Роберт Бертонның «Philosophaster» комедиясы: 1606-15 жылдары жазылған, 1618-де Оксфордта қойылған сатиралық пьеса. Тұңғыш аудармасы 1931 ж. жарық көрді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Философ - Роберт Бертонның латын тіліндегі сатирикалық комедиясы. Ол пьесаны 1606 жылы жаза бастап, 1615 жылы аяқтады. Ол 1618 жылдың 16 ақпанында Оксфордтағы Христос шіркеуінің залында студенттермен қойылды (жаңа стиль). Пьеса Бертонның өмірінде жарияланбады және 1862 жылға дейін қолжазба күйінде қалды. Содан кейін Уильям Эдвард Бакли оны өңдеп, Роксбург клубы басып шығарды. Оны алғаш рет Пол Джордан Смит ағылшын тіліне аударды және 1931 жылы Калифорниядағы Стэнфорд университетінің баспасында жариялады. Пьеса философ болып әрекет ететін адам туралы болғандықтан, бұл термин соңғы уақыттарда философияға талпынушы адамды білдіру үшін де қолданылады. 1618 жылғы қойылымда актерлер қолданған түпнұсқа қолжазба және қосымша материалдар Гарвард университетінің Хоутон кітапханасындағы Гарвард театр коллекциясында сақтаулы.
Philosophaster is a Latin satirical comedy by Robert Burton. He began writing the play in 1606 and completed it by 1615. It was performed by students in the Hall of Christ Church, Oxford on 16 February 1618 (New Style). The play was not published in Burton's lifetime, and it remained in manuscript till 1862 when it was edited by William Edward Buckley and published by the Roxburghe Club. It was first translated into English by Paul Jordan Smith and published by Stanford University Press, California in 1931. Since the play is about someone who pretends to be a philosopher, the term itself has been used in more recent times to refer to a pretender to philosophy. The original manuscript as well sides used by the actors in the 1618 production are at the Harvard Theatre Collection, Houghton Library, Harvard University.
Сюжет
Испанияның Андалусиядағы Осуна қалашығында Осуна герцогы университет ашты. Университет жақсы қаржыландырылған, және ол Еуропаның түкпір-түкпірінен келген студенттер мен ғалымдарға жалақы мен басқа да жеңілдіктер ұсынады. Алайда, адал да ар-ұяты бар адамдармен қатар, жаңа университет "әдемі сөздермен әңгімелеушілерді" немесе жалған философтарды да тартады. Олардың арасында алаяқтар, мошенниктер және академиялық өмірге үлес қосудан гөрі ақша табуға құмарлар бар. Бұл пьеса осы адамдардың және қалаға келген проституцияның салдарынан туған шатақтарды көрсетеді. Қала тұрғындары ашуға булып, герцог университетті жабуды ойлайды. Бірақ екі ғалым оны бұған көндірмейді. Оның орнына, ол жамандық жасағандарды да, олардың құрбандарын да Трибуналға шақырады. Барлық нұқсан өтелді, және жамандық жасағандар жазаланды. Екі ғалымға университетті басқару тапсырылады, ол жаңа және жақсы негізде құрылады. Пьеса философияны мақтаған гимнмен аяқталады.
A university is established by the Duke of Osuna in the small town of Osuna in Andalusia, Spain. The university is well endowed, and it offers salaries and other incentives for students and academics all over Europe. Unfortunately, as well as honest and reputable people, the new university also attracts 'philosophasters' or sham philosophers. These include confidence tricksters, fraudsters and others who are more interested in making money than in contributing to academic life. The play is about the havoc caused by these people and by prostitutes attracted to the town. The townspeople are outraged, and The Duke is inclined to close the university down. However, two scholars persuade him not to do so. Instead, he summons both the villains and the victims before a Tribunal. All the wrongs are righted, and the villains are punished. The two scholars are put in charge of the University which is established on a better footing. The play ends with everyone singing a hymn in praise of philosophy.