Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Primulaceae гүлді өсімдіктер тұқымдасының Theophrastoideae кіші тұқымдасы – Primulaceae тұқымдасына жататын гүлді өсімдіктердің шағын кіші тұқымдасы. Бұрын ол жеке Theophrastaceae тұқымдасы ретінде танылған. Бұрынғы сипаттама бойынша, бұл тұқымдасқа тропикалық Америкаға тән ағаштар мен бұталардың сегіз туысы және 95 түрі кірген.
Subfamily of flowering plant family Primulaceae
Theophrastoideae is a small subfamily of flowering plants in the family Primulaceae. It was formerly recognized as a separate family Theophrastaceae. As previously circumscribed, the family consisted of eight genera and 95 species of trees or shrubs, native to tropical regions of the Americas.
Сипаттама
Theophrastoideae-дің екі субкладасы немесе тайпасы, Theophrasteae (Theophrastaceae s. s.) және Samoleae, тек стаминодтардың болуымен ортақ. Samolus түрлері көп жылдық шөптесін өсімдіктер болып табылады және перигиноз гүлдерімен ерекшеленеді. Қалған туыстар (Theophrastaceae s. s.) көбінесе мәңгі жасыл бұталар немесе гипогинус гүлдері бар кішкентай ағаштар болып келеді.
The two subclades or tribes of Theophrastoideae, Theophrasteae (Theophrastaceae s. s.) and Samoleae, share only the presence of staminodes. The species of Samolus are herbaceous perennials and characterised by perigynous flowers. The remaining genera (Theophrastaceae s. s.) are generally evergreen shrubs or small trees, with hypogynous flowers.
Тарих
Линней тұқымдарды ресми сипаттағанда Теофраста және туыс тұқымдарды Pentandria Monogynia деп атаған топқа орналастырды (яғни 5 аталық, бір тостағанша), оның жүйесі жыныстық белгілерге негізделген. Жюссю Линнейдің тұқымдарын сипаттамалардың әлдеқайда кең ауқымының салыстырмалы мәніне негізделген дәрежелердің иерархиялық жүйесіне орналастырды. Ол өзінің Genera plantarum (1789) еңбегінде примулоид тұқымдарын екі ордоға (отбасы) бөлді, ол Dicotyledones Monopetalae Corolla Hypogyna деп аталатын сыныптың (VIII) ішінде, жапырақшаларына (екі), гүл жапырақшаларының пішініне (біріккен) және тостағаншаның жұмыртқалыққа қатысты орналасуына (төменде) негізделген. Жюссю отбасылары – Лисимахиялар, оның ішінде Примула және Теофраста, сондай-ақ Сапоталар, оның ішінде Мирсин, бұл Примула тұқымдасының қазіргі түсінігіндегі үш негізгі тарам. Дон 1836 жылы Теофрастея тұқымдасын сипаттады, оның құрамында төрт туыс болды: Теофраста, Клавья, Жаккиния және Леония, соңғысы туыс емес деп анықталды және бұл отбасы Мырсиней және Сапотеяларға жақын деп есептелді. Кейіннен Де Кандлль 1844 жылы Теофраста тұқымдасына негізделген Теофрастея тұқымдасын ресми түрде сипаттады, оның құрамында Теофраста, Клавья, Жаккиния, Онцинус, Монотека және Рептония алты туысы болды. Соңғы үш туыс енді байланысты емес деп саналады. Теофрастея тұқымдастары Кронквист (1988) Primulales орнына қосылды. APG жүйесі (1998) бұл орды кеңейтілген Ericales (Ericales s. l.) орнына бағындырды, ол астеридтердегі базальдық топ, онда Primulales отбасылары монофилеттік примулоид клады құрады. Келесі молекулалық филогенетикалық талдау Samolus (саз шөптері) туысының 12–15 қосымша түрі бар екенін және дәстүрлі түрде Primulaceae тұқымдасына, Samoleae тайпасына жатқанын көрсетті, сонымен қатар ол Theophrastaceae тұқымдасына жақын екенін және оны көшіру қажеттігін ұсынды. Қысқа мерзімде Samolus жеке тұқымдас болып есептелді. APG-нің үшінші қайта қаралуы, APG III (2009) барлық примулоид отбасыларын өте кеңейтілген Primulaceae (Primulaceae s. l.) құрамына қайта жіктеді, онда әрбір қолданыстағы отбасы кіші тұқымдасқа айналды. Жаңа сипатталған Theophrastoideae-ге Samolus кірді, бұл олардың таралу аймағын едәуір кеңейтті.
Linnaeus, in formally describing the genera, placed Theophrasta and related genera in a group he named Pentandria Monogynia (i. e 5 stamens, one pistil), his system being based on sexual characteristics. Jussieu arranged Linnaeus' genera in a hierarchical system of ranks based on the relative value of a much wider range of characteristics. In his Genera plantarum (1789) he organised the primuloid genera into two Ordo (families), within a class (VIII) he called Dicotyledones Monopetalae Corolla Hypogyna, based on the cotyledons (two), form of the petals (fused), and position of the corolla with respect to the ovary (below). Jussieu's families were the Lysimachiae, including Primula and Theophrasta and the Sapotae, including Myrsine, these being the three main lineages in modern understanding of the Primulaceae. Don described a family of Theophrasteaceae in 1836, with four genera, Theophrasta, Clavija, Jacquinia and Leonia, of which the latter was determined unrelated, and placed this family as closely related to Myrsineae and Sapoteae. Later, De Candolle more formally described a family, Theophrastaceae, based on the genus Theophrasta, in 1844, with six genera, Theophrasta, Clavija, Jacquinia, Oncinus, Monotheca and Reptonia. The latter three are no longer considered related. Theophrastaceae were included in the order Primulales by Cronquist (1988). The APG system (1998) submerged that order in an enlarged order Ericales (Ericales s. l.), a basal group in the asterids, where the families of Primulales formed a monophyletic primuloid clade. Subsequent molecular phylogenetic analysis showed that the genus Samolus (brook weeds), with about 12–15 additional species and traditionally placed within Primulaceae, as tribe Samoleae, was more closely related to the Theophrastaceae and suggested its transfer. Briefly Samolus was considered a separate family, Samolaceae. The third revision of the APG, APG III (2009) realigned all the primuloid families within a greatly enlarged Primulaceae (Primulaceae s. l.), in which each of the existing families became a subfamily. The newly described Theophrastoideae included Samolus, vastly increasing the area of distribution.
Филогения
Төмендегі кладограммада Примула тұқымдасының инфраотбасылық филогенетикалық қатынастары және оның кіші отбасылық тамырлық жасы көрсетілген. Maesoideae негізгі топты құрайды, ал Primuloideae және Myrsinoideae бір-біріне жақын туыс топтар болып табылады.
The cladogram below shows the infrafamilial phylogenetic relationships of Primulaceae, together with the subfamilial crown ages. Maesoideae forms the basal group, while Primuloideae and Myrsinoideae are in a sister group relationship.
Бөлімшелер
8 қабылданған туыстың филогенетикалық байланыстары кладограммада көрсетілген, онда Самолус базалық топты құрайды және барлық басқа Теофрастоидеаларға (Theophrastaceae s. s.) жақын туыс, ал қалған туыстар екі субкладты құрайды. Балама ретінде, бұл екі субклас екі тайпа ретінде белгіленді: Samoleae және Theophrasteae.
The phylogenetic relationships of the 8 accepted genera are shown in the cladogram, in which Samolus forms the basal group and is sister to all other Theophrastoideae (Theophrastaceae s. s.), the remaining genera forming two subclades. Alternatively these two subclasses have been designated as two tribes, Samoleae and Theophrasteae:
Theophrasteae жеті туыстан және шамамен 100 түрден тұрады, ал Samoleae тек бір ғана туысы бар – Samolus, оның шамамен 12-15 түрден тұратын топтары бар. 1903 жылы Theophrastaceae төрт туыстан – Clavija, Jacquinia, Deherainia және Theophrasta – құралған. 1904 жылы Deherainia туысының бір түрі бөлініп, бес туыс құру үшін жаңа Neomezia туысы құрылды, ал 1993 жылы Jacquinia туысының бір түрі бөлініп, алтыншы туыс – Votschia құрылды. Молекулалық филогенетикалық талдаулар Jacquinia әлі де парафилетикалық екенін көрсетті, ол екі бөлек және ерекше кладтан тұрады, сондықтан бұл тайпадағы туыстардың жалпы саны жетіге жететін үшін тағы бір жаңа туыс – Bonellia бөлінуі қажет болды.
The Theophrasteae consist of seven genera and about 100 species, while Samoleae has only the single genus Samolus, with about 12–15 dozen species. In 1903, Theophrastaceae consisted of four genera, Clavija, Jacquinia, Deherainia, and Theophrasta. In 1904, a species of Deherainia was segregated to form the novel genus Neomezia, to create five genera and in 1993 a species of Jacquinia was segregated to form a sixth genus, Votschia. Molecular phylogenetic analyses revealed that Jacquinia was still paraphyletic consisting of two separate and distinct clades, necessitating splitting off another new genus, Bonellia, to make seven genera in total in this tribe.
Этимология
Теофрастоидеялар өз атауын түбір тегі және түйінделген әулеті – Теофрастадан алады, ол Линей бұл атауды ежегі грек философы және биологы Теофрасттың құрметіне берген.
Theophrastoideae takes its name from the nominative and type genus, Theophrasta, named by Linnaeus after the Ancient Greek philosopher and biologist Theophrastus.
Ботаникалық билік
Ботаникалық авторлық бұрынғы Теофрастацеа (Theophrastaceae) отбасы үшін Дэвид Донға (Д. Дон) тиесілі, ол 1835 жылы отбасының алғашқы сипаттамасын жасады. Кейіннен енгізілген кіші отбасының авторлығы Альфонс де Кандоллге (А. DC) тиесілі, ол 1844 жылы Теофрастацеа отбасының формалды конспектін жасады. Теофрастеялар тайпасының авторлығы Бартлингке тиесілі, ол 1830 жылы «Теофрастея» терминін қолданып, Ардизия тұқымдасының құрамындағы Теофрастаны қоса, түрлердің тобын сипаттады. Бұл осы түрлер үшін жоғары деңгейдегі таксонды алғаш рет құруды білдіреді. Кейіннен Ardisiaceae басқа примулоид отбасы, Мирсинацеа (Myrsinoideae) құрамына енді.
The botanical authority for the previous family, Theophrastaceae, belongs to David Don (D. Don) for his first description of the family in 1835. The subsequently submerged subfamily bears the authority of Alphonse de Candolle (A. DC.) for his formal conspectus of Theophrastaceae in 1844. The authority for the tribe Theophrasteae is that of Bartling who used the term Theophrastea to describe a grouping of genera, including Theophrasta within the family Ardisiaceae in 1830. This represents the earliest creation of a suprageneric taxon for these genera. The Ardisiaceae were later included in the other primuloid family, Myrsinaceae (Myrsinoideae).
Тарату
Теофрастеялардың түрлері көбінесе неотропикалық аймақта, яғни Мезоамерика, Орталық және Оңтүстік Америка, сондай-ақ Кариб теңізінде кездеседі. Ал Самолус түрлері негізінен Оңтүстік жарты шардағы түрлі құрлықтармен шектеледі, шамамен 4–6 түрі Солтүстік Америкада таралған. Дегенмен, Самолус валеранди түрі өзінің таралу аймағы бойынша дүниежүзілікке жақын.
The species of Theophrasteae are largely neotropical, confined to Mesoamerica, Central and South America and the Caribbean. In contrast Samolus species are mainly restricted to different continents in the Southern Hemisphere with about 4–6 species restricted to North America. However the generic type, Samolus valerandi is near cosmopolitan in its distribution.
Тіршілік ету ортасы
Theophrastaceae s. s. негізінен маусымдық, құрғақ климатты жазық аймақтарда кездеседі және жағалаулық бұталар, құрғақ бұталы өсімдіктер немесе құрғақ жапырақты немесе жартылай жапырақты ормандарды ұнатады. Дегенмен, Clavija тұқымдасының бірнеше түрлері төменгі тау және жазық жаңбырлы ормандарда табалады. Көптеген дәстүрлі Theophrastoideae-ден өзгеше, Samolus өзендер мен көлдер маңындағы су тасқан жерлерде немесе тұзды батпақтарда өседі.
Theophrastaceae s. s. are mainly found in lowland regions which have a seasonal, dry climate, and prefer coastal thickets, dry shrub vegetation, or dry deciduous or semideciduous forests. However a number of species of Clavija are found in low montane and lowland rain forests. Unlike much of the traditional Theophrastoideae, Samolus is found in either flooded areas around rivers and lakes, or in salt marshes.