Флитвуд Шеппард: Англия сарайының әдеби өмірінен бір тұлға
Fleetwood Sheppard
Флитвуд Шеппард (1634-1698) – ағылшын сарайының әдеби өкілі, Шарль II және Вильгельм Оранский сарайларындағы маңызды тұлға. Өлең поэзиясына үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флитвуд Шеппард (кейде "Шеппард", "Шеппард", "Шеппеард") (1 қаңтар 1634 – 25 тамыз 1698) – Англия королі Карл II және Оранж Уильям сарайларында маңызды рөл атқарған британдық сарай адамы және әдеби зерделілікпен көзге түскен тұлға. Ол білімді, сөз өнерімен шебер, адалдығымен танымал болды және 1680-ші, 1690-шы жылдардағы поэзиядағы маңызды фигуралардың бірі еді.
Fleetwood Sheppard (sometimes spelled as "Shepphard," "Sheppheard," and "Sheppeard") (1 January 1634 – 25 August 1698) was a British courtier and literary wit who was instrumental in the courts of Charles II of England and William of Orange. He was an educated man known for his lively wit and honesty, and he was an important figure in the poetry of the 1680s and 1690s.
Білім алу және патша сарайындағы таныстыру
Ол Оксфордширде дүниеге келді, Оксфордтағы Магдален Холл мен Крайст Черч колледждеріне оқуға түсті, 1654 жылы бакалавр, ал 1657 жылы магистр дәрежесін алды. М.А. дәрежесін алған барлық адамдар Англия шіркеуіне қосылуға міндетті болғанда, король Чарльз бұл мәселеге араласып, Шепардтың азаматтық құқық саласында білімі бар екенін (Грейс Инн заң мектебінде оқыған) және "қасиетті қызметке дайын емес екенін" айтты (Эллис 255). Оның орнына Шепард сарайдағы кеңесші болды. Ол Нелл Гвиннмен таныстырылды және Чарльз Саквилл, Лорд Бакхерст (кейін Дорсет графы)пен бірге оның ең жақын серіктерінің бірі болды. Өмір бойы Дорсеттің ең жақын достасы болып қалды. Сатиристер мен қаңқу шеберлері (мысалы, Энтони Вуд) Шепард уақытын "бозымдыққа және дінсіздікке берілген, керемет серік" ретінде өткізгенін айтса, басқалары ол негізінен адал адам болған және әрқашан жақсы әзілге қызығушылық танытқан деп санайды. Ол II Карлдың тамақ серіктерінің бірі болды, ал Нелл Гвинн ұл туғанда, ол Гвинннің үй шаруашылығын басқарушысы болып тағайындалды. Бұл бір сатирик оны елдегі ең жақсы ақы алатын жалбаушы деп айыптауына себеп болды. Алайда, бұл айыптамаға көп сенуге болмайды, өйткені Шепардтың қызметі үшін патшалықтан 200 фунт стерлингтен басқа ешқандай төлем жасалмаған. Дорсет пен Шепард бірге Парижге сапарлады. Сонымен қатар, Дорсет Шепардты кездесу үшін, ол елден кеткен кезде саяхаттайтын. Олардың Парижде қандай да бір артық әрекет жасағандығы туралы Вуд айтқандай болсын, болмасын, Шепард өте белсенді өмір сүргені рас. Ол Генри Булкели мен Джордж Этериджті тавернадағы дау кезінде ажыратуға тырысқанда көзінің астынан пышақталды.
He was born in Oxfordshire, attended Magdalen Hall and Christ Church, Oxford, gaining the Bachelor of Arts in 1654 and Master of Arts in 1657. When all persons attaining an M. A. were required to join the Church of England, King Charles intervened and said that Sheppard had a background in civil law (having studied at Gray's Inn) and was "not prepared to take orders, he being a person of much ability" (Ellis 255). Instead, Sheppard became a courtier. He was introduced to Nell Gwynn and became one of her favourite companions, along with Charles Sackville, Lord Buckhurst (later Earl of Dorset). He would remain one of Dorset's closest friends throughout his life. While satirists and gossips (such as Anthony á Wood) said that Sheppard spent his time as "a debauchee and atheist, a grand companion," others suggested that he was a fundamentally honest man who was always interested in a good joke. He became one of Charles II's dining companions, and when Nell Gwynn gave birth to a male child, he was made the steward of Gwynn's household. This prompted a satirist to accuse him of being the best paid pimp in the land. There is little truth to this charge, however, as Sheppard was not paid by the crown for his services, except for two grants of £200. Dorset and Sheppard went to Paris together. Additionally, Dorset would travel out to meet Sheppard when the latter went out to the country. Whether he and Dorset got in trouble in Paris for some scandalous behaviour, as Wood suggests, or not, it is true that Sheppard lived a very active life. He was stabbed beneath the eye while separating Henry Bulkeley and George Etheridge in a quarrel in a tavern.
Шөгеру және сарайға қайта оралу
Шеппардты II Джеймс ұнатпады, ал Шеппард та II Джеймсті ұнатпады. II Карл қайтыс болғанда, Шеппард зейнетке шықты. Бірақ, Уильям таққа отырғанда, Шеппард қайтадан сарайға оралып, жақсылыққа ие болды. Дорсет патшалық үйдің камерагері болып тағайындалды, бұл оған қамқорлық арқылы көптеген лауазымдарды бөлуге мүмкіндік берді. Ол үшін ол Шеппардты жұмысқа алды. Шеппард лауазым сатып алғысы келетіндерден ақы алды, ал өздері үшін жақсы сөз айтуын қалағандардың да пайдасын көрді. Сонымен қатар, Шеппард жаңа патшайымның сүйіктісі болды, ал Джон Олдмиксон оның патшайымды "көңілді" еткенін айтты. 1712 жылы Джонатан Свифт "Сотта лауазымдарды сатудың жаңа жолы" атты еңбегінде Флитвуд Шеппардтың жоқ лауазымдарды сатқанын, бос емес орындарға ізбасарлар тағайындағанын және осы арқылы өзін қатты байытқанын жазды. 1690 жылы ол патшаның жеке күзетшісі болып тағайындалды. 1694 жылы ол рыцарь атағын алды, Лордтар палатасында қара таяқтың күзетшісі болды және жарғақ орденінің рыцары болып қабылданды.
Sheppard was not liked by James II, and Sheppard did not like James, either. When Charles II died, Sheppard went into retirement. However, when William came to the throne, Sheppard was back at court and back in favour. Dorset was made the chamberlain of the royal household, and that gave him a great many places to dispense in patronage. For this, he employed Sheppard. Sheppard received the proceeds from those wishing to purchase places, and he received the favours of those wishing a good word to be placed on their behalf. At the same time, Sheppard was a favourite of the new Queen's, and John Oldmixon said that he made the Queen "very merry." In A New Way of Selling Places at Court in 1712, Jonathan Swift would say that Fleetwood Sheppard sold places that did not exist and named successors for posts that were not vacant, that he enriched himself greatly. In 1690 he was made a gentleman usher to the king. In 1694 he was knighted, became a gentleman usher to the black rod in the House of Lords, and was inducted as a knight of the garter.
Әдеби қызығушылық
Шеппард көптеген ақындардың меценаты және жаңа таланттарды ашқандардың бірі болды. Мысалы, Букхерст жәрмеңкедегі шағын дүкеннен сатып алған "Жоғалған жұмақты" тапқандардың арасында ол да болды. Мэтью Приордың бір барда кранды тартып тұрып Горацийді оқып отырғанын көріп, оны дамыту үшін мектепке жіберген де осы кісі. Роберт Гулд пен Джон Олдмиксонға да орасан қолдау көрсетті. 1695 жылдары пуритандық идеологияны қабылдаған болуы мүмкін, бұл өзгеріске оның бұрынғы достарының кейбіреуі наразылық білдірді. Чарльз Гилдон, Томас Раймер және Джон Деннис әдеби сын туралы еңбектерін Шеппардқа арнады, ал Джон Уилмот, Рочестердің 2-графы, Шеппардты өлеңдеріне сын айту үшін қажетті жалғыз адам деп есептеді.
Sheppard was a patron of many poets and one of those who discovered others. He was one of the ones, for example, who "discovered" Paradise Lost when Buckhurst bought it from a small stall at a fair. He was also present when Matthew Prior was discovered reading Horace as a tap puller in a bar and sent to school to cultivate his talents. He was also one of the main supports of Robert Gould, as well as John Oldmixon. He may have embraced the Puritan cause around 1695, and some of his old friends were disaffected by this change. Charles Gildon, Thomas Rymer, and John Dennis dedicated volumes of literary criticism to Sheppard, and John Wilmot, 2nd Earl of Rochester regarded Sheppard as the only critic he needed for his verses.
Өлім-жітім туралы мәлімдемелер
Шеппард өмірінің соңғы жылдарында, оның қайтыс болғаны туралы бірнеше рет хабар таралды. 1694 жылы Лорд Годольфин Шеппардтың қайтыс болғанын естіді, бірақ Шеппард өзі тірі екенін, алайда он екіден он төрт жылға дейін "тас" ауруынан зардап шеккенін мәлімдеді. 1697 жылдың желтоқсан айында ол тағы да қайтыс болды деген қауесет тарады. 1698 жылдың шілдесінде оның қайтыс болғаны туралы хабарлама қайтадан жарияланды. Ол осыдан аз уақыт өткен соң қайтыс болды, бірақ 1768 жылы жылдық тіркелімде Шеппард әлі тірі, денсаулығы жақсы және 120 жаста екені әжуалық түрде жазылды.
In his last years, Sheppard was reported dead several times before he died. In 1694, Lord Godolphin heard a report that Sheppard had died, but Sheppard himself responded, saying that he was alive, but that he had suffered from "the stone" for twelve to fourteen years. In December 1697, he was again reported as dead. In July 1698, he was again reported as dead. He did die shortly afterward, but in 1768 a joking Annual Register announced that Sheppard was still alive, in good health, and 120 years old.