Кіріспе

Советтік еврей қауымдастығы

ОЗЕТ (ОЗЕТ, еврей жұмысшыларының жерді игеру қоғамы) – 1925-1938 жылдар аралығында КСРО-да еңбек ететін еврейлерді жерге орналастыру жөніндегі қоғамдық ұйым. Кейбір ағылшын тіліндегі дереккөздерде "Toiling" сөзінің орнына "Working" сөзі қолданылады.

Өмірбаян

Ресей империясындағы яһудилердің негізгі күнкөріс көзі сауда және ұсақ қолөнер болды. Қазан төңкерісінен кейін, Ресей азамат соғысы мен одан кейінгі тұрақсыздық пен қирату салдарынан осы дәстүрлі кәсіптер жойылды. Пролетариат диктатурасы, соғыс коммунизмі және жоспарлы экономика, "сынып жауы" немесе "қанаушы" деп есептелгендерді қуғындаумен бірге жүрді. Осының нәтижесінде, 1920 жылдардың басында КСРО-дағы еврей халқының үштен бірінен астамы ресми түрде "лишенеттер" – құқықтарынан айырылған адамдар деп тіркелді. Холокостқа дейін Орталық және Шығыс Еуропадағы ірі еврей халқы бар шағын қалалар болған шетльдердің (shtetls) халқының көп бөлігі бұрынғы қоныс аумағынан ірі қалаларға қоныс аударды.

Міндеттері мен басшылығы

Ресейлік еврейлердің әлеуметтік-экономикалық қиындықтарын шешу және олардың арасында ауыл шаруашылығы еңбегін дамыту мақсатында, 1925 жылдың 17 қаңтарында КПСС ресми түрде үкіметтік комитет – Комзет және оған қосымша қоғамдық ұйым – ОЗЕТ құрды. Жаңа колхоздарға жерді Кеңес үкіметі Комзет арқылы берді, ал ОЗЕТ-тің міндеті көшпендерді жаңа жерге орналастыруға, үй салуға, суару жүргізуге, оқытуға, мал мен ауыл шаруашылығы құралдарымен қамтамасыз етуге, сондай-ақ білім беру, медициналық және мәдени қызметтер көрсетуге көмектесу болды. Қаржыландыру жеке қайырымдамалар, қайырымдылық қоры мен лотереялар есебінен жүзеге асырылды. ОЗЕТ төрағасы ретінде беделді ескі большевиктер тағайындалды, олардың барлығы еврей емес: Юрий Ларин, кейін Семен Диманштейн, ал кеңесіне Соломон Михоэлс және Владимир Маяковский сияқты тұлғалар кірді.

География және мүшелік

Көптеген сол кездегі кеңестік ұйымдардан өзгеше, мүшеліктің пролетариат тегінен болуы талап етілмеді. 1926 жылы Мәскеуде алғашқы құрылтайы өткен кезде ОЗЕТ-тің 60 мыңнан астам мүшесі болды. 1930 жылдарығы өркендеу кезеңінде саны 300 мыңға жетті, бірақ көп жағдайда мүшелік міндетті немесе формалды болды. 1920 жылдардың соңына қарай Украинада 160 еврей сельсоветі (ауылдық кеңестер), Қырымда 29 (сол кезде Ресейлік КФСР құрамында), ал Беларусьте 27 болды. Украинада үш еврей ұлттық ауданы құрылды: Калининдорф, Сталиндорф және Ново Златополь. Қырымда екі аудан болды: Фрайдорф және Лариндорф. Еврей қоныс аударушыларына 5000 шаршы километр жер берілді (Биробиджанды есептемегенде). Жоспар бойынша он жыл ішінде 500 мың "еңбекке жарамды еврейді" қоныстандырып, Қырымда еврей автономиясын орнату көзделді. Іс жүзінде 1925 жылдан 1937 жылға дейін тек 126 мың адам қоныс аударды, ал олардың 53 мыңы ғана қалды. 1928 жылдың ақпанында ОЗЕТ-тің КСРО-ның Еуропалық бөлігіндегі қызметі Ресейдің Шығыс аймағындағы Биробиджан жобасын іске асыру мақсатымен тоқтатылды және ЖАО құрылды.

Насихат және қаржыландыру

Қоғамдық пікірді жұмылдыру мақсатында OZET Батыста кең ауқымды үгіт-насихат жұмыстарын жүргізді. КСРО тарихында бірінші рет ол өзінің саяси немесе идеологиялық ешқандай байланысы жоқ екенін ресми түрде мәлімдеді. 1925 жылғы қарашада ол тіпті буржуазиялық ұлтшыл қозғалыс ретінде танылған сионизмге қатысты бейтараптығын жариялайтын резолюция қабылдады. 1930 жылға дейін OZET халықаралық көрмелер мен жәрмеңкелердегі совет павильондарында жиі өкілдік етті. Бұл КСРО-ға Батыста көптеген жақтастар әкелді. Ерекше табысқа ие болған туынды – Абрам Румның режиссерлік жұмысымен, Маяковский мен Виктор Шкловскийдің сценарийімен түсірілген «Еврей на земле» фильмі. Американдық еврейлік бірлескен тарату комитеті (Joint) OZET-ке жалғыз 25 миллион доллар көмектесті және жобаға арналған Agro Joint ұйымын құрды. Жиналған қаражаттың қаншасы қосымша қоғамдық қатынастар науқандарына жұмсалғаны, басқа жобаларға бағытталғаны немесе КСРО мемлекеттік бюрократиясының қалтасына түскені белгісіз, бірақ қоныс аударушылар көбінесе қажетті жағдайларсыз қалды және тек өздерінің тапқырлығымен күне көруге мәжбүр болды. Австралияда OZET-ті қолдаушы Gezerd (OZET атауының иврит тіліндегі қысқартылған нұсқасы) атты ұйым болды. Оның негізін австралиялық Бунд мүшесі Сендер Бурстин қалады, бірақ ол саяси келіспеушіліктерге байланысты ұйымнан қуылды.

OZET лотереясы

Жалпы саны бес лотерея тартуы болды: 1928, 1929, 1931, 1932 және 1933 жылдары.

Биробиджан жобасы

Биробиджан жобасы 1928 жылы пайда болды. 1932 жылы 20 мың қоныс аударғанның ішінде тек 7 мыңы ғана қалды, ал 1938 жылы еврей автономиялық облысы (ЕАО) 20 мың яһудиге мекен болды, бұл жалпы халықтың 25 пайызын құрады. Қиыр Шығысты қоныстандырудың мәртебесін арттыру мақсатында Кеңес үкіметі автономияның статусын көтерді және 1934 жылы ЕАО автономды республика деп жарияланды; Биробиджан қаласы оның астанасы атанды және еврей мәдениетінің орталығы болуға тиіс болды.

Өлім

Алғашқы бесжылдық жоспарлар, КСРО-дағы қарқынды индустрияландыру және әскерилендіру бағдарламалары білімді кадрларды қажет етті, соның салдарынан көптеген еврейлер жұмыс таба алды. Алайда, КСРО-дағы ұжымдастыру советтік шаруашылықтың күйреуіне әкеп соқты, және барлық ұлттан шыққан көптеген аштықтан зардап шеккен шаруалар қалаға қашуға мәжбүр болды. 1930 жылдардың ортасына қарай ОЗЕТ өзінің маңыздылығын жоғалтты. 1937 жылы оның жетекшілері мен қатары жойылып, 1938 жылдың мамырында агенттік КОКП Орталық Комитетінің арнайы бұйрығымен "различные контрреволюционные бундистские элементы, предатели и шпионы бар бұрыш" деп танылып таратылды. Халықаралық байланыстар, оның ішінде Агро-Джойнт та үзілді. 1938 жылы еврей ұлттық аймақтары, кеңестері мен мектептері жабылды.