Кіріспе

Американдық философ Пол Артин Богосян (/b//ə/'/g//oʊ//z//i//ə//n/; 1957 жылы туған) – американдық философ. Ол Нью-Йорк университетінде философия профессоры және кафедра меңгерушісі (1994-2004 жылдары да осы қызметті атқарған). Оның ғылыми еңбектері эпистемология, сана философиясы және тіл философиясы салаларын қамтиды. Сонымен қатар, ол Нью-Йорк философия институтының директоры және Бирмингем университетінің еңбек сіңірген философия профессоры.

Білім және мансап

Боғосянның түбі армян. Боғосян 1976 жылы Трент университетінде физика саласы бойынша бакалавр дәрежесін, ал 1987 жылы Принстон университетінде философиядан докторлық дәрежесін алды. Нью-Йорк университетіндегі қызметімен қатар, ол 1984 жылдан 1992 жылға дейін Энн-Арбордағы Мичиган университетінде философия профессоры болды, сондай-ақ Принстон университетінде арнайы шақырылған профессор болып жұмыс істеді. Ол Ұлттық гуманитарлық қордан, Оксфордтағы Магдален колледжінен, Лондон университетінен және Австралия Ұлттық университетінен ғылыми стипендиялар алды және Нью-Йорк гуманитарлық институтының мүшесі. Ол "Философиялық зерттеулер" және "Философтардың іздеуі" журналдарының редакциялық кеңесіне кіреді. 1994 жылдан 2004 жылға дейін Нью-Йорк университетінің философия кафедрасын басқарған Боғосян Нью-Йорк университетінің бағдарламасын әлемдегі ең жақсы философия бағдарламаларының біріне айналдырды. Постмодернизм аясында Боғосян Сокал әйеліне берген жауабымен белгілі. Боғосян Дүниежүзілік білім диалогы қорының ғылыми кеңесінің мүшесі болып та қызмет етеді. Оның "Білімге деген қорқыныш" кітабы 2006 жылдың үздік академиялық кітабы деп танылып, "Choice" сыйлығына ие болды. 2012 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды.

Философиялық еңбектері

Алғашқы еңбектерінде Богосян мазмұнның натуралистік теорияларын сынады. Оның кейінгі еңбектерінің көп бөлігі, соның ішінде "Білімнен қорқу" кітабы, релятивизмнің түрлі формаларын, әсіресе эпистемиялық релятивизмді сынап баяндайды, ол білім мен ақылдың объективті емес, мәдени немесе субъективті екенін дәріптейді. "Соқыр ойлау" атты мақаласында Богосян біздің қорытынды шығару әдістерін неге қабылдағанымыздың себептерін түсінбейтінімізді айтады (қорытынды шығару әдісінің ең танымал мысалы – modus ponens). Ол қарапайым қорытындылау экстернализмін оның үйлесімсіздігі үшін, ал қарапайым қорытындылау интернализмін қабылдау қиын болғандықтан қабылдамайды, оның орнына үшінші және жаңа "рационалды түсінік" формасын таңдайды. Бұл мақала, Богосян мен Криспин Райт арасындағы үздіксіз хат алмасумен бірге, эпистемиялық релятивизмге қарсы күрестің бір бөлігі болып табылады.

Мақалалар

"Объективті эпистемиялық себептер қалай мүмкін болады?" "Философиялық зерттеулер" журналында, 2001 ж., желтоқсан, 340–380-беттер. "Inference and Insight", "Философия және феноменологиялық зерттеулер" журналында, 2001 жылғы қараша, 633–641-беттер. "Дыбыстағы музыканы естіп тұру туралы", "Эстетика және өнер сын" журналында (2002). "Релаксацияның жақсы хабары" (Луи Менандтың "Метафизикалық клуб" кітабына шолу), The New Republic, 2001 жылғы қыркүйек. "Әлеуметтік құрылым дегеніміз не?", "Times Literary Supplement" әдеби қосымшасында, 2001 жылғы 23 ақпан, 6–8-беттер. "Априори туралы жаңа эсселер" (Кристофер Пикокпен бірлесіп редакцияланған), Оксфорд университетінің баспасы, 2000 жыл. "Логика туралы білім", "Априори туралы жаңа эсселер", Оксфорд университетінің баспасы, 2000 жыл. "Аналитикалық", Боб Хейл және Криспин Райт (ред.): "Тіл философиясы" (Оксфорд: Базил Блэквелл, 1997), 331–368-беттер.

Медиа

"Әлемнің құпиялары": Философтар Ребекка Роуч және Хиллари Лоусон, сондай-ақ автор Руперт Шелдрейкпен пікірсайыс. "Сөз және әлем": Философ Рей Монк пен романист Джоанна Кавеннамен пікірсайыс. "Жаңа, таңғажайып әлемдер": Әдеби сыншы Терри Иглтонмен және "Шоколад" романының авторы Джоан Харриспен пікірсайыс.