Рим коммунының көшбасшысы Джордано Пьерлеони және саяси тартыстар
Giordano Pierleoni
Жордано Пьерлеони: Рим коммунасының басшысы, Авиньондық II антипапасының бауыры. 1143 ж. демократиялық сенат құруға қатысты, Рим тарихындағы маңызды тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джордано (кейде Джордан деп ағылшынша) Пьерлеони (қазіргі латын тілінде Jordanus filius Petrus Leonis) – консул Пьер Леонидің ұлы, сондықтан Антипапа Анаклетий II-нің ағасы және 1143 жылы халық құрған Рим коммунасының басшысы. Грегоровийдің айтуынша, ол Пьерлеони әулетіндегі "өзгеріске ұмтылған" адам болды, себебі Анаклетостың қайтысынан кейін де папалыққа қарсы күресін жалғастырды, ал оның туыстары Римді қолдауға оралған кезде ол қарсылығын тоқтатпады. 1143 жылдың соңында Римдегі демократиялық топ жоғары ақсүйектер мен папалыққа қарсы Сенат құрды. Римнің ежелгі Рим Республикасының бұрынғы астанасы болған тарихына сүйене отырып, азаматтар ортағасырлық Римнің жаңадан құрылған он төрт округінен сайланған төрт өкілден тұратын сенат жариялады. Бұл VII ғасырдан бергі алғашқы нағыз сенаторлар болды. Елу алты сенатор сол кезде патриций Пьерлеониді сайлады, өйткені консул лауазымы аристократиялық мәртебеге ие болған. Пьерлеони 1145 жылы папа Люций II-нің шабуылына қарсы қаланың қорғанысын басқарды, сол шабуылда Люцийдің өзі қаза тапты. Дегенмен, Пьерлеони Люциймен келіссөздер жүргізуге тырысқанына қарамастан, қалада тәртіп орната алмады – ол папаның рухани биліктен бас тартып, қалаға қайта кіруге рұқсат алғанға дейін қарапайым дін қызметкері ретінде өмір сүруін талап етті. Пьерлеонидің орнынан алынуынан туған билік бослығы одан да көп хаосқа әкеп соқты, нәтижесінде папа қаладан кетуге мәжбүр болды. Осыдан кейін Джакомо да Вико патриций болып сайланды, бірақ оның теңдесі Арнольд Брешиа, 1145 жылы коммунаға келді. Арнольд коммунаны жаңартып, Пьерлеони құлағаннан кейін қажет болған зияли лидерлікті сыйлады.
Giordano (sometimes anglicized as Jordan) Pierleoni (in contemporary Latin, Jordanus filius Petrus Leonis) was the son of the Consul Pier Leoni and therefore brother of Antipope Anacletus II and leader of the Commune of Rome which the people set up in 1143. According to Gregorovius, he was a “maverick” in the great Pierleoni family, for he continued to oppose the papacy after Anacletus' death, when the rest of his clan had returned to support of Rome. In late autumn 1143, the democratic element in Rome set up a Senate in opposition to the higher nobility and the papacy. Drawing on the Rome's history as the once capital of the ancient Roman Republic, the citizens declared a senate, based on four elected representatives from each of the newly created fourteen districts of medieval Rome. These would be the first real senators since the seventh century. The fifty six senators then elected as patrician Pierleoni, because the title of consul had taken on noble connotations. Pierleoni led the defence of the city against Pope Lucius II's assault in 1145, where Lucius himself was killed. However, Pierleoni was unable to maintain order in the city despite his overtures of negotiations with Lucius—demanding the pope renounce secular authority and live as a common priest before being allowed reentry into the city, —he was deposed by the people who invited Pope Eugene III, Lucius' successor, back. The power vacuum left by Pierleoni's deposition caused even more chaos, and eventually resulted in the pope leaving the city. After this, Giacomo da Vico, was elected patrician—though a man his equal, Arnold of Brescia, had arrived in the commune in 1145. Arnold would renew the commune, giving it the intellectual leadership it lacked after Pierleoni's downfall.