халықтың наразылығы Кросстаун бағытын жан-жақты қайта қарауға себеп болды.

Күшін жою

1967 жылғы 25 ақпанда федералды үкімет Кросстаун тас жолын "жалпы даму концепциясы" ретінде қайта жобалауды ұсынды, ол жаппай көлік, көп қабатты тұрғын үйлер, коммерциялық және өнеркәсіптік аймақтар, сондай-ақ жасыл кеңістіктерді біріктіруді көздеді. Қала әкімі Ричард Дэйли бұл жолдың "елдегі ең заманауи және әдемі тас жол" болатынын мәлімдеді. 1972 жылға қарай Кросстаун тас жолы аймақтық даму емес, аудандық интеграцияға бағытталған жаңа үлгідегі қалалық тас жолдың ұлттық сынақ алаңына айналды. Кейбір қоғамдық ұйымдар бұл жоспарларға қарсы күресті; атап айтқанда, Азаматтардың әрекеттер бағдарламасы (CAP) және Кросстаунға қарсы әрекет комитеті, олар ұсынылып отырған тас жолды 1972 жылғы жергілікті, штаттық және федералды сайлаулардағы басты мәселеге айналдырды. Тәуелсіз демократ Дэн Уокер қазіргі губернатор Ричард Огилвиді 51 пайызға 49 пайызбен жеңіп шықты, ол Кросстаунға қарсы күрестің күшті жақтасы болды. Уокер 1973 жылы CAP-тың жылдық съезінде Кросстаун тас жолының салымайтынын мәлімдеді.