Рэндолф МакКалл Пейт: Американдық теңіз корпусының генералы

Кіріспе

АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің генералы

Рэндольф Макколл Пате (11 ақпан 1898 – 31 шілде 1961) – 1956 жылдан 1959 жылға дейін Теңіз жаяу әскерлерінің 21-ші бас қолбасшысы болған АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің генералы. Пате Екінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы, Гуадалканал және Иво Джима шайқастарында болды, содан кейін Кореяда қызмет етті, ал соғысқа дейін Санто-Доминго және Қытайда экспедициялық міндеттерді орындады.

Алғашқы жылдар

Пате 1898 жылдың 11 ақпанында Оңтүстік Каролина штатының Порт-Рояль қаласында дүниеге келген. 1918 жылы АҚШ армиясындағы қысқа мерзімді қызметтен кейін, ол Вирджиния әскери институтына түсіп, 1921 жылдың маусымында бакалавр дәрежесін алды. Сол қыркүйекте ол Теңіз корпусы резервіндегі екінші лейтенант болып кірісті, ал келесі мамыр айында Тұрақты Теңіз корпусына қабылданып, офицерлік шен алды.

Әскери мансап

1923 және 1924 жылдары Санто-Домингода, ал 1927 жылдан 1929 жылға дейін Қытайдағы экспедициялық міндеттерден өзге, Пэйт АҚШ және Гавайиде әртүрлі лауазымдарда қызмет етті. 1926 жылдың қыркүйегінде бірінші лейтенант, 1934 жылдың қарашасында капитан, ал 1938 жылдың қазанында майор атағын алды. 1939 жылдың көктемінде ол Нью-Риверде (кейін Камп-Леджун), Солтүстік Каролинадағы 1-ші теңізшілер дивизиясының жабдықтау жөніндегі штаб меңгерушісінің көмекшісі болып тағайындалды. 1942 жылдың қаңтарында подполковник болды. Ол осы лауазымда Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысып, Гуадалканал операциясының жоспарлау және жауынгерлік кезеңдеріне қатысты. 1942 жылдың 21 қазанында лейтенант-полковник Реймонд П. Коффман оны алмастырды. 1943 жылдың желтоқсанында полковник атағын алды және кейін Тынық мұхиты аймағында қызметін жалғастырды. Екінші дүниежүзілік соғыста генерал Холланд М. Смит Патеге Тынық мұхиты флотының бас қолбасшысының штаб бастығының орынбасары ретіндегі еңбегі үшін «Құрмет легионы» орденін табыс етті. 1944 жылдың 11 қыркүйегінен 1945 жылдың 1 қарашасына дейін осы қызметте болған Пэйт, сол кезде полковник, Палау, Иво Джима және Окинавадағы десанттық операциялар кезіндегі қызметі үшін ерекше аталып өтті. 1947 жылы генерал Александр А. Вандегрифт, сол кездегі Теңізшілер корпусының бастығы, екінші «Құрмет легионы» орденінің орнына Пэйтке Алтын жұлдыз табыс етті. Бұл марапат Гуадалканалдағы штаб бастығының көмекшісі ретіндегі еңбегі үшін берілді, ол АҚШ-тың Жапонияға қарсы алғашқы шабуылы кезінде 1-ші теңізшілер дивизиясын жабдықтауды ұйымдастырды. Соғыстан кейін АҚШ-қа оралғаннан кейін, 1946 жылдың қаңтарында Пэйт Теңізшілер корпусының бас штабындағы Резерв бөлімінің директоры болып тағайындалды. Келесі жылы ол Әскери-теңіз күштерінің Бас кеңесінің мүшесі болды. 1948 жылдың шілдесінде ол Вирджиния штатының Квантико қаласындағы Теңізшілер корпусы мектептерінің штаб бастығы болып тағайындалды, екі жылдан кейін Теңізшілер корпусының Білім беру орталығының директоры болды. 1949 жылдың қыркүйегінде Квантикодағы қызметі кезінде ол бригадир генерал атағын алды. 1951 жылдың шілдесінде Пате Біріккен штабтар кеңсесіне тағайындалды, онда ол логистикалық жоспарлар жөніндегі Біріккен штабтың директорының орынбасары болды. Сол жылдың қараша айында ол екінші рет Теңізшілер корпусының резервінің директоры болып тағайындалды, ал 1952 жылдың тамызында генерал-майор атағын алды. Келесі айда ол Лежун лагерінде 2-ші теңізшілер дивизиясының қолбасшысы болды. 1953 жылдың маусымында Кореяға жіберілді, ол 1954 жылдың мамырына дейін 1-ші теңізшілер дивизиясының қолбасшысы болды, осы қызметі үшін Армияның ерекше қызмет көрсету медалін және Корея Республикасының Әскери еңбегі үшін Тайкук орденін алды. 1954 жылдың шілдесінде Пате Теңізшілер корпусының көмекші бастығы және штаб бастығы болып тағайындалды, ол он сегіз ай бойы генерал-лейтенант атағымен қызмет етті. 1956 жылдың 1 қаңтарында ол генерал атағына көтеріліп, Теңізшілер корпусының бастығы болып ант берді, генерал Лемуэль С. Шепардты алмастырды. Төрт жыл бастық болғаннан кейін генерал атағымен зейнеткерлікке шықты. 1959 жылдың 31 желтоқсанында зейнетке шығу рәсімінде Патеге «АҚШ үкіметіне көрсеткен ерекше қызметі үшін, 1956 жылдың 1 қаңтарынан 1959 жылдың 31 желтоқсанына дейін Теңізшілер корпусының бастығы ретінде үлкен жауапкершілікпен атқарған қызметі үшін» Әскери-теңіз күштерінің ерекше қызмет медалі табыс етілді.

In addition to expeditionary duty in Santo Domingo in 1923 and 1924 and in China from 1927 to 1929, Pate served at various post in the United States and Hawaii. He was promoted to first lieutenant in September 1926, to captain in November 1934, and to major in October 1938. In the spring of 1939, he became assistant chief of staff for supply, 1st Marine Division, at New River (later Camp Lejeune), North Carolina, and while there was promoted to lieutenant colonel in January 1942. He began his World War II service in this capacity, participating in the planning and combat phases of the Guadalcanal campaign. Pate was succeeded by Lieutenant Colonel Raymond P. Coffman on October 21, 1942. He was promoted to colonel in December 1943, and later saw further service in the Pacific area. In World War II, General Holland M. Smith awarded Pate the Legion of Merit for outstanding service as deputy chief of staff to the commanding general, Fleet Marine Force, Pacific. Serving in that capacity from September 11, 1944, to November 1, 1945, Pate, then a colonel, was cited in particular for his performance of duty during amphibious operations on Palau, Iwo Jima and Okinawa. In 1947, General Alexander A. Vandegrift, then Commandant of the Marine Corps, presented Pate a Gold Star in lieu of a second Legion of Merit. The award was for exceptionally meritorious service at Guadalcanal as assistant chief of staff for supply of the 1st Marine Division during the United States' first offensive against Japan. Returning to the United States after the war, Pate was named director of the Division of Reserve at Marine Corps Headquarters in January 1946. The following year he assumed duties as a member of the Navy General Board. In July 1948, he became chief of staff of the Marine Corps Schools, Quantico, Virginia, and two years later was named director of the Marine Corps Educational Center. While stationed at Quantico in September 1949, he was promoted to brigadier general. In July 1951, Pate was assigned to the Office of the Joint Chiefs of Staff, where he served as deputy director of the Joint Staff for logistic Plans. He was named director of the Marine Corps Reserves for a second time that November, and in August 1952 was promoted to major general. The following month, he took command of the 2nd Marine Division at Camp Lejeune. Ordered to Korea in June 1953, he commanded the 1st Marine Division until May 1954, earning him the Army Distinguished Service Medal and the Republic of Korea's Order of Military Merit Taiquk. In July 1954, Pate was appointed assistant commandant of the Marine Corps and chief of staff, serving in that capacity with the rank of lieutenant general for eighteen months. On January 1, 1956, he was promoted to the rank of general and executed the oath of office as Commandant of the Marine Corps, succeeding General Lemuel C. Shepherd. Following four years as commandant, he retired with the rank of general. At his retirement ceremonies, December 31, 1959, Pate was awarded the Navy Distinguished Service Medal for "exceptionally meritorious service to the Government of the United States in a duty of great responsibility as Commandant of the Marine Corps from January 1, 1956 to December 31, 1959."

Әскери кезеңнен кейінгі кезең

Қысқа аурудан кейін Пате 1961 жылдың 31 шілдесінде Мэриленд штатының Бетезда қаласындағы АҚШ Әскери-теңіз ауруханасында қайтыс болды. Қоштасу рәсімі 1961 жылдың 3 тамызында Арлингтон, Вирджиния штатындағы Форт-Майер шіркеуінде өтті, және ол Арлингтон ұлттық зиратында толық әскери салтанатпен жерленді. Патенің әйелі Мэри Элизабет Бантинг Пате (4 шілде 1899 – 31 желтоқсан 1975), олар 1926 жылдың 2 шілдесінде үйленген, оның қасында жерленген.