Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вирустың түрі
Species of virus
Егешкілердің лейкемия вирустары (MLV немесе MuLV) – егешкілерде (тышқандарда) қатерлі ісіктерді тудыру қабілетімен аталатын ретровирустар. Кейбір MLV басқа омыртқалы жануарларды да жұқтыруы мүмкін. MLV-ға экзогенді және эндогенді вирустар жатады. Көбейетін MLV-ның геномы оң мағыналы, бір тізбекті РНК (ssRNA) болып келеді және кері транскрипция процесі арқылы ДНҚ аралық арқылы көбейеді.
The murine leukemia viruses (MLVs or MuLVs) are retroviruses named for their ability to cause cancer in murine (mouse) hosts. Some MLVs may infect other vertebrates. MLVs include both exogenous and endogenous viruses. Replicating MLVs have a positive sense, single stranded RNA (ssRNA) genome that replicates through a DNA intermediate via the process of reverse transcription.
Жіктеу
Қошқарлардың лейкемиясы вирустары – Retroviridae тұқымдасының гамма-ретровирустар туысына жататын VI топтағы/типіндегі ретровирустар. Көбейіп жатқан MLV вирустық бөлшектерінің C типті морфологиясы электронды микроскопия арқылы анықталады. MLV-ға экзогенді және эндогенді вирустар жатады. Экзогенді түрлер жаңа инфекция ретінде бір жануардан екіншісіне таралады. Молуни, Раушер, Абельсон және Френд MLV-лары, оларды ашқан ғалымдардың есімдерімен аталады, қатерлі ісіктерді зерттеуде қолданылады. Эндогенді MLV-лер жануардың ұрықтық желісіне енгізіліп, бір буыннан екінші буынға беріледі. Стой мен Коффин оларды жануарға қатысты ерекшеліктеріне және геномдық тізбектегі қабықша аймағына қарай төрт санатқа жіктеді. Экотроптық MLV (гр. eco, "үй") – жануарлар ұясындағы тышқан жасушаларын жұқтыра алады. Экотроптық емес MLV-лер ксенотроптық (гр. xenos, "шетелдік", тышқан емес түрлерді жұқтыратын), политроптық немесе модификацияланған политроптық (тышқандарды қоса алғанда, көптеген жануарларды жұқтыратын) болуы мүмкін. Соңғылардың ішінде амфотроптық вирустар (гр. amphos, "екі") бар, олар тышқан жасушаларын және басқа жануар түрлерінің жасушаларын жұқтыра алады. Осы терминдер мен сипаттамаларды MLV биологиялық жіктемесі үшін алғаш Levy енгізді. Тышқанның әртүрлі штаммдарында эндогенді ретровирустардың саны әртүрлі болуы мүмкін, сондай-ақ эндогенді тізбектердің рекомбинациясы нәтижесінде жаңа вирустар пайда болуы мүмкін.
The murine leukemia viruses are group/type VI retroviruses belonging to the gammaretroviral genus of the Retroviridae family. The viral particles of replicating MLVs have C type morphology as determined by electron microscopy. The MLVs include both exogenous and endogenous viruses. Exogenous forms are transmitted as new infections from one host to another. The Moloney, Rauscher, Abelson and Friend MLVs, named for their discoverers, are used in cancer research. Endogenous MLVs are integrated into the host's germ line and are passed from one generation to the next. Stoye and Coffin have classified them into four categories by host specificity, determined by the genomic sequence of their envelope region. The ecotropic MLVs (from Gr. eco, "Home") are capable of infecting mouse cells in culture. Non ecotropic MLVs may be xenotropic (from xenos, "foreign", infecting non mouse species), polytropic or modified polytropic (infecting a range of hosts including mice). Among the latter MLVs are amphotropic viruses (Gr. amphos, "both") that can infect both mouse cells and cells of other animal species. These terms and descriptions for the MLV biologic classification were initially introduced by Levy. Different strains of mice may have different numbers of endogenous retroviruses, and new viruses may arise as the result of recombination of endogenous sequences.
Вириондық құрылым
С типті ретровирустар ретінде, мысық лейкемиясының көбейетін вирустары хост жасуша мембранасынан алынған липидтік екі қабатпен қоршалған шар тәрізді нуклеокапсидті (вирустық белоктармен кешендегі вирустық геномды) қамтитын вирионды жасайды. Липидтік екі қабаттың құрамында көмірсутек молекулалары бар, ендірілген хост және вирустық ақуыздар бар. Вирустық бөлшектің диаметрі шамамен 90 нанометр (нм) құрайды. Вирустық гликопротеиндер мембранада прекурсор Env тримері түрінде өрнектеледі, ол хост фурині немесе фуринге ұқсас пропротеин конвертазаларымен SU және TM-ге бөлінеді. Бұл бөліну Env-нің вирус бөлшектеріне енуі үшін қажетті.
As Type C retroviruses, replicating murine leukemia viruses produce a virion containing a spherical nucleocapsid (the viral genome in complex with viral proteins) surrounded by a lipid bilayer derived from the host cell membrane. The lipid bilayer contains integrated host and viral proteins studded with carbohydrate molecules. The viral particle is approximately 90 nanometres (nm) in diameter. The viral glycoproteins are expressed on the membrane as trimer of a precursor Env, which is cleaved into SU and TM by host furin or furin like proprotein convertases. This cleavage is essential for the Env incorporation into virus particles.
Геном
Мыс лейкемиясының экзогенді және эндогенді вирустарының геномдары толық секвенцияланды. Вирустың геномдық жүйесі – жоғары бүгілген, шамамен 8000 нуклеотидтен тұратын, бір тізбекті, оң сезімді РНК молекуласы. 5'-ден 3'-ге дейін (әдетте "солдан" "оңға" деп көрсетіледі) геномда құрылымдық белоктарды, РНК-ға тәуелді ДНК полимеразасын (реверс транскриптаза) және жабын белоктарын кодтайтын gag, pol және env аймақтары бар. Барлық ретровирустарға ортақ осы үш полипротеиннен – Gag, Pol және Env – басқа, MLV геномдық РНК-ның альтернативті тілімінен пайда болатын p50/p60 ақуыздарын да өндіреді. Геномдық молекулада 5' метилирленген қақпақша құрылымы және 3' полиаденозин тізбегі бар. Геномға вирионға РНК-ны жинауды бағыттайтын, сақталған РНК құрылымдық элементі – ядролық инкапсидация сигналы кіреді; осы элементтің үшіншілік құрылымы ядролық магниттік резонанс спектроскопиясы арқылы анықталды.
The genomes of exogenous and endogenous murine leukemia viruses have been fully sequenced. The viral genome is a single stranded, positive sense RNA highly folded, molecule of around 8000 nucleotides. From 5' to 3' (typically displayed as "left" to "right"), the genome contains gag, pol, and env regions, coding for structural proteins, enzymes including the RNA dependent DNA polymerase (reverse transcriptase), and coat proteins, respectively. In addition to these three polyproteins: Gag, Pol and Env, common to all retroviruses, MLV also produces the p50/p60 proteins issued from an alternative splicing of its genomic RNA The genomic molecule contains a 5' methylated cap structure and a 3' poly adenosine tail. The genome includes a conserved RNA structural element called a core encapsidation signal that directs packaging of RNA into the virion; the tertiary structure of this element has been solved using nuclear magnetic resonance spectroscopy.
Көбейту циклы
Инфекция жетілген, жұқпалы вирионның сыртқы бөлігіндегі беткі гликопротеин (SU) жаңа қабылдаушы жасушаның бетіндегі рецептормен байланысқанда басталады. Бұл байланыс нәтижесінде Env құрылымында өзгерістер пайда болады. Бұл өзгерістер беткі гликопротеиннің (SU) бөлінуіне және трансмембраналық ақуыздың (TM) конформациялық қайта құрылуына алып келеді. Соның салдарынан вирустық мембрана мен плазмалық мембрана бірігеді. Мембраналардың бірігуі вирионның мазмұнының жасуша цитоплазмасына түсуіне әкеледі. Цитоплазмаға енгеннен кейін, вирустық РНК кері транскриптаза ферменті арқылы бір dsДНК молекуласына көшіріледі. Бұл ДНК белгілі бір жолмен ядроға жеткізіледі, онда интеграза (IN) ақуызы оның хромосомалық ДНК-ға енуін катализдейді. Қабылдаушы геномға енген вирустық ДНК "провирус" деп аталады. Ол қалыпты жасуша механизмдерімен көшіріліп, трансляцияланады. Кодталған ақуыздар плазмалық мембранаға жеткізіледі, онда олар ұрпақ вирус бөлшектеріне құралады. Жасалмайынша бөлшектер жасушадан "ESCRT" жасушалық механизмінің көмегімен шығарылады, содан кейін вирустық протеаза полипротеиндерді кесіп, пісіп жетіледі. Пісіп жетілгенге дейін бөлшектер жаңа инфекцияны бастай алмайды.
Infection begins when the surface glycoprotein (SU) on the outer part of the mature, infectious virion binds to the receptor on the surface of the new host cell. As a result of attachment, changes occur in Env. These changes lead to the release of the surface glycoprotein (SU) and the conformational rearrangement of the transmembrane protein (TM). As a result, the fusion of the viral membrane and the plasma membrane occurs. Fusion of the membranes leads to the deposition of the virion content in the cytoplasm of the cell. After entering the cytoplasm, viral RNA is copied into a single dsDNA molecule by reverse transcriptase. This DNA is somehow carried into the nucleus, where the integrase (IN) protein catalyzes its insertion into chromosomal DNA. The viral DNA integrated into the host genome is called “provirus”. It is copied and translated by normal host cell machinery. The encoded proteins are trafficked to the plasma membrane, where they assemble into progeny virus particles. Immature particles are released from the cell with the help of cellular "ESCRT" machinery and then they undergo maturation as the viral protease cleaves the polyproteins. The particle cannot start a new infection until maturation occurs.
Вирустың эволюциясы
Басқа ретровирустар сияқты, MLV вирустары да өз геномдарын салыстырмалы түрде төмен дәлдікпен көбейтіп жасайды. Сондықтан, бір организмде әртүрлі вирустық тізбектер кездесуі мүмкін. MLV кері транскриптазаларының дәлдігі HIV-1 RT-ге қарағанда сәл жоғары деп саналады.
As with other retroviruses, the MLVs replicate their genomes with relatively low fidelity. Thus, divergent viral sequences may be found in a single host organism. MLV reverse transcriptases are thought to have a slightly higher fidelity than the HIV 1 RT.
Зерттеу
Friend вирусы (FV) – егешкі лейкемия вирусының түрі. Friend вирусы иммунотерапия және вакциналар үшін де қолданылған. Тәжірибелер Friend вирусының инфекциясына қарсы бірнеше вакцина түрімен, соның ішінде әлсіретілген вирустар, вирустық ақуыздар, пептидтер және Friend вирусының генін экспрессиялайтын рекомбинантты вакцина векторларымен қорғану мүмкін екенін көрсетті. Вакциналанған тышқандарды зерттеу барысында, вирустан қорғау үшін қажетті иммунологиялық эпитоптарды анықтауға және осылайша қорғану үшін қажетті иммунологиялық жауаптардың түрлерін анықтауға болатындығы белгілі болды. Зерттеу F MuLV gag және env ақуыздарында орналасқан қорғаныш эпитоптарын анықтады. Бұл Friend вирусының gag және env гендерін экспрессиялайтын рекомбинантты вакцина вирустарын пайдалану арқылы қол жеткізілді.
The Friend virus (FV) is a strain of murine leukemia virus. The Friend virus has been used for both immunotherapy and vaccines. Experiments have shown that it is possible to protect against Friend virus infection with several types of vaccines, including attenuated viruses, viral proteins, peptides, and recombinant vaccinia vectors expressing the Friend virus gene. In a study of vaccinated mice, it was possible to identify the immunological epitopes required for protection against the virus, thus determining the types of immunological responses necessary or required for protection against it. The research discovered protective epitopes that were localized to F MuLV gag and env proteins. This was achieved using recombinant vaccinia viruses expressing the gag and env genes of FV.