Вилгельм Фуртвенглердің B минорындағы симфониялық концерті
Symphonic Concerto (Furtwängler)
Вильгельм Фуртвенглердің B minor-дағы фортепиано мен оркестрге арналған симфониялық концерті: тарихы, премьерасы, жазылған нұсқасы, және үш бөлімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вильгельм Фуртвенглердің фортепиано мен оркестрге арналған ми-минорлық симфониялық концерті 1924-1937 жылдар аралығында жазылған. Оның әлемдік тұңғыш орындалуы 1937 жылдың 26 қазанында Мюнхенде болды, онда Эдвин Фишер солист ретінде өнер көрсетті; ал Фуртвенглер Берлин филармониялық оркестрін дирижерлік етті. 1939 жылдың қаңтарында концерттің түпнұсқа нұсқасының жалғыз толық жазбасы ретінде сақталған радио хабарлама таратылды. Шығарма үш бөлімнен тұрады: Бірінші бөлім (Schwer, pesante in B minor) – 30 минуттан астам уақытқа созылатын, кеңейтілген сонаталық формадағы бөлім. Екінші бөлім, Брукнер мен Брамстың ықпалымен D мажордағы Adagio solenne; ол шамамен 11 минутқа созылады. Соңғы бөлім (Allegro moderato) еркін формада жазылған және рондоның белгілі бір элементтерін қамтиды. Оның ұзақтығы шамамен 20 минутты құрайды, ал шығарма пианиссимо динамикасымен қараңғы және мұңды көңіл-күйде аяқталады. Концерттің екіұшты қабылдануы мен техникалық қиындығына байланысты Фуртвенглердің симфониялық концерті көпшілік алдында сирек орындалды. 1954 жылы Висбадендегі Brucknerverlag баспасында жарияланбастан бұрын партитураға кең ауқымды өзгерістер енгізілді. Осы нұсқа содан бері орындалып келеді. Концерт Джордж Александр Альбрехт редакциялаған сындық басылымда да жарық көрді. Brucknerverlag сонымен қатар екі фортепианоға арналған партитураның қысқартылған нұсқасын жариялады. Шығарманың басқа да белгілі орындаушылары Пауль Бадура Скода, Даниэль Баренбойм, Константин Шербаков, Герхард Оппиц, Эрик Тен Берг, Гергели Боганьи, Дагмар Белла, Уолтер Проссниц, Йоханнес Борк, Гомеро Франческ, Хирокуни Ишикава, Такахиро Сонода, Андрас Шифф, Дэвид Лайвли және Стефан Мюллер болды.
The Symphonic Concerto for piano and orchestra in B minor by Wilhelm Furtwängler was composed between 1924 and 1937. Its world premiere took place in Munich on 26 October 1937, with Edwin Fischer as soloist; Furtwängler conducted the Berlin Philharmonic Orchestra. In January 1939 there was a radio broadcast which has survived as the only complete recording of the original version of the concerto. The work is cast into three movements: The first (Schwer, pesante in B minor) is an extensive sonata form movement of more than 30 minutes duration. A second movement follows, an Adagio solenne in D major influenced by Bruckner and Brahms; and lasting approximately 11 minutes. The last movement (Allegro moderato) is composed in free form and has some hints of a rondo. Its duration is about 20 minutes and the work concludes in dark and gloomy mood with pianissimo dynamics. As a result of its ambivalent reception and technical difficulty, Furtwängler's Symphonic Concerto has rarely been performed in public. Extensive revisions were made to the score prior to its publication by Brucknerverlag of Wiesbaden in 1954. This is the version that has been performed since. The concerto has also been published in a critical edition edited by George Alexander Albrecht. The Brucknerverlag also published a two piano reduction of the score. Other notable champions of the work have included Paul Badura Skoda, Daniel Barenboim, Konstantin Scherbakov, Gerhard Oppitz, Erik Then Bergh, Gergely Boganyi, Dagmar Bella, Walter Prossnitz, Johannes Bork, Homero Francesch, Hirokuni Ishikawa, Takahiro Sonoda, András Schiff, David Lively, and Stephan Möller.