Беркли маринасы: тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Беркли Маринасы – Калифорния штатының Беркли қаласының батыс бөлігі, Сан-Франциско шығанағындағы Университет даңғылының етегінде, I 80 және 580 тас жолдарының батысында орналасқан. Қысқасы, "Беркли Маринасы" термині тек қалалық маринаға қатысты, бірақ көбінесе ол айналасындағы аумаққа да қолданылады. Беркли Маринасында бірнеше мейрамхана, қонақ үй және яхт-клуб бар. Сондай-ақ, жаяу және велосипед жолдары да бар. Бұл аймаққа Берклидің қалған бөлігінен Адисон көшесінің (Университет даңғылынан бір блок оңтүстікке қарай) табанындағы Беркли I 80 көпірі арқылы жаяу немесе велосипедпен жетуге болады, ал Сан-Франциско шығанағы жолының бір бөлігі I 80 тас жолының жанынан өтеді. Бұған қоса, бұл AC Transit 51B маршрутының (University Avenue Rockridge BART) тек белгілі бір рейстердегі батыс терминалы болып табылады. Маринаның I 80/580 тас жолдарына параллель созылған шығыс бөлігі қазір Eastshore мемлекеттік паркінің құрамына кіреді.

Тарих

Беркли маринасы бастапқыда Сан-Франциско шығанағының ашық суларының бір бөлігі болды. Алғашқы жағалау сызығы Үшінші көшедегі Оңтүстік Тынық мұхиты (қазіргі Юнион-Пасифик) теміржолының батысына бірнеше метрге созылған. Жылдар өте келе бұл аймақ біртіндеп толып кетті. 1909 жылы қала Университет даңғылының етегінде, негізінен жүк тасымалы үшін пайдаланылатын муниципалды кемежай салды. 1926 жылдан бастап "Golden Gate Ferry Company" компаниясы Беркли пиерінің құрылысын бастады. Ол Университет даңғылының табанынан шығанаққа қарай шамамен 6 километрге (алғашқы жағалаудан өлшенген) созылды. 1927 жылдың 16 маусымында Беркли пиері мен Сан-Францискодағы Хайд-стрит пиері арасында автопаром қызметі басталды, бұл пиер Саусалито паромымен ортақ пайдаланылды. Осы кезеңде АҚШ-тың 40-шы тас жолы Сан-Пабло даңғылынан Университет даңғылы арқылы Беркли пиеріне дейін созылды. Паром қызметі 1936 жылы Сан-Франциско-Окленд шығанағы көпірінің ашылуынан кейін 1937 жылға дейін жалғасты. Содан кейін ол балық аулауға арналған пиерге айналды. US 40 жаңа Истшор тас жолы мен Бей көпіріне ауыстырылды. Жылдар бойында болған дауылдар пиердің соңғы бөлігіне зақым келтіріп, оны жабуға мәжбүр етті. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, ол жөнделіп, 1946 жылы балық аулау үшін қайта ашылды. 1970 жылдары қала Беркли пиерінің ең аз зақымдалған бөлігін қайта жөндеп, жаңартты, ол 2015 жылға дейін балық аулау және көру үшін пайдаланылды. 1920 жылдардың соңынан бастап қалалық қоқыс полигоны осы жерде орналасқан, ал жиналған қоқыс пен құрылыс қалдықтары Беркли маринасының құрғақ жерінің көп бөлігін құрайды. 1990 жылдардың басында бұрынғы полигон жасылдандырылып, бастапқыда "Солтүстік су жағалауы паркі" деп аталған паркке айналдырылды. 1996 жылы парк Калифорния штатының еңбек қозғалысының қайраткері Сезар Чавес есімімен аталып, Сезар Чавес паркі болып өзгертілді. Көптеген адамдар шығанақта жүзу үшін пайдаланатын Беркли маринасы 1930 жылдардың соңында Works Progress Administration бағдарламасымен, жақын жердегі Аквапаркті дамытумен бірге Беркли яхта порты ретінде салынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Беркли яхта порты АҚШ Әскери-теңіз күштеріне буксирлер құру үшін пайдаланылды.

The Berkeley Marina was originally part of the open waters of San Francisco Bay. The original shoreline ran a few yards west of the Southern Pacific (now Union Pacific) tracks on Third Street. The area was gradually filled in over the years. In 1909, the City built a municipal wharf at the foot of University Avenue which was used primarily for freight. Starting in 1926, the Golden Gate Ferry Company began construction of the Berkeley Pier. It was built out from the foot of University Avenue about 3.5 mile (6 km) into the Bay (measured from the original shoreline). On June 16, 1927, auto ferry service began. between the Berkeley Pier and the Hyde Street Pier in San Francisco, a pier shared with the Sausalito ferry. During this period US Route 40 ran from San Pablo Avenue down University Avenue to the Berkeley Pier. The ferry service lasted until about 1937, after the 1936 opening of the San Francisco–Oakland Bay Bridge. Thereafter it became a fishing pier. US 40 was shifted to the new Eastshore Highway and the Bay Bridge. Storms damaged the end of the pier over the years and it was closed. After World War II ended, it was repaired and re opened in 1946 for fishing. In the 1970s, the city again repaired and upgraded the least damaged length of the Berkeley Pier, and it was in use until 2015 for fishing and viewing. Since about the late 1920s, the city municipal dump was located here, and the accumulated garbage and construction debris accounts for most of the dry land of the Berkeley Marina. In the early 1990s much of the former dump was landscaped and converted into a park, originally named "North Waterfront Park". The park was renamed César Chávez Park in 1996 to commemorate the late California labor leader. The actual Berkeley Marina, used by many people who sail on the Bay, was constructed as the Berkeley Yacht Harbor in the late 1930s by the Works Progress Administration in conjunction with its nearby work developing Aquatic Park. During World War II, the Berkeley Yacht Harbor was used by the United States Navy to construct tug boats.

Берклидегі тікұшақ айлағы

1961 жылдың қазанынан 1974 жылдың 5 сәуіріне дейін Сан-Франциско және Оукленд вертолеттік әуекомпаниясы (SFO Helicopter Airlines деп белгілі) Университет даңғылының солтүстік жағында, I 80 тас жолының батысында, марина жанында вертолет алаңы қызмет етті. Бұл вертолеттік әуекомпания жолаушыларды Сан-Франциско (SFO) және Окленд (OAK) халықаралық әуежайларына, сондай-ақ бір кезде Сан-Франциско қаласының орталық бөлігіне тасыды. SFO Helicopter реактивтік турбинамен жұмыс істейтін Sikorsky S 61 және Sikorsky S 62 тікұшақтары бұл вертолет алаңына қонды, алайда ол қазір жоқ.