Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Халықаралық экологиялық келісім
International environmental agreement
Кит аулауды реттеу жөніндегі халықаралық конвенция – кит популяциясын тиісті түрде сақтау және осылайша кит аулау индустриясының реттелген дамуын қамтамасыз ету мақсатындағы халықаралық экологиялық келісім болып табылады. Ол 88 мүше елдің коммерциялық, ғылыми және аборигендік кит аулау практикасын реттейді. Ешқайсысы тиімді болмаса да, әрқайсысы АҚШ бастамасымен 1946 жылдың 3 желтоқсанында Вашингтон қаласында 15 ел қол қойған Кит аулауды реттеу жөніндегі халықаралық конвенцияның негізін қалады. Конвенцияның қолданылу аясын кеңейтетін хаттама 1956 жылдың 19 қарашасында қол қойылды. Кит аулауды реттеу жөніндегі халықаралық конвенцияның мақсаттары – барлық кит түрлерін шамадан тыс аулаудан қорғау; киттердің тиісті сақталуын және дамуын қамтамасыз ету үшін кит аулауды халықаралық реттеу жүйесін құру; және киттер білдіретін маңызды табиғи ресурстарды келер ұрпақ үшін сақтау. Осы мақсаттарды іске асырудың негізгі құралы – конвенциямен оның басқару органы ретінде құрылған Халықаралық кит аулау комиссиясы (IWC). IWC жыл сайын жиналып, кит аулау лимиттерін, кит аулау әдістерін, қорғалатын аймақтарды және киттерді аулаумен байланысты ғылыми зерттеулер жүргізу құқығын реттейтін міндетті "кесте" қабылдайды.
The International Convention for the Regulation of Whaling is an international environmental agreement aimed at the "proper conservation of whale stocks and thus make possible the orderly development of the whaling industry". It governs the commercial, scientific, and aboriginal subsistence whaling practices of 88 member nations. Neither instrument was effective, but each provided the framework for the International Convention for the Regulation of Whaling, which was spearheaded by the United States and signed by 15 nations in Washington, D. C., on 3 December 1946; A protocol broadening the scope of the convention's enforcement was signed on 19 November 1956. The objectives of the International Convention for the Regulation of Whaling are to protect all whale species from overhunting; establish a system of international regulation for whale fisheries to ensure proper conservation and development of whale stocks; and safeguard for future generations the important natural resources represented by whale stocks. The primary instrument implementing these aims is the International Whaling Commission, established by the convention as its main decision making body. The IWC meets annually and adopts a binding "schedule" that regulates catch limits, whaling methods, protected areas, and the right to carry out scientific research involving the killing of whales.
Мүшелер
2021 жылдың қаңтарына қарай конвенцияға 88 мемлекет қатысушы. Бастапқы қол қойғандар – Аргентина, Австралия, Бразилия, Канада, Чили, Дания, Франция, Нидерланды, Жаңа Зеландия, Норвегия, Перу, Оңтүстік Африка, КСРО, Ұлыбритания және АҚШ. Норвегия конвенцияға қатысушы болғанымен, 1986 жылғы ХВК жаһандық тыйымына қанағаттанбаушылық білдіреді және ол оған қолданылмайды.
As of January 2021, there are 88 parties to the convention. The initial signatories were Argentina, Australia, Brazil, Canada, Chile, Denmark, France, the Netherlands, New Zealand, Norway, Peru, South Africa, the Soviet Union, the United Kingdom and the United States. Although Norway is party to the convention, it maintains an objection to the 1986 IWC global moratorium and it does not apply to it.
Тиімділігі
Конвенцияның қолданыс аясына қатысты үнемі келіспеушіліктер туып келді. 1946 жылғы Конвенцияда "кит" деген ұғым нақты анықталмаған. Халықаралық киттерді аулау комиссиясының (IWC) кейбір мүшелері, оның тек ірі киттерді (тіссіз киттер мен кашалотты) аулауды реттеуге заңдық құзыреті бар екенін мәлімдейді. Ал басқалары, барлық киттер, соның ішінде кішкентай дельфиндер мен порпоизалар да IWC-нің қарауына жатады деп санайды. Карнеги кеңесі жасаған талдау көрсеткендей, Халықаралық киттерді аулауды реттеу конвенциясы ішкі дау-дамайларға байланысты "белгілі бір жетістікке" жеткенімен, "ашық киттерді аулаудан қатаң шектеулі аулауға қарайғы тарихи өтуді сәтті басқарды. Ол ең құлшынып аң аулайтын елдерді қоспағанда, барлық елдердің киттерді аулауын тоқтатты. Бұл жетістік оның жұмысын қиындатты, себебі ол мәселенің ең қиын бөлігін соңғы кезге қалдырды."
There have been consistent disagreement over the scope of the convention. The 1946 Convention does not define a 'whale'. Some members of IWC claim that it has the legal competence to regulate catches of only great whales (the baleen whales and the sperm whale). Others believe that all cetaceans, including the smaller dolphins and porpoises, fall within IWC jurisdiction. An analysis by the Carnegie Council determined that while the International Convention for the Regulation of Whaling has had "ambiguous success" owing to its internal divisions, it has nonetheless "successfully managed the historical transition from open whale hunting to highly restricted hunting. It has stopped all but the most highly motivated whale hunting countries. This success has made its life more difficult, since it has left the hardest part of the problem for last."