Коллинз казармасы: Ирландия Ұлттық мұражайының тарихы мен өнері
Collins Barracks, Dublin
Ирландияның Дублин қаласындағы Коллинз казармасы – тарих пен өнерге толы ұлттық мұражай. 1702 ж. салынған, әсем неоклассикалық стильдегі кешен туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Коллинз казармасы (Ирландияның Ұлттық мұражайы)
Collins Barracks (National Museum of Ireland)
Коллинз казармасы (Дүн Уи Чойлейн) – Дублиннің Арбор Хилл ауданындағы бұрынғы әскери казарма. Қазіргі уақытта ғимараттарда Ирландияның Ұлттық мұражайы – Декоративтік өнер және тарих бөлімі орналасқан. Үш ғасыр бойы британдық қарулы күштерді, содан кейін ирланд армиясының гарнизондарын қабылдаған бұл казармалар әлемдегі үздіксіз пайдаланылған ең көне казармалардың бірі болып есептеледі. 1702 жылы салынған, ал 18-шы ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырда кеңейтілген кешеннің басты ғимараттары неоклассикалық стильде салынған. Алғашқыда жай ғана "Казармалар" деп аталған, кейін "Корольдік казармалар" болып өзгерген атауы, 1922 жылы Ирландия еркін мемлекеті осы жылдың басында қаза тапқан Майкл Коллинстің құрметіне "Коллинз казармасы" деп өзгертілді. 1997 жылдан бері казармалар Ирландияның Ұлттық мұражайының (декоративтік өнер және тарих экспонаттары) коллекцияларына үй иесі болып табылады, ал бастапқы құрылымдар осы жаңа міндетті атқару үшін марапатталған қайта жаңарту және консервация жұмыстарынан өтті.
Collins Barracks (Dún Uí Choileáin) is a former military barracks in the Arbour Hill area of Dublin, Ireland. The buildings now house the National Museum of Ireland – Decorative Arts and History. Previously housing first British Armed Forces and later Irish Army garrisons through three centuries, the barracks were the oldest continuously occupied example in the world. Built in 1702, and further extended in the late 18th century and 19th century, the complex's main buildings are neo classical in style. Originally called simply The Barracks, and later The Royal Barracks, the name was changed in 1922 by the Irish Free State to "Collins Barracks", in honour of Michael Collins, who had been killed earlier that year. Since 1997 the barracks have been home to collections of the National Museum of Ireland (for Decorative Arts and History exhibits), and the original structures have seen some award winning redevelopment and conservation work to support this new role.
18 ғасырдан 1920-жылдарға дейін Британ гарнизоны
Килменхэм корольдік ауруханасын қоспағанда, казарма Дублиндегі ең көне қоғамдық ғимарат болып табылады және 1701 жылдан бастап сол кездегі королева Аннаның бас суреттеушісі Томас де Бург салған. (Бург Дублиндегі Тринити колледжінің танымал кітапхана ғимаратының сәулетшісі болған.) Кешен бастапқыда Ормон герцогының сарайы үшін арналған жерге салынған. Онда бірнеше үлкен алаң бар, олардың әрқайсысы оңтүстік жағынан ашық. Ең үлкен алаң (Кларк алаңы) шығыс және батыс жағында аркалы колоннадалармен жабдықталған, ал негізгі ғимараттар гранитпен қапталған. Еуропадағы ең көне тұрақты казарма (және бір кезде ең ірілерінің бірі) бастапқыда жай ғана Казарма, кейін Корольдік казарма деп аталды. 19 ғасыр бойы әртүрлі жаяу әскер полктерінің 1500-ге жуық әскері (сондай-ақ екі атты әскер бөлімі) казармада орналасқан. Алайда, 1880 жылдары тұру жағдайлары қауіпті деңгейде жеткіліксіз болды және Соғыс министрлігінің комиссарлары жүргізген тергеуден кейін, ауру деңгейінің өсуіне байланысты олар қатаң сыналып, айыпталды. 1916 жылғы Пасха көтерілісі кезінде Корольдік Дублин фюзелиерлерінің 10-шы батальоны және басқа да күштер Корольдік казармадан шығып, көтерілісші Ирландия азаматтық армиясымен және Ирландия еріктілерімен күресу үшін жөнелтілді. Олар Ашер аралында (Шон Хьюстон басшылығымен), Төрт сотта (Нед Дейли басшылығымен) және GPO-да (Падрейг Пирс басшылығымен) бекініп алған.
Save for the Royal Hospital Kilmainham, the barracks is the earliest public building in Dublin, and was built from 1701 by the then Surveyor General under Queen Anne, Thomas de Burgh. (Burgh was also the architect of the famous library building at Trinity College Dublin.) Built on a site originally intended for a mansion of the Duke of Ormonde, the complex has several large squares, each open on the south side. The largest square (Clarke's Square) has arcaded colonnades on the east and west sides, and the main buildings are faced with granite. The oldest inhabited barracks in Europe (and once one of the largest), it was originally known simply as the Barracks and later the Royal Barracks. Through the 19th century, up to 1,500 troops of various Regiments of Foot (and up to two troops of horse) were stationed at the barracks. However, by the 1880s conditions of accommodation were dangerously inadequate, and they were strongly criticised following an investigation by Commissioners of the War Office as levels of disease increased. During the 1916 Easter Rising, the 10th Battalion of the Royal Dublin Fusiliers and other forces were deployed from the Royal Barracks to fight the insurgent Irish Citizen Army and Irish Volunteers who occupied strongly held positions close by on Usher's Island (under Seán Heuston), the Four Courts (under Ned Daly), and the GPO (under Pádraig Pearse).
1920-1990 жылдар Ирландия гарнизоны
Англия-Ирландия келісімі (Ирландия Тәуелсіздік соғысын аяқтаған) бойынша кешен 1922 жылдың желтоқсан айында Ирландия еркін мемлекетінің әскерлеріне тапсырылды. Ол дереу сол жылы қаза тапқан еркін мемлекеттің тұңғыш бас қолбасшысы Майкл Коллинстің есімімен Коллинс казармасы деп аталды. Казарма Ирландия Азамат соғысы кезеңінде еркін мемлекет армиясының күштерін қабылдады және 70 жыл бойы Ирландия қорғаныс күштерінің Шығыс командованиесінің бөлімшелеріне үй болды. 1997 жылы 5-ші жаяу әскер батальоны соңғы рет казармадан шықты.
Under the Anglo Irish Treaty (which marked the end of the Irish War of Independence), the complex was handed over to troops of the Irish Free State in December 1922. It was almost immediately named Collins Barracks after Michael Collins, the first commander in chief of the Free State, who had been killed that year. The barracks housed forces of the Free State Army through the Irish Civil War and for 70 years was home to units of the Eastern Command of the Irish Defence Forces. The 5th Infantry Battalion marched out of the barracks for the last time in 1997.
1997 жылдан қазіргі уақытқа дейін Ирландияның Ұлттық мұражайы
Демилитаризацияның бір бөлігі ретінде казармалар айтарлықтай жаңартылды, оның ішінде Кларк алаңының екі жағын айналдыру және шыны бетті құрылымдармен біріктіру жұмыстары жүргізілді. Бұл жұмысқа Ирландия Корольдік сәулетшілер институты (RIAI) архитектураны сақтау саласындағы ең жоғары награда – «Күміс медаль» табысталды. Ұлттық мұражайдың декоративтік өнер және тарих бөлімі орналасқан мұражайда сонымен қатар әскери тарихқа арналған көрме залдары бар. Дегенмен, көрме залдарының басты назары өнер, қолөнер және тауарларға – ирландтық монеталар мен валюта, күміс заттар, жиһаз, халықтық тұрмыс және костюмдер, керамика, шыны бұйымдар және т.б. сияқты экспонаттарға арналған. Қазармалардың маңындағы аудандарда жезөкшелік кеңінен таралды, себебі қалалар мен қалашалардың кедей халқы тұрақты табыс көзі бар сарбаздарға тартылатын. Барак көшесі (1890 жылы Бенбурб көшесі деп аталды), тікелей нысан алдынан өтетін, Корольдік казармаларға жақындығынан осы секс-жұмысымен байланысты болды. Бұл аймақ Монто сияқты, оның қызметі 1860-1950 жылдар аралығында өркендеген және ғасырлар бойы қаладағы британдық армия гарнизондарының көп санының арқасында пайдасы көбейген. 1837 жылы, казармалар құрылғанына 135 жыл өткен соң, Барак көшесі бір саяхатшы тарапынан «бұрдельдер мен арзан қонақүйлердің қатарынан» және «Дублиннің өзінде де осындай адамдардың көптігінен танымал, ең жаман, адалсыз адамдар мен жезөкшелерге толы» деп сипатталды. XIX ғасырдың соңында көше Дублин қалалық әкімдігінің алғашқы тұрғын үй жобасының орны ретінде таңдалды, себебі ұзақ жылдар бойы әлеуметтік мәселелерге тап болған аудандарда жерді сатып алу арзанға түсті. Көше ХХ ғасырдың көп бөлігінде тығыз орналасқан, нашар жағдайдағы үйлерден тұратын, тіпті 1997 жылы казармалар мұражайға айналғаннан кейін де қызыл шам ауданы ретінде танылды. 1997 жылдың мамыр айында Бенбурб көшесінде әлі де 100-ге жуық әйел жезөкшелікпен айналысып жатқаны хабарланды.
As part of de militarisation, the barracks underwent considerable redevelopment – including the conversion and linking of two sides of Clarke Square with glass faced structures. This work was awarded the country's premier award for architectural conservation, the Silver Medal for Conservation, by Royal Institute of the Architects of Ireland (RIAI). Home to the Decorative Arts and History section of the National Museum, the museum also has galleries dedicated to exhibits on military history. However, the main focus of the galleries is on arts, craft and wares, including exhibits on: Irish coins and currency, silverware, furniture, folklife and costumes, ceramics, glassware, etc. prostitution proliferated in areas surrounding barracks' as the impoverished inhabitants of cities and towns would gravitate towards the soldiers who received a steady income. Barrack Street (renamed Benburb Street in 1890), which ran directly in front of the site, became associated with this sex work due to its close proximity to the Royal Barracks. The area was comparable to the Monto whose activities reached a zenith during the 1860s–1950s period and whose profits were also aided by the enormous number of British Army garrisons in the city over the centuries. In 1837, 135 years after the barracks had been established, Barrack Street was described by a visitor as consisting of "a line of brothels and low public houses" and "filled with the most abandoned crew of rogues and prostitutes which even all Dublin, with its unhappy pre eminence in that species of population, can produce". In the late nineteenth century the street was chosen as the location for the first Dublin Corporation housing scheme, due to the cheaper cost of purchasing land in areas with long standing social problems. The street remained a slum for most of the twentieth century, composed of overcrowded tenements and even after the transition of barracks to museum in 1997 the area remained a noted red light district. In May 1997, as many as 100 women were reported to be still working as prostitutes on Benburb Street.
Фильм түсірілген жер
Казарма бірнеше фильм мен телешоуда пайда болды, әсіресе Майкл Коллинс фильмінде. Казарманың арт жағы Ripper Street, Penny Dreadful және RTÉ 1916 Rising мини-сериалы Rebellion сияқты туындылар үшін көне көше декорациясы ретінде жиі қолданылады.
The barracks has featured in a number of film and television productions, notably Michael Collins. The rear of the barracks is often used as a period street setting for productions such as Ripper Street, Penny Dreadful and the RTÉ 1916 Rising mini series Rebellion.