Лионель де Веллс: Англиялық ақсүйек және Ирландия лорд-лейтенанттығы

Кіріспе

Англиялық жұр Лионель де Уэллс, 6-шы барон Уэллс, КГ (шамамен 1406 – 29 наурыз 1461) – Ирландияның Лорд-лейтенанты және Каледегі бірлескен өкілі қызметін атқарған ағылшын жұры. Ол Таутон шайқасында Ланкастер тарапында шайқасып қаза тапты және 1461 жылғы 21 желтоқсанда соттан тыс жазаланды. Соттан тыс жазалаудың нәтижесінде, оның ұлы Ричард Уэллс, 7-ші барон Уэллс, Парламент 1467 жылғы маусымда бұл жазаны жойғанға дейін Уэллс барониясын мұраға алмады.

Отбасы

1406 жылы шамамен туған Лайонель Уэллс – Эудс Уэллс пен Мод Грейстоуктің ұлы. Әкесі тарапынан ол 5-ші барон Уэллс Джон де Уэллстің (1421 жылғы 26 тамызда қайтыс болған) және Элеонора Моубрейдің немересі, ал анасы тарапынан 3-ші барон Грейсток Ральф де Грейстоктің және Роджер де Клиффордтың қызы Кэтрин Клиффордтың немересі болды. Оның бір інісі – сэр Уильям Уэллс, Ирландияның лорд-канцлері.

Мансап

Лионель Уэллстің әкесі, Эудс Уэллс, 1417 жылғы 26 шілдеден бұрын қайтыс болды. 5-ші баронның 1421 жылы қайтысымен, Лионель Уэллс Уэллс барониясын және жерлерін мұраға алды, бірақ ол кәмелетке толмағандықтан, оның қамқорлығы болашақ қайын атасы Роберт Уотертонға (1425 ж. қайтыс болды) берілді, ол «Гонт Джонның және Ланкастер патшаларының сенімді адамы» болды. 1426 жылғы 19 мамырда Лестердегі парламентте Генрих VI оны рыцарьлық дәрежесіне көтерді және 1427 жылғы 5 желтоқсанда жерлерін басқару құқығын алды. Ол 1430 жылы Генрих VI-мен бірге Францияға сапар шекті, 1432 жылғы 25 ақпаннан 1460 жылғы 30 шілдеге дейін Леони де Уэллсқа жолданған жарлықтар бойынша парламентке шақырылды және 1434 жылғы 12 қарашаға дейін құпия кеңесші болды. 1436 жылы Глостер герцогы Хамфримен бірге Кале қамалын алуға жіберілген экспедицияға қатысты. Ол 1438 жылғы ақпанға дейін Генрих VI-ның үй шаруашылығында қызмет етті. 1438 жылғы 12 ақпаннан бастап ол Ирландияда Лорд-лейтенант ретінде тағайындалды; Хикс айтуынша, ол «жанжалдарды бақылай алмады және 1442 жылы мерзімінен бұрын отставкаға кетті». 1441 жылы ол Лионельдің ағасы Уильямды ұрлауға қатысқан деп айыптаған Килменхемдегі госпитальдық орденнің преоры Томас Фицджеральдты соттауға тырысқаны үшін қатты ұялған еді. Фицджеральд патшалық кешірім танытты, оған қарсы ешқандай шара қолданылмады; сондай-ақ, ол Уильямды белгілі талаптар орындалғанша босатпады. Оның туыстары Роберт Виллоуби, 6-шы барон Виллоуби де Эресби және Ральф Лорд Кромвельмен бірге Бостондағы Уильям Тейлбойдың қызметшісіне жасалған қатыгездік туралы 1450 жылға дейінгі Пастон хаттарындағы Виконт Бомонтқа шағым түсірді. Ричард Вудвилмен бірге ол өзінің қайын інісі, 1451 жылдан 1455 жылға дейін Кале лейтенанты болған Сомерсет герцогы Эдмунд Бофорттың Каледегі бірлескен орынбасары болды және Ричард Невилл, Уорвик графының 16-шы графы тағайындалғанға дейін, 1456 жылғы 20 сәуірге дейін Каледе қалды. Осы тағайындауларға қарамастан, Хикс айтуынша, Уэллс «негізінен Линкольнширдің жер иесі» болды; ол бейбіт судья болды және сол округтегі басқа комиссияларда қызмет етті. Ол 1457 жылғы 14 мамырда Джон Талботпен бірге Шрусберидің 2-ші графы ретінде Гартер орденінің рыцары болып тағайындалды және сол жылдың қазан айында Калеге ағылшын күштерін күшейту үшін жіберілді. Ол 1459 жылғы 23 қыркүйекте Блор-Хит шайқасында Йорк әскерлерімен тұтқынға алынды. 1461 жылы ол Лондонға шабуыл жасаған королева Маргарет әскерімен бірге болды және 1461 жылғы 17 ақпанда Сент-Олбанстың екінші шайқасында жеңіске жетті. Ол бір айдан кейін 1461 жылғы 29 наурызда Таутон шайқасында қаза тапты, бірақ оның аман қалғаны туралы әңгімелер тарады. Оның өлімінен кейін 1461 жылғы 21 желтоқсанда парламент актісімен айыпталып, барлық құрметтерінен айырылды. Ол өзінің бірінші әйелі Джоан Уотертонмен бірге Йоркширдегі Метлидегі Сент-Освальд шіркеуіндегі Уотертон капелласында жерленген, онда олар жатқандағы бейнесі бар әдемі тас қабір орнатылған. Уэллс толық қару-жарағымен және аяғында арыстанмен бейнеленген.

Lionel Welles' father, Eudes Welles, died sometime before 26 July 1417, predeceasing his own father, the 5th Baron. At the death of the 5th Baron in 1421, Lionel Welles thus inherited the Welles barony and lands, but as he was underage, his wardship was granted to his future father in law, Robert Waterton (d.1425), a 'trusted retainer of John of Gaunt and the Lancastrian Kings'. He was knighted at the Parliament at Leicester by the infant Henry VI on 19 May 1426, and had control of his lands on 5 December 1427. He accompanied Henry VI to France in 1430, was summoned to Parliament from 25 February 1432 to 30 July 1460 by writs directed to Leoni de Welles, and was a privy councillor before 12 November 1434. In 1436 he was with Humphrey, Duke of Gloucester, in the expedition sent to relieve the siege of Calais. He was a member of Henry VI's household before February 1438. From 12 February 1438 he resided in Ireland as Lord Lieutenant; according to Hicks, he 'failed to control the contending factions and resigned prematurely in 1442'. In 1441 he was particularly embarrassed at his inability to prosecute Thomas FitzGerald, the Prior of the Knights Hospitallers at Kilmainham, whom he accused of being party to the kidnapping of Lionel's brother William. The Prior produced a royal pardon, and no action was taken against him; nor would he release William until certain demands were met. His dealings, together with his kinsmen Robert Willoughby, 6th Baron Willoughby de Eresby and Ralph, Lord Cromwell, towards a servant of William Tailboys at Boston, Lincolnshire are complained of in a letter earlier than 1450 to the Viscount Beaumont among the Paston Letters. Together with Richard Woodville, 1st Earl Rivers, he served as Joint Deputy of Calais for his brother in law, Edmund Beaufort, 2nd Duke of Somerset, who was Lieutenant of Calais from 1451 to 1455, and apparently remained at Calais until 20 April 1456, when Richard Neville, 16th Earl of Warwick, took over as Lieutenant. Despite these appointments, according to Hicks, Welles was 'essentially a Lincolnshire landowner'; he was a Justice of the Peace and served on other commissions in that county. He was installed, together with John Talbot, 2nd Earl of Shrewsbury, as a Knight of the Garter on 14 May 1457, and in October of that year was sent with English reinforcements to Calais. He was taken prisoner by Yorkist forces at the Battle of Blore Heath on 23 September 1459. In 1461 he was with the army of Queen Margaret, which advanced on London, and won the Second Battle of St Albans on 17 February 1461. He was slain a month later at the Battle of Towton on 29 March 1461, though rumours of his survival ran about. After his death he was attained by Act of Parliament on 21 December 1461, whereby all his honours were forfeited. He was buried with his first wife, Joan Waterton, in the Waterton Chapel in St Oswald's parish church at Methley, Yorkshire, where they have a fine table tomb monument with recumbent effigies. Welles is shown in full armour with a lion at his feet.

Некелер мен ұрпақ

Уэллс ең алдымен Роберт Уоттертонның (Линкс) эсквайрының қызы Джейн Уоттертонмен (кейбір деректерде Сесили) үйленді, сондай-ақ Метли, Йоркшир және оның әйелі Сесили Флеминг, Вудхоллдан сэр Роберт Флемингтің қызы (Линкольн епискобы Ричард Флемингтің ағасы), одан бір ұл мен төрт қыз дүниеге келді:

Ричард Уэллс, 7-ші барон Уэллс. Сесили Уэллс, Пархэм, Саффолктан сэр Роберт Виллоубиге үйленген және Кристофер Виллоубидің анасы, 10-шы барон Виллоуби де Эресби. Маргарет Уэллс (13 шілде 1480 ж. қайтыс болды), бірінші рет сэр Томас Даймокқа (12 наурыз 1470 ж. өлім жазасынан өтті) және екінші рет Роберт Рэдклифке, эсквайрге үйленді. Элеонора Уэллс (1504 жылға дейін қайтыс болды), бірінші рет Томас Ху, Ху және Гастингс баронына (13 ақпан 1455 ж. қайтыс болды) үйленді; екінші рет сэр Джеймс Лоуренске (1490 ж. қайтыс болды); және үшінші рет Хью Гастингске. Кэтрин Уэллс, бірінші рет сэр Томас де ла Лаундға (19 наурыз 1470 ж. өлім жазасынан өтті) және екінші рет Роберт Темпестке (23 сәуір 1509 ж. қайтыс болды), эсквайрге үйленді. Екінші некеде, 14 сәуір 1447 ж. күні рұхсат алғаннан кейін, ол Маргарет Бошампқа, сэр Оливер Сент-Джонның (1437 ж. қайтыс болды) және Сомерсет 1-ші герцогы Джон Бофорттың (27 мамыр 1444 ж. қайтыс болды) екінші әйелі болған, Бедфордширдегі Блетсоеден сэр Джон Бошамптың қызы, оның екінші әйелі Эдит Стуртон, сэр Джон Стуртонның қызына үйленді, одан бір ұл дүниеге келді:

Джон Уэллс, 1-ші Уэллс виконты, Англия королі Эдуард IV-нің қызы Сесили Йоркқа үйленді. Екінші некесі арқылы Уэллс Генри VII-нің анасы Маргарет Бофорттың әкесі болды.