Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Испан католик мистигі (1534-1580)
Spanish Catholic mystic (1534 1580)
Балтазар Альварес (1534 жылдың сәуірі – 1580 жылдың 25 шілдесі) – испан католик мистигі және Киелі Терезаның рухани бағдарлаушысы.
Balthazar Alvarez (April 1534 – July 25, 1580) was a Spanish Catholic mystic and was the spiritual director of St. Teresa.
Өмір
Альварес 1534 жылғы сәуір айында Испанияның Сервера-дель-Рио-Альхама қаласында ақсүйек отбасында дүниеге келді. Ол Алькала университетінде философия мен теологияны оқыды. Басында қарапайым өмір салтына ұмтылғандықтан картузиандарға бейімделді, бірақ ақырында 1555 жылы, қоғам құрылғаннан кейін он бес жыл өткен соң, Алкаладағы Иса қоғамына кірді. Симанкас жаңадан кірушілер үйінде әулие Франциск Борджиямен кездесіп, олардың арасында берік байланыс орнады. Ол доминикандықтардың басшылығымен Алькала мен Авилада философиялық және теологиялық білімін жалғастырды, себебі Испанияда Иса қоғамының теологиялық білім беруге арналған жеке колледжі болған жоқ. Оқу үдерісіне үнемі кедергі келгенімен, схоластикалық теологиядағы прогресіне қарамастан, ол мистикалық теология саласында жетістіктерге қол жеткізді. Альварес аскетизм мен өзін-өзі тәртіпке салуға бейімділік танытты және қарауындағы адамдарға осы тәсілді ұсынды. 1558 жылы ол дін қызметкеріне тоғыстырылды және жиырма алты жасында Авилада дін қызметкері болып тағайындалды. Ол ондаған адамдардың рухани жетекшісі болды, соның ішінде қасиетті Тереза да бар еді, ол оған қатал болды және оны салғырлықпен айыптады. Ол бастапқыда оның мистикалық тәжірибе туралы айтқандарына күмәнмен қарады, бірақ кейін өзі де ұқсас сезімдерді бастан өткерді. Кармелиттік монахпен байланысы болғандықтан, оның реформалық әрекеттеріне қарсылықтың бір бөлігі де оған бағытталды. Альварес Терезаны жеті жыл бойы жетекшілік етті. Ол оған: «Әлемде сендей қасиетті адам жоқ» дегенді айтқан. Олар қашықта болғанда хат алмасып тұрды. 1567 жылғы наурыз айында ол құдайдан берілген ойға шолу дарысын алды. Нәтижесінде ол өзінің кемшіліктеріне аз алаңдады және басқаларға көбірек төзімді болды. 1574 жылы ол Саламанканың ректоры және Арагон провинциясының визитаторы болып тағайындалды, ал 1579 жылы Перуға провинциал ретінде жіберілуге дайындық көрді, бірақ бұл жоба іске аспады. Өмірінің соңына қарай оның дұға ету әдісі күмәндік тудырды. Кейбіреулер оны шайтанның алдауы деп қарады. Альварес Иса қоғамының басшысы Эверард Меркурианға осы әдіс туралы есеп беруге мәжбүр болды, ол оны мақұлдады, бірақ оны жалпы практика ретінде қолдамады. Сонымен қатар, ол Альвареске деген құрметін білдіріп, оны ең жауапты лауазымдарға тағайындады. 1580 жылы Бельмонтеде қайтыс болды.
Alvarez was born in Cervera del Río Alhama, Spain, in April 1534 to a noble family. He studied philosophy and theology in the University of Alcalá. His inclination was first towards the Carthusians because of their life of contemplation, but finally he entered the Society of Jesus at Alcalá in 1555, fifteen years after its foundation. In the novitiate of Simancas he met St. Francis Borgia and a strong affection was established between them. He resumed his philosophical and theological studies at Alcalá and Ávila, under the guidance of the Dominicans, for as yet in Spain the Society of Jesus had no College for theological studies of its own. Although continual interruptions of his studies impeded his progress in scholastic theology, he did advance in the field of mystical theology. He became confessor, master of novices, rector, provincial, and visitor. Alvarez was drawn to asceticism and mortification, and recommended this approach to those under his supervision. He was ordained a priest in 1558, and, at the age of twenty six was appointed minister in Avila. There he became the spiritual director for a number of individuals, including St. Teresa, with whom he was rather severe, charging her with being frivolous. He was at first skeptical of her accounts of mystical experience until he later experienced something similar himself. Because of his connection with the Carmelite nun, some of the opposition she encountered in her efforts of reform was directed at him, as well. Alvarez's direction of Teresa continued for seven years. She said that it was revealed to her that there was no one in the world who surpassed him in sanctity. They maintained correspondence when he was away. In March 1567 he reportedly received the gift of infused contemplation. One result was that he became less disturbed by his own failings, and more tolerant of others. In 1574 he was made rector of Salamanca and visitor of the Province of Aragon and, in 1579, was about to be sent as provincial to Peru but that project was never carried out. He was well on in life when his method of prayer was questioned. By some it was looked upon as a delusion of the devil. Alvarez was compelled to write an account of it to the General of the Society of Jesus, Everard Mercurian, who approved of it, but discountenanced it as a general practice. At the same time, he expressed his esteem for Alvarez and employed him in the most responsible offices. He died at Belmonte in 1580.