Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Халықаралық ойын балықтары қауымдастығы (IGFA) – балық аулау ісіндегі жетекші саясатты белгілеуші орган және балық түрлері бойынша ең соңғы әлемдік рекордтық балық аулау деректерін сақтайтын ұйым. Спорттық балық аулаумен айналысатын балықшылар өздерінің жылдық «Әлемдік рекордтық ойын балықтары» жинағында тіркелу үшін олардың қатаң әділ ойын және балық аулау желісіне қатысты талаптарын мұқият сақтайды. Жинақта балық аулауға қатысты кеңестер де берілген, сонымен қатар балықтарды анықтауға арналған толық нұсқаулық бар. IGFA су ортасын қорғауды ынталы түрде қолдайды және әлемнің түкпір-түкпіріндегі биологтармен ынтымақтаса жұмыс істейді. Ол спорттық балық аулау бойынша әлемдік басқару органы болып есептеледі. IGFA штаб-пәтері Флорида штатының Дания Бич қаласында орналасқан.
The International Game Fish Association (IGFA) is the leading authority on angling pursuits and the keeper of the most current world record fishing catches by fish categories. Fishermen who are sport fishers are careful to follow their stringent rules for fair play and line requirements in order to receive the honor of being listed in their annual "World Record Game Fishes" publication. The publication also gives fishing tips, and has an extensive fish identification guide. The IGFA is also an ardent proponent of aquatic habitat conservation, and cooperates with biologists all over the world. It is considered the world's governing body for sport fishing. IGFA is headquartered in Dania Beach, Florida.
Философия
IGFA-ның мақсаттары ойын балықтарының түрлері, олармен туысқан тағамдық балықтар және олардың мекендейтін орындары экономикалық, әлеуметтік, ойын-сауық және эстетикалық құндылықтар екеніне сенімділік негізінде құрылған, оларды сақтау, тиімді пайдалану және мәңгілікке жеткізу қажет; сондай-ақ балық аулау спорты – маңызды ойын-сауық, экономикалық және әлеуметтік қызмет болып табылады, және халық осы спортты дұрыс спорттық және табиғатты қорғау принциптерімен үйлесімді түрде жүргізуге білім беруі керек.
IGFA's objectives are founded on the beliefs that game fish species, related food fish, and their habitats are economic, social, recreational, and aesthetic assets which must be maintained, wisely used and perpetuated; and that the sport of angling is an important recreational, economic, and social activity which the public must be educated to pursue in a manner consistent with sound sporting and conservation practices.
Ұйымдастыру және құрылым
Халықаралық ойындық балықтар қауымдастығы – коммерциялық емес, салықтан босатылған ұйым, ол өз мүшелерінің қолдауымен және атқару комитеті мен қамқоршылар кеңесімен басқарылады. 300-ден астам спорттық балықшылар мен балықшы әйелдерінен құралған сайланған Халықаралық комитет IGFA-ны әлемнің барлық аймақтарындағы балық аулау орындарында өкілдік етеді. Халықаралық комитет мүшелері өз аймақтарындағы демалыс балық аулаушылар, балық аулау клубтары, жергілікті билік органдары және балық шаруашылығы агенттіктері мен IGFA штаб-пәтері арасында байланысшы ретінде әрекет етеді.
The International Game Fish Association is a nonprofit, tax exempt organization, supported by its membership and governed by an executive committee and Board of Trustees. An elected International Committee of more than 300 sport fishermen and women represents the IGFA in fishing areas throughout the world. International Committee members act as liaisons between recreational fishermen, fishing clubs, local governments and fishery agencies in their areas and IGFA headquarters.
Мақсаттар, жобалар және қызметтер
IGFA-ның мақсаты, алғашқы жарғыларында көрсетілгендей, "көңіл көтеру, ақпарат алу немесе пайда табу үшін ойын балықтарын зерттеуді ынталандыру; ойын балық аулау спортын этикалық қағидаларға сай ұстап тұру және оның ережелерін балықшылардың көпшілігіне қабылдатар ету; осы спортты демалыс ретінде де, ғылыми мәліметтердің мүмкін болатын көзі ретінде де дамыту; мұндай мәліметтерді мүмкіндігінше көп адамға қолжетімді ету; және әлемдік рекордтық аулаулардың расталған және жаңартылған тізімін жасау". IGFA-ны құрған негіздеушілер, Майкл Лернер, Ван Кампен Хейльнер, Клайв Ферт және Эрнест Хемингуэй сияқты көрнекті балық аулаушылар, әрине, болашақты көріп білген; олар белгілеген негізгі мақсаттар жылдар өте келе маңыздылығын арттырып келеді.
The purpose of IGFA, as set forth in the early bylaws, is: "to encourage the study of game fishes for the sake of whatever pleasure, information, or benefit it may provide; to keep the sport of game fishing ethical, and to make its rules acceptable to the majority of anglers; to encourage this sport both as recreation and as a potential source of scientific data; to place such data at the disposal of as many human beings as possible; and to keep an attested and up to date chart of world record catches." The founding fathers of IGFA including such sportfishing greats as Michael Lerner, Van Campen Heilner, Clive Firth, and Ernest Hemingway obviously had foresight; the basic purposes they set forth have increased in importance through the years.
Халықаралық балық аулау ережелері
IGFA әлемдік деңгейде қабылданған жабдықтар мен балық аулау ережелерін спорттық балық аулауды дамыту, әлемдік рекордтар үшін бірыңғай талаптарды орнату және турнирлер мен басқа да ұжымдық балық аулау шараларында қолдануға арналған нұсқаулықтарды жасау, жаңарту және жариялау үшін әзірлейді.
The equipment and fishing regulations adopted worldwide are formulated, updated, and published by IGFA to promote sporting angling practices, to establish uniform rules for world record catches, and to provide angling guidelines for use in tournaments and other group fishing activities.
IGFA легендарлық капитандар мен экипаждар сыйлығы
2011 жылдан бастап Томми Гиффорд сыйлығы IGFA Легендарлық капитан мен экипаж сыйлығын алған бірнеше жеңімпазға жыл сайын табыс етіледі.
Starting in 2011, the Tommy Gifford Award is presented each year to several recipients of the IGFA Legendary Captains and Crew Awards.
Гилберт Кич ауыр tackle сыйлығы
Гилберт Кич ауыр атқылау сыйлығы 2002 жылы іске қосылды.
The Gilbert Keech Heavy Tackle Award was established in 2002.
Балық шаруашылығы заңнамасы
IGFA әлемдегі әкімшілік және заңнамалық органдарға кеңесші ретінде қызмет етеді, осы арқылы ойын балықтары популяциясын басқару және демалыс балық аулаудың болашағына әсер ететін мәселелерде балықшының мүддесін қорғауды қамтамасыз етеді.
IGFA serves as consultant to administrative and legislative bodies around the world in order to ensure that the angler is fairly represented in decisions concerning the management of game fish populations and other issues which affect the future of recreational fishing.
Тарих
1939 жылға дейін балық аулаушылардың спорттық этикасы туралы жалпыға бірдей кодекс болған жоқ. Спорттық мінез-құлыққа қатысты кейбір ережелер белгілі бір қалыптасқан балық аулау клубтарында қолданыста болды, бірақ олар әр клубтың талаптарына сәйкес өзгеріп отырды. Дүниежүзілік теңіз балықшылары қауымдастығы идеясы Англияда, Австралияда және АҚШ-та біраз уақыттан бері пісіп келген. Бұл бағыттағы алғашқы қадамдарды 1930 жылдардың соңында Ұлыбританиялық тунец клубының мүшелері жасады, олар Англияда штаб-пәтер құрып, этикалық балық аулау ережелерін жасауды үміттенеді. Бірақ соғыс қаупі олардың жоспарларын тоқтатты. Сол кезде Майкл Лернер Нью-Йорктегі Америка табиғи тарих мұражайымен бірлесіп, Австралия мен Жаңа Зеландия суларына балық аулау экспедициясын ұйымдастырды. Ол Ұлыбританиялық тунец клубының жоспарлары туралы естіп, Австралияға келген кезде елдің ең көрнекті балық аулаушыларының бірі Клайв Фертпен байланысып, осы идеяны талқылады. Ферт калифорниялықтардың, флоридалықтардың, Лонг-Айлендтіктердің және басқалардың балық аулау жетістіктерін жақсы білді. Ол Англия мен оның колониялары американдықтардың бағасын спорттық және бейтарап деп қабылдайтынын, ал американдықтар осы этикалық балық аулау ережелерін жасау және басқаруға тиіс деп ойлады. Америка табиғи тарих мұражайындағы ихтиология және салыстырмалы анатомия бөлімдерінің меңгерушісі доктор Уильям Кинг Грегори де Австралия-Жаңа Зеландия экспедициясының мүшесі болды. Ол АҚШ-та орналасқан дүниежүзілік спорттық балық аулау қауымдастығы идеясына қатты қуанды және мұражаймен осындай ұйымды байланыстыру мүмкін екенін бірден ұсынды. Оның осындай қауымдастыққа қызығушылығы және оның ғалымдарға ұсына алатын ақпараты IGFA-ның ғалымдар мен ғылыми мекемелермен тығыз байланысын қалыптастырудың бастамасы болды. Австралия-Жаңа Зеландия экспедициясының мүшелері АҚШ-қа оралғаннан кейін, көрнекті балық аулаушыларға, балық аулау клубтарына және құрал-жабдық өндірушілерге хаттар жолдап, халықаралық теңіз балық аулау клубтары қауымдастығын құру туралы пікірлерін сұрады. Жауап өте жағымды болды және 1939 жылдың 7 маусымында Америка табиғи тарих мұражайында өткен отырыста Халықаралық спорттық балық аулау қауымдастығы ресми түрде құрылды. Отырысқа Уильям Кинг Грегори (қауымдастықтың алғашқы президенті болды), Майкл Лернер, балық аулаушы/жазушы Ван Кампен Хейльнер және мұражайдың балықтар кураторы, сондай-ақ Лернер экспедицияларының ғылыми жетекшісі Франческа ЛаМонте қатысты. Тағы бір маңызды міндет – IGFA, оның қызметі мен мақсаттары туралы әлемдегі ғылыми мекемелер мен балық аулау клубтарына хабарлау болды. 1940 жылдың қаңтарында, алғашқы отырыстан кейін бірнеше ай өткен соң, екі ғылыми мекеме, 10 мүше клуб және 12 шетелдегі өкіл болды. 1948 жылға қарай олардың саны 10 ғылыми мекемеге, 80 мүше клубқа және әлемнің 41 аймағындағы IGFA өкілдеріне дейін өсті. Австралиялық Клайв Ферт IGFA-ның алғашқы шетелдегі өкілі болып сайланды, ал басқалары Нигерияда, Жаңа Зеландияда, Бермудада, Багам аралдарында, Чилиде, Коста-Рикада, Канал аймағында, Кубада, Гавайиде, Мексикада және Пуэрто-Рикода таңдалды. Алғашқы қауымдасқан клубтардың арасында Каталина тунец клубы, Майами Бич Род және рил клубы, Кейп-Бретон үлкен ойын балық аулаушылар қауымдастығы, Лонг-Айленд тунец клубы, Атлантик-Сити тунец клубы, Фрипорт тунец клубы және Бич-Хейвен тунец клубы болды. IGFA туралы жаңалықтар тараған сайын, басқа да белгілі спортшылар мен ғалымдар оның басқаруына тартылды. Алғашқы лауазымдарда Эрнест Хемингуэй, Филип Уайли, Б. Дэвид Крауниншильд және ғылыми қызметтер комитетінің төрағасы болған Чарльз М. Бредер кіші болды. Майкл Лернер IGFA құрылғаннан бастап қаржыландыруды жүзеге асырды, ал доктор Грегори 1944 жылы мұражай қызметкерлерінің қатарынан зейнеткерлікке шыққанда, Лернер IGFA президенті лауазымын да өз мойнына алды. Содан бері Уильям К. Карпентер, Элвуд К. Гарри, Майкл Лич және Роб Крамер IGFA президенттері болып қызмет етті. IGFA штаб-пәтерінің физикалық орналасқан жері соңғы алты онжылдықта да өзгерді: 1950 жылдардың соңында IGFA Нью-Йорк қаласынан Флоридаға, алдымен Майамиге, содан кейін 1967 жылы Форт-Лодердейлге, 1992 жылы Помпано-Бичке, ал 1999 жылы Дания-Бичке көшіп барды. Дегенмен, 1939 жылдан бері қауымдастыққа ең маңызды әсер еткен екі оқиға 1970 жылдары болды. Сол онжылдықтың басында сол кездегі IGFA вице-президенті Э. К. Гарри ұйымның қаржылық тұрақтылығын қамтамасыз ету, халықаралық балық аулаушыларды біріктіру және балық ресурстарына қауіп төндіретін проблемалар туралы кеңірек аудиторияны хабардар ету үшін жеке мүшелікке қабылдауды ұсынды. Содан кейін, 1978 жылы Field & Stream журналы рекордыларды жүргізу жауапкершілігін IGFA-ға ресми түрде тапсырды. Осылайша, бүгінгі таңда IGFA-ның мүшелікке негізделген ұйымы, барлық тұзды және тұщы су рекордтарына жауапты және әлемдегі балықшыларға балық шаруашылығы және қорғау мәселелері туралы хабар тарататын ұйым құрылды.
Before 1939 there was no universal code of sporting ethics to guide ocean anglers in their pursuits. Some rules pertaining to sporting conduct were in effect at certain well established fishing clubs but they varied according to the dictates of each club. The idea of a worldwide association of marine anglers had been brewing for some time in England, Australia, and the United States, and the first steps in this direction were taken in the late 1930s by members of the British Tunny Club who hoped to establish headquarters in England to formulate rules for ethical angling. The threat of war, however, interrupted their plans. At that same time, Michael Lerner was organizing a fishing expedition to the waters of Australia and New Zealand in conjunction with the American Museum of Natural History in New York. He heard of the British Tunny Club's plans, and when he arrived in Australia he looked up one of the country's finest anglers, Clive Firth, to discuss the idea with him. Firth was well aware of the angling feats of Californians, Floridians, Long Islanders and others. He felt that England and her colonies would accept American judgement as sporting and impartial, and that Americans should be the ones to devise and administer these ethical angling rules. Dr. William King Gregory, head of the Departments of Ichthyology and Comparative Anatomy at the American Museum of Natural History, also was a member of the Australia New Zealand expedition. He was particularly enthusiastic about the idea of a worldwide sport fishing association headquartered in the United States, and immediately suggested that it might be possible to affiliate such an organization with the Museum. His interest in such an association and the information it could provide to scientists was the beginning of IGFA's lasting connection with scientists and scientific institutions. When the members of the Australia New Zealand expedition returned to the U. S., letters were written to outstanding anglers, fishing clubs, and tackle manufacturers soliciting their opinions regarding the formation of an international association of marine angling clubs. The response was highly favorable and on June 7, 1939, the International Game Fish Association was formally launched in a meeting held at the American Museum of Natural History. Present were William King Gregory (who became the first president of the association), Michael Lerner, angler/writer Van Campen Heilner, and Francesca LaMonte, Associate Curator of Fishes for the Museum and science leader of several of the Lerner expeditions. Another immediate task was to notify scientific institutions and fishing clubs throughout the world about IGFA, its activities and intentions. By January 1940, only a few months after that first meeting, there were two associated scientific institutions, 10 member clubs, and 12 overseas representatives. By 1948, the numbers had grown to 10 scientific institutions, 80 member clubs, and IGFA representatives in 41 areas of the world. Clive Firth of Australia was elected IGFA's first overseas representative, and others were chosen in Nigeria, New Zealand, Bermuda, the Bahamas, Chile, Costa Rica, the Canal Zone, Cuba, Hawaii, Mexico and Puerto Rico. Among the first associated clubs were the Catalina Tuna Club, Miami Beach Rod and Reel Club, Cape Breton Big Game Anglers Association, Long Island Tuna Club, Atlantic City Tuna Club, Freeport Tuna Club, and Beach Haven Tuna Club. As news of the IGFA spread, other noted sportsmen and scientists were drawn to its administration. Among the early officers were Ernest Hemingway, Philip Wylie, B. David Crowninshield, and Charles M. Breder Jr., who served as Chairman of the Committee on Scientific Activities. Michael Lerner financed the operations of the International Game Fish Association from its inception, and when Dr. Gregory retired from the Museum staff in 1944, Lerner took over responsibility for the IGFA presidency as well. Since then, William K. Carpenter, Elwood K. Harry, Michael Leech, and Rob Kramer have served as IGFA presidents. The physical location of IGFA headquarters changed as well through the last six decades: in the late 1950s IGFA moved from New York City to Florida, first to Miami, then in 1967 to Fort Lauderdale, in 1992 to Pompano Beach, and in 1999 to Dania Beach. However, two of the most significant events affecting the association since 1939 occurred in the 1970s. Early in that decade E. K. Harry, then IGFA vice president, proposed opening the organization to individual membership to insure its continued funding, unify international anglers, and inform a much larger audience of the problems threatening fishery resources. Then, in 1978, Field & Stream magazine officially turned over its record keeping responsibilities to IGFA. Thus the membership driven organization that IGFA is today, responsible for all saltwater and freshwater world records and for spreading awareness of fishery and conservation issues to fishermen around the world, was formed.