Кіріспе

Солтүстік Ирландияның лоялистік топтары арасындағы даулар

Лоялистік қақтығыс – 1969 жылы басталған «Қиындықтар» деп аталатын этносаяси қақтығыс кезінде және одан кейін Солтүстік Ирландияның әртүрлі лоялистік жартылай әскери топтары арасында мерзімік сипатта жиі туындайтын дауларды білдіреді. Мұндай қақтығыстар көбінесе Ольстер қорғаныс қауымдастығы (UDA) және Ольстер еріктілері (UVF) арасында, сондай-ақ кейін Лоялистік еріктілері (LVF) арасында болып өтеді.

UDAUVF қақтығыстары

UDA және UVF жиі ынтымақтасып, көбінесе бірімен-бірі бейбіт қатар өмір сүргенімен, екі топтың арасында да қақтығыстар болған. Екі нақты төбелес өте қанды оқиғалармен ерекшеленді.

1974-1975 жылдар

1974-1975 жылдың қысында Солтүстік Ирландиядағы екі негізгі лоялистік жарымәскери ұйым – UDA мен UVF арасында қақтығыс басталды. Жаман қарым-қатынас 1974 жылдың мамыр айындағы Ольстер жұмысшылар кеңесінің ереуілінде болған оқиғадан туындады, онда екі топ Ольстер жұмысшылар кеңесін қолдау үшін бірлесіп жұмыс істеді. UDA және UVF мүшелері өздерінің әлеуметтік клубтары мен пабтарын жапты, себебі ереуілдегі жұмысшылардың әйелдері наразылық білдірді. Себебі жұмыс істемейтін ерлердің қаржысы жетіспегендіктен, әйелдер UDA/UVF бақылайтын пабтар мен әлеуметтік клубтарда ақшаның ысырап болып жатқанын көрді. Сондықтан әйелдер екі топтың басшыларына ереуіл кезеңінде оларды жабуға қысым жасады, және олар келісімге келді. Шенкилл жолындағы UVF-қа байланысты бір пабтан басқасының бәрі жабылды. 1974 жылдың қараша айының бір түні Джо Шоу есімді UVF мүшесі ішімдік ішу үшін пабқа келді. Сол жерде ол "жергілікті тұрғындардың өз пабының жабылуына рұқсат бергені үшін оны қынжырлағанын" естіді. Бірнеше кружкадан кейін Шоу және оның достары Солтүстік Королева көшесіндегі өздерінің жергілікті пабына оралып, оны ашты. UDA мүшелері аймақта патрульдеу кезінде пабтың жарығын көрді және Шоу мен оның достарына жабылып, үйлеріне қайтуды бұйырды. Шоу бас тартты, ал UDA мүшелері кетіп қалды, бірақ қысқа уақыттан кейін олар мылтықпен оралып, пабты жабуға ниеттенді. Туындаған төбелес кезінде Шоу қаза тапты. Бірлескен мәлімдемеде бұл трагикалық оқиға деп сипатталды, бірақ кейіннен UVF жүргізген тергеу Стивен Гоатли мен Джон Фултонды, екеуі де UDA мүшелерін кінәлады. 1975 жылдың 21 ақпанында мас күйіндегі төбелес кезінде тағы бір адам қаза тапты, бұл жолы UDA-ның Роберт Томпсон. Наурыз айында Солтүстік Белфастта тағы бір паб төбелесі болды, бұл жолы UVF мүшелері қаруланып келді және бұрынғы төбелесге қатысқан Гоатли мен Фултонды атып өлтірді. Келесі айда UDA полковнигі Хью Маквей және оның көмекшісі Дэвид Дуглас Шенкилл жолынан UVF мүшелерімен ұрланып, Каррикфергусқа әкетілді, онда оларды Айлендмаги маңында өлтірді. UDA бастапқыда IRA кінәлі деп есептеді және кек алу үшін жиырма католикті ұрлауды жоспарлады. Протестант дін қызметкері UDA басшылығын IRA-ның қатысы жоқ екеніне көндіріп, жоспарларын тоқтатуға итермеледі. Социал-демократиялық және еңбек партиясының (SDLP) жетекшісі Джон Хьюм тоқтатылған шабуылдар туралы хабардар болғанын мәлімдегеннен кейін, UDA төрағасы Энди Тайри бұл UDA-ның ниеті болғанын мойындады, бірақ топ екі жоғалған UDA мүшесі босатылғанға дейін күніне бір тұтқынды өлтіруді жоспарламағанын жоққа шығарды. UDA Шығыс Белфастта UVF көшбасшысы Кен Гибсонды өлтіруге тырысты, ол өз кезегінде қаланың шығысындағы UDA штаб-пәтерін жарылтуға бұйрық берді, бірақ бұл шабуыл да сәтсіз аяқталды. 1976 жылы бірнеше ай бойы қақтығыс жалғасты, нәтижесінде екі топ арасында шартты бейбіт келісімге қол жеткізілді, осы кезеңде көптеген адамдар, көбінесе UDA мүшелері қаза тапты.

2000 жыл

Екі ұйым Біріккен лоялисттік әскери команда аясында бірге жұмыс істегенімен, 1997 жылы бұл құрылым ыдырап, Солтүстік Ирландияның бейбіт процесі мен Ұлы жұма келісімінен шаршаған Батыс Белфаст UDA бригадирі Джонни Адэйр мен UVF басшылығы арасында шиеленіс күшейді. Осы уақытқа дейін Адэйр диссиденттік LVF тобымен тығыз байланыс орнатқан, ал UVF осы топқа қарсы күресті. Аймақтағы шиеленіс күшейген кезде Адэйр 2000 жылғы 19 тамызда Шанкилде «Лоялист мәдениет күнін» өткізуге шешім қабылдады. Бұл күні Солтүстік Ирландияның түкпір-түкпірінен мыңдаған UDA мүшелері оның Төменгі Шанкилдегі бекінісіне жиналды, онда жаңадан салынған бірнеше суреттер ресми түрде ашылды. Күндіз UDA/UFF шеруі де өтті және UDA/UFF қарулы күші көрсетілді. UVF басшылығы шеру күні Шанкилде LVF рәміздері көрсетілмейтініне кепілдік алды. Алайда, UDA-ның «C компаниясынан» басқа біреулерге белгісіз, Адэйр мереке күнінің таңында LVF туын Төменгі Шанкилге жеткізді. Ол оны шеру Рекс барынан өтетін кезде жазуды жоспарлаған, бұл UVF-ты ашуландырып, оларды UDA-мен қақтығысқа тарту үшін жасалған. Адэйр шерудің басым бөлігі Шанкилдің ортасына жеткенге дейін осы қадамды жасауды күтті. Рекстен тыс тұрған және шеруді бақылап отырған UVF мүшелері мен шерудің соңына жақын жасырылған даулы туды жаюға қатысқан топ арасында зорлық-зомбылық орын алды. Осыған дейін Рекстегі атмосфера көтеріңкі болған, UVF көрермендері тіпті Шанкилл жолымен өтіп бара жатқан он мыңға жуық UDA мүшелерін сүйемелдеген UDA флейта оркестрлерінің әуендерімен бірге UDA әндерін шырқаған. Бірақ қатал шайқас болды, шамамен үш жүз адамнан тұратын «C компаниясы» (UDA-ның Батыс Белфаст бригадасының Төменгі Шанкилл бөлімшесіне берілген атау, онда Адэйрдің ең адал жақтастары болды) Рекс барының клиенттеріне шабуыл жасады, бастапқыда мысықтар мен темір сымдар сияқты қол қаруларын пайдаланды, ал кейін барды атып, ішіндегілер өздерін қоршап алғанда оқ жаудырды. Сондай-ақ, бардың қарамағысында орналасқан Прогрессивті Юнионисттік партияның (PUP) кеңсесіне де оқ атылды. «C компаниясы» Төменгі Шанкилдегі шабуылға шықты, UVF мүшелері мен олардың отбасыларына, соның ішінде UVF жетекшісі Гасти Спенстің үйіне шабуыл жасады, үйлерді өртеп, мүлкін ұрлап, тұрғындарды қарумен қуып шықты. Күннің соңына қарай UVF-пен байланысы барлардың барлығы Төменгі Шанкилден қуылды. Кейінірек сол түні «C компаниясының» қарулы адамдары Рекс барына тағы да оқ жаудырды, бұл жолы өтіп бара жатқан көліктен. Адэйрдің карнавалына келген көптеген UDA қонақтары оның осыны UVF-пен зорлық-зомбылықты күшейту үшін пайдаланып жатқанын түсінген соң үйлеріне қайтып кетті, бірақ мерекелер Төменгі Шанкилде түнге дейін жалғасты, онда Адэйр ашық аспан астында рава-партизаны мен фейерверк көрсетті. UVF дүйсенбі күні таңертең Адэйрдің серіктері Джеки Коултер мен Бобби Махудты Крамлин жолындағы «Ренж-Роверде» отырғанда атып өлтірді. Сондай-ақ, UVF Шанкиллдің орталығындағы Ольстер Демократиялық партиясының кеңсесіне де оқ атты. Бір сағаттан кейін Адэйрдің тобы Агнес көшесіне жақын жердегі PUP кеңсесін өртеп жіберді, бұл UVF-тың басымдығы бар Орта және Жоғарғы Шанкилл мен UDA-ның басымдығы бар Төменгі Шанкилл арасындағы де-факто шекара. UVF жауабы Шанкиллдің ортасындағы UDP кеңсесін жарылқау болды. Адэйр 14 қыркүйекте Мемлекеттік хатшысы тарапынан түрмеге қайтарылды, бірақ араздық жыл соңына дейін тағы төрт адамның өліміне әкелді. Зорлық-зомбылық Солтүстік Белфастқа да тарады, онда UVF-тың Маунт-Вернон бөлімшесінің мүшелері Тайгер шығанағы ауданында UDA мүшесі Дэвид Грирді атып өлтірді, бұл қаланың сол бөлігінде бірқатар кісі өлтірулерге себеп болды. Тағы бір оқиғада Лондон округінің Колерайн қаласында UDA мүшелері UVF мүшелерін шығаруға тырысты, бірақ UVF оған сәтті қарсылық көрсетті. Бірақ, осы ерекше жағдайларды ескермегенде, Адэйрдің екі ұйым арасында толыққанды соғыс туғызуға жасаған тырысы сәтсіз аяқталды, өйткені UVF және UDA басшылығы жүздеген отбасылар қоныс аударған Шанкилл ауданындағы жағдайды бақылауға алып, оның себебімен және оны ұстап тұрумен айналысты. Адэйрдің ашуына орай, оның Батыс Белфаст бригадасының «А» және «В» роталары да UDA-ның «C компаниясының» UVF-пен соғысына қатысудан бас тартты. Ақырында, екі ұйым арасындағы болашақ проблемалардың күшеюін болдырмау мақсатында жаңа процедуралар енгізілді және екі саяси лоялистік қанатының сол кездегі басшылары Гэри МакМайкл мен Дэвид Эрвиннің кеңесі ескерілгеннен кейін, араздыққа қатысушылардың көпшілігі келісімге келді.

UVF LVF қақтығыстары

LVF Билли Райт құрды. 1996 жылғы 2 тамызда ол, UVF Mid Ulster бригадасының Портадаун бөлімшесімен бірге, атысты тоқтатуды бұзғаны үшін UVF басшылығы тарапынан қызметтен шеттетілді. Осы бастама екі ұйым арасындағы жиі қақтығыстарды көрсетті. Жағдай Драмкридегі тұйыққа келгенде, Райттың жасағы католик такси жүргізушісін өлтірді. Райт UVF-тен қуылғанымен, өлім жазасымен қорқытылып, Солтүстік Ирландияны тастап кетуге бұйрық берілгеніне қарамастан, ол бұған бағынбады. Алайда, оның өмірінде бұл жанжал көбінесе шектеулі болды, ал екі ірі қақтығыс оның қайтысынан кейін болды.

1999-2001 жылдар

1999 жылдың желтоқсанында LVF мүшелері мен UVF Mid Ulster бригадирі Ричард Джеймсон және оның адамдары қатысқан Portadown F. C. әлеуметтік клубындағы оқиғада LVF жанкүйерлері қатты ұрып-соғылғаннан кейін шиеленіс күрт өршіді. LVF мүшелері кек алуға ант берді және 2000 жылдың 10 қаңтарында Портадаунның шетінде Джеймсонды атып өлтірді. UVF Джеймсонның өліміне қатысы бар деген күдікпен және LVF мүшелігіне жататын екі протестант жасөспірімді Тандрагиде өлтірді. Бірақ құрбандар, Эндрю Робб және Дэвид МакИлвейн, ешқандай лоялистік жарымәскери ұйымға мүше емес екені анықталды. UDA-ның Джонни Адейр LVF-ті қолдады және осы жылы UVF-пен туған араздықты күшейту үшін оны пайдаланды. Сол уақытта UVF Джеймсонды өлтірген кісіні өлтіруге тырысты, бірақ сәтсіз болды. LVF 26 мамырда қайтадан шабуыл жасап, Баллисильлан қаласында PUP мүшесі Мартин Тейлорды өлтірді. Содан кейін LVF біраз уақытқа Джонни Адейрдің C компаниясымен бірікті, олардың UVF-пен араздасуы күшейді. Дегенмен, UVF 2001 жылы шайқасты жалғастыруды жөн көрді, өз серігі Red Hand Commando арқылы LVF-тің екі жетекші тұлғасын – Адриан Портер мен Стивен Уорнокты өлтірді. Алайда, Адейр LVF-ті соңғы қастандықтың UDA-дағы бәсекелесі Джим Грей жасағанына көндірді, сосын LVF оны өлтіруге тырысты, бірақ тағы да сәтсіз болды.

2005 жыл

2005 жылдың шілдесінде дау аяқталды, себебі UVF өзінің қарсы ұйымына соңғы шабуыл жасады. Осының салдарынан кем дегенде төрт адам қаза тапты, олардың барлығы LVF-ке байланысты болды. Осы шабуылдардан кейін 2005 жылдың 30 қазанында LVF өз бөлімшелеріне қызметін тоқтатуға бұйрық бергенін және таратылып жатқанын мәлімдеді. 2006 жылдың ақпан айында Тәуелсіз мониторинг комиссиясы бұл даудың аяқталғанын хабарлады.

АӨК-нің ішкі қақтығыстары

UDA, лоялистік жарымәскери ұйымдардың ең ірісі, тарихында бірнеше ішкі тартыстарды бастан өткерді.

1972-1974 жылдар

UDA-ның құрылғаннан бастап ішкі дау-дамайлар тоқтаған емес. 1972 жылы, қозғалыстың толыққанды алғашқы жылында, үш мүшесі – Инграм Бекетт, Джон Браун және Эрнест Эллиотт басқа UDA мүшелерінің қолынан қаза тапты. Басты мәселелер Шығыс Белфаст басшысы Томми Херрон мен оның батыс қаладағы қарсыласы Чарльз Хардинг Смит арасында, қозғалысты кім басқарады деген тартысқа байланысты туды. Олар келісімге келіп, компромистік кандидат Энди Тайриді көшбасшы етіп тағайындағанмен, әрқайсысы өзін нағыз көшбасшы деп есептеді. Херрон 1973 жылдың қыркүйегінде болған, әлі де шешілмеген шабуылда қаза тапты. Бірақ Тири UDA-ның жалпы басқаруын қолға алғаннан кейін, Хардинг Смит 1974 жылға дейін үнсіздік сақтады. Содан кейін ол, қозғалыстың Батыс Белфаст бригадасы Тири ұйымдастырған Ливия сапарының желеуімен полковник Каддафиден қару алуға жасаған сәтсіз әрекетіне байланысты, негізгі UDA-дан бөлініп жатқанын жариялады. Бұл сапарды юнионистер қауымдылығы қатты сынап, UDA социализмді қабылдап алды деген дауыстар көтерілді. Сондықтан Хардинг Смит осыны өз билігін қайтаруға мүмкіндік ретінде пайдаланды. Хардинг Смит екі рет қарудан зардап шеккенімен, ең бастысы – Шенкилл-роудтағы басқа да UDA жетекшілерінің қолдауын жоғалтып, Солтүстік Белфаст бригадасының командирі Дэви Пэйн оны ескертіп, үшінші шабуылдан аман қалмайтынын айтқаннан кейін Белфасттан кетуге мәжбүр болды.

1987-1989 жылдар

1987 жылы желтоқсанда Оңтүстік Белфаст бригадирі Джон Макмайклды Уақытша ИРА өлтірді, бірақ кейіннен UDA мүшесі Джеймс Пратт Крейг, Макмайклдың қозғалыстағы бәсекелесі, кісі өлтіруді жоспарлауға қатысқандығы мойындалды. Осы кезде жаңа буын көшбасшылары пайда болды және UDA-ның қарсыласатын мәселелері, оның ішінде қару-жарақ жетіспеушілігі және ескірген бригадирлердің нашар басшылығы, Энди Тайридің үстемдігінен туындап отыр деген шешімге келді. 1988 жылдың наурыз айында Тайри отставкаға кетуге мәжбүр болды, ал жаңа көшбасшылардың көпшілігі Макмайклдың тәрбиесінде болғандықтан, Тайри қорғаған бірқатар қарт ардагерлерге қарсы шықты. Крейг өлтірілді, Томми Литл немесе тілексіз адам деп жарияланды, ал бірнеше бригадирлер қызметтен алынып, олардың орнына Джеки Макдональд, Джо Инглиш және Джим Грей тағайындалды.

2002-2003 жылдар

2002 жылы Джонни Адейр мен бұрынғы саясаткер Джон Уайт UDA-дан қуылғанда екінші ішкі жанжал туды. 2-батальонның көптеген мүшелері, Шэнкилл-роуд Батыс Белфаст бригадасы, көбінесе "C" ротасы деп танылатын, Адейр мен Уайтты қолдады, ал ұйымның қалған бөлігі осы топтарға және керісінше шабуылдар жасады. Төрт адам өлтірілді; алғашқы құрбан – Адейрге қарсы болған белгілі лоялист Джонатан Стюарттың немере інісі, ол 2002 жылдың 26 желтоқсанында өткен кеште қаза тапты. Рой Грин кек қайтар үшін өлтірілді. Соңғы құрбандар – Герри Адамсты өлтіруге жасаған сәтсіз әрекетімен танымал Джон "Груг" Грег және тағы бір лоялист Роберт Карсон болды. Адейрдің басшылығы 2003 жылдың 6 ақпанында аяқталды, оңтүстік Белфаст бригадирі Джеки Макдональд 100 шамасындағы адамнан тұратын күшті Шаникиллге әкеліп, Адейрді қуғынға салды, ол дереу Англияға қашты. Осы шабуыл алдында UDA-ға оралған Адейрдің бұрынғы одақтасы Мо Кортни Батыс Белфасттың жаңа бригадирі болып тағайындалды, бұл жанжалды аяқтады. 2003 жылы Джимбо Симпсонды қызметтен шеттетуден кейін Баллисилан және Гленбрин аудандарында бірнеше үй мен кәсіпорынға шабуыл жасалды. Деректерге сәйкес, Симпсонның 40-қа жуық жақтастары қазіргі басшылықты құлатуға тырысты. Джим "Джимбо" Симпсон, ұйымның солтүстік Белфасттағы басшысы болған кезінде "Баккарди бригадирі" деп аталды, сәтсіз төңкерістен кейін бірнеше жақтастарымен бірге Солтүстік Ирландиядан қашып кеткені болжанып отыр.

2006: Шұкрис АӨБ-ден шығарылды

2006 жылы маусым айында UDA басшылығындағы қалған бес бригадир Андре Шукриді, оның інісі Ихабты және тағы бір байланысты адамды ұйымнан шығаруға шешім қабылдады. Бір тобынан бөлініп шыққан фракцияның жетекші мүшесі Солтүстік Ирландияны (NI) тастап кеткеннен кейін қан төгілудің алды алынды, ал басқалары қамауға алынды.

2013 күні: Солтүстік Белфаст бригадасының қақтығысы

2013 жылы «Белфаст телеграфы» газеті UDA Батыс Белфаст бригадасының қылмыс пен рэкетпен тығыз байланысы болғанын хабарлады. Белфасттағы тағы үш бригадир – Джеки Макдональд (Оңтүстік Белфаст), Джимми Бирч (Шығыс Белфаст) және Джон Бантинг (Солтүстік Белфаст) енді батыс жетекшілерімен іс жүргізе алмайтындарын сезінді. Жағдайды Йорк жолындағы Бантингтің басшылығына қарсы граффити науқаны одан әрі шиеленістірді, онда батыстағы әріптестерінің қамқорлығына өткен Солтүстік Белфаст бригадасының бұрынғы мүшелері Бантингті бригадир қызметінен шеттетуді талап етті. 2013 жылдың желтоқсанында UDA мәлімдемесінде Солтүстік Белфаст бригадасының ішінде наразылық көзқарастардың бар екені мойындалды, бірақ Бантингтің басшылығына қолдау көрсетілді. Бірақ мәлімдемеге Макдональд пен Бирч қол қойғанмен, Батыс Белфаст бригадасынан ешкім қолтаңба қоймады. Солтүстік Белфаст көтерілісшілері кейіннен сотталған кісі өлтіруші және Бантингтің ең жақын серігі Джон Хоукрофттың бұрынғы досы Роберт Молиноаны бригадирлік лауазымға үміткер деп атады. Бантингтің қарсыластары оның, әсіресе Тайгерс-Бей тұрғындарына қатысты, қатаң тәсілдерін сынады, ал оның жақтастары Бантингтің аймақтағы есірткі саудасына қарсы күресінің оны қызметтен шеттету әрекеттерінің нақты себебі екенін мәлімдеді. Араздық күшейген сайын Бантингке бірнеше шабуыл жасалды. 2014 жылдың мамырында Бантингке Тайгерс-Бейде қарсыластары шабуыл жасады. Қырқыс соққанда Бантинг есінен танып, ұялы телефоны ұрланды. Оқиға кезінде Бантинг өзінің ішкі сыншыларының бірінің үйіне барыпты. 2014 жылдың тамызында Бантинг Дункерн бақшасымен – Тайгерс-Бейді республикалық Жаңа Лодж ауданынан бөліп тұратын көшемен жүргенде, оның көлігіне лақтырылған құбыр бомбасынан зақым келді. Тайгерс-Бей Бантингке қарсы топтың бекінісіне айналды. Соңғы шабуылдан кейін көп ұзамай Молиноаудың жақтасына өткен Солтүстік Белфасттың бұрынғы бригадирі Уильям Борландқа жел блоктарымен шабуыл жасалып, Карр Глендегі үйіне жақын аяғына оқ тиді. Шабуылдан кейін Бантинг пен Хоукрофт екеуі де қатысы бар деген күдікпен тұтқындалды. Тағы бір серіктесімен бірге олар Борланд пен Андре Шукриді өлтіруге талпынғандары үшін айыпталып, қамауға алынды. UDA-дағы стандартты тәртіп бойынша Бантинг қамауда болған кезде бригадирлік қызметін тастауға мәжбүр болды, бірақ оның орнына, Оңтүстік Белфасттағы Таугмонахтан келген Макдональдтың жақын досы, салмағына байланысты «Бургер Кинг бригадирі» деп аталған адам, нақты билігі жоқ, тек номиналды көшбасшы ретінде танылды. 2014 жылдың қыркүйегінде «Белфаст телеграфы» газеті Солтүстік, Шығыс және Оңтүстік Белфасттағы UDA басшыларының, сондай-ақ Лондондерри және Солтүстік Антрим бригадасының басшысының Батыс Белфаст бригадасымен араздық пен жікке бөлінуді талқылау үшін кездескенін хабарлады. Есепке сәйкес, олар UDA-ға адал Батыс Белфаст бригадасының мүшелері бригаданың жаңа басқару құрылымын құруы керек деп келісті, содан кейін Мо Кортни, Джим Спенс және Эрик Маккиді қазіргі лауазымдарынан шеттетуге жетекшілік етеді. Сондай-ақ, Батыс Белфасттың оқшауланған басшылары он жыл бұрын Солтүстік Ирландиядан қуылған бұрынғы Солтүстік Белфаст бригадирі Джимбо Симпсонды жалдап, оны бұрынғы лауазымына қайтаруды көздегені хабарланды. Бұл Батыс Белфаст бригадирі Мэтт Кинкейдтің Спенс пен Кортниді қолдауға бел буған кездегі бұрынғы ұсыныстарды қабылдамауынан кейін болды. Бантингке қарсы айыптаулар 2015 жылы бірнеше куәгерлер өздерінің мәлімдемелерін қайтарып алғаннан кейін алынып тасталды, бірақ Бантинг бригадир ретінде қайта оралмады, оның орнына Белфаст қалалық сотының туын қарсы алған наразылық акциясында көзге түскен «Биг» Билл Хилл келді. Бірақ бұл жаңа басшылық Маунт-Вернондағы Ольстер еріктілері (UVF) тобымен де қақтығысқа түсті, бұл қадамды олардың Батыс Белфастағы бұрынғы одақтастары қолдамады. 2016 жылдың тамызында жаңа көшбасшы Маунт-Вернон UVF-ның қатерінен Шотландияға қашқаны туралы хабарланды. Джон Бореланд бұдан кейін көп ұзамай атып өлтірілді. Алайда, 2017 жылдың маусымында Солтүстік Белфасттағы UDA үш топқа бөлінді: Блэрдің жақтастары, Тайгерс-Бейдегі наразылар тобы және Бореландтың бұрынғы бекінісі Баллисилландағы тағы бір топ.

2017 күні: Оңтүстік-шығыс Антрим бригадасының қақтығысы

2017 жылдың 13 наурызында бұрынғы бригада командирі Джордж Гилмор, Каррикфергуста басшылық тарапынан қорқытылған достары мен отбасына қолдау көрсеткені үшін өлтіруге талпыныс жасалды. Гилмор ертесі күні көз жұмды, ал оқиға қаладағы үзіліссіз антагонизмнің бір бөлігі деп сипатталды. Кейіннен екі адам осы кісі өлтіруге айыпталды. Гилмор өткен тамызда сәттіліксіз найзағай садағымен шабуылға ұшыраған болатын. Полиция бірнеше адамды ұстады.

UVF ішкі қақтығыстары

UVF мен LVF арасындағы жанжал бастапқыда ішкі дау-жанжал ретінде басталды, бірақ Билли Райт LVF-ті жеке ұйым ретінде құрғаннан кейін тез өзгерді. Осыдан кейін UVF ішкі зорлық-зомбылыққа көп ұшырамады, тек екі адамның өлімі Белфасттың Шанкилл жолында 1975 жылдың қараша айының соңында ішкі дау-жанжалдың бөлігі деп сипатталады – Арчибальд Уоллер мен Ноэль Шоу осы екі адам. Осы өлімге дейін бірнеше ай бұрын, 1975 жылдың 27 шілдесінде Мид-Ольстер бригадасының басшысы Билли Ханна Лургандағы үйінің жанында оның ізбасары Робин Джексонның қолынан атылып өлтірілді. Алайда, бұл өлім дау-жанжалдың бөлігі емес, Mid Ulster бригадасының ішкі тәртіп шарасы ретінде жасалды.