Кіріспе
Кірпіш түрі
Перинеальді кірпіш – бұл кіндік қуысының (жамбас төңірегінің) кірпіші. Кірпіштің ішінде сұйықтық, май, ішек, тік ішек немесе несеп көпіршігінің кез келген бөлігі болуы мүмкін. Адамдарда, иттілерде және басқа сүтқоректі жануарларда кездеседі, көбінесе қынаптың бір жағында (кейде екі жағында) кенеттен ісіну түрінде көрінеді. Перинеальді кірпіштің жиі кездесетін себебі – кіндік қуысы аймағында жасалған хирургиялық араласындар. Ішек қозғалысын күштеп жасау да перинеальді кірпішке себеп болуы мүмкін. Леватор ани бұлшық етінің әлсіреуі және іштік жүйке аурулары да перинеальді кірпіштің пайда болуына әсер етуі мүмкін.
Адамда
Адамдарда перинеалдық ойықшаның басты себебі – жеткілікті реконструкциясыз жасалған перинеалдық хирургиялық араласыну. Кейбір жағдайларда, әсіресе, құйрық сүйек пен сақралды аймақтың дистальды бөлігін алып тастау операцияларында, тиісті реконструкцияны жүзеге асыру өте қиын. Артқы перинеум – жамбас қуысының, әсіресе пресакральді кеңістіктің хирургиялық кіруге қолайлы жері. Мұнда тік ішек пролапсын және алдыңғы менингоцелені түзету, радикалды перинеалдық простатектомия, сакрококцигеалдық тератоманы қоса алғанда, ісіктерді алып тастау және кокцигектомия сияқты операциялар жасалады. Перинеалдық ойықша ересектерде кокцигектомияның жиі кездесетін асқынуы, бірақ нәрестелер мен балаларда емес (кокцигектомияға қараңыз). Перинеалдық ойықшаны түзетудің стандартты хирургиялық техникасы протездік торды қолдану болып табылады, бірақ бұл техника жеткіліксіз бекіту салдарынан жоғары сәтсіздік деңгейіне ие. Сәтсіздік деңгейін төмендетуге үміт беретін техникаларға ортопедиялық бекіту жүйесі, үлкен жамбас бұлшық етінің тіндік жабыны және адамның ацеллюлярлық дермалық жабыны кіреді.
Иттер мен мысықтарда
Иттерде перинеальды жарық көбінесе оң жақта кездеседі. Көптеген жағдайлар ересек, толық (кастрацияланбаған) еркек иттерде болады (бір зерттеуде 93 процент). Қауіп төндіретін тұқымдарға: уэльс коргилері, боксерлер, австралиялық келпилер, бостон терьерлері, коллилер, дахшундтар, ескі ағылшын қойшылары және пекиндер жатады. Әйел иттерде перинеальды жарық сирек, ал мысықтарда жиі кездеспейді. Жақсы қарынды простата гиперплазиясы бар иттерде релаксин деңгейінің артуы және одан кейін кіші кезеңше диафрагмасының әлсіреуі байқалады. Мысықтарда перинеальды жарықтар көбінесе перинеальды уретростомия операциясынан кейін немесе мегаколонның салдарынан пайда болады. Медициналық емдеуге негізгі ауруды емдеу, клизма жасау және ішек жұмсартқыштары кіреді. Медициналық емделген жағдайлардың шамамен 20 пайызы ғана белгілерден құтылғандықтан, көбінесе хирургиялық араласу қажет болады.