Солтүстік Ирландия лоялистік әскери ұйымы: «Альстер Кедергісі»
Ulster Resistance
Солтүстік Ирландиядағы «Ulster Resistance» ұйымы – 1986 ж. құрылған, «Англо-Ирландия келісіміне» қарсы шыққан парамилитарлық ұйым. ДЮП жетекшілері құрған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ulster Resistance (UR) немесе Ulster Resistance Movement (URM) – 1986 жылғы қарашада Солтүстік Ирландияда Демократиялық Юнионисттік партиясы (DUP) Англо-ирланд келісіміне қарсы құрған, Ulster лоялистік жарымәскери қозғалысы.
Ulster loyalist paramilitary movement
Ulster Resistance (UR), or the Ulster Resistance Movement (URM), is an Ulster loyalist paramilitary movement established by the Democratic Unionist Party (DUP) in Northern Ireland in November 1986 in opposition to the Anglo Irish Agreement.
Ұйым
10 қарашада өткен құрылтай митингісінен кейін баспасөзде «Ульстер қарсыласын» ДУП партиясының өкілдері Иан Пейсли, Питер Робинсон және Иван Фостер, сондай-ақ «Ульстер клубтарының» төрағасы Алан Райт басқарғаны хабарланды. Олардың төменгі деңгейінде аудандық кеңестердің аймақтары бойынша құрылған тоғыз дивизия болды, оларды «командирлер» басқарды. Одан төмен батальондар, роталар және взводтар ұйымдастырылды. ҰБ-ның бір ұйымдастырушысы журналистке: «Әскерилер саяси жетекшілікке бағынуға тиіс. Олар сайланған өкілдердің бақылауында болуы керек» деді. Кейіннен «Лоялист отбасыларына көмек» деген атпен комитет құрылды, ол түрмеге қамалған «Ульстер қарсыласы» мүшелерінің отбасыларына қаржылық көмек көрсету мақсатында құрылды. «Лоялист отбасыларына көмек» комитетінің қайырымдылыққа шақыру жарнамалары 1990 жылдардың басында «Ulster Volunteer Force (UVF) Combat» журналында тұрақты түрде жарияланды, ал мекенжайы Армағ окруғының Портадаун қаласында көрсетілген.
It was reported in the press shortly after the founding rally on November 10 that Ulster Resistance was led by DUP party representatives Ian Paisley, Peter Robinson and Ivan Foster and Alan Wright, the chairman of the Ulster Clubs. Below them were nine divisions, based on District Council areas, led by a so called "Commander". Below them were battalions, companies, and platoons. One UR organiser told a journalist that "The military are being placed in submission to the political leadership. It must be kept under the control of elected representatives." A committee named "Loyalist Family Welfare" was later formed to provide financial assistance for the families of imprisoned Ulster Resistance members. Loyalist Family Welfare adverts seeking donations were regularly published in the Ulster Volunteer Force (UVF) magazine Combat in the early 1990s, with the address provided being in Portadown, County Armagh.
Қару-жарақ импорты
Иван Фостер ұйымның заңды түрде иеленген қару-жарақтың көп мөлшеріне қол жеткізгенін топтың құрылуында мәлімдеді. Ақша 206 дана «Вз. 58» автоматтары, 94 «Браунинг» 9 мм пистолеті, 4 «РПГ-7» гранатометі және 62 оқ-дәрі, 450 «РГД-5» гранатасы және 30 000 оқ-дәрі сатып алуға жұмсалды. Бұл қару-жарақ 1987 жылдың желтоқсан айында Ливандан Белфаст портына келді. Содан кейін қару Армаг пен Портадаун арасындағы шаруашылыққа жеткізіліп, үш топтың жинауын күтті. 1988 жылдың 8 қаңтарында олар қарудың үлесін Портадауннан Белфастқа үш көлікпен тасымалдауға тырысқанда, UDA-ның үлесі Корольдік Ольстер полициясының (RUC) бекетінде тоқтатылды. 61 автомат, 30 «Браунинг», 150 граната және 11 000-нан астам оқ-дәрі тәркіленді, ал UDA-ның үш мүшесі тұтқындалды. UDA-ның Солтүстік Белфаст бригадасының басшысы Дэви Пэйн 19 жылға, ал қалған екеуі 14 жылға бас бостандығынан айырылды. Сотта отырған судья Николсон протестанттық қоғамға UDA-ны қабылдамауға шақырды, өйткені олар RUC-ті «PIRA және INLA сияқты террористермен күресуден» алаңдатады. Сотталғандардың бірі Джеймс Маккалоу жауап ретінде тұрып, «Ульстер мәңгілік болсын – сен сатқынсың!» деп айқайлады. Ольстерге қарсылықтың мүшесі және бұрынғы Ольстер қорғаныс полкінің (UDR) әскери қызметшісі, сондай-ақ Ольстер клубтарының Армаг төрағасы Ноэль Литтл терроризмді болдырмау туралы заң бойынша осы оқиғаға байланысты тұтқындалды, бірақ айыптаусыз босатылды. 1988 жылдың ақпан айында табылған қару-жарақтардың арасында UVF-тың үлесі де болды. Солтүстік Белфасттың Үсті Крамлин жолындағы іздеу кезінде 26 оқ-дәрісі бар «РПГ-7» гранатометі, 38 автомат, 15 «Браунинг», 100 граната және 40 000 оқ-дәрі табылды. 1988 жылдың қарашасында қару-жарақтың Ольстерге қарсылықтың бір бөлігі полиция іздеулерінде Маркетхилл, Хамилтонсбаун және Армаг қаласының маңындағы Армаг округіндегі бірнеше жерде табылған. Табылған заттардың арасында «РПГ-7» гранатометі және 5 оқ-дәрі, 5 автомат (оның бірі чехиялық «Вз. 58» емес, Калашников үлгісі болды), «Браунинг» пистолеті, 10 граната, 12 000 оқ-дәрі және жауынгерлік жабдықтар болды. Солтүстік Ирландияның мемлекеттік хатшысы Том Кинг қару-жарақ Ирландия Республикасындағы лоялистік шабуылдарға арналған болуы мүмкін деп болжады. Бұл ұсынысты Монаган округінің картасының табылуымен күшейтті. Қару ұстағаны үшін сотталғандардың бірі – Мервин Спратт, ол Маркетхиллден келген, көп жылдар бойы DUP мүшесі болған және үш рет кеңеске үміткер болған. DUP 1987 жылы Ольстерге қарсылықпен байланысын үзіп алғанын мәлімдеді. Иан Пейсли Парламентте Мервин Спратты «жақсы білетінін» айтты, бірақ қару-жарақ қоймасы Ольстерге қарсылыққа тиесілі екенін немесе Спратттың қару-жарақпен байланысы бар екенін дәлелдейтін айыптамаларды жоққа шығарды. Қару туралы сұралғанда, Сэмми Уилсон оның UR-мен байланысы жоқ екенін айтты, бірақ Sunday Tribune газетіне «Юнионистердің қарсы тұру құқығын қорғаймын» және «Ольстерге қарсылық Лорд Эдвард Карсоннан артық емес» деді. DUP 1987 жылы байланысты үзіп алғанын мәлімдесе де, Уилсон Ольстерге қарсылықпен соңғы рет қашан байланысқа түскенін айтудан бас тартты. 1989 жылдың қыркүйегінде Понцпасстан 33 жастағы ер адам және Тандрагиден 35 жастағы ер адам UR атынан қару-жарақ пен жарылғыш заттарды сақтағаны және тасымалдағаны үшін тиісінше тоғыз және алты жылға бас бостандығынан айырылды. 1990 жылдың қаңтарында Ричиллден 32 жастағы бұрынғы UDR мүшесі UR қару-жарағы мен жарылғыш заттарды ұстағаны үшін 12 жылға бас бостандығынан айырылды. Ольстерге қарсылық және екі негізгі лоялистік жарымәскери ұйым бірлесіп импорттаған қару 70-тен астам кісі өлтіруге, соның ішінде Шон Грэм букмекерінің қырғынына, Грейстел қырғынына және Лаугиниленд қырғынына байланысты болды. Ольстерге қарсылықтың Оңтүстік Африкадан қару-жарақ жеткізілімі лоялистік жарымәскери топтарының көптеген шабуылдарына байланысты болды; 1988 жылы лоялист Майкл Стоун Миллтаун зиратына жасаған шабуылда UR-ден алынған «Браунинг» пистолеті мен гранаталарды қолданды. 1990 жылдары Уилли Фрейзер, ұйымның «негізгі тұлғасы», UR-ден UDA-ға автоматтар мен гранатометтер таратты.
Ivan Foster at the group's launch claimed that the organisation already had access to a substantial amount of legally owned firearms. The money was used to buy 206 Vz. 58 assault rifles, 94 Browning 9mm pistols, 4 RPG 7 rocket launchers and 62 warheads, 450 RGD 5 grenades and 30,000 rounds of ammunition which arrived at Belfast docks from Lebanon in December 1987. The weapons were then transported to a farm between Armagh and Portadown, to await collection by the three groups. On 8 January 1988, as they attempted to transport their share of the weapons from Portadown to Belfast in a convoy of three cars, the UDA's share was intercepted at a Royal Ulster Constabulary checkpoint. 61 assault rifles, 30 Brownings, 150 grenades and over 11,000 rounds of ammunition were seized and three UDA men arrested. Davy Payne, the UDA's North Belfast Brigadier was sentenced to 19 years in prison and the two others to 14 years each. The presiding judge, Justice Nicholson, appealed to the Protestant community to reject the UDA because they distracted the RUC from "dealing with terrorists in the shape of the PIRA and INLA." One of the convicted men, James McCullough, in response jumped up in the dock and shouted "Long live Ulster — you are a traitor." Noel Little, an Ulster Resistance member and former Ulster Defence Regiment (UDR) soldier who was also the Armagh chairman of the Ulster Clubs, was arrested in connection with the find under the Prevention of Terrorism Act but released without charge. Part of the UVF's share was among weapons recovered in February 1988. An RPG 7 rocket launcher with 26 warheads, 38 assault rifles, 15 Brownings, 100 grenades and 40,000 rounds of ammunition were found following searches in the Upper Crumlin Road area of North Belfast. In November 1988, part of the Ulster Resistance share of the weapons was uncovered in police searches at a number of locations in County Armagh around Markethill, Hamiltonsbawn and in Armagh town. Among the items recovered was a RPG 7 rocket launcher and 5 warheads, 5 assault rifles (one being a Kalashnikov type rifle rather than a Czech vz. 58), a Browning pistol, 10 grenades, 12,000 rounds of ammunition and combat equipment. Secretary of State for Northern Ireland Tom King speculated that the weapons could have been intended for loyalist attacks in the Republic of Ireland. This suggestion was reinforced by the discovery of a map of County Monaghan. One of the men convicted of arms possession in connection with the find was Mervyn Spratt, a long serving DUP member from Markethill who had contested a council seat on three occasions. The DUP claimed that it had severed its links with Ulster Resistance in 1987. Ian Paisley stated in the House of Commons the that he knew Mervyn Spratt "very well" but denied the charges demonstrated the arms dump belonged to Ulster Resistance, or that Spratt was even connected to the weapons. When asked about the arms find, Sammy Wilson denied it was linked to UR but told the Sunday Tribune that he "[defended] the right of Unionist people to resist" and "Ulster Resistance are doing no more and no less than Lord Edward Carson." Despite the DUP claiming to have cut ties in 1987, Wilson declined to say when he had last been in contact with Ulster Resistance. In September 1989, a 33 year old man from Poyntzpass and a 35 year old man from Tandragee were jailed to nine and six years respectively for storing and moving weapons and explosives on behalf of UR. In January 1990, a 32 year old former member of the UDR from Richill was jailed for 12 years for possessing UR arms and explosives. The weapons jointly imported by Ulster Resistance and the two main loyalist paramilitary organisations were linked to over 70 murders, including the, Sean Graham bookmaker's massacre, Greysteel massacre and the Loughinisland massacre. Ulster Resistance's portion of the South African arms shipment was linked to numerous attacks by loyalist paramilitaries; already in 1988 a Browning pistol and grenades sourced from UR were used by loyalist Michael Stone in the Milltown Cemetery attack. In the 1990s Willie Frazer, a "key figure" in the organisation, distributed assault rifles and rocket launchers from UR to the UDA.
Оңтүстік Африканың зымырандық жоспары
1987 жылғы қару-жарақ келісімін жасауға көмектескен апартеидтік Оңтүстік Африкадағы байланыстар зымыран технологиясын қару-жараққа айырбастауға да қызығушылық танытты. 1988 жылдың 31 қазанында екі қарулы адам Белфасттағы Short Brothers зауытынан Javelin зымыранды бағыттау жүйесінің моделін ұрлады, онда көбінесе кәсіподақ мүшелері жұмыс істеді. Бұл Ольстердің қарсыластарының Shorts зауытына «Халықтық лоялистік кеңесі» деген лоялистік топ арқылы енгені болжалды, ол топ Англо-Ирландия келісімінен кейін Shorts зауытындағы католик жұмысшыларын қорқытуға қатысты. 1988 жылдың 23 сәуірінде Shorts зауытының бір қызметкерінің портфелі Бангордағы үйінің алдында тұрған көлігінен ұрланды. Портфельде Javelin зымыранын әзірлеуге қатысты құжаттар болды. 1989 жылдың сәуір айында Ньютаунардстағы аймақтық әскер базасынан ескі Blowpipe зымыранының оқу моделі ұрланды. Ольстер қарсыласының үш мүшесі – Ноэль Литтл, бұрынғы UDR сарбазы, Ольстер клубтарының жетекші мүшесі және DUP белсендісі Шэннон UR-дің негізін қалаушысы және Ольстер клубтарының мүшесі болды. Тұтқындалғаннан кейін SDLP Ольстер қарсыласын британдық заң бойынша тыйым салынған ұйым деп жариялауды және RUC арнайы бөлімінің DUP саясаткерлерін ұйым туралы сұраққа тартуды талап етті. DUP-тың орынбасары Питер Робинсон «Париж үштігі» атынан науқан жүргізді, ал Пейсли оларға Библияның көшірмелерін жіберді. 1989 жылдың тамызының басында SDLP-нің бұрынғы саясаткері Остин Карри Ирландияның Әділет министрі Джерри Коллинске Ферманагтағы UDR-дің екі әрекеттегі мүшесінің «Париж үштігін қолдап, Ольстер қарсыласына қосылыңыз» деген жарнамаларды іліп отырғанын хабарлаған хат жолдады, бұл жарнамалар Тирон мен Ферманагтың бір бөлігінде кеңінен таратылды.
The contacts in Apartheid South Africa who had helped set up the 1987 arms deal were also interested in trading guns for missile technology. On 31 October 1988, a model of the Javelin missile aiming system was stolen by two armed men from the Short Brothers factory in Belfast, which had a mostly unionist workforce. It was theorised that Ulster Resistance penetration into Shorts came through links to a loyalist group, the "People's Loyalist Council", which was involved in intimidation of Catholic workers in Shorts in the aftermath of the Anglo Irish Agreement. On 23 April 1988 an employee of Shorts had a briefcase stolen from his car while it was parked outside his home in Bangor, County Down. The briefcase contained documents pertaining to the development of the Javelin missile. A training model of an older Blowpipe missile was stolen from a Territorial Army base in Newtownards in April 1989. Three members of Ulster Resistance — Noel Little, a former UDR soldier, senior member of the Ulster Clubs, and DUP activist Shannon was a founder member of UR and also a member of the Ulster Clubs. Following the arrests, the SDLP called for Ulster Resistance to be made a proscribed organisation under British law and for RUC Special Branch to question DUP politicians about the organisation. DUP deputy leader Peter Robinson campaigned on behalf of the 'Paris Three' while Paisley sent them copies of the Bible. In early August 1989 former SDLP politician Austin Currie wrote to Irish Minister for Justice Gerry Collins alleging that two named serving members of the UDR in Fermanagh had been seen putting up posters reading, "Support the Paris Three and join Ulster Resistance", which were widely distributed across parts of Tyrone and Fermanagh.
Жарымәскери қызмет
Мартин Диллонның айтуынша, Ulster Resistance, Ulster Freedom Fighters (UFF) ұйымымен ынтымақтастық жасады, ол UDA ішіндегі жарымәскери шабуылдарға жауапты топтың жасырын атауы еді. «Stone Cold» кітабында Диллон UR мүшелері ауылдық жерлердегі ықтимал нысаналар туралы және лоялистердің шабуыл жасау тобы үшін қауіпсіз жайлар туралы ақпарат бергенін мәлімдейді. Келесі күні UFF қарулы адамы Майкл Стоун Эннискиллендегі UR мүшелерімен кездесті, содан кейін ол қауіпсіз жайға әкелінді. Олар оған Хакетттің қайда екенін айтты, содан кейін Стоун Омагтағы басқа қауіпсіз жайға жеткізілді, онда ол ұйымның тағы екі мүшесімен кездесті, олар оған қауіпсіздікке қатысты құжаттарды көрсетті. Британдық қауіпсіздік күштерінің құжаттарында Хакетттің көптеген суреттері болды, олардың кейбіреулерінде ол ИРА мүшелерімен бірге суретке түскен. Хакетттің Сент-Винсент-де-Пол қоғамымен айналысқан қайырымдылық жұмысы оны көптеген адамдармен байланыстырды және құжаттардағы дәлелдердің жетіспеуі Дилонның пікірінше, Хакетт негіссіз айыптаулардың құрбаны болғанын көрсетеді. Ольстерлік қарсылық мүшелері 1988 жылдың ақпанында Гулладуфтағы үйінің жанында Синн Фейн кеңесшісі Джон Дэвиді өлтіруге тырысты. Лоялистердің жарымәскери күштері келесі жылы Дэвиді үйінде өлтіруге қол жеткізді, ал UVF жауапкершілікті өз мойнына алды. Бірақ UR атауы UVF-тің жасырын атауы ғана болды деген де пікірлер айтылды. Диллонның сөзіне қарағанда, қару-жарақ Стоунға UDA барлау қызметінің басшысы Брайан Нельсонның бұйрығымен берілді, ол кейіннен британдық әскери барлау қызметінің құпия бөлімшесі Force Research Unit (FRU) агенті екені анықталды. 1990 жылдары Уилли Фрейзер, бұрынғы UDR сарбазы және Маркетхиллде тұратын ұйымның «негізгі тұлғасы», UR-ден UDA-ға шабуылға арналған мылтықтар мен зымыран тасымалдағыштарды таратты. 1990 жылдардың басында Джони Адейр, UDA «C компаниясының» 2-ші батальоны, Шанкилл жолы, Батыс Белфаст бригадасы, Фрейзермен Ольстердегі лоялистер арқылы байланысқа түсті. 1988 жылы Оңтүстік Африкадан келген жүктердегі UDA үлесі жоғалды, бірақ 1991 жылы UDA «C компаниясы» өзінің алғашқы шабуыл винтовкасын сатып алды, мүмкін Markethill-дегі UR мүшелері арқылы, ал 1993 жылға қарай UR Адейрге бірнеше қару-жарақ, соның ішінде шабуыл винтовкаларын жеткізді. 1993 жылдың қыркүйегінде Адейр (өзін жаздырып жатқанын білмей) RUC офицеріне РПГ 7 ракета ұшыру құралдарын UR-ден лоялистерге немесе британдық қауіпсіздік күштеріне қарсы қолданылмау шартымен сатып алғанын мойындады. 1994 жылы UDA Белфасттың республикалық аудандарындағы пабтарға және Синн Фейннің штаб-пәтеріне бірнеше ракеталық шабуылдар жасады. Кейіннен Адейр Ольстердің қарсыластық қаруын «Құдайдан келген сый» деп сипаттады. Маркетхилл маңында өткен «C компаниясы» және Ольстер қарсыласының өкілдері арасындағы кездесулер сериясында Адейр Оңтүстік Армагта «нақты республикалық нысаналарға» шабуыл жасау стратегиясын ұсынды, ол атақты республикалық бекініс еді, тіпті британдық армия тек тікұшақпен ғана саяхаттады. 1997 жылы Диллон UR «әлі де қарулы топ болып қала береді, зорлық-зомбылыққа шақыруды күтеді» және «Билли Райт сияқты адамдардың пікірін бөліседі», яғни азаматтық соғыс Ольстер протестанттарының ұстанымдарын қорғау үшін қажет болуы мүмкін деп жазды. Диллон ұйымның басшылары арасында ықпалды бизнесмендер, RUC офицерлері және бұрынғы UDR сарбаздары бар екенін мәлімдеді. Ұйымның беделі тағы да солтүстік Белфасттағы құлаған Евангелие залында табылған гранаталар Оңтүстік Африкадан UR қару-жарағын жеткізуге байланысты болған кезде айқындалды. The Irish Independent 1998 жылдың шілдесінде «Ulster Resistance және Үшінші күштер қайтадан белсенділенді» деп жазды. UR Orange Volunteers (алғашқы Orange Volunteers-тен бөлек ұйым) және Red Hand Defenders-ке қол гранаталарын жеткізгені туралы хабарланды, бұл олардың қоғамдық атыс тоқтатуларына қайшы келетін шабуылдарды жүргізетін негізгі лоялистердің жасырын атауы еді. Екі топ та 1998 жылғы Ұлы жұма келісіміне қол қойылғаннан кейінгі жылдары Солтүстік Ирландиядағы католиктерге қарсы көптеген гранаталық және құбырлы бомбалық шабуылдар жасады. 2000 жылдың шілдесінде UDA басшысы Джонни Адейр екі рет Маркетхиллге барып, Ольстер қарсыласына байланысты кәсіпкермен кездесу үшін қару-жарақ сатып алды. UR өкілі Адейрге қару сол кезде сатылмайтынын айтқан. 1991 жылдың сәуірінде CLMC өзінің бар екендігін және дереу, уақытпен шектелген атыс тоқтатуды жариялағаннан кейін Ирландия баспасөзінде CLMC UFF, UVF, Red Hand Commando және «Қарсылық» деп аталатын топты білдіретін бес жарымәскери басшыдан тұратындығы хабарланды. Кейіннен, шілдеде атыс тоқтаған кезде, газет КЛМК құрайтын топтардың бірі ретінде Ольстер қарсылығын атады. 2004 жылғы ақпанда «Ulster Resistance 'A' Company (Ballymena)» деп аталатын топ Баллименадағы пәтер иелеріне белгілі есірткі саудагерлерін шығарып тастамағандары үшін қорқытпақ болды. Ескерту есірткі сатумен айыпталған адамның үйіне қойылған жалған бомбадан кейін жасалды. 2007 жылдың 10 маусымындағы Sunday Life газетінің алдыңғы бетінде «Ulster Resistance әлі де белсенді және қарулы» екені жазылды. Топтан шыққан мәлімдемеде олардың «өлімге әкеп соқтыратын күші мен ресурстары бар» екені айтылды. Мақаламен бірге келген суретте автоматты мылтықтармен суретке түскен екі бетперделі адам және «Ulster Resistance C бөлімі» деп жазылған баннер көрсетілді. Ұйымды өкілдік етуші адам олардың «өлімге әкеп соқтыратын күші мен ресурстары бар» екенін және топтың Армаг, Фермана, Оңтүстік Лондондерри және Тиронде мүшелері бар екенін, сондай-ақ Белфаста «белгілі бір деңгейде» қатысушылар бар екенін мәлімдеді. 2017 жылдың маусымында, Ұлыбританиядағы жалпы сайлаудан кейін, DUP-тың Ольстер қарсыласымен тарихи байланыстары консерваторлар мен DUP арасындағы келісімге қатысты БАҚ-та талқыланды. «Паристік үштік» құрамындағы Ноэль Литтлдің қызы Эмма Литтл Пенгелли сол сайлауда Белфаст Оңтүстігінен парламент депутаты болып сайланды. 2016 жылы DUP-тан Ольстер қарсыласын айыптауды сұрағанда, партия «партияның ұстанымы тұрақты, заңсыз қызметке қатысқандар тергеутен өтуі керек және заңның барлық күшін сезінуі керек» деді. 2022 жылдың тамызында Sunday World газеті «Ұлы жұма келісіміне қарсы болатын «қатаң» лоялистер Ольстер Юнионист партиясының басшысы Дэвид Тримблді өлтіруді жоспарлаған, үшін Ольстер қарсыласының қаруын пайдалануды көздегенін» хабарлады. Лоялист Барри Холлидейдің сөзіне сүйенсек, оның досы Уилли Фрейзер Дэвид Тримблдің үйіне (шақырылмастан) Солтүстік Ирландия үшін билік бөлісу әкімшілігін құру жоспарларын тоқтатуға қысым көрсету үшін лоялистер делегациясын жетекшілік еткен. Шекаралық лоялистерлер қызу даудан кейін кетіп қалды, ал бірнеше күннен кейін Тримблді өлтіру жоспары іске асырылды. Жоспарға Лизбурннан Белфаст тас жолына шыққанда Тримблдің көлігіне Ольстер қарсыласынан алынған РПГ 7 ракета ұшыру құралымен шабуыл жасау кірді. Қашу үшін чехтік vz. 58 автоматты мылтығы мен RGD 5 гранаталары қолданылатын болды. Холлидейдің сөзіне сәйкес, жоспар Фрейзердің қару-жарақ қоймасын тазартуы арқылы орындалмады. UVF және UDA-дан айырмашылығы, Ольстер қарсыласы қару-жарағын жойған жоқ. Оңтүстік Африкадан келген қару-жарақтардың Ольстер қарсыласының үлесі 1988 жылы Миллтаун зиратындағы шабуылда лоялист Майкл Стоун қолданған Браунинг тапаншасы мен гранаталармен байланысты болды. 1990 жылдары UR UDA-ға шабуылға арналған мылтықтар мен зымыран тасымалдағыштарды таратты. Автор Стив Брюс Меткалфтың «көрінеу UVF-те белсенді болғанын» да мәлімдейді. 1998 жылы Sunday Independent Меткалфтың Робин Джексон басқарған жаман дымқыл UVF бөлімінің бұрынғы мүшесі болғанын және оның қазасына Джексон ашықтан-ашық жылағанын хабарлады. UR/UVF мүшесінің өлтірілуі Орталық Ольстер UVF-і тарапынан кек алу шабуылдары толқынына әкелді. Диллон 1986 жылы ИРА-мен өлтірілген бұрынғы UDR сарбазы Чарльз Уотсонның Ольстер қарсыласының мүшесі болғанын мәлімдеді…
According to Martin Dillon, Ulster Resistance cooperated with the Ulster Freedom Fighters (UFF), the cover name for the group within the UDA responsible for paramilitary attacks. In Stone Cold Dillon alleges that UR members provided intelligence on potential targets in rural areas and also safehouses for loyalist hit squads.). The following day UFF gunman Micheal Stone met with members of UR in Enniskillen, where he was then taken to a safehouse. They briefed him about Hackett's whereabouts and Stone was then transported to another safehouse in Omagh where he met two other members of the organisation who showed him a security file. The British security forces file had numerous photographs of Hackett, some of which allegedly showed him in the company of IRA members; Hackett's charity work with Society of Saint Vincent de Paul brought him into contact with many people and the paucity of evidence in the file supported the view that Hackett was a victim of spurious accusations, according to Dillon. Ulster Resistance members were also allegedly involved in the attempted assassination of Sinn Féin councillor John Davey near his home in Gulladuff, County Londonderry in February 1988. Loyalist paramilitaries succeeded in killing Davey at his home the following year; the UVF claimed responsibility. although it was also alleged the UR name had become little more than a cover for the UVF. According to Dillon, the arms were given to Stone on the orders of UDA intelligence chief Brian Nelson, who was later revealed to be an agent of the Force Research Unit (FRU), a covert British military intelligence unit. In the 1990s Willie Frazer, a former UDR soldier and "key figure" in the organisation living in Markethill, distributed assault rifles and rocket launchers from UR to the UDA. In the early 1990s Johnny Adair leader of the UDA's "C Company", 2nd Battalion Shankill Road, West Belfast Brigade made contact with Frazer through mid Ulster based loyalists. The UDA's share of the South African shipment had been lost in 1988 but in 1991 the UDA's "C Company" had acquired its first assault rifle, likely via Markethill based UR members and by 1993 UR had supplied the Adair with several weapons, including assault rifles. In September 1993 Adair (not knowing he was being recorded) admitted to an RUC officer that he had purchased RPG 7 rocket launchers from UR on the condition they not be used against loyalists or British security forces; in 1994 the UDA carried out a number of rocket attacks on pubs in republican areas of Belfast and against Sinn Féin's headquarters. Adair later described the Ulster Resistance arms as 'a Godsend'. At a series of meetings near Markethill between representatives of the UDA's "C Company" and Ulster Resistance, Adair outlined a strategy for launching attacks on "specific republican targets" in South Armagh, a notorious republican stronghold where even the British Army travelled nearly exclusively by helicopter. Dillon wrote in 1997 that UR "remains an armed grouping, waiting in the wings for the call to violence" and "it shares views expressed by men like Billy Wright" that a civil war may be necessary to defend the position of Ulster Protestants. Dillon claimed that among the organisation's leaders were influential businessmen, serving RUC officers and former UDR soldiers. The organisation was highlighted again when grenades found in a dilapidated Gospel hall in north Belfast were linked to an UR arms shipment from South Africa. The Irish Independent wrote in July 1998 that "Ulster Resistance and Third Force have been reactivated". UR was reported to have supplied hand grenades to the Orange Volunteers (a separate organisation from the original Orange Volunteers) and the Red Hand Defenders, a covername for mainstream loyalists carrying out attacks contrary to their public ceasefires. Both groups carried out numerous grenade and pipe bomb attacks against Catholics in Northern Ireland in the years following the signing of the 1998 Good Friday Agreement. In July 2000, UDA leader Johnny Adair reportedly travelled twice to Markethill to meet with a businessman connected to Ulster Resistance to purchase weaponry to arm a new dissident loyalist faction drawing its membership from the LVF and his Shankill based UDA supporters. The UR representative reportedly told Adair the arms were not for sale at that time. In April 1991 after the CLMC announced its existence and an immediate, time limited ceasefire The Irish Press reported that the CLMC consisted of five paramilitary leaders representing the UFF, UVF, Red Hand Commando and a group known as Resistance. Later, when the ceasefire ended in July, the paper listed Ulster Resistance as one of the groups making up the CLMC. In February 2004 a group calling itself "Ulster Resistance 'A' Company (Ballymena)" threatened landlords in Ballymena who failed to evict known drug dealers. The warning followed a hoax bomb planted at the home of a man who had recently appeared in court on a drugs charge. In a front page article on 10 June 2007, the Sunday Life reported that Ulster Resistance were still active and armed. A statement released by the group claimed that it had "the capability and resources to strike with deadly force". A photo accompanying the article showed two masked men posing with automatic rifles beside a banner which read "Ulster Resistance C Division". A spokesman purporting to represent the organisation claimed it had the "capability and resources to strike with deadly force" and also that the group had members in Armagh, Fermanagh, south Londonderry and Tyrone and "a presence" in Belfast. In June 2017, following the United Kingdom general election, the DUP's historic links with Ulster Resistance were discussed in the media in relation to the Conservative–DUP agreement. Emma Little Pengelly, daughter of Noel Little of the "Paris Three", was elected MP for Belfast South in that election. When the DUP were asked to condemn Ulster Resistance in 2016 they stated "the party's stance is consistent, that anyone involved in illegal activity should be investigated and face the full weight of the law." In August 2022 the Sunday World newspaper reported that "hard line" loyalists opposed to the Good Friday Agreement had planned to assassinate Ulster Unionist Party leader David Trimble using Ulster Resistance arms. According to loyalist Barrie Halliday, his friend Willie Frazer had led a delegation of militant loyalists to David Trimble's home (uninvited) to pressure him to abandon plans to create a power sharing administration for Northern Ireland. The border based unionists left after a heated argument; days later a plan to murder Trimble materialised. The plot involved "hand picked" members of various loyalist paramilitary groupings attacking Trimble's car with an Ulster Resistance sourced RPG 7 rocket launcher as he exited onto the Belfast motorway from Lisburn. A Czech vz. 58 assault rifle and RGD 5 grenades were to be used to cover their escape. According to Halliday, the plan was foiled by Frazer, who emptied the arms cache. Unlike the UVF and UDA, Ulster Resistance never decommissioned its arsenal of weapons. Ulster Resistance's portion of the South African arms shipment was linked to numerous attacks by loyalist paramilitaries; already in 1988 a Browning pistol and grenades sourced from UR were used by loyalist Michael Stone in the Milltown Cemetery attack. In the 1990s UR distributed assault rifles and rocket launchers to the UDA Author Steve Bruce also claims that Metcalfe was "purportedly active in the UVF". In 1998 the Sunday Independent alleged that Metcalfe was a former member of the infamous UVF unit led by Robin Jackson and Jackson had cried openly at his funeral. The killing of the UR/UVF member spurred a wave of revenge attacks by the Mid Ulster UVF. Dillon claims that Charles Watson, a former UDR soldier murdered by the IRA in 1986 was a member of Ulster Resistance while according to Sutton he was a member of the UVF. Sutton lists Douglas as a civilian.