Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гумберт Сильва Кандида, О.С.Б., сонымен қатар Моенмутье Гумберті (1000–1015 – 5 мамыр 1061) – француз бенедиктин аббаты және кейін кардинал. 1054 жылы Константинополь патриархы Михаил I Серуларийді анафемаға салуы Рим-католик шіркеуі мен Шығыс православие шіркеуі арасындағы Шығыс-Батыс схизмасының басталуына себеп болған оқиға ретінде қабылданады.
Humbert of Silva Candida, O. S. B., also known as Humbert of Moyenmoutier ( 1000 to 1015 – 5 May 1061) was a French Benedictine abbot and later cardinal. It was his act of excommunicating the Patriarch of Constantinople, Michael I Cerularius, in 1054 that is generally regarded as the precipitating event of the East–West Schism between the Roman Catholic Church and the Eastern Orthodox Church.
Өмірбаян
Хумберт 15 жасында ата-анасы оны Лотарингиядағы Моенмутье аббаттығына Сент-Бенедикт ережесі бойынша монастырь өміріне дайындалған облат ретінде жіберді. Ол жасы жеткенде орденге кірді және кейіннен монастырьдың аббаты болып сайланды. 1048 жылы Рим папасы Лео IX болып сайланған Туль епископы Бруномен достық қарым-қатынас орнатты, содан кейін монахты Римге шақырып, сайлаудан кейін оған көмектесуге бұйырды. Папа Лео 1050 жылы Хумбертті Сицилия архиепископы етіп тағайындады. Ол грек хатын латын тіліне аударып, Папаға тапсырды, ол жауап беруді бұйырды. Бұл хат алмасу Хумбертті Константинопольге, Лотрингиялық Фридрих (кейіннен Папа Стефан IX) және Амальфи архиепискобы Петрмен бірге, патриарх Михаил Керулариймен бетпе-бет кездесу үшін жіберді. Өмірінің кейінгі жылдары Хумберт бұрынғы легаттық серігі Папа Стефан IX-шы тарапынан Рим Куриясының кітапханашысы болып тағайындалды. Ол 1057 жылы реформалық трактат жазды – “Симоникаларға қарсы үш кітап” (“Libri tres adversus Simoniacos”), онда шіркеу қызметтерін сатып алу немесе сатуды (симонияны) сынға алды, соның ішінде бұл әдеттегі практика болған патшаларды да. Хумберттің симониялық тағайындамалар мен қасиеттіліктердің жарамсыздығы туралы пікірі Питер Дамианмен жоққа шығарылды. Сондай-ақ, Хумберт 1059 жылғы Сайлау жарлығының авторы ретінде танылады, онда енді Рим папаларын кардиналдар алқасы сайлайтыны белгіленді. Өмірінің соңғы жылдарында Хумберт Италия бойынша көп саяхаттады, себебінің бірі 1058 жылы антипапа Бенедикт X сайланды. Дегенмен, ол 1059 жылдың сәуірінде Латеран соборында қатысты. Хумберт 1061 жылдың 5 мамырында Римде қайтыс болды және Латеран базиликасына жерленді.
When Humbert was 15 years old, his parents sent him to the Abbey of Moyenmoutier in Lorraine as an oblate destined for monastic life according to the Rule of St. Benedict. When he came of age, he entered the Order and was later elected abbot of the monastery. He became friends with Bruno, Bishop of Toul, who was elected Pope Leo IX in 1048 and who brought the monk to Rome to assist him after his election. Pope Leo appointed Humbert Archbishop of Sicily in 1050. He translated the Greek letter into Latin and gave it to the Pope, who ordered a reply. This exchange led to Humbert being sent to Constantinople at the head of a legatine mission with Frederick of Lorraine (later Pope Stephen IX), and Peter, Archbishop of Amalfi, to confront the Patriarch Michael Cerularius. In his later years, Humbert was appointed librarian of the Roman Curia by Pope Stephen IX, his former legatine companion, and he wrote the reform treatise Libri tres adversus Simoniacos ("Three Books Against the Simoniacs") (1057), which criticized those who bought or sold ecclesiastical offices (simony), including kings, for whom it had been common practice. Humbert's argument that simoniacal ordinations and sacraments were invalid was refuted by Peter Damian. Humbert is also credited as the mastermind behind the 1059 Election Decree, which decreed that popes would henceforth be elected by the College of Cardinals. He traveled extensively throughout Italy in the later years of his life, in part due to the election of Antipope Benedict X in 1058. He did, however, attend the Lateran Synod in April 1059. Humbert died in Rome on 5 May 1061, and was buried in the Lateran Basilica.