Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер және дипломат (1913–1982)
British politician and diplomat (1913–1982)
Сэр Джеффри Стэнли де Фрейтас (7 сәуір 1913 – 10 тамыз 1982) – британдық саясаткер және дипломат. 31 жыл бойы Лейборист партиясынан парламент депутаты болған ол, сондай-ақ Аккра мен Найробидегі Британ жоғарғы комиссары қызметін атқарды, ал кейіннен Еуропа Кеңесінің президенті болды.
Sir Geoffrey Stanley de Freitas (7 April 1913 – 10 August 1982) was a British politician and diplomat. For 31 years a Labour Member of Parliament, he also served as British High Commissioner in Accra and Nairobi, and later as President of the Council of Europe.
Отбасы және ерте мансап
Джеффри де Фрейтас сэр Энтони мен леди (Эдит) де Фрейтастың ұлы болды. Сэр Энтони Джеффридің жастық шағында Сент-Винсенттің бас судьясы, кейін Британдық Гвиананың бас судьясы болды, бұрын Британдық Батыс Үндістанда түрлі заңдық және әкімшілік қызметтер атқарған. Де Фрейтас Хейлибери және Кембридж университетінің Клэр колледжінде білім алды, ол спортшы болған және Кембридж одағының президенті болды. Одан кейін Йель университетінде екі жыл оқыды, халықаралық құқық бойынша Меллон стипендиясын алды, ал 1936 жылы туған жеріне қайтып келе жатқанда болашақ әйелі Хелен Грэм Беллмен танысты, ол Брин-Мор колледжін бітірген және Чикаголық заңгер, демократ Лэрд Беллдің қызы еді. 1938 жылы олар үйленді және Лондонда тұрды, онда де Фрейтас адвокаттық мансапты жалғастырды, Шордичтегі Лейборист кеңесінің мүшесі ретінде саяси тәжірибе жинады және Хокстондағы жігіттер клубын бірге басқарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Корольдік әуе күштерінде эскадрилья басшысы болды, бірақ 1945 жылы саясатқа қайта оралды, отбасы Лоутонға, содан кейін Кембриджге көшті.
Geoffrey de Freitas was the son of Sir Anthony and Lady (Edith) de Freitas. Sir Anthony was Chief Justice of St. Vincent in Geoffrey's youth, and later of British Guiana, having held a variety of legal and administrative posts in the British West Indies. De Freitas was educated at Haileybury and Clare College, Cambridge, where he was an athlete, and president of the Cambridge Union Society. Two years at Yale followed, with a Mellon Fellowship in international law, and in 1936 on the voyage home he met his future wife, Helen Graham Bell, a Bryn Mawr graduate and daughter of Laird Bell, a Chicago lawyer and Democrat. In 1938, they married, and lived in London where de Freitas was pursuing a career as a barrister, gaining political experience as a Labour councillor in Shoreditch, and co leading a boys' club in Hoxton. During the Second World War he became a squadron leader in the Royal Air Force, but returned to politics in 1945, the family living at Loughton and then Cambridge.
Парламент пен шетелде
Ол 1945 жылғы сайлауда Ноттингем орталық округінің отырған консервативті депутатын жеңіп, Клемент Аттлидің парламенттік жеке хатшысы болып тағайындалды. 1947 жылы ол Әуе күштері жөніндегі министрдің орынбасары ретінде Лейк-Сассес қаласында өткен Біріккен Ұлттар Ұйымының Ассамблеясына қатысты. Кейіннен ол Атлантикалық Ассамблея тақырыбындағы кітапшаның авторларының бірі болды және Солтүстік Атлантикалық Ассамблеямен ұзақ байланыста болды. 1950 жылғы жалпы сайлауда де Фрейтас Линкольн округінен парламент мүшесі болып сайланды. Ол Ішкі істер министрлігінің мемлекеттік хатшысы болып тағайындалды және он жыл бойына алдыңғы қатардағы лауазымдарды иеленді. Біраз уақыт бойы Бетти Бутройд де Фрейтастың көмекшісі болды және ол отбасының досы болып қалды. Джеффри мен Хеленнің үш ұлы мен бір қызы болды. 1961 жылы де Фрейтас Ганадағы Ұлыбританияның жоғарғы комиссары болып тағайындалды және сол жылдың қазан айында рыцарь атағына ие болды. Ол 1961 жылдың 20 желтоқсанында Норсттед имениесінің стюарды және сот орындаушысы лауазымын алып, Парламенттегі өкілдігінен бас тартты. Ол жаңадан тәуелсіз болған бұрынғы британдық колонияларының біріндегі маңызды лауазымға тағайындалған алғашқы Лейборист болды. 1957 жылы ол Батыс Африкадағы парламенттік үкімет тақырыбында Гансард қоғамының конференциясын басқарды. Аккрадан кейін ол Уганда, Танганьика және Кенияны қосатын Шығыс Африка Федерациясын құруға бағытталған күш-жігерді қолдаған Ұлыбритания өкілі ретінде Найробиде болды. 1964 жылы ол Кеттеринг округінен сайлауға түсуге шақырылды, ол кезде бұл Лейборист партиясы үшін сенімді округ болды, және Англияға оралды. Гарольд Уилсон партия басшысы болғанда оған алдыңғы қатардағы лауазым берілмеді, бірақ де Фрейтас 1965 жылы Еуропа Кеңесіне Лейборист делегациясын жетектеді және 1966-1969 жылдары Кеңес Президенті болды. 1971 жылы Төменгі палатаның спикеріне кандидат болуға құлшынбауы жүйеге қайта қарауға себеп болды. 1975-1979 жылдары де Фрейтас Еуропалық Парламентке делегат болды. Ол 1979 жылы саясаттан шығып, үш жылдан кейін Кембридж қаласында 69 жасында қайтыс болды. Ол әйелімен бірге жазған "The Slighter Side of a Long Public Life" атты автобиографиясы 1985 жылы жарық көрді.
He beat the sitting Conservative MP for Nottingham Central in the 1945 election, and was appointed Parliamentary Private Secretary to Clement Attlee. As Under Secretary for Air he went to the United Nations Assembly at Lake Success in 1947. Some years later he would co author a booklet on the subject of an Atlantic Assembly, and he had a long standing connection with the North Atlantic Assembly. In the 1950 general election de Freitas became Member of Parliament for Lincoln. He was appointed Under Secretary of State for the Home Department and held a succession of front bench posts throughout the decade. For a while Betty Boothroyd was assistant to de Freitas and she remained a friend of the family. Geoffrey and Helen now had three sons and a daughter. In 1961 de Freitas was nominated to be British High Commissioner to Ghana, and was knighted in October of that year. He resigned his seat in the Commons on 20 December 1961, taking the sinecure of Steward and Bailiff of the Manor of Northstead. He was the first Labour appointment to an important role in one of the newly independent former British colonies. In 1957 he had chaired a Hansard Society conference on parliamentary government in West Africa. After Accra, he was briefly in Nairobi, as British representative supporting an attempt to build a Federation of East Africa which would include Uganda, Tanganyika and Kenya. In 1964 he was invited to stand for election to represent Kettering, then a safe Labour seat, and returned to England. There was no front bench role for him with Harold Wilson as party leader, but de Freitas led the Labour delegation to the Council of Europe in 1965 and was President of the Council from 1966–1969. In 1971 his reluctance to be nominated for election as Speaker of the House of Commons led to a reappraisal of the system. From 1975–1979 de Freitas was a delegate to the European Parliament. He retired from politics in 1979 and died three years later, in Cambridge, aged 69. The autobiography he was writing with his wife, The Slighter Side of a Long Public Life, was published in 1985.