Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ақын Фарнсворт Райт (29 шілде 1888 – 12 маусым 1940) – журналдың ең жақсы кезеңінде Weird Tales журналының редакторы болды, 1924 жылдың қарашасынан 1940 жылдың наурызына дейін 179 нөмірін редакциялады. Джек Уильямсон Райтты «алғашқы ұлы фантастика редакторы» деп атады.
American poet
Farnsworth Wright (July 29, 1888 – June 12, 1940) was the editor of the pulp magazine Weird Tales during the magazine's heyday, editing 179 issues from November 1924 to March 1940. Jack Williamson called Wright "the first great fantasy editor".
Ерте өмір және әскер қызметі
Райт Калифорнияда дүниеге келді және Невада мен Вашингтон университеттерінде білім алды. Вашингтон университетінің журналистика факультетінің студенті болған ол үш жыл университет газетінің штабында жұмыс істеді, соңында бас редактор болып қаланды. 1914 жылғы 25 сәуірде «The Seattle Star» газетінің бас редакторы қызметін атқарды, сол күні жиырма журналистика студентіне газетті бір күнге басқару жауапкершілігі жүктелді. Ұсыныс білдірген студент атанған ол 1914 жылы журналистика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Университетте ол түрлі клубтарда белсенділік танытты, оның ішінде Социал-демократиялық клубтың президенті болды. Райт өмірінің басында бірнеше жеке трагедияларға тап болды, ол туралы ешқашан айтқан емес. Мысалы, 1913 жылғы 27 шілдеде Уэстпорт (Вашингтон) маңындағы мұхит суында жүзіп жатқанда, Райт пен оның Вашингтон университетіндегі бөлмедесі Джон П. Рауэн ағынға ілініп кетті. Қызығы, «жақсы жүзуші» Рауэн суға батып қайтыс болды, ал жүзе алмайтын Райт «үлкен қиындықтардан кейін» құтқарылды. Оның алғашқы жұмысы «Seattle Sun» газетінде тілші болып жұмыс істеу болды, бірақ 1917 жылы АҚШ армиясына шақырылып, Бірінші дүниежүзілік соғыста жаяу әскерде қызмет етті. Райт «американдық армияда аудармашы болып бір жыл қызмет етті». Бір деректе оның міндеті «Роэзедегі қала әкімінің кеңсесінде аудармашы» ретінде сипатталған. Райттің анасы музыка сабақтары беріп, оған классикалық өнер мен суретке деген құштарлықты ұқтырды. Бірнеше жыл бойы «Musical America» журналы үшін музыка туралы сын-пікірлер жазды. Оның музыкалық сыншылдығы шетелдегі қызметімен және кем дегенде 1928 жылға дейін «Weird Tales» журналын басқаруымен қатар жүрді. Райт поэзияны жақсы көріп, кейіннен оның «Weird Tales» журналында жариялануын ынталандырды.
Wright was born in California, and educated at the University of Nevada and the University of Washington. A Washington journalism student, he spent three years on the staff of the University of Washington Daily, ending as managing editor. He acted as managing editor of The Seattle Star on April 25, 1914, when twenty journalism students were handed responsibility for the paper for a day. An honors student, he graduated with a B. A. in journalism in 1914. At the university, he was active in clubs, including serving as president of the Social Democratic Club. Wright experienced several personal tragedies in his early life of which he would never speak. For example, on July 27, 1913, while bathing in the ocean off Westport, Washington, Wright and his University of Washington roommate, John P. Rauen, were caught in eddying currents. Ironically, Rauen, a "good swimmer," drowned while Wright, who couldn't swim, was rescued "after great difficulties." His first job was as a reporter with the Seattle Sun, but he was drafted into the U. S. Army in 1917 and served in the infantry in World War I. Wright "served a year as interpreter with the American army." In one reference, his duty was described as "interpreter in the town major's office in Roeze." Wright's mother taught music and inspired in him his zeal for the classics and for art. For a number of years, he wrote music criticism for Musical America. His music criticism overlapped his overseas duty and, at least into 1928, his editorship of Weird Tales. Wright loved poetry and later encouraged its appearance in Weird Tales.
Ажырау әңгімелер, Ай террорисі және шығыс әңгімелер / Magic Carpet Magazine
Райт 1923 жылы құрылған «Weird Tales» журналымен байланысын бастаған кезде «Chicago Herald and Examiner» газетінде музыка сыншысы болып жұмыс істеді. Бастапқыда бас қолжазба оқушысы қызметін атқарған ол, 1924 жылы баспагер Дж. К. Хеннебергер редактор Эдвин Бэрдті қызметтен босатқаннан кейін, оның орнына келді. Райттың 1940 жылға дейін жалғасқан «Weird Tales» журналының редакторы қызметінде болған кезінде, журналда Х.П. Лавкрафт, Роберт Э. Говард және Кларк Эштон Смит сияқты көрнекті авторлар тұрақты түрде жарияланды. Дегенмен, Райттың осы үш жазушымен де шиеленіскен қарым-қатынасы болды, олардың маңызды туындыларын — Лавкрафттың «Таулардағы қасірет» және «Иннсмут үстіндегі көлеңке», Говардтың «Мұздық алыптың қызы», Смиттың «Жеті тыйым» (Райт оларды «бір тыйымнан кейін бірі» деп есептемеді) сияқты туындыларын қабылдамады. Ол бірдей логикасыздықпен жігерлендіре де, көңілсіздікке де түсіре алатын. Оның қысқа әңгімелерге деген бейімділігі, әсіресе, Лавкрафттың туындыларын жігерсіздіруге әкелді, оның ең жақсы туындылары 1930 жылдардың басында көбірек көлемде жарық көрді. Бірақ Майк Эшли айтқандай, «Райт WT журналын қарапайым қорқыныш жанрындағы журналдан алып, қазіргі таңда аңызға айналған журналға айналдырды». Райт (жазушылары оны «Платон» деп атаған) үш маңызды фантастикалық суретшінің — Маргарет Брундейдж, Вирджил Финлей және Ханнес Бок — мансабын бастағаны үшін де ерекше көзге түсті. Үшеуі де алғаш рет «Weird Tales» журналына туындыларын сатты және олардың жұмыстары алғаш рет осы журналда жарық көрді. Райт, журналға материал жіберген жазушылармен, мысалы, Е. Хоффман Прайспен (ол көбінесе түскен материалдарды қарауға көмектесетін) және Отис Адельберт Клайнмен жақын дос болды. Е.Ф. Блайлер Райтты өзінің «Табиғаттан тыс көркем әдебиетке арналған нұсқаулық» кітабында «сапалы туындыларды танитын керемет редактор» деп сипаттады. Райт өзінің шамамен алты әңгімесін де жариялады, бірақ олар естен шығарылған туындылар саналады. Оның поэзиясы (барлығы «Франсис Хард» псевдонимімен жарияланды, бұл бірнеше әңгімелерде де қолданылды) нәзік деп есептеледі, бірақ ол оның жариялануын шектеді. (Көптеген өлеңдер «Weird Tales» журналының алғашқы жылдарында жарық көрді).
Wright was working as a music critic for the Chicago Herald and Examiner when he began his association with Weird Tales, founded in 1923. At first serving as chief manuscript reader, he replaced founding editor Edwin Baird in 1924 when the latter was fired by publisher J. C. Henneberger. During Wright's editorship of Weird Tales, which lasted until 1940, the magazine regularly published the notable authors H. P. Lovecraft, Robert E. Howard and Clark Ashton Smith. Yet Wright had a strained relationship with all three writers, rejecting major works by them — such as Lovecraft's At the Mountains of Madness and The Shadow Over Innsmouth, Howard's "The Frost Giant's Daughter," and Smith's "The Seven Geases" (which Wright dismissed as just "one geas after another"). He could be both discouraging and encouraging with equal lack of logic. His preference for shorter fiction particularly led him to discourage Lovecraft's, whose best works emerged at longer lengths during the early 1930s. Nevertheless, as Mike Ashley has put it, "Wright developed WT from a relatively routine horror pulp magazine to create what has become a legend." Wright (nicknamed "Plato" by his writers) was also noteworthy for starting the commercial careers of three important fantasy artists: Margaret Brundage, Virgil Finlay, and Hannes Bok. Each of the three made their first sale to, and had their work first appear in, Weird Tales. Wright was close friends with writers who submitted to the magazine such E. Hoffman Price (who often helped read the slushpile submissions) and Otis Adelbert Kline. E. F. Bleiler describes Wright as "an excellent editor who recognized quality work" in his book The Guide to Supernatural Fiction. Wright also published half a dozen pieces of his own fiction, but his stories are considered unmemorable. His poetry (all published as by "Francis Hard", a pseudonym also used on several of the stories) is considered more delicate, but he limited its appearance. (Most of the poems appeared in the earliest years of Weird Tales).
Кейінгі өмір және өлім
Фарнсворт Райт 1929 жылы Марджори Дж. Зинкиге үйленді (1 қыркүйек 1893, Аврора, Иллинойс – 9 сәуір 1974, Беллвью, Вашингтон штаты). Ол Вашингтон университетінің түлегі болған және әртүрлі жерлерде кітапханашы болып жұмыс істеді. Олардың бір ұлы болды, Роберт Фарнсворт Райт (21 сәуір 1930, Чикаго – 1 наурыз 1993, Беллвью, Вашингтон штаты). Райт 1921 жылы Паркинсон ауруына шалдықты; 1930 жылға қарай ол өзінің хаттарына қол қоя алмады. Ол 1935 жылы "Жазғы түнгі арман" пьесасының арзан басылымын шығару арқылы Райттың Шекспир кітапханасын ашуға тырысты. Вирджил Финлей салған суреттеріне қарамастан, кітап сәтсіздікке ұшырады.
Farnsworth Wright married Marjorie J. Zinkie (September 1, 1893, Aurora, IL April 9, 1974, Bellevue, WA) in about 1929. She was a fellow University of Washington graduate and had worked as a librarian in various locales. They had one child, Robert Farnsworth Wright (April 21, 1930, Chicago – March 1, 1993, Bellevue, WA). Wright had developed Parkinson's disease in 1921; by 1930, he was unable to sign his own letters. He attempted to launch Wright's Shakespeare Library in 1935 with a pulp format edition of A Midsummer Night's Dream. Despite the illustrations by Virgil Finlay, the book flopped.