Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Клод Биньонның 1952 жылғы фильмі
1952 film by Claude Binyon
Аарон Слик Пункин Крик (сонымен қатар Ұлыбританияда және Филиппинде «Маршмеллоу Ай», ал Финляндияда «Härkiä, heiniä ja hakkailua» деп белгілі) – 1952 жылы Клод Биньон режиссерлік еткен және Уильям Перлберг пен Джордж Ситон продюсерлік еткен Paramount Pictures компаниясының таулық музыкалық фильмі. Ол Уолтер Бенджамин Хейрдің 1919 жылғы танымал пьесасы негізінде түсірілген, ол 1952 жылға дейін американдық театр тарихында 40 000 қойылыммен, негізінен әуесқой топтармен ең көп қойылған пьесалардың бірі болды.
Aaron Slick from Punkin Crick (also known as Marshmallow Moon in the U. K. and the Philippines and Härkiä, heiniä ja hakkailua in Finland) is a 1952 Paramount Pictures hillbilly musical film directed by Claude Binyon and produced by William Perlberg and George Seaton. It is based on a popular 1919 play by Walter Benjamin Hare which was one of the most produced plays in the history of American theater with 40,000 performances, as of 1952, mainly by amateur groups.
Сюжет
Бір шаруаның жесірі қалаға көшіп кетуді армандады. Оған ұяң, қарапайым көршісі Арон Слик күміс тілмен сөйлейді. Ол мұнайға толы жерін алаяқтардың құрбаны болып кетіп жаздады.
A dreamy farm widow is obsessed with moving to the city. She is courted by her shy bumpkin neighbor Aaron Slick. She is nearly tricked out of her oil rich land by crooks.
Қабылдау
Техниколорда A фильм ретінде түсірілгенімен, "Панкин Крик" фильміндегі Аарон Слик кассада нашар табыс тауып, B фильм мәртебесіне ие болды. 1952 жылғы 19 сәуірде "Нью-Йорк Таймс" газетінің сыншысы Босли Кроутер өзінің шолуында былай деп жазды: "Сценарийді жазып, режиссуралаған Клод Биньон осыны ойсыз күйде жасаған болуы керек; оның белгілі ақыл-ойының немесе әзіл-қалжыңның ешбір іздері бұл фильмде көрінбейді. Ал әндер, Miss Шор, мырза Янг және қала сыбайласының рөлін сомдаған Роберт Меррилл орындағанда, есіктен шыққаннан кейін есте сақтау қиын." Variety журналы жылымыздап бағалап, былай деп жазды: "Бұл жердегі шаруалық юмор өте жұмсақ, түпнұсқа пьесаға қосылған музыка орташа деңгейде, ал орындаушылардың шеберлігі жақсы болғанымен, жалпы нарықта оның табысқа жететін мүмкіндіктері күмәнді." Harrison's Reports басылымы фильмнің "жалпы көрермендерге жақсы әсер ететініне, бірақ кішкентай қалалар мен аудандарда жақсы қабылданатынына сенімді" деп жазды. "Нью-Йоркер" журналының Джон Маккартен былай деп жазды: "Бұл жерде музыкалық шаруалық драманың барлық клишелері бар, ал әндердің мәтіні "Purt Nigh but Not Plumb" сияқты ақылға сыймас нәрселерге жетеді. Осы шаруалық жұмыста Роберт Мерриллмен бірге Алан Янг пен Дина Шор да қатысқан. Олар сізді сыртқа, көшеге шығуға ұялтады." Ағылшын кинотарихшысы және сыншысы Лесли Халливелл "Панкин Крик" фильміндегі Аарон Сликті "америкалық провинциялық театрдың сүйікті туындысына негізделген, көңілге жағымды әндермен толықтырылған қарапайым ойын-сауық" деп есептейді.
Though produced in Technicolor as an A production, Aaron Slick from Punkin Crick fared poorly at the box office and was relegated to B movie status. Bosley Crowther of The New York Times wrote in his April 19, 1952 review: "Claude Binyon, who wrote and directed, must have done so in a stultifying trance; not a trace of his well known wit or drollery is evident in this film. And the songs, which are woodenly delivered by Miss Shore, Mr. Young and Robert Merrill, who plays the city rascal, are hard to remember as far as the door." Variety was lukewarm, reporting: "The bucolic humor presented is of a mild brand, the music score that has been added to the original play is fair, and while the performances are competent its chances in the general market are spotty." Harrison's Reports wrote that the film should give " fairly good satisfaction to the general run of audiences, although it will probably find its best reception in the smaller towns and cities." John McCarten of The New Yorker wrote: "Every cliché of musical barnyard drama is included here, and the song lyrics run to such idiocies as 'Purt Nigh but Not Plumb.' Associated with Mr. Merrill in this hayshaking enterprise are Alan Young and Dinah Shore. They'll make you long for the streets outside." English film historian and critic Leslie Halliwell considered Aaron Slick from Punkin Crick to be "[h]omespun entertainment based on a staple success of the American provincial theatre, with pleasant songs added."