Жауын мен тұманның құпиясы

Кіріспе

2004 жылғы Дина Кунцтың романы

"Қабылдау" – Дина Кунцтың 2004 жылы жазылған романы.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Бірден жаңбыр жауған дауылдың ортасында жазушы Молли Слоан түн ортасында оянады. Ұйқыға қайта бара алмаған ол, күйеуі Нилдің төсекте ұйықтап жатқанын қалдырып, төмен қабатқа түсіп, аяқталмаған қолжазбасымен жұмыс істейді. Оның вераңдасында қараңғы сылқымдар жиналып тұр – жақын орманнан келген түлкілер. Ол осындай жануарларды не қорқытып, орманның тереңінен қашып, адамдарға жақын келуге мәжбүр еткен деп ойлайды. Көңілі толмай, ол сыртқа шығып, жабайы аңдардың арасында тұрады. Бірақ оны аңдар емес, ерекше, жарық беретін жаңбыр қорқытады. Ол жаңбырдың бірдеңе дұрыс емес екенін сезінеді. Үйге қайтқаннан кейін Молли мен Нил жаңалықтардан ақпарат іздейді. Олар осы құбылыстың бүкіл әлемде орын алып жатқанын ғана біледі, содан кейін барлық байланыс үзіледі. Олар оқшауланған үйлерінен қашуға шешім қабылдап, жақын маңдағы таулы қаланың тұрғындарымен бірігіп, қарсылық көрсетуге дайындалады, бірақ немен күресетіндіктеріне тіпті сенімді емес. 10 сағат жаңбыр жауғаннан кейін жаңбыр тоқтайды. Оның орнына, қалың, қауіпті тұман бәрін жасырып, ағаштар мен ғимараттарды үлкен көлеңкелерге айналдырады. Осы кезде Молли мен Нил қалалық тавернада болады, онда 60-қа жуық адам үй жануарлары мен балаларымен жиналған. Бұл құбылыстың шетелдік жауапкерлердің басып кіруінің нәтижесі екені айтылады. Белгісіз дыбыстар естіледі, таңғажайып жарықтар көрінеді. Бір тавернаның дәретханасында ерекше саңырауқұлақтар пайда болады, ал қорқынышты саңырауқұлақ ағаштарға, газонға, үйлерге және тіпті адамдарға өседі. Уақыт өте келе, қорқып қалған халықтың үстінен алып денелер жүзіп өтеді, және адамдар оларды толықтай таниды сияқты сезінеді – егер осы үнсіз, жүзіп бара жатқан денелер қандай да бір құрылғы болса. Молли мен Нил, Вергиль есімді адасқан иттің серігінде, қала балаларын құтқару миссиясына шығады, олардың көпшілігі үйлерінде қамалып қалған. Ал тавернадағы адамдар соғысатын топтарға бөлініп, қалаларын басып алған құпия қауіпке қарсы күреседі. Қызығы, Вергиль кейбір балалардың қашан және қайда қауіпте екенін сезіне алады. Кейіннен басқа жануарлар да басқа балаларды құтқару үшін құтқару жұмыстарын жүргізіп жатқаны белгілі болады. Жауап іздеп жүргенде, қала тұрғындары олардың шетелдік басқыншылардың шабуылына ұшырағанын түсінеді, олар Жерді кері терраформалау үшін алдын ала келген, осылайша оның өзгерген атмосферасы олардың шетелдік физиологиялық қажеттіліктерін қанағаттандырады. Алайда олар планетаны адамдары үшін уландырады, олардың өлімі керек, сонда ғана басқыншылар тірі қалады. Саяхаттарында олар ең қорқынышты және бұрмаланған жаратылыстарға тап болғанда, Молли басқыншылардың ең зұлым екенін және олардың жойылудан басқа ниеті жоқ екенін сезінеді. Әр түрлі қорқыныштарды бастан өткеннен кейін, Молли мен Нил Вергиль мен басқа жануарлардың көмегімен барлығы 13 баланы құтқара алады. Молли басқыншылар балаларды құтқаруға рұхсат берген, оларды одан да қорқынышты мақсатқа пайдалану үшін деп сендіреді; алайда оқиғалар тізбегі оны әлі де үміт бар екеніне және балалардың ерекше себеппен аман қалғанына сендіреді. 36 сағат жаңбыр, тұман және қараңғылықтан кейін жаңа жаңбыр жауады, бірақ кейіпкерлердің қуанышына орай, жаңа жаңбыр таза, және әлемдегі барлық жындыларды, саңырауқұлақты және ауру шетелдік күштерін жуып тастайды. Бір жылдан кейін Молли, Нил және олар құтқарып алған сегіз бала бір үйде бірге тұрады. Қоғам қайта құруға қарай баяу жолға түсті. Тірі қалғандардың көпшілігі балалар, оларды құтқарып қалғандар, құтқаруға көмектескен иттер мен мысықтар. Молли қазір мұғалім, ал Нил шіркеуде жұмыс істеуге оралды. Көпшілік болған оқиға туралы сөйлеспейді, ал шетелдік жауапкерлердің кету себептері ешқашан талқыланбайды. Алайда, басқыншылардың кім екені немесе олардың қайдан келгені ешқашан нақты түсіндірілмеген, бірақ кітаптың соңында Молли басқыншылар шетелдік емес екенін, олардың Киелі кітаптағы апокалипсистен өткенін және жындылар адамзатты жою үшін жерге жіберілгенін түсінеді. Тек аздаған ғана адамдар аман қалады, Нұхтың кемесі сияқты, таза әлемді қайта құру үшін. Романның көптеген фактілері оның сенімін растайды. Кітап жеңіл нотамен аяқталады, Молли оны жариялау үшін емес, жақын арада туылатын ұлы немесе қызы үшін қайтадан кітап жазуға шешім қабылдайды. Нейл оның не туралы кітап жазатынын сұрағанда, ол "Үміт" деп жауап береді.

In the midst of an oddly sudden rain storm, author Molly Sloan awakens in the middle of the night. Unable to return to sleep, she leaves her husband Neil slumbering in bed and goes downstairs to work on a manuscript in progress. Dark shapes huddle on her porch – coyotes from the nearby forest. She wonders what could have frightened such animals into leaving the sanctuary of the deep woods to brave the proximity of human beings. Disturbed, she steps outside, to stand among the wild beasts, and is frightened herself – not by the animals, but by the strange, oddly luminescent rain. On an instinctual level, she realizes that there is something unclean about the rain. Once she comes back to the house, Molly and Neil search for information in the news. They are only able to gather that the same phenomenon is taking place all over the world, before all communications are lost. They decide to flee their isolated home, gathering with the residents of the nearby small mountain town, in order to prepare a resistance, though they are not even sure against what they will be fighting. After 10 hours of downpour, the rain stops. In its place, a thick, ominous fog obscures everything, reducing trees and buildings to looming shadows. By then, Molly and Neil are in the town's tavern, where around 60 people have gathered with pets and children. It is implied that the phenomenon is the product of an alien invasion. Unfamiliar noises are heard and strange lights are seen. Peculiar fungi appear in the restroom of a local tavern, and a frightening fungus grows upon trees, lawns, houses, and people alike. From time to time, huge objects drift above the terrified populace, and people feel as if they are known, completely, by whatever or whoever occupies these aerial craft – if the silent, drifting objects are crafts of some kind. Molly and Neil, accompanying a stray dog named Virgil, set off on a mission to rescue the town’s children, many of whom are trapped in their homes. Meanwhile, the people at the tavern, split into warring factions, struggle against the mysterious threat that has seized their town. Oddly, Virgil seems to be able to supernaturally sense when and where certain children are endangered. It is revealed, later, that other animals are also leading rescue efforts to save other children. As they search for answers, the townspeople conclude that they are under siege by extraterrestrial invaders who have come as an advance party to reverse terraform the Earth so that its altered atmosphere will support their alien physiological needs. In doing so, however, they will poison the planet for its human residents, who must die so that the invaders may live. At all times, while they encounter the most horrible and twisted creatures during their journey, Molly senses that the invaders are of the most malignant kind, and that they want nothing but destruction. After going through different horrors, Molly and Neil are able to save 13 children total, with the help of Virgil and other animals. Molly is convinced that the aliens have allowed them to rescue the children to harvest them for some more terrible end; however, a chain of events leads her to believe that there is still hope, and that the children have been spared for a special reason. After 36 hours of rain, mist, and darkness, a new rain comes, but to the delight of the characters, the new rain is clean, and washes all the monsters, fungus, and diseased alien presences in the world. At least a year later, Molly, Neil, and eight of the children they rescued are living together in a house. Society has begun a slow path towards reconstruction; most of the survivors are the children, and those who rescued them, plus dogs and cats that helped in the rescues. Molly is now a teacher, and Neil has gone back to work in the church. Most people do not talk about what happened, and the reasons behind the departure of the aliens are never discussed. However, while the identity or the origin of the invaders is never explicitly explained, at the end of the book, Molly realizes that the invaders were not aliens at all, but that they had actually lived through the biblical apocalypse, and that the monsters were demons, sent to Earth to annihilate humanity. Only a few would be spared, as in the ark of Noah, to rebuild a cleaner world. Several facts through the novel support her belief. The book ends on a light note, with Molly deciding to write a book again – not to publish it, but for her son or daughter, soon to be born. When Neil asks her what the book will be about, she answers "Hope".

Мини-сериалдар

2006 жылы Сэм Раймидің Ghost House студиясы осы кітапқа құқық сатып алғаны және оның негізінде жаңа телеарнасы үшін мини-сериал жасауды жоспарлағаны жарияланды. Алайда, аталған сериал да, Ghost House теледидары да іске аспады.