Энтони Гарнетт: Британдық өндіруші және актер өмірі мен шығармашылығы
Tony Garnett
Британдық кино өндіруші Тони Гарнетт (1936-2020) туралы ақпарат. Кен Лоучпен ынтымақтастығы, «The Wednesday Play» жұмыстары, «Save the Children» фильмі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық кино және телепродюсер (1936–2020)
British film and TV producer (1936–2020)
Энтони "Тони" Гарнет (3 сәуір 1936 – 12 қаңтар 2020) – британдық кино және телепродюсер, сонымен қатар актер. Ол режиссер Кен Лоучпен он үш жылдық қарым-қатынасымен ең жақсы танымал, ал продюсерлік жұмысын 21 ғасырға дейін жалғастырды.
Anthony "Tony" Garnett (3 April 1936 – 12 January 2020) was a British film and television producer, and actor. Best known for his thirteen year association with director Ken Loach, his work as a producer continued into the 21st century.
Кен Лоуч және басқалармен жұмыс
Роджер Смит оны жұмысқа алды, ол BBC-де «The Wednesday Play» спектаклінде ассистент-редактор болып жұмыс істеді. Ол жұмыс істеген пьесалардың ішінде «өте, өте жеке» туындысы да бар еді.
Recruited by Roger Smith, he became an assistant story editor at the BBC, working on The Wednesday Play. The plays he worked on included the "very, very personal"
1969 жылы Гарнетт Лоучтың «Балаларды құтқару қоры» фильмінің продюсері болды. Бұл фильм қайырымдылық қорының тапсырысымен түсірілді және бастапқыда LWT арнасында көрсетуге жоспарланған. Бірақ «Save the Children» қоры одан бас тартып, қырық жыл бойы көрсетілмей келді. 2011 жылы ғана BFI Southbank-те көрсетілді. «Days of Hope» (1975) – Джим Аллен жазған және Лоуч режиссерлік еткен BBC үшін төрт бөлімді телесериал. Онда Ұлы соғыстан бастап 1926 жылғы жалпы ереуілге дейінгі оқиғалар баяндалады. «Play for Today» аясындағы екі бөлімді «Көмір бағасы» (1977) Гарнетт пен Лоучты Барри Хайнспен қайта біріктірді. Бұл фильм патшайымның күміс мерейтойына жауап ретінде түсірілді, онда мерекелік шаралар екі кеншінің қазасына әкелген апатпен ұштастырылды, бұл оқиға Cadeby Main шахтасындағы апатқа ұқсас еді. Алленнің сценарийімен және Роланд Жоффе режиссерлігімен түсірілген «The Spongers» (1978) фильмі де күміс мерейтойының фонда пайдаланылды, бұл жолы әлеуметтік мемлекеттегі үкіметтік шығындарды қысқарту, әсіресе оқу қиындықтары бар балаларға арналған мекемелерді жабу туралы мәселелер көтерілді. Гарнетт Г. Ф. Ньюменнің «Заң мен тәртіп» (1978) атты төрт бөлімді драмасын продюсерлік етті, ол британдық қылмыстық сот жүйесінің кемшіліктерін ашады. Бұл фильмнің эфирге шығуы парламентте сұрақтар тудырды. Гарнетт пен Лоучтың бірлескен соңғы жұмысы балаларға арналған «Black Jack» (1979) фильмі болды.
In 1969, Garnett was the producer of Loach's The Save the Children Fund Film. Commissioned by the charity itself, and originally intended for screening by LWT, it was suppressed for forty years after Save the Children disowned it, and only finally screened in 2011 at BFI Southbank. Days of Hope (1975) was a four part serial for the BBC written by Jim Allen and directed by Loach. It recounts events from the Great War to the General Strike of 1926. A two part Play for Today, The Price of Coal (1977), reunited Garnett and Loach with Barry Hines, and was their response to the silver jubilee of the Queen, mixing that celebration with a fatal accident involving two miners, similar to the events of the Cadeby Main pit disaster. The Spongers (1978), written by Allen and directed by Roland Joffé, also used the background of the silver jubilee, this time in the context of government spending cuts in the welfare state, in particular the closure of facilities used by a child with learning difficulties. Garnett produced G. F. Newman's Law and Order (1978), a quartet of dramas looking at the failings of the British criminal justice system. Its broadcast resulted in questions being asked in parliament. The last production from Garnett's association with Loach was the children's film, Black Jack (1979).
Кейінгі мансап
Гарнеттің кейінгі фильмдеріндегі рөлдері: "Проститутка" (1980), "Тапанша" (1983), "Жер қыздары оңай" (1988) және "Сұлу нәрсе" (1996). Америка Құрама Штаттарына көшіп келгеннен кейін Гарнет "фильм ешқашан тура мағынасындағы тақырыбы туралы болмауы керек" деген қағидамен өмір сүрді, яғни "Жер қыздары" ғарышкерлер туралы ғарыш комедиясы ретінде көрсетілсе де, ал "Follow That Bird" (1985) – "Сезам көшесі" стиліндегі балалар фильмі болса да, бұл фильмдердің нақты тақырыбы нәсілдік дискриминация. 1990 жылы ол World Productions компаниясын құрды, және Гарнет осы компанияда "Between the Lines" (1992–94) және "This Life" (1996–97) сияқты жобаларды басқарды. 2009 жылы Гарнеттің телеиндустрияда тараған және онлайн жарияланған электрондық хатында ол BBC басшылығының әдістері "ұйымның қолдауы тиіс шығармашылықты басады" деп мәлімдеді. Тәуелсіз өндіріс саласына қатысқанына қарамастан, ол бұл терминді шатастыратын деп есептеді және оны сынады.
Garnett's later film credits include Prostitute (1980), Handgun (1983), Earth Girls Are Easy (1988) and Beautiful Thing (1996). After relocating to the United States, Garnett lived by the principle "a movie should never be about what it's about" meaning that, although Earth Girls is disguised as a space comedy about aliens and Follow That Bird (1985) is a Sesame Street style children's film, the real theme of these motion pictures is racial prejudice. In 1990, he founded World Productions, for which Garnett oversaw Between the Lines (1992–94) and This Life (1996–97) and other productions. In 2009, an email by Garnett was circulated within the television industry, and published online, in which he argued that the BBC's management techniques "stifle the creativity which the organisation is supposed to be encouraging". Despite his involvement in the independent production sector, a term he found misleading, Garnett was critical of it.
Жеке өмір және өлім
1963 жылы Гарнетт Топси Джейн Леггеге үйленді, онымен әуесқой театр сахнасында өнер көрсеткен кезде танысты. Олардың Уилл есімді ұлы болды, кейін ажырасты. 1978 жылы ол Александра Орусовқа үйленді, одан Майкл есімді тағы бір ұлы дүниеге келді; жұбайлар 1988 жылы ажырасты. 2016 жылы «Музыканың өлімі: Линза артындағы өмір» атты естеліктер жинағын жазды. Гарнет 2020 жылдың 12 қаңтарында қысқа аурудан кейін дүние салды. Одан әйелі Виктория Чайлдс және ұлдары қалды.
In 1963, Garnett married Topsy Jane Legge, whom he met while performing in amateur theatre. They had a son, Will, and later divorced. In 1978, he married Alexandra Ouroussoff, with whom he had another son, Michael; the couple divorced in 1988. He wrote a memoir, The Day the Music Died: A Life Behind the Lens in 2016. Garnett died on 12 January 2020 after a short illness. He was survived by his partner, Victoria Childs, and his sons.