Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ultimus haeres (лат. Ultimate heir) – шотланд құқығындағы ұғым. Егер Шотландияда өсиет қалдырмай (яғни, мүліксіз) қайтыс болған және анықтауға болатын туысы болмаса, мұра Корольдің және Лорд-казнашының есте сақтаушысы Тақтың атынан талап етеді. Бұл – Корольге тиесілі, иесіз мүлікке қатысты екі құқықтың бірі, екіншісі – bona vacantia. Корольдің құқығының ежелгі табиғатынан туыстап, академиялық және сот практикасында шотланд құқығында ultimus haeres қағидасының қолданылуына көңіл аз бөлінеді. Дегенмен, бұл саладағы басты анықтамалық еңбек – А.Г. Макмилланның «Шотландиядағы Bona Vacantia заңы» (W. Green & Son, limited, 1936). Англия мен Уэльсте осындай мәселелер bona vacantia арқылы шешіледі. Шотланд құқығында bona vacantia – тек иесіз мүлікке ғана қатысты, ал қайтыс болған адамның мүлкінен, тірі ұрпақтары жоқ мүлікке емес.
Ultimus haeres (Latin for ultimate heir) is a concept in Scots law where if a person in Scotland who dies without leaving a will (i. e. intestate) and has no blood relative who can be easily traced, the estate is claimed by the King's and Lord Treasurer's Remembrancer on behalf of the Crown. It is one of two rights to ownerless property that the Crown possess, the others being bona vacantia. Because of ancient nature of the Crown's right, little academic or case law focuses on the application of ultimus haeres in Scots Law. However, the leading authoritative text in this area is A. G MacMillan, The Law of Bona Vacantia in Scotland. (W. Green & Son, limited, 1936). In England & Wales, such matters are dealt with under bona vacantia. In Scots law, bona vacantia relates to ownerless property alone, rather than property falling part of a deceased's estate with no living heirs.
Ultimus Haeres операциясы
Көбінесе, егер адам Шотландияда жарамды өсиет қалдырмаса немесе шотландтық тұрақты мекенжайы болса (яғни, мүліктің иесі өсиетсіз қайтыс болса), оның мүлкі 1964 жылғы Мұрагерлік (Шотландия) заңының ережелеріне сәйкес тірі қалған туыстары арасында бөліседі. Дегенмен, егер қайтыс болған адамның тірі мұрагерлері болмаса, оның мүлкі (жерді қоса алғанда) Crown-ға ultimus haeres (соңғы мұрагер) ретінде тиесілі болады. KLTR, Прокуратуралық қызметпен бірлесіп, Гамильтон қаласында орналасқан Ұлттық Ultimus Haeres бөлімін (NUHU) басқарады, ол Шотландияда тұрақты мекенжайы бар адамдардың талап етілмеген барлық мүлкін қабылдап, тергейді. KLTR стандартты тәжірибе ретінде ultimus haeres жерін ашық саудада сатады және жиналған қаражатты қайтыс болған адамның ұрпақтары көруге арналған мемлекеттік тізілімге енгізеді. Шотландия заңнамасында мұрагерлік мөлшеріне шектеу қойылмаған, және ДНК-тестілеудің дамуына байланысты, мұрагерді табу әдетте мүмкін болады; әсіресе кәсіби генеалогиялық іздеу компанияларының белсенділігі артуымен, бұл компаниялар бұрынғы мұрагерлерді іздеушілер деп аталды.
Typically, where an individual dies without leaving a valid will in Scotland, or with a Scottish domicile, (ie: they die intestate) their estate is distributed amongst surviving relatives under the rules of the Succession (Scotland) Act 1964. However, where the deceased leaves no surviving heirs, their estate (including any land) falls to the Crown as ultimus haeres (the ultimate heir). The KLTR, in conjunction with the Procurator Fiscal Service, operates a National Ultimus Haeres Unit (“NUHU”) based in Hamilton to receive and investigate all unclaimed estates from individuals domiciled in Scotland. The KLTR as standard practice will sell ultimus haeres land on the open market and place any monies raised on a public register for descendants of the deceased to view. There is no limit to inheritance in Scots law, and with the developments in DNA testing, an heir to the estate will typically be found; especially with the rise of professional genealogical search companies, informally termed heir hunters.