Кіріспе

Американдық педагог Джозеф Болдуин (31 қазан 1827 жылы, кейбір дереккөздер 27 қазан 1827 жылы көрсетсе де, – 13 қаңтар 1899 жылы) – американдық білім беруші, және кейбір адамдар оны "мұғалімдер даярлайтын мектеп жүйесінің атасы" деп санайды. ТОК

Ерте өмір

Болдуин Джозеф пен Изабелланың (құрметті аты – Кейнс) ұлы ретінде Пенсильвания штатының Нью-Касл қаласында дүниеге келді. Оның өмірлік еңбегі екі байланысты кернеумен сипатталады: діни ынта мен мұғалімдердің рухани емес пәндерде жақсы білім алған болуының қажеттілігін мойындау, сондай-ақ мұғалімдерді даярлауда техникалық білім беру мен гуманитарлық білім беруге басымдық беру арасындағы қарама-қайшылық. Ол қазірге дейін сақталып келген бірқатар білім беру мекемелерін құрды, олардың әрқайсысы оның ықпалының іздерін сақтайды. Оның әпкесінің айтуынша, ол әкесінің егістігін жыртып жатқанда, әр жолдың соңына жеткен сайын кітап алып, соңғы оқыған жерін тауып, келесі абзацты оқып, кітапты қойып, келесі жолды жыртыпты. Далаға қайта оралғанда ол жаңа алған білімі туралы ойланыпты.

Бастауыш білім беру

Ол Нью-Касл, Пенсильвания қаласына жақын орналасқан Бартлетт академиясында білім алған. 18 жасында күнделік жазуды бастады, ол оның өмірі бойы білім беру философиясымен тығыз байланысты болатын діни сенімдерін көрсетеді. Он төрт жасында ауыр сырқаттан "құтылған", ол құтқарылу іздеуінде "қапалы жағдайымен" күресін жалғастырды. Ол аурулар мен өлмеге жатқандарды барып көріп, қайтыс болғандарға ақтық сөздерін айтты. 1845 жылдың 2-3 сәуірінде оның дінге бет бұруы мен шомылуы оны жаңартты, және ол өзінің қызметін Христиан дініне арнады (1845 жылдың 1 мамыры). Осы кезеңде оның діни және дүниелік құштарлықтары арасындағы кернеу анық байқалады. Әлемдік әдебиет оны алаңдататын нәрселердің бірі болды. Ол өкінішпен былай деді: "Мен уақытымның көп бөлігін тарих және өмірбаянды оқуға жұмсап, ең маңызды кітап – яғни Киелі кітапты назарсыз қалдырдым. Енді болашақта осыны зерттеймін және оны қаруым ретінде пайдаланамын" (1845 жылдың 14 қыркүйегі).

Бағышталу рәсімі

Ол он сегіз жасында-ақ, жастарды тәрбиелеуге бағытталған діни миссиясына әдейі берілді. Ол "жастарды" (өзі сияқты), мәңгілік жазаға лайық деп есептесе де, оларды "құтқаруға" тұрғылықты деп ойлады. 1847 жылы ол мектепте толық қырық апта оқыды және шамамен бір жарым ай жұмыс істеді. Сөздерімен ісін үйлестіре отырып, тойға шақырғанда, уақытын "көңіл көшірудің зиянды әрекеттеріне" (6 ақпан) емес, оқуға жұмсады. "Көптеген жастар көңілді би билеп жатқан" бөлмеден өтіп бара жатып, ол былай деп жазады: "Мен осы ойсыз жастардың бәрі ерте не кеш баршаның алдында жауап беруге тиіс екеніне қатты ойландым" (10 наурыз). Оның айтқан армандары атаққа ұмтылыс пен қызмет етуге деген құштарлығының арасындағы екіұштылықты көрсетеді: "Мен шешен болуға асығамын; осылайша адамдарға жақсылық жасай алам".

Жоғары білім

1848 жылы Болдуин Бетани колледжіне түсті, онда ол 1852 жылы B.A. дәрежесін алды. Бетаниде оқып жүргенде ол мектептің негізін қалаушы және президенті, Мәсіхтің шәкірттері шіркеуінің негізін салған Рев. Александр Кэмпбеллтің үйінде тұрды. Ол онда оқыды, жаттап айтты, пікір таласты және мүшелері ауырып қалған жағдайда бір-біріне көмектесуге міндеттенген «экономикалық қоғам» құруға көмектесті; ол оның президенті болды. Болдуин өте жақсы оқыды, сыныптарында бірінші немесе екінші орынды иеленді. Оның басқа жастарды, тіпті сыныптастарын да сынауы жалғасты: «Ах, ақымақ жастар! Сіздер өмірдің құндылықтарын сезінбейсіздер» (1849 жылғы 5 сәуір). Кейінірек педагог ретінде ол үш «қорқынышты нәрсеге» – биге, карта ойнауға және ішімдік ішуге кінәлі деп табылған студенттерге ешқандай жарылқау көрсетпеді. Болдуиннің күнделігі эмоционалды және кәсіби мәселелерде басымдықтардың күшті сезімін көрсетеді. 1849 жылдың тамызында ол округтік жиналысқа Эмалин МакКонмен бірге барды, «Менің ойымша, ол мен үшін өмір бойына лайықты серік болар еді. Егер Құдай менің және оның өмірін сақтап, рұқсат берсе, біз неке қию арқылы бірігуіміз мүмкін; мен колледж курсын бітіргеннен кейін». 1849 жылдың қыркүйегінде колледжге оралған Болдуин күндерін осы Эмалинге (бірақ ол оның өмірлік серігі болмады) хат жазумен, жақсы оқумен және «Гомердің Илиадасын» өте әдемі деп танумен өткізді, бірақ оның көп бөлігін мақұлдамады. Цицеронды оқып, эсселер мен сөздер жазып, Болдуин темірдей тәртіпті көрсетті, оны ол кейіннен студенттерінен күтті. Оның жоғары руханилыққа берілгендігіне қарамастан, ол өзін-өзі мақтады: «'Мұрттар' деп аталатын пьесаны қоғамда оқыдым. Бұрынғыдан да жақсы орындадым. Біреуі бұл оны естіген ең жақсы пьеса деп атады. Бірақ, иә! Мен қалағандай деңгейге жетпеймін, тағы да қанша биіктерге көтерілу керек». Бітіргеннен кейін Джозеф Болдуин батысқа колледж профессорының жаңа мамандығын іздеу үшін кетті. 1853 жылы ол Миссури штатындағы Платт Ситидегі ерлер мен әйелдер академиясында сабақ берді, ал 1855 жылға қарай Миссури штатындағы Саваннадағы колледждің оқу бөлімінің директорының бірі болды.

Неке

1852 жылы 26 тамызда ол Эллен (немесе Элла) Софрония Флухартқа (1828 жылы туған, Огайо штаты, 26 қараша 1924 жылы Сан-Диего, Калифорния штаты) үйленді. Оның дін қызметкері болу ниеті болған, бірақ жаңа үйленген адам ретіндегі жауапкершілігі оған мұғалім болып жұмыс істеу арқылы күнкөріс табуды қажет етті. 1856 жылдың көктемінде ол Миссури штаты мұғалімдер қауымдастығын құруға көмектесті және вице-президент болып сайланды. Келесі күзде ол Пенсильванияға оралып, Ланкастер округінің нормалды мектебіне (педагогикалық училище) жаңа мамандығы бойынша білім алуға түсті.

Мансап

1857-1863 жылдары Болдуин Фармингтон ерлер мен әйелдер семинариясы (Бурнетсвилл, Индиана) және Индиана штатының Кокомо қаласындағы жаңа мекеме сияқты қалыпты мектептерді басқарды. Қаланың оңтүстік-батыс бөлігінде Фармингтон академиясы ретінде құрылған, 1858 жылы Болдуин Индиана Нормалды ашты. Бұл Индиана штатының алғашқы және АҚШ-тағы бесінші нормалды мектебі болды. Кокомода (Индиана штаты) Болдуин жоғары білім беруге алғашқы түрткіс берді. 1859 жылы Болдуиннің басшылығымен "Normal School Association" акционерлік қоғамы құрылды, ол студенттерді мұғалім болуға дайындау үшін "нормальді" оқыту әдісіне баса назар аударды. Бұл Болдуиннің барлық білім беру жобаларын сипаттайтын ғылыми, евангелистік және кәсіпкерлік рухтың алғашқы мысалы болды. Орталық қалашығы нормальдық ғимаратты салуға 3000 доллар бөлді. Бұл ақша қалашыққа төменгі төрт бөлмені Кокомо штатындағы Индиана штатының нормалды мектебі деп аталатын тегін мектеп үшін пайдалану құқығымен берілді. Ол Мулбери және Мейн-стриттің қазіргі қиылысына жақын жердегі бір қабатты ғимаратта бірнеше студентке сабақ берді. Нормальдық мектептегі сабақтар 1863-64 оқу жылында басталды.

Әскери қызмет

Денсаулығы мен дене бітімі ешқашан мықты болмағанмен, Азамат соғысы кезінде Болдуин Кокомо студенттерінен құралған 118-ші Индиана жаяу әскерінің B ротасын ұйымдастырды. Капитан Болдуин мен оның отрядындағы 30-40 адам 1863 жылдың шілдесінен 1864 жылдың наурызына дейін қызмет етті және Блю-Спрингсте (10 қазан 1863 ж.), Уокерс-Фордта (2 желтоқсан) және Тейзвеллде (24 қаңтар 1864 ж.) шайқасты. Соғыстан кейін ол Индиана штатының Логанспорт қаласына көшіп, Логанспорт семинариясының және Касс округінің мұғалімдер даярлайтын мектебінің директоры болды. 1867 жылдың ақпан айында Болдуин жаңа мұғалімдерді даярлау институтын құруға бел буды. Сент-Луис қаласының «American Journal of Education» журналының редакторы, майор Дж. Б. Мервиннің және оның жүрегі жақын туысы, Миссури штатының Кирксвилл қаласының Ж. Дж. Григсбидің кеңесімен ол Кирксвиллді орналасқан жер ретінде таңдады. Болдуиннің Кирксвиллді таңдауына бір себеп – мектептің барлық қажеттіліктерін қанағаттандыратын Камберленд академиясы ғимаратының қолжетімділігі болды. 1860 жылы салынған бұл ғимарат Муланикс және Хикори көшелерінің (қазіргі Мемориал паркі) бұрышында орналасқан, биік мұнарасы бар шіркеуге ұқсайтын. Ол Кирксвилл шайқасы кезінде Макнилдің штабы ретінде пайдаланылған. Бұл ғимарат бастапқыда Камберленд академиясы деп аталатын мектептің қажеттігі үшін салынған. Болдуин ғимаратты жылына 100 долларға жалға алды.

Қалыпты мектептер

1867 жылдың 2 қыркүйегінде Солтүстік Миссури нормалық мектебі мен коммерциялық колледжі ашылды. 1870 жылы штат заң шығарушы органы нормалық мектеп жүйесін құру туралы шешім қабылдады, ал ұйымдастырушы регенттер кеңесінің мүшесі атанған Болдуин мектебін штатка ұсынды. Оның ұсынысы қабылданды, және мектеп 1870 жылдың 29 желтоқсанында штаттық бақылауға Бірінші округтік нормалық мектеп ретінде өтті; Болдуин президент болып тағайындалды. Болдуиннің Солтүстік Миссури нормалық мектебі Камберленд академиясының ғимаратынан үлкен болғандықтан, жаңа ғимарат үшін жер таңдалды. Сол кезде мектепке арналған жаңа орын Кирксвилл қаласының сыртындағы жүгері егілген дала болды. Штат мектепті округ орталығындағы қала шегінде орналастыру талабын қойғандықтан, Кирксвилл қала шегін кеңейту қажет болды. Ресми атауы болмаса да, ғимарат Нормальдық ғимарат (кейіннен «Болдуин залы») деп белгілі болды. Ғимараттың ортасындағы әсерлі мұнара 38 метр биіктікке көтеріліп, шақырымдармен көрінетін ескерткіш құрады. Тарихи құжаттарда ғимаратта мұғалімдердің бөлмелері, кітапхана, зертхана, үлкен жиналыстар залы, оқу бөлмелері және басқа да түрлі бөлмелерге 600-700 студент сыйып алатыны көрсетілген. Үлкен залдың төбесі 11 метр биіктікте және әдемі ашық ағаш конструкцияларымен безендірілген. Нормальдық ғимараттың жалпы құны 101 400 долларға бағаланды – бұл Болдуиннің ұйымдастыру және көндіру қабілеттерінің, сондай-ақ қоғамда осы жаңа адамға көрсетілген құрметтің куәсі болды. Болдуин негізін салған оқу орны кейіннен Трумэн мемлекеттік университетіне айналды.

Сэм Хьюстонның Нормалдық институты

1881 жылы Болдуин лекциялық сапарда болды және толыққанды белгісіз жағдайлардың тізбегімен ол барған мекемелердің бірінің директоры болып сайланды. Болдуин 1881 жылы Кирксвиллден Сам Хьюстон Нормал институтының (қазіргі Сэм Хьюстон мемлекеттік университеті) үшінші директоры болу үшін кетті. Ол жақында отставкаға кеткен президент Х. Х. Смиттің орнына келді және өзінің қызы Оливия Болдуинды өнер факультетінің негізін қалаушы ретінде әкелді; оның қызы Зои де сол жерде оқытушы болып жұмыс істеді. Оның басшылығымен 1890 жылы Олд-Мэйн ғимараты салынды және пайдалануға берілді, бұл студенттерге дәстүрлі екі жылдық бағдарламадан кейін оқуды жалғастыруға мүмкіндік берді – Болдуиннің өмір бойы мұғалімдерді даярлаудағы қаталдық пен тереңдікті күшейтуге жасаған күш-жігерінің бір бөлігі. Ол институт үшін жеті оқу бөлімін құрды: кәсіби дайындық; табиғи және физикалық ғылымдар; ағылшын тілі мен әдебиеті; вокалдық музыка және дене шынықтыру; риторика, этимология және физиология; сөз өнері, сурет салу және қаламгерлік. Ол 1881–91 жылдары қызмет етті, содан кейін Остиндегі Техас университетінің педагогика кафедрасын қабылдауға кетті. Оның ең маңызды жетістігі – жоғары мектептердегі мемлекеттік мектеп әкімшілері мен мамандандырылған пәндердің мұғалімдерінің қажеттіліктеріне сәйкес мұғалімдерді даярлау қажеттігін арттыру болды. Бұл мектеп ақырында Техас университетінің білім беру колледжіне айналды. Болдуин 1897 жылы профессорлық қызметтен зейнеткерлікке шықты және 1899 жылдың 13 қаңтарында 71 жасында қайтыс болды. Ол Остин, Техас штатындағы Оуквуд зиратында жерленген.

Балалар

Болдуиннің тоғыз баласы болды: Ицилиус Виктор Болдуин (1853), Анабель Б. Болдуин Сублет (1856), Оливия Артемезия Болдуин (1858), Кораманта М. Болдуин Хастон (1860), Джозеф Ролла Болдуин (1863), Рейчел Айрин Болдуин (1865), Гарольд Болдуин (1868), Норма Мейбл Болдуин (1870) және Зои Ленор Болдуин Сублет (1874).

Құрметтер

Болдуин 1891 жылы Бетани колледжінен құрметті заңгер ғылымының докторы (LL. D) дәрежесін алды. Ол Трумэн мемлекеттік университетінде Болдуин залымен ("Ескі" Болдуин, Болдуиннің өзі салған ғимараты, 1924 жылы өртенді; "Жаңа" Болдуиннің іргетасы 1938 жылы қаланды), жыл сайынғы беделді Болдуин лекциясымен және дарынды жас ғалымдарға арналған Жозеф Болдуин академиясымен еске алынады. Университет алаңында Болдуиннің толық мөлшердегі қоладан жасалған мүсіні де орнатылған. 1918 жылы салынған Сэм Хьюстон мемлекеттік университетінің Білім беру ғимаратына 1981 жылы Болдуиннің есімі берілмек болған, бірақ ол келесі жылы бұзылып кетті.