Summerhill мектебінің тарихы мен философиясы

Кіріспе

Kingswinford қаласындағы сол аттас мектеп.

Summerhill мектебі – Англияның Саффолк графтығындағы Лейстон қаласында орналасқан тәуелсіз (яғни ақы төленетін) пансиондық мектеп. Ол 1921 жылы Александр Сазерленд Нилл құрыған, мектепті балаға бейімдеу керек, емес керісінше деген сенімге негізделген. Мектеп демократиялық қауымдастық ретінде басқарылады; мектептің басқару жұмысы мектеп жиналыстарында жүзеге асырылады, оған қызметкерлер мен оқушылардың кез келгені қатыса алады және барлығының дауысы тең. Бұл жиналыстар заң шығару және сот органының функцияларын атқарады. Қауымдастық мүшелері Нейлдің «Азаттық, емес еркіндік» принципіне сәйкес, өз әрекеттерімен басқаларға зиян келтірмесе, қалағандарын еркін істей алады. Бұл оқушылардың қандай сабаққа баруды таңдауға еркіндігіне де қатысты. Бұл демократиялық білім беру мен балама білім берудің мысалы.

Тарих

1920 жылы А. С. Нилл балалар мен қызметкерлерге демократиялық басқару арқылы еркіндік беру принципі бойынша жүргізе алатын жаңа мектеп ашу үшін үй-жай іздеуді бастады. Еуропаға сапар кезінде, «New Era» теософиялық журналы тапсырмасымен прогрессивті мектептерді зерттеу мақсатымен жасалған саяхат барысында, ол Англиядағы «Garden City» қозғалысының қағидаларына негізделген Хеллерау ауылында идеалды орын тапты, ол Дрезденге жақын орналасқан. «Жаңа неміс мектебі» (Neue Deutsche Schule), өткен жылы Карл Тисс құрған, және эвритмияны оқытуға арналған көптеген халықаралық студенттері бар мектеппен бірігіп, «Халықаралық мектеп» немесе «Neue Schule Hellerau» атты бірлескен жоба іске қосылды. Ниллдің секторы «шетелдік» мектеп деп аталды (Тисс мектебінен – «неміс мектебінен» өзгеше). Джонатан Кроалл жазғандай, «Бұл, мәні бойынша, Саммерхиллдің бастауы болды», дегенмен Саммерхилл атауы кейін пайда болды. Нилл көп ұзамай «Neue Schule» этикасына көңілі толмай, ұйымның өз секторын Австриядағы Зоннтагбергке көшірді. Жергілікті халықтың қарсылығына байланысты 1923 жылы Англиядағы Лайм-Региске қайта көшірілді. Лайм-Регистегі үй Саммерхилл деп аталды, және осы ат мектепке берілді. 1927 жылы мектеп қазіргі орналасқан жеріне, Англияның Саффолк графтығындағы Лейстон қаласына көшірілді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Уэльстің Ффестиниог қаласына уақытша көшірілді, себебі бұл жер Британ армиясының оқу-жаттығу лагері ретінде пайдаланылуы керек болды. Мектеп жергілікті тұрғындарға әсер етті, өйткені бірнеше мұғалім Лейстон коммунистік партиясының құрылуына қатысты. Бірнеше мұғалім коммунистік партияға қатысты, кейбіреулері тағайындалғанға дейін: Вивьен Джексон – Ұлыбритания Коммунистік партиясының жетекші тұлғасы Т. А. Джексонның және оның әйелі Кейт Хокинстің қызы, Ұлыбританияның Социалистік партиясының негізін қалаушылардың бірі. Ол мектепте жұмыс істейтін коммунистік партияның белгілі тарихшысы А. Л. Мортонға үйленді. Суретші Пэкстон Чадвик 30-жылдардың басында жартылай штатты сурет мұғалімі болып тағайындалды. Осы кезде математик және компьютер саласындағы пионер Ричард Гудман да мектепте мұғалім болды. Сирил Эйр де штат қызметкерлерінің арасында болды. Ниллдің өзі коммунизмнің мақсатына жақын болса да, сталинизмге және қазіргі Коммунистік партияға көбірек сын айта бастады. Ол сол кездегі коммунистік партияның бұрынғы оқушысы Дэвид Бартонға хат жазып, былай деді: «Саммерхилл коммунизм кезінде қалай өмір сүре алатынын білуің керек, өйткені бүгінгі күйінде біздің балаларымыз кез келген туға немесе портретке салют ете ме? Мен коммунизмді қалаймын, яғни коммерциялық емес қоғамды, сонымен қатар Саммерхилл жеке тұлғаның тәуелсіздігін қалаймын». Оған ұлдары Уилл мен Генри Ридхед көмектесті. Мектептің құрылуы басқа жылдарға да қатысты болуы мүмкін, бірақ мектептің өзі 1921 жылды құрылған жылы деп есептейді. Ниллдің «еркіндік емес, лицензия» деген қағидасын іске асыру үнемі қиындық тудырды: «Еркін мектеп – басқа адамдарды аяусыз таптауға болатын орын емес. Бұл авторитарлық элементтерді азайтатын және қоғамдық дамуды және басқа адамдарға шынайы қамқорлықты арттыратын орын. Мұны істеу қиын». Нилл кейбір мектептерден бостандық пен лицензияны шатастырғаны үшін алшақтады: «Америкалық Саммерхилл мектептеріне қараңыз. Мен Нью-Йорктегі «Greenwich Village Voice» газетіне хат жібердім, онда өзін Саммерхилл мектебі деп атаған американдық мектептермен ешқандай байланысым жоқ деп жаздым. Мен олар туралы көптеген әңгімелер естідім. Бостандықты пайдаланудың бір жолы бар, ал лицензияны пайдалану – басқа».

In 1920, A. S. Neill started to search for premises in which to found a new school which he could run according to his educational principle of giving freedom to the children and staff through democratic governance. On a trip to Europe, which started out as a research visit into progressive schools on behalf of the Theosophical journal New Era, he found the ideal accommodation in Hellerau near Dresden, a village founded on principles based on the Garden City movement in England. By combining with two other projects, the Neue Deutsche Schule (New German School), founded by Carl Thiess the previous year, and an existing school with many international students dedicated to the teaching of Eurhythmics, a joint venture named the International School or Neue Schule Hellerau was launched. Neill's sector was called the "foreign" school (in contrast to the Thiess's "German School"). Jonathan Croall wrote, "This, in essence, was the beginning of Summerhill" although the name Summerhill itself came later. Neill was soon dissatisfied with Neue Schule's ethos, and moved his sector of the organisation to Sonntagberg in Austria. Due to the hostility of the local people, it moved again in 1923 to Lyme Regis in England. The house in Lyme Regis was called Summerhill, and this became the name of the school. In 1927, it moved to its present site in Leiston, Suffolk, England. It had to move again temporarily to Ffestiniog, Wales, during the Second World War so that the site could be used as a British Army training camp. The school had a local impact as several teachers were involved in the formation of the Leiston Communist Party. Several teachers were involved in the Communist Party, some before they were appointed: Vivien Jackson, was the daughter of T. A. Jackson, a leading figure in the Communist Party of Great Britain and his wife Kate Hawkins, one of the founders of the Socialist Party of Great Britain. She married A. L. Morton, a prominent Communist Party historian who also worked at the school. The artist Paxton Chadwick was appointed as a part time art teacher in the early thirties. At this time, the Communist mathematician and computer pioneer Richard Goodman was also a teacher at the school. Cyril Eyre was also a member of staff. Although Neill himself was sympathetic towards the goal of communism, he was increasingly critical of Stalinism and the contemporary Communist Party. He wrote to David Barton, a former pupil at the time in the communist party, saying:
blockquote|You must know that Summerhill couldn't possibly exist under communism as it shapes today see our kids salute any flag or portrait? I want communism, i. e. a non profit society, PLUS what Summerhill stands for independence of the individual. assisted by her sons Will and Henry Readhead. Although the school's founding could arguably be dated to other years, the school itself marks 1921 as the year of its establishment. A common challenge was to implement Neill's dictum of "freedom, not licence": "A free school is not a place where you can run roughshod over other people. It's a place that minimises the authoritarian elements and maximises the development of community and really caring about the other people. Doing this is a tricky business." Neill distanced himself from some schools for confusing freedom and licence: "Look at those American Summerhill schools. I sent a letter to the Greenwich Village Voice, in New York, disclaiming any affiliation with any American school that calls itself a Summerhill school. I've heard so many rumours about them. It's one thing to use freedom. Quite another to use licence."

Мемлекеттік инспекциялар

Саммерхилл британ үкіметімен шиеленісті қарым-қатынасқа ие болды. 1950 жылдары үкіметтік тексеру мектептің қаржысы нашар, студенттер саны көп және кішігірім факультеттердегі оқыту сапасы төмен екенін анықтады. Дегенмен, осы сынға қарамастан, инспекторлар мектепті мақтауға лайық деп тапты. 1999 жылдың наурыз айында OFSTED-тің ауқымды тексеруінен кейін білім және жұмыспен қамту жөніндегі мемлекеттік хатшы Дэвид Бланкетт мектептің міндетті емес сабақтарға қатысты саясатына негізделген шағым туралы хабарлама жолдады. Мұндай хабарламаны алты ай ішінде орындамау жағдайында әдетте жабылуға әкеледі; алайда, Саммерхилл сот арқылы хабарламаны күштен шығаруға бел буды. Бұл мәселе 2000 жылдың наурыз айында арнайы білім беру трибуналына жіберілді, онда мектептің мүддесін қорғайтын белгілі адам құқығы заңгерлері Джеффри Робертсон QC және Марк Стивенс өкілдік етті. Төрт күннен кейін үкімет тарапынан келген дәлелдер күшін жойып, келісімге қол жеткізілді. Сол күні сот отырысына қатысқан оқушылар сот залын басып алып, келісімді қабылдау не қабылдамау мәселесін талқылау үшін мектептік жиналыс өткізді. Олар бірауыздан келісімге дауыс берді. Келісімнің мазмұны сот шешімімен белгіленгеннен гөрі әлдеқайда кең ауқымды болды. Білім беру трибуналының құзырында тек шағымды жою ғана болды, ал келісім Саммерхиллдің философиясы мен құндылықтарын ескере отырып тексеру жүргізілуін, баланың пікірінің (қоғамдық жиналыстар және басқа да жолдармен) тексеруге енгізілуін, сондай-ақ инспекторларға мектептен екі кеңесші және DfE-ден бір кеңесшінің қосылуын қарастырды, бұл тексеру мектептің мақсаттары мен құндылықтарын сақтауын қамтамасыз ету үшін жасалды. Англияда балаларға өз пікірлерін ресми түрде білдіруге және инспекторлармен кездесуге заңдық құқық берілген алғашқы мектеп осы болды. DfE кеңесшілерінің қатарында профессор Пол Хирст және Білім институтының директоры, қазір OFSTED басқару органының мүшесі профессор Джефф Уитти болды. 2007 жылғы тексеру, сот келісімімен белгіленген шеңберде жүргізіліп, 1999 жылғы есепте сынға алынған салаларда да жағымды нәтижелер көрсетті. Мектеп бастапқы тексеруден кейін өз тәсілін өзгертпегенін мәлімдеді. 2011 жылдың 5 қазанында өткен толық тексеру мектептің барлық сала бойынша үлкен жетістіктерге қол жеткізгенін көрсетті, бірақ оқыту сапасы жақсы деп танылды, бағалау мәселелеріне байланысты ерекше жетістікке ие емес еді. 2013 жылдың ақпан айында DfE сот келісімін бір жақты түрде күштен шығарды, OFSTED енді мектепті түсінетіні және сотпен бекітілген тексеру процесінің әділ тексеруді қамтамасыз ету үшін қажет емес екенін мәлімдеді. Мектеп 2013 жылдың 13 ақпанында мектептердің бас инспекторы сэр Майкл Уилшоумен кездесу үшін білім беру жөніндегі таңдау комитетіне дәлелдер мен сұрақтар жіберді. Дәлелдерде таңдау комитетінің мүшесінің OFSTED-тің өзінің қателіктерінен сабақ алу үшін жеткілікті процестердің жоқтығына таңырқағанын білдірді.

Summerhill has had a tumultuous relationship with the British government. Already in the 1950s, a government inspection found the school's finances were shaky, the number of students too high, and the quality of teaching poor among the junior faculty. In spite of these criticisms, however, the inspectors apparently found the school praiseworthy. In March 1999, following a major inspection from OFSTED, the then Secretary of State for Education and Employment, David Blunkett, issued the school a notice of complaint, based on the school's policy of non compulsory lessons. Failure to comply with such a notice within six months usually leads to closure; however, Summerhill chose to contest the notice in court. The case went before a special educational tribunal in March 2000, at which the school was represented by noted human rights lawyers Geoffrey Robertson QC and Mark Stephens. Four days into the hearing, the government's case collapsed and a settlement was agreed. The pupils attending the hearing on that day took over the courtroom and held a school meeting to debate whether to accept the settlement. They voted unanimously to do so. The nature of the settlement was notably broader than could have been decided on the judge's authority alone. The educational tribunal only had the power to annul the notice of complaint, whereas the settlement made provisions that Summerhill be inspected with respect to its philosophy and values, that the voice of the child (through community meetings and in other ways) be included in the inspection, and that the inspectors be accompanied by two advisers from the school and one from the DfE to ensure that the inspection respected the school's aims and values. The school was the first in England to grant children a legal right to formally express their opinions and to meet with the inspectors. The DfE advisers have included Prof. Paul Hirst and Prof. Geoff Whitty, Director of the Institute of Education and now on OFSTED's governing body. The 2007 inspection, conducted within the framework set out by the court settlement, was generally positive, even in areas previously criticised by the 1999 report. The school maintained that it had not changed its approach since the original inspection. The full inspection on 5 October 2011 concluded that the school is outstanding in all areas except teaching, which was seen as good, and not outstanding due to issues of assessment. In February 2013, the DfE unilaterally rescinded the court agreement by claiming that OFSTED now understood the school and the court mandated inspection process was no longer needed to ensure a fair inspection. The school sent evidence and questions to the Select Committee on Education for their meeting with the Chief Inspector of Schools, Sir Michael Wilshaw, on 13 February 2013. The evidence quoted a member of the Select Committee expressing shock at the lack of processes for OFSTED to learn by its mistakes.

А. С. Нилл Саммерхилл Траст

А. С. Нилл Саммерхилл қоры 2004 жылы профессор Тим Бригхаус, Том Конти, Билл Найи, Марк Стивенс және Джеффри Робертсон QC бастамасымен кедей отбасылардан шыққан оқушыларға стипендия беру үшін қаражат жинау және әлем бойынша демократиялық білім беруді қолдау мақсатында құрылды. Ол электрондық жаңалықтарды жариялайды және қаржы жинау шараларын ұйымдастырады. Мектеп оқушыларының сайланған комитеті, "Сыртқы істер комитеті" деп аталады. Сот ісінен бері өткен жылдар ішінде және Қордың қолдауымен, олар "Саммерхиллді" конференцияларда, мектептерде және басқа да шараларда мемлекеттік мектеп оқушыларына, мұғалімдерге және білім беру сарапшыларына үлгі ретінде ұсынып келді. Олар Парламент ғимаратында және Лондон қалалық әкімдігінде толыққанды демократиялық жиналыстар өткізді. Білім беру жөніндегі комитет арқылы мектептердің төрт бас инспекторына мектептердегі балалардың құқықтары мен мектептерді тексерудің маңыздылығы туралы үгіт жүргізді. Олар ЮНЕСКО-ның Білім министрлерінің конференциясында сөз сөйледі, Нью-Йорктегі БҰҰ-ның Балалар құқықтары жөніндегі арнайы конференциясында лоббилік жұмыс жүргізіп, наразылық білдірді. Олар "12-бап" балалар құқықтары тобының іс-шараларын жоспарлауға кеңес беріп, белсенді қатысты. Олар мектептермен, колледждермен және университеттермен жұмысын жалғастыруда.

Философия және білім беру құрылымы

Саммерхилл балалардың мәжбүрлеусіз еркіндікпен жақсы оқу философиясымен танымал, бұл философия 1914–37 жылдар аралығында өткен «Білім берудегі жаңа идеялар» конференцияларында қолдау тапты және балаға бағытталған жақсы заманауи бастауыш мектептің анықтамасын беруге көмектесті. Саммерхиллдегі барлық сабақтар міндетті емес, оқушылар өз уақытын қалай өткізуді өздері шеше алады. Нейл Саммерхиллді «Баланың міндеті – өзінің өмірін өмір сүру, ата-анасының қалаған өмірін емес, немесе өзін жақсы білетін педагогтың мақсатына сәйкес өмір сүру емес» деген сеніммен құрды. Оқушылар өз уақытын басқарумен қатар, мектептің өзін-өзі басқару қауымдастығына қатыса алады. Аптасына екі рет мектеп жиналысы өткізіледі, онда оқушылар мен қызметкерлер күнделікті өмірге қатысты шешімдерді қабылдауда, мәселелерді талқылауда және мектеп заңдарын жасау немесе өзгертуде тең үнге ие. Бұл жиналыстарда келісілген ережелер кең ауқымды: жатар уақытты бекітуден бастап, бассейн мен сыныптарда жалаңаш жүруге рұқсат беруге дейін. Жиналыстар сонымен қатар, шешілмеген дауларды реттеу үшін, мысалы, ұрлық үшін айыппұл салу (әдетте айыппұл ұрланған соманы өтеуден тұрады) бойынша қоғамдық дауыс беруге мүмкіндік береді. Егер жиналысты өткізуге шұғыл себеп болса, балалар мен қызметкерлер төрағадан арнайы жиналыс өткізуді сұрай алады, және бұл туралы тамақтанғанға дейін баяндама тақтасына жазылады, сонда бүкіл мектеп хабардар болып, қатыса алады. Өз заңдарын жасау және санкцияларды қолдану кезінде мектеп жиналысы әдетте А.С. Нейлдің «Азаттық – лицензия емес» (оның осы аттас кітабы бар) максимін қолданады, яғни басқаларға зиян келтірмесе, қалағаныңды істей аласың деген қағида. Мысалы, оқушылар мектеп аумағында сөгіс айтуға рұқсат етілген, бірақ басқа біреуді қорлау – лицензия. Саммерхилл мектебі демократия, теңдік және бостандық принциптеріне негізделген. Саммерхиллдегі сабақтар ерікті. Көптеген оқушылар қатысса да, олардың жасы мен себептеріне байланысты, балалар өздерінің ынтасымен және ересектердің мәжбүрлеуісіз сабаққа барады. Қызметкерлер аптасына кем дегенде екі рет жиналып, мәселелерді талқылайды; қоғамдыққа қатысты мәселелер қоғамдық жиналысқа ұсынылады. Балалар осы жиналыстарға қалағанда қатыса алады, бірақ жеке оқушылар туралы талқылау кезінде оқушының құпиялылығын сақтау үшін кетуі сұралады.

Summerhill is noted for its philosophy that children learn best with freedom from coercion, a philosophy that was promoted by the New Ideals in Education Conferences (1914–37) that helped to define the good modern primary school as child centred. At Summerhill, all lessons are optional, and pupils are free to choose what to do with their time. Neill founded Summerhill with the belief that "the function of a child is to live his own life—not the life that his anxious parents think he should live, not a life according to the purpose of an educator who thinks he knows best." In addition to taking control of their own time, pupils can participate in the self governing community of the school. School meetings are held twice a week, where pupils and staff alike have an equal voice in the decisions that affect their day to day lives, discussing issues and creating or changing school laws. The rules agreed at these meetings are wide ranging—from agreeing to acceptable bed times to allowing nudity around the pool and within the classrooms. Meetings are also an opportunity for the community to vote on a course of action for unresolved conflicts, such as a fine for a theft (usually the fine consists of having to pay back the amount stolen). If there is an urgent reason to have a meeting, children and staff can ask the chairperson to hold a special meeting and this is written on the main whiteboard before a meal time so that the whole school knows and can attend. In creating its laws and dealing out sanctions, the school meeting generally applies A. S. Neill's maxim "Freedom not Licence" (he wrote a book of the same name), the principle that you can do as you please so long as it doesn't cause harm to others. For example, pupils may swear within the school grounds, but calling someone else an offensive name is licence. Summerhill School operates upon the major principles of democracy, equality and freedom. Classes are voluntary at Summerhill. Although most students attend, depending on their age and reasons, children choose whether to go of their own accord and without adult compulsion. The staff meet at least twice a week to discuss issues; those relevant to the community will be brought to a community meeting. Children can attend these meetings when they ask, but are asked to leave when individual students are discussed, to maintain the privacy of the student.

Академиктер

Нейл балалардың оқулық емес, әлеуметтік дамуына көбірек мән бергенімен, Саммерхилл оқыту тәсілінде де маңызды айырмашылықтар бар. Саммерхиллде «жыл» немесе «сынып» деген түсінік жоқ. Балалар қызығушылықтарына немесе белгілі бір пән бойынша түсіну деңгейіне сәйкес топтастырылады. Бір сыныпта жасы әртүрлі оқушылардың болуы немесе 13-14 жастағы оқушылардың GCSE емтихандарын тапсыруы дағдысы емес. Бұл құрылым балалардың белгілі бір жасқа келгенде нақты талаптарға сай болудың орнына, өз темпімен дамуы керек деген ұстанымды көрсетеді. Нейлдің пікірінше, осылай білім алған балалар өмірдің көптеген қиындықтарына – жоғары білімді қоса алғанда – дәстүрлі білім алған балаларға қарағанда жақсы дайындалады. Ол, Саммерхиллдегі университет емтихандарына дайындалған студенттер дәстүрлі мектептердегі оқушыларға қарағанда материалды жылдам оқып бітіретінін жазған. Саммерхилл сыныбы Нейлдің авторитарлыққа қарсы көзқарасын бейнелейді деп есептелгенімен, шындығында сабақтар дәстүрлі форматта жүргізілді. Зоэ Ридхед директор болып тағайындалғаннан бері мектеп жалақыны және жұмыс жағдайларын жақсарту арқылы қызметкерлерін сақтап қалуға басымдық берді. Оқыту, бағалау және нәтижелерді тіркеу әдістері үздіксіз қаралып, дамытылып келеді. Қызметкерлер енді бір-бірімен тәжірибелерімен бөліседі, әсіресе сандық және жазбаша білім беру саласында. Музыка бөлімі бірнеше жыл бойы зерттеулерді қоса алғанда, спонтанды музыкалық орындауды, шығармашылықты және музыка арқылы өзін-өзі тануды қолдау әдістерін жетілдіріп келеді. Бұл тәжірибе мектептің қалған бөлігімен бөліседі. Мектепте актерлер, режиссерлер және драматургтердің бірлескен жұмысы арқылы импровизациялық ойын мен пьесаларды жасауға негізделген шығармашылық драмалық сабақтар дәстүрлі түрде жүргізіліп келеді. Шағын топтық сабақтар мен келісілген кестелер арқылы оқу бағдарламасы студенттердің қажеттіліктерін ескере отырып, көп сезімдік және жеке бағытталған сабақтар түрінде ұсынылады.

Although Neill was more concerned with the social development of children than their academic development, Summerhill nevertheless has some important differences in its approach to teaching. There is no concept of a "year" or "form" at Summerhill. Instead, children are placed according to their interest or level of understanding in a given subject. It is not uncommon for a single class to have pupils of widely varying ages, or for pupils as young as 13 or 14 to take GCSE examinations. This structure reflects a belief that children should progress at their own pace, rather than having to meet a set standard by a certain age. Neill believed that children who were educated in this way were better prepared than traditionally educated children for most of life's challenges—including higher education. He wrote that Summerhill students who decided to prepare for university entrance exams were able to finish the material faster than pupils of traditional schools. The Summerhill classroom was popularly assumed to reflect Neill's anti authoritarian beliefs, but in fact classes were traditional in practice. Since Zoë Readhead took over as Principal, the school has developed an ethos of keeping its staff, through an increase in wages and conditions of work. And there is an ongoing review and development of methods of teaching, assessment and record keeping. The staff now share with each other their methods, especially in relation to numeracy and literacy learning. The music department have developed over several years, including action research, methods of supporting spontaneous music performance, creativity and development of expression through music. This is being shared with the rest of the staff. The school has always had a creative drama delivery, based on spontaneous acting and development of plays through collaboration between actors, directors and writers. With small group teaching and negotiated timetables, the curriculum is presented in multi sensory, individual focused lessons, with flexibility to respond to the student's needs.

Интернат үйлері мен пасторлық көмек

Саммерхиллдегі балалар оларды орналастырған бес ғимаратқа сәйкес келетін топтардың біріне бөлінеді. Топқа бөлу туралы шешімді, әдетте, оқу жылының басында мектеп директоры қабылдайды, теория бойынша жас ерекшеліктеріне сүйене отырып. Бірақ іс жүзінде, егер кішкентай бала ұзақ уақыт бойы орын күтіп отырса, жоғарғы топта көптеген достары болса немесе оның мінез-құлқы жасынан асып түскен болса, оған басымдық беріледі. Кейбір мектеп ережелері нақты жас топтарына ғана қатысты. Мысалы, Сан тобындағы баланың велосипедін басқа ешкім айдамайды, ал Шатыр және Көлік топтарындағы балалар ғана лагерь отын жағуға құқылы. Балалардың ұйықтау уақыты да жас ерекшеліктеріне қарай белгіленеді. Жатын бөлмелерде әдетте төрт-бес бала орналасады.

Үй шаруасындағылар

Әр пансионаттың "үй жетекшісі" бар: оның міндеті - тәрбиелік жұмыс жүргізу. Үй жетекшісінің міндеттеріне кіреді: тәрбиеленушілердің киімдерін жуу, жеңіл жарақаттарды және ауруларды емдеу, оларды дәрігерге немесе ауруханаға апару (қайырған жағдайда) және жалпы эмоционалдық қолдау көрсету. Жасына қарай, олар оларға ұйықтатар алдында ертегілер айтуы, бағалы заттарын сақтап беруі, қалаға алып жүріп қалта ақшасын жұмсауға көмектесуі немесе жиналыстарда олардың мүддесін қорғауы мүмкін.

Дау-жанжалдарды шешу

Саммерхиллде қақтығыстарды шешудің екі негізгі жолы бар.

Омбудсмендер

Бірінші кезекте, дауды шешу үшін омбудсменге жүгіну керек. Омбудсмендер – қоғамның егде жастағы мүшелерінен құралған, дау-дамайға араласуға сайланған комитет. Даудың бір тарапы омбудсменді тауып, «Омбудсмен ісі» ашуды сұрайды. Көбінесе омбудсменге біреуді мазалауды тоқтату үшін ескерту жасау жеткілікті. Кейде дау күрделірек болса, омбудсмен араласып, жақындастыру жұмыстарын жүргізуі керек. Егер дау сол жерде шешілмесе немесе омбудсменнің ескертулеріне құлақ аспаса, мәселе мектеп жиналысына көтеріледі. Ерекше жағдайларда жиналыс жеке тұлғаға өздерінің «арнайы омбудсменін» тағайындайды, ол тек бір адамның ісімен айналысады. Мұндай жағдай әдетте белгілі бір бала үнемі зорлық-зомбылыққа ұшырағанда немесе тіл мәселесі болғанда (осы жағдайда баланың ана тілі мен ағылшын тілін білетін адам омбудсмен болып тағайындалады) туындайды.

Сот

Сот – мектеп ережесін бұзған адамдарға қатысты мектеп жиналысы. Кейде сот жеке өтеді, ал кейде заң шығару және сот отырыстары біріктіріледі. Мұндай шешімді өзі жиналыс қабылдайды. "Сот ісі" дегеніміз – бір адамның екінші біреуді немесе бір топ адамды "шақыруы". Іс қозғаушы мәселені баяндайды, төраға айыпталушылардан олардың қатысы бар-жоғын сұрайды, егер айтары болса, куәгерлерді шақырады. Егер айыпталушы құқық бұзуын мойындаса немесе сенімді куәгерлер болса, төраға ұсыныстарды тыңдайды. Әйтпесе, пікірталасқа мүмкіндік беріледі. Кінәлі кім екеніне нақты дәлел болмаса (мысалы, байқалмаған ұрлық жағдайында), көбінесе "тергеу комиссиясы" шақырылады. Тергеу комиссиясы адамдардың бөлмелерін немесе шкафтарын тексеруге, сондай-ақ сұрақ қоюға құқылы. Жаңа дәлелдер тапса, олар істі келесі жиналысқа қайтарады. Саммерхилл сияқты кішкентай қауымдастықта көп нәрсе көзге түспей қалмайды және мәселелер әдетте тез шешіледі. Біреудің ережелерді бұзғаны анықталған соң, жиналыс айыппұл мөлшерін ұсынып, дауыс беруі керек. "Стандартты айыппұл" деген түсінік жоқ, судьяның нұсқауларымен салыстыруға болмайды, және айыппұлдар көбінесе құқық бұзушылықтың ауырлығы, іс-қимылдың себебі, басқаларға тигізген әсері, өкініш және/немесе жиналыстағы мінез-құлқы, сондай-ақ бұл қайталап жасалған құқық бұзушылық екендігі сияқты факторларды ескере отырып тағайындалады. Айыппұлдар төрағаның "қатты ескертуін", ақшалай айыппұлды, жеңілдіктерден айыруды (мысалы, мектептен шығуға тыйым салу немесе түскі асқа соңғы болып қызмет ету) немесе "еңбек айыппұлын" (мысалы, белгілі бір уақытқа қоқыс жинау немесе қауымдастыққа пайдасы бар басқа да жұмыс) қамтуы мүмкін. Ұрлық жағдайында, ұры ұрланған затты қайтаруы жеткілікті деп есептеледі. Бірақ кейде ұрланған мүлік ұрының қолында болмайды, мұндай жағдайда ұрыға ауыр айыппұл салынып, ол мүлік қайда жіберілгені туралы сұраққа жауап беруге міндетті.

The tribunal is the school meeting which concerns itself with people who break the school rules. Sometimes there is a separate meeting for the tribunal, and sometimes the legislative and judicial meetings are combined. This is itself a matter which can be decided by the meeting. A "tribunal case" consists of one person "bringing up" another, or a group of people. The person bringing the case states the problem, the chairperson asks those accused if they did it, and if they have anything to say, then calls for any witnesses. If the accused admits to the offence, or there are reliable witness statements, the chair will call for proposals. Otherwise, the floor is opened to discussion. If there is no clear evidence as to who is guilty (for instance, in the case of an unobserved theft), the "investigation committee" is often called upon. The investigation committee has the power to search people's rooms or lockers, and to question people. They will bring the case back to the next meeting if they are able to obtain any new evidence. In a community as small as Summerhill, few events go totally unnoticed and matters are usually resolved quickly. Once it has been established that a person has broken the rules, the meeting must propose and then vote to decide a fine. There is no such thing as a "standard fine", no equivalent to a judge's sentencing guidelines, and most fines are given with consideration to the factors involved, such as severity of the offence, intent behind the action, consequences to others, remorse and/or behaviour displayed during the meeting, and whether it was a repeat offence. Fines can include a "strong warning" administered by the chair, a monetary fine, loss of privileges (for instance, not being allowed out of school, or being the last to be served lunch), or a "work fine" (e. g., picking up litter for a set time or similar job of benefit to the community). In the case of theft, it is usually considered sufficient for the thief to return what was stolen. Although there are some rare cases where the property stolen is no longer in the possession of the thief; in these cases, the thief is given a more severe fine and is questioned as to where the property has been sent.

Жақсы танымалдық және сын

Саммерхилл екі толқынға бөлініп, көпшіліктің назарын өзіне аударды: 1920/30-шы жылдар мен 1960/70-ші жылдар. Атап айтқанда, Нейлдің еңбектерінің 1960 жылғы американдық басылымы – «Саммерхилл» мектептің кең жұртшылық үшін үлгісіне айналдырып, американдық қозғалыс пен оның үлгісін алған мектептердің пайда болуына әкелді. Бейли Нилл өткізген алгебра сабағына шолу жасап, оның оқушылардың қызығуын тудырмауы, түсініксіз түсіндірмелері және оқушыларды кемсітуі себепті оқыту әдісін «жақсы емес» деп сипаттайды. Нейл өзінің 1960 жылғы «Саммерхилл» кітабында Вильгельм Райхтың теорияларының ықпалын көрсетіп, жасөспірімдердің жыныстық белсенділігін қолдап, мастурбацияға деген теріс көзқарас жасөспірімдер арасында тәртіпсіздікке себеп болатынын мәлімдейді. Нейл психотерапевт емес болғанымен, кейбір балаларымен әуесқой психоанализ сеанстарын өткізді. Бұл сеанстар балалардың «энергиясын» босатуға бағытталған. Осы мақсатта Нилл балаларға дене массажы жасады, бұл техниканы Рейх ұсынған. Айра Левиннің 1967 жылғы «Розмаридің баласы» романында басты кейіпкер Ниллдің «Саммерхилл» кітабының бір данасын оқып, оны достарымен талқылайды. 1987 жылы ITV телеарнасы «Бақытты болу – ең бастысы» деген деректі фильмді түсірді, онда мектеп көрсетілді. Бұл кейіннен 1997 жылы Channel 4 телеарнасының «Brass Eye» деректік бағдарламасының екінші, «Дроги» атты эпизодында пародияланды. «Драмлейк эксперименті» атты деректі фильмде мектеп директоры Дональдус Мэтьюспен (оны Дэвид Канн сомдады) сұхбат жүргізілді. 1991 жылы Зои Ридхед Channel 4 телеарнасының «After Dark» бағдарламасында, соның ішінде 13 жасар Джеймс Харриспен бірге кеңінен пайда болды. 1992 жылы Channel 4 телеарнасының «Cutting Edge» деректік бағдарламасы «Summerhill at 70» атты эпизодты жасады, ол 30 наурызда көрсетілді. 2008 жылы BBC1, CBBC және BBC Four телеарналары «Summerhill» атты мини-сериалды көрсетті. Сериал Саммерхиллде өріліп, 2000 жылғы сот процесі мен оған әкелген оқиғалардың өте көркемделген нұсқасын ұсынды. Көбінесе түсірілім Саммерхиллде жүзеге асырылды және оқушылар эпизодтық рөлдерде пайдаланылды. Бұл туынды мектептің жағымды бейнесін көрсетті, өйткені режиссер Джон Ист танымал мәдениетте бейнеленгендей мектеп туралы қалыптасқан көзқарасты сынға алуды мақсат етті. Ол екі BAFTA сыйлығын алды, оның бірі сценарий үшін, авторы – Элисон Хьюм. 2022 жылы жергілікті тәуелсіз режиссер Питер Чэдвик мектеп туралы «Саммерхилл қалай жұмыс істейді» атты деректі фильмін түсірді, онда мектептегі күнделікті өмір көрсетілген.

Summerhill received most of its public attention in two waves: the 1920s/30s and 1960s/70s. In particular, the 1960 American edition of Neill's writings, Summerhill, made the school into an example for a wide public, and led to an American movement with copycat schools. Bailey reviews an account of an algebra lesson taught by Neill, and describes Neill's teaching technique as "simply awful", for his lack of pupil engagement, inarticulate explanations, and insults directed at pupils. In his book Summerhill (1960), Neill shows an influence of Wilhelm Reich's theories, e. g., promoting adolescent sexual activity, and claiming that a negative attitude towards masturbation causes juvenile delinquency. Although Neill was not a trained psychotherapist, he held amateur psychoanalytic sessions with some of his children. These sessions were designed to "unblock" the "energies" of the children. For this purpose Neill also gave body massages to the children, a technique advocated by Reich. Ira Levin's novel Rosemary's Baby (1967) has the main character reading a copy of Neill's book Summerhill and discussing it with her friends. The school was the subject of the 1987 ITV documentary Being Happy is What Matters Most. This was later parodied in the 1997 Channel 4 documentary show Brass Eye in its second episode, "Drugs". The fictional documentary entitled The Drumlake Experiment featured an interview with the school's headmaster, Donaldus Matthews, played by David Cann. In 1991, Zoe Readhead made an extended appearance on the Channel 4 discussion programme After Dark alongside, among others, the 13 year old James Harries. In 1992, Channel 4's documentary show Cutting Edge created an episode on Summerhill at 70, broadcast on 30 March. In 2008 BBC1, CBBC and BBC Four aired a miniseries called Summerhill. The show was set in Summerhill and presented a highly fictionalised version of the 2000 court case and the events leading up to it. Much of the production was recorded on location at Summerhill and used pupils as extras. The production presented an unabashedly positive view of the school as the Director, Jon East, wanted to challenge the present paradigm of what a school is, as presented in popular culture. It received two BAFTAs, including one for script, by Alison Hume. A 2022 documentary about the school, How Summerhill Works, by local independent filmmaker Peter Chadwick, documented daily life at the school.