Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1994 жылдан бері Калифорния штатында жұмыс істейтін эмиссияларды саудалау бағдарламасы. Аймақтық таза ауаға ынталандыру нарығы (RECLAIM) – 1994 жылдан бері Калифорния штатында жұмыс істейтін эмиссияларды саудалау бағдарламасы. Осы сауда-саттық бағдарламасы бойынша жүздеген ластаушы мекемелер азот оксидтері (NOx) және күкірт оксидтері (SOx) шығарындыларын азайтуға міндетті. «Шегін қою және сауда» принципі бойынша жұмыс істейтін бұл жүйеде әрбір қатысушы мекемеге белгілі бір көлемде эмиссия құқығы («шегі») тегін беріледі. Әр кезекті жылы берілетін эмиссия құқығының саны азаяды, сондықтан мекемелер өзінің шығарындыларын азайтуға немесе жеткілікті эмиссия құқығына ие мекемелерден оларды сатып алуға мәжбүр болады. Бұл жүйе 1994 жылдан 2003 жылға дейін NOx шығарындыларын 70%-ға азайтуға бағытталған, сондай-ақ бұл алмастырған дәстүрлі «бақылау және басқару» ережелеріне қарағанда арзанға түседі деп күтілген. Алайда, тым кең шектер белгіленгендіктен, шығарындылар бағдарлама қабылданған кезде күтілген деңгейден кем азайды. АҚШ Қоршаған ортаны қорғау агенттігі (EPA) RECLAIM-ді нарыққа негізделген жүйелер үшін маңызды сабақ деп есептейді, атап айтқанда, нарыққа негізделген бағдарламалардың даму және іске асылу кезеңдерінде жан-жақты жоспарлау, дайындық және басқару қажеттігін көрсетеді.
Emissions trading program operating in the state of California since 1994Regional Clean Air Incentives Market (RECLAIM) is an emissions trading program operating in the state of California since 1994. Under the trading program, hundreds of polluting facilities are required to cut their emissions of nitrogen oxides (NOx) and sulfur oxides (SOx). Under the system, which operates as a cap and trade program, each participating facility is given a certain number of emission rights (the 'cap') for free. In each consecutive year, the number of emission rights given is reduced such that the facilities have to either reduce their emissions or buy up emission rights from facilities with enough to trade. The system was designed to reduce emissions of NOx by 70% from 1994 to 2003, and it was hoped to achieve this more cheaply than the traditional 'command and control' regulations it replaced. However, due to the setting of too generous caps, emissions were reduced at only a fraction of the rate expected at the time of the program's adoption. The US Environmental Protection Agency (EPA) considers RECLAIM a general lesson for market based systems, namely that market based programs require significant planning, preparation, and management during
development and throughout the life of the program.
Бағдарламаның қолданылу аясы
2004 жылғы жағдай бойынша, NOx сауда бағдарламасына 311 нысан қатысады, олардың ішінде 33 нысан SOx сауда бағдарламасына да қатысады. Бұл нысандардың көп бөлігі электр станциялары, сонымен қатар басқа да түрлі орналымдарды қамтиды.
As of 2004, The NOx trading program includes 311 participating facilities, and among these 33 also participate in the SOx trading program. The facilities include a large number of electric power stations, in addition to other types of installations.
Экологиялық нәтижелер
NOx шығарындылары азайтты, бірақ алғашқы жылдары күтілгеннен өте баяу (суретті қараңыз), сондай-ақ бұрынғы ережелерге қарағанда баяу болды. 2003 жылы RECLAIM бағалауында EPA мына қорытындыға келді:
Emissions of NOx were reduced, albeit in the first many years more slowly than had been expected (see figure), and more slowly than under previous regulations. In its 2003 evaluation of RECLAIM, EPA concluded:
Бастапқы үлестірілген қаражат тым жоғары болды және RECLAIM басталған кездегі «төмендеу» экономикалық жағдайдан қалпына келуге қажетті мөлшерден әлдеқайда асып кетті. Басқа жерде көрсетілгендей, бастапқы үлестірілген қаражат алғашқы екі жылда (1994-1995) нақты шығарылғаннан шамамен 40-60 пайызға жоғары болды. EPA экономикалық деректер негізінде мұндай өсімді негіздейтін талдауды таба алмады. Сонымен қатар, SCAQMD есептерінде ұсынылған деректерге сәйкес, жалпы өңірлік өнім бағдарлама басталғаннан бері шамамен 13 пайызға өсті. Бұл бастапқы болжамдардың жартысынан кем мөлшерде шығарылымның төмендеуін түсіндіру үшін жеткіліксіз.
The initial allocations were excessively high and well beyond what was needed to account or allow for recovery from the "recessionary" economic conditions at the time RECLAIM was initiated. As indicated elsewhere, the initial allocations were roughly 40 60 percent above actual emissions during the first two years (1994 1995). EPA was unable to locate analyses justifying such a growth allowance based on economic data. Further, the data that has been provided in SCAQMD reports indicates that the Gross Regional Product has increased by approximately 13 percent since start of the program. This is not of sufficient magnitude to explain a rate of emissions decrease of less than half the initial projections.
Шығындар
Бағдарламаның негізінде дәстүрлі (сәтті) "басшылық және бақылау" ережелерімен бірдей экологиялық нәтижелерге қол жеткізу ғана емес, сонымен қатар оны арзанға шығару принципі жатты. EPA 2003 жылы бағдарламаны қарап өткенде, ең алдымен, тым жомарт шығарындылар лимитінің кесірінен, шығарындыларды күтілгендей қысқартуға қол жеткізілмегенін атап көрсетті, тіпті одан кейін де азайтылған шығарындылардың көп бөлігі (тонна бағасымен) бұрынғы басшылық және бақылау бағдарламасынан да қымбатқа түсті.
The program was founded on the principle that it would not only achieve the same environmental results as the traditional (successful) 'command and control' regulations, but that it would do so more cheaply. As EPA pointed out in its 2003 review of the program, it first of all failed to reduce emissions as much as otherwise, due to too generous emission caps, and even then much of the emissions reduced came at a price (per tonne) higher than would have been the case under the subsumed command and control program.