Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық философ (1917–2002)
American philosopher (1917–2002)
Ирвинг Мармер Копи (/ˈkɒpi/; туған тегі Копилович немесе Копилович; 28 шілде 1917 – 19 тамыз 2002) – американдық философ, логик және университет оқулықтарының авторы.
Irving Marmer Copi ('/k//ɒ//p//i/; né Copilovich or Copilowish; July 28, 1917 – August 19, 2002) was an American philosopher, logician, and university textbook author.
Өмірбаян
Копи Чикаго университетінде оқығанда Бертранд Расселдің басшылығымен білім алды. 1948 жылы ол логикалық матрицаларды пайдалана отырып жазған мақаласымен қатынастар есебіне үлес қосты. Копи Иллинойс университетінде, АҚШ Әуе күштері академиясында, Принстон университетінде және Джорджтаун университетінің логика институтында, содан кейін 1958–1969 жылдары Мичиган университетінде, ал 1969–1990 жылдары Гавайи университетінің Маноа қаласындағы бөлімшесінде логика сабақтарын оқытты. Логиканы оқытуға бекітілген Копи қолда бар оқулықтарды қарастырып, өзіндік оқулық жазуға шешім келді. Оның қолжазбасы "Логикаға кіріспе" (1953) және "Символикалық логика" (1954) есімдерімен екі бөлікке бөлінді. Бір рецензент оның "анықтама туралы ерекше толық тарауы" бар екенін айта келіп, "автор формальды емес қателіктердің тартымдылығын түсіндіреді" деп атап өтті. Оқулықтар кеңінен танымал болды, ал үшінші басылымын қараған рецензент 100-ден астам жаңа есеп қосылғанын байқады. Екі оқулық та бүгінгі күнге дейін кеңінен қолданылып келеді, ал біріншісі қазір 14-ші басылымда.
Copi studied under Bertrand Russell while at the University of Chicago. In 1948 he contributed to the calculus of relations with his article using logical matrices. Copi taught at the University of Illinois, the United States Air Force Academy, Princeton University, and the Georgetown University Logic Institute, before teaching logic at the University of Michigan, 1958–69, and at the University of Hawaii at Manoa, 1969–90. Assigned to teach logic, Copi reviewed the available textbooks and decided to write his own. His manuscript was split into his Introduction to Logic (1953), and Symbolic Logic (1954). A reviewer noted that it had an "unusually comprehensive chapter on definition" and mentions that "the author accounts for the seductive nature of informal fallacies". The textbooks proved popular, and a reviewer of the third edition noted over 100 new exercises added. Both textbooks are widely used, with the former currently in its 14th edition.
Отбасы
1941 жылы Копи Амелия Глейзерге үйленді. Олардың төрт баласы болды: Дэвид, Томас, Уильям және Маргарет.
In 1941 Copi married Amelia Glaser. They had four children David, Thomas, William, and Margaret.
Мақалалар
1953 ж.: «Аналитикалық философия және аналитикалық мәлімдемелер», Философиялық зерттеулер 4(6): 87–93. 1954 ж.: «Essence and Accident», Journal of Philosophy 51(23): 706–19. 1956 ж.: «Табиғи дедукцияның тағы бір түрі», Символикалық логика журналы 21(1): 52–5. 1956 ж.: (Артур В. Бёркспен бірге) «Идеалданған жалпы мақсаттағы компьютердің логикалық құрылымы», Франклин институтының журналы 261: 299–314 және 421–36. 1957 ж.: «Трактат 5.542», Analysis 18(5): 102–4. 1958 ж.: «Бурали Форти парадоксы», Ғылым философиясы 25(4): 281–6. 1963 ж.: (Эрик Стеньюспен бірге) «Витгенштейннің трактаты: оның басты ойларының сын тұрғысынан баяндалуы», Философиялық шолу 72(3): 382.
1953: "Analytical Philosophy and Analytical Propositions", Philosophical Studies 4(6): 87–93. 1954: "Essence and Accident", Journal of Philosophy 51(23): 706–19. 1956: "Another variant of Natural Deduction", Journal of Symbolic Logic 21(1): 52–5. 1956: (with Arthur W. Burks) "The Logical Design of an Idealized General Purpose Computer", Journal of the Franklin Institute 261: 299–314, and 421–36. 1957: "Tractatus 5.542", Analysis 18(5): 102–4. 1958: "The Burali Forti Paradox", Philosophy of Science 25(4): 281–6. 1963: (with Eric Stenius) "Wittgenstein’s Tractatus: A Critical Exposition of its Main Lines of Thought", Philosophical Review 72(3): 382.