Кри́стофер Му́рдың "Мұңды шығанақтың құмарлық кесірткесі" романы – Пйн-Ков қаласындағы психологтың қателігі мен ежелгі теңіз құбыжығының оянуы туралы әңгіме.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
The Lust Lizard of Melancholy Cove – американдық жазушы Кристофер Мурдың 1999 жылы жарық көрген романы. Оқиға оның алғашқы романы "Практикалық жын-шайтан ұстауы" сияқты Калифорния штатындағы Пайн Ков атты ойдан туған қалада өтеді және сол романның кейбір кейіпкерлері де оқиғаға қатысады.
The Lust Lizard of Melancholy Cove is a novel by American writer Christopher Moore, published in 1999. It is set in the same fictional town of Pine Cove, California, as his first novel, Practical Demonkeeping, and also brings back some of the same characters.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Пайн Коув қаласы үлкен дағдарысқа ұшырайды, себебі қалалық психиатр Вал Риордан пациенттерінің нақты психикалық мәселелерімен айналысудың орнына, салғырт түрде рецепттер жазып, кейін өкініш сезіміне беріліп, барлық пациенттерінің антидепрессанттарын плацебоға ауыстырады. Осы уақытта, сәйкес келіп, адамның қоршаған ортаға тигізген әрекетінен көне теңіз құбыжығы су астындағы мекенінен жағаға шығады. Құбыжық формасын өзгерте алу қабілетімен қатар, Пайн Коув тұрғындарының арасында бақылаусыз құштарлықты тудыратын феромонды бөліп шығарады және кейбіреулерін жем ретінде сүйкейді. Жанармай құю машинасымен жұптасуға тырысқаннан кейін (бұл жарылысқа әкелді), құбыжық трейлерлер паркіне тығылып, жергілікті ессіз әйел және бұрынғы B классы фильмдерінің жұлдызы Молли Мишонның назарын аударады, ол жаралы құбыжықпен жақын қарым-қатынас орнатады. Осы арада, қала констеблі Теофилус Кроу түсініксіз өзіне-өзі қол жұмсауды, өзінің сыбайлас басшысының іс-әрекетін және марихуанаға деген зиянды әдетін тергейді. Құбыжық (Молли оны "Стив" деп атады) Пайн Коув тұрғындарын жеп, Теоның боссының метамфетамин бизнесіне кедері келтіре бастағанда, Молли (құбыжықпен махаббатқа түсіп қалған) және Тео бірігіп, құбыжықтың қауіпсіз қашуына көмектеседі және сонымен бірге босты құлатуға тырысады.
Pine Cove suffers a major crisis when the town psychiatrist, Val Riordan — who has been haphazardly issuing prescriptions instead of dealing with the real mental problems of her patients — suffers a sudden bout of guilt and substitutes all of her patients' anti depressants with placebos. At this same time, by coincidence, human generated environmental activity stirs a prehistoric sea beast from its underwater keep to come ashore. In addition to its ability to change form, the beast exudes a pheromone that inspires uncontrollable lust among the residents of Pine Cove and also lures some of them as prey. After mistakenly trying to mate with a fuel truck (causing an explosion), the beast hides in a trailer park, attracting the curiosity of local crazy lady and former B movie star Molly Michon, who builds a rapport with the injured beast. Meanwhile, Theophilus Crowe, the town constable, investigates a strange suicide, the activities of his corrupt boss, and his adversely affected marijuana habit. When the beast (whom Molly has named "Steve") starts eating residents of Pine Cove and interfering with Theo's boss's methamphetamine business, Molly (who has become romantically involved with the beast) and Theo band together to make possible the beast's safe escape and to take down the boss at the same time.
Қабылдау
Джеймс Саллис "Жыныстық құмарлық" романын жоғары бағалап, Мурдың романы "[күлкі, карикатура, айналмалы ойындар мен еңкейген мұнаралардан асып түсетін, тікелей қарағанда жоғалып кететін, түсіндіруге келмейтін нәрсе: мүмкін, біз мәдениетіміздің толып жатқан қоқысынан әлі де лайықты, қарапайым адамгершілікті сақтап қалуға шамамыз жетеді деген сезімді сыйлайды" деді.
James Sallis praised Lust Lizard, saying that Moore's novel provides "[like] all the best comic writing, something beyond jokes, caricature, spinning plates and crazy tilt towers, something intangible that vanishes whenever we try to look directly at it: some sense, perhaps, that we're still able to rescue from the ever increasing detritus of our culture a decent, simple humanity."