Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық Антарктика зерттеушісі (1880–1962)
British Antarctic explorer (1880–1962)
Сэр Джеймсон Бойд Адамс (6 наурыз 1880 – 30 сәуір 1962) – британдық Антарктика зерттеушісі және Корольдік Әскери-теңіз резервінің офицері. Ол Эрнест Шеклтон басқарған «Нимрод» экспедициясына қатысты, бұл Оңтүстік полюске жетуге жасалған алғашқы, сәтті болмаған әрекет болды.
Sir Jameson Boyd Adams (6 March 1880 – 30 April 1962) was a British Antarctic explorer and Royal Naval Reserve officer. He participated in the Nimrod expedition, the first expedition led by Ernest Shackleton in an unsuccessful attempt to reach the South Pole.
Өмірбаян
Линкольншир графтығының Риппингейл қаласында туған, дәрігердің ұлы және Үндістан теңіз флотының капитанының немересі, ол 13 жасында сауда флотына қашу арқылы қосылды. 1902 жылы Корольдік теңіз резервінде кіші лейтенант болып, лейтенант шеніне жеткен соң, желкенді кемеде шебер мариншінің сертификатын алған соңғылардың бірі болды. Алайда, ол үміткер мансабынан бас тартып, Эрнест Шеклтонның «Нимрод» экспедициясында екінші командир болып қызмет етті. Экспедиция толық сәтсіздікке ұшырағанына қарамастан, ол алғаш рет Полярлық платоға жеткен төрт адамның бірі болды, осылайша Оңтүстік полюске жол ашты. 1909 жылдың 9 қаңтарында олар Оңтүстік полюстен 97 миль (156 км) қашықтықтағы ең оңтүстік нүктеге жетті, бірақ ашаршылықтың алдында кері қайтуға мәжбүр болды. 1909 жылы Антарктикадан оралғаннан кейін мемлекеттік қызметке кіріп, бір жылдан соң Жұмыспен қамту биржаларының Солтүстік-Шығыс бөлімінің басшысы болып тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда теңіз күштеріне қайта шақырылып, Дувр патрулін басқарған адмирал Худың штаб лейтенанты болды. Содан кейін, Орудиелер министрлігінде ерекше жұмыс істегеннен кейін, Фландрияға теңіздік қоршау артиллериялық батареясын басқару үшін жіберілді. 1917 жылы бас жарақатының салдарынан елге қайта оралды және қызметі үшін «Еңбегі үшін» орденімен және «Круа-де-Гер» орденімен марапатталды. Соғыстан кейін ол Еңбек министрлігіне Солтүстік-Шығыс бөлімінің контролері болып оралды, ал бос уақытында балалар клубтарына көмектесуге көп көңіл бөлді. 1928 жылы Британ империясы орденінің командирі атанды. 1935 жылы қызметтен шығып, жастарға арналған король Георгтың мерейтойлық қорының хатшысы болды. Екінші дүниежүзілік соғыстағы ерекше қызметінен басқа, ол осы лауазымда қалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1942 жылдың мамырында капитан шенімен Гибралтарға жіберілді, ол контрабанданы бақылау қызметінің басшысы болып, 1944 жылы командир шенімен Гибралтардан кетті. 1948 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін жастарға арналған король Георгтың мерейтойлық қорымен жұмысын жалғастырды, содан кейін Корольдік Виктория орденінің рыцары атанды. Ол Пратттың үстінде тұрды және 1962 жылы қайтыс болғанға дейін король Эдуард VII офицерлер ауруханасының құрметті хатшысы болып жұмыс істеді.
Born in Rippingale, Lincolnshire, the son of a doctor and the grandson of a captain in the Indian Navy, he ran away from school to enter the merchant navy at the age of 13. In 1902 he became a sub lieutenant in the Royal Naval Reserve, and on reaching the rank of Lieutenant he was one of the last to gain a Master Mariner's certificate under sail. But he gave up a promising career to join Ernest Shackleton as the second in command of the Nimrod Expedition. Despite the expedition's ultimate failure, he was one of the party of four who reached the Polar Plateau for the first time ever, thus showing the way to the Pole. On 9 January 1909 they attained a Furthest South of , just 97 mile (156 km) from the South Pole, when they were forced by impending starvation to turn back. On his return from the Antarctic in 1909, he entered the Civil Service, where a year later he was appointed head of the North Eastern Division of the Employment Exchanges. Recalled to the Navy on the outbreak of the First World War, he became Flag Lieutenant to Admiral Hood commanding the Dover Patrol. Then, after a period of special work at the Ministry of Munitions, he was posted to Flanders to command a battery of naval siege guns. A bad wound in the head necessitated his return in 1917, and he was awarded the Distinguished Service Order and the Croix de Guerre for his services. After the war, he returned to the Ministry of Labour as Controller for the North Eastern Division, and such spare time as he had was largely devoted to helping boys' clubs. In 1928 was made Commander of the Order of the British Empire. He left the service in 1935 to become Secretary of King George's Jubilee Trust for youth. He remained in this post, apart from further distinguished service in the Second World War. During the Second World War he was sent to Gibraltar in May 1942 with the rank of Captain RN, as Chief of the Contraband Control Service, he left Gibraltar in 1944 with the rank of Commander RN. He continued with King George's Jubilee Trust for youth until his retirement in 1948, when he was knighted in the Royal Victorian Order. He lived above Pratt's and became the honorary appeals secretary for King Edward VII's Hospital for Officers, where he worked right up to his death in 1962.
Қасиет және мұра
Ол қоғамда сөйлегенде, кейде өте тікелей тіл қолданып, шектеусіз болып, конвенциялар оның ойын айтуына кедерес бола қоймады. Ол жүк тасушылардан бастап патша отбасына дейін барлық адамдармен өзін жай ғана "Жоқсы" деп таныстыруды қалаған. 2008 жылдың қарашасында, Нимрод экспедициясы басталғанына 100 жыл толуына орай, "Жоқсының" шөберелерінің бірі Генри Адамс, Шаклтонның жүз жылдық экспедициясының тағы екі мүшесімен бірге Шаклтон үйінен Оңтүстік полюске дейін жаяу жолға шықты, барлық жабдықтарын өздері тасып, ешқандай көмек алмай. 2009 жылдың қаңтар айында "Жоқсының" тағы бір шөбересі Дэвид Корнелл, отбасының аяқталмаған ісін аяқтау үшін, ең оңтүстік нүктеге экспедицияға қосылып, соңғы 97 мильді (156 км) басып өтті.
In appropriate company, his use of somewhat crude invective was often unrestrained, and he was never deterred by convention from saying what he thought. He preferred to be known by allcomers, from porters to the royal family, simply as "The Mate". In November 2008, 100 years after the Nimrod Expedition began, one of "The Mate's" great grandsons, Henry Adams, set off from the Shackleton Hut with two other members of the Shackleton Centenary Expedition to complete the whole to the South Pole on foot, hauling their own supplies, unassisted. In January 2009, another of "The Mate's" great grandsons, David Cornell, joined the Expedition at the Farthest South to complete the last 97 mile (156 km) of unfinished family business.