Британ суретшісі Дэвид Шепард: Локомотивтер мен табиғатты сақтаушысы
David Shepherd (artist)
Ричард Шепард: британдық суретші, локомотивтер, жануарлар мен пейзаждарды бейнелеген шығармаларымен әйгілі болған табиғатты қорғаушы. Суреттері, кітаптары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық суретші Ричард Дэвид Шепард CBE FRSA FGRA (25 сәуір 1931 – 19 қыркүйек 2017) – британдық суретші және әлемдегі ең белсенді табиғатты қорғаушылардың бірі. Ол ең көп танымал болғаны – бу локомотивтері (оның бірнешеуі болған) мен жабайы табиғат суреттерімен, алайда ол ұшақтарды, портреттерді (әсіресе Королева Ананы) және пейзаждарды да суреттеген. Оның туындылары 1960 жылдан бері шектеулі сандағы көшірмелерде, плакаттар түрінде, сондай-ақ Веджвудтың шектеулі сандағы табақтары сияқты басқа да материалдарда кең таралды. Ол өзінің өнері туралы бес кітап, оның ішінде автобиографиясын жариялаған.
British artist
Richard David Shepherd CBE FRSA FGRA (25 April 1931 – 19 September 2017) was a British artist and one of the world's most outspoken conservationists. He was most famous for his paintings of steam locomotives (he owned a number of them) and wildlife, although he also often painted aircraft, portraits (notably The Queen Mother) and landscapes. His work has been extremely popular since the 1960s in limited edition print reproduction and poster form, as well as other media such as Wedgwood limited edition plates. He published five books about his art, including an autobiography.
Өмір және жұмыс
Дэвид Шепард Лондондағы Хендон қаласында дүниеге келді. Бала кезінде ол Солтүстік Лондонның Тоттеридж ауданында өмір сүрді және сегіз жасында "Nursery World" журналында өткен балалар сурет конкурсында жеңіске жетті. Содан кейін ол Букингемширдегі Стоу мектебінде білім алды. Мектепті бітіргеннен кейін Кенияға сапар шегіп, жабайы табиғатты қорғаушы болуды армандады, бірақ "ешқандай қабілеті жоқ" деген сылтаумен қабылданбады. Дегенмен, оны суретші Робин Гудвин үш жыл бойы оқытып, тәлімгерлік жасады. Дэвид Гоуэр: "Оның барлық туындыларында Африка даласының атмосферасы сезіледі" деді. Ал 1980 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде "жабайы табиғатты қорғауға қосқан үлесі үшін" Британ империясының орденінің офицері (OBE) атағымен марапатталды. 2008 жылғы туған күніне орай Британ империясының орденінің командирі (CBE) дәрежесіне көтерілді.
David Shepherd was born in Hendon, London, England. As a child he lived in Totteridge, North London and he won a children's painting competition in a magazine called Nursery World when he was eight years old. He then attended Stowe School in Buckinghamshire. Upon leaving school he travelled to Kenya with the hope of becoming a game warden, but was rejected as having "no talent whatsoever". However, he was taken in by the artist Robin Goodwin who trained him for three years. David Gower said, "There is a sense of the atmosphere of the African bush that emanates from all his work." and was made an Officer of the Order of the British Empire (OBE) in the 1980 New Year Honours list "for services to the conservation of wildlife." He was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE) in the 2008 Birthday Honours list for services to charity and wildlife conservation.
Бумен айналысушы
Шепард бірнеше булы локомотивтеріне ие болды. Ол 9F Black Prince 92203 және Class 4MT No.75029 The Green Knight локомотивтерін тікелей Британ темір жолынан сатып алды, себебі ол олар үшін түрлі суреттер салғанмен байланысты болған. No.75029 The Green Knight локомотиві Black Prince-тің күрделі жөндеуін қаржыландыру үшін Солтүстік Йоркшир Моорс темір жолына сатылды, ал 2015 жылы Black Prince Солтүстік Норфолк темір жолына сатылды. Ол сатып алған барлық африкалық локомотивтер Ұлыбританияда жасалған. Оңтүстік Африкада 15F (No 3052) локомотиві, 1991 жылы Spoornet компаниясы оған сыйға тартқан, Фиксбургтегі Sandstone Estates-те сақтаулы тұр. Ол әр түрлі атаулармен болған, соның ішінде Гермистон қаласы және соңғы кезде әйелі Эврильдің есімімен аталды. 2003 жылғы сәуір айында Питермарицбургтен Фиксбургке дейін Желі достары (Преториядағы мұралық бу локомотивтер қауымдастығы) оны жеңіл бумен тасыды, ал 2006 жылғы сәуір айында ол қайтадан бумен жүріп, Фиксбург пен Командонек арасында бірнеше рейс жасады, Шепард та олармен бірге болды. Сонымен қатар, ол сол кездегі президент Кеннет Каунданың сыйлаған Мюлобези темір жолынан екі замбиялық локомотивтеріне ие болды. Олардың бірі әлі де Замбияның Ливингстондағы теміржол мұражайында, ал екіншісі Оңтүстік Африкадағы Sandstone Estates кешенінде орналасқан. Шепард оны, сонымен қатар бір вагонды, Ұлыбританиядағы Йорк қаласындағы Ұлттық теміржол мұражайына сыйға берді, онда ол қайта жаңартылуда. Шепард Ұлыбританиядағы мұралық бу теміржолы, Шығыс Сомерсет теміржолының құрылуына қатысты. Ол сондай-ақ "Теміржол саяхатшылары" ұйымының президенті болды.
Shepherd owned a number of steam locomotives. He bought both 9F Black Prince 92203 and Class 4MT No.75029 The Green Knight direct from British Railways, where he had connections from painting various scenes for them. No.75029 The Green Knight was sold to the North Yorkshire Moors Railway to finance Black Princes overhaul, then in 2015 Black Prince was sold to the North Norfolk Railway. All the African locomotives he acquired were British built. In South Africa the 15F (Nº 3052), presented to him by Spoornet in 1991, is stored at Sandstone Estates in Ficksburg. It has carried various names, including City of Germiston and, more recently, his wife's name, Avril. It was moved to Ficksburg in light steam from Pietermaritzburg by Friends of the Rail (a Pretoria based heritage steam association) in April 2003 and it steamed again in April 2006, when Friends of the Rail operated it for several trips between Ficksburg and Kommandonek with Shepherd on board. He also owned two Zambian locomotives from the Mulobezi Railway, given to him by then President Kenneth Kaunda. One is still in the railway museum in Livingstone, Zambia, the other was located on the Sandstone Estates complex in South Africa. Shepherd donated it, along with a coach, to the National Railway Museum in York in the UK, where it is undergoing restoration. Shepherd was involved in founding a heritage steam railway in the UK, the East Somerset Railway, where the signal box at Cranmore Station has become a small gallery displaying his work. He was also president of the "Railway Ramblers".
Жеке өмір және өлім
Шепардтың ата-анасы оған Френшамда, Суррейде, өз үйлерінің жанында Виктория дәуіріндегі коттеджді, үлкен жер учаскесімен бірге, болашақ әйелі Эврильге үйленуге ынталандыру үшін сыйлады. Олардың төрт қызы болды және олар Батыс Сассексте тұрды. Олардың қызы Мэнди де жануарлар мен әскери тақырыпта сурет салатын суретші. Шепард 19 қыркүйек 2017 жылы Паркинсон ауруының салдарынан қайтыс болды. Дэвид Шепардтың жабайы табиғат қорының (DSWF) бас директоры Карен Бота былай деді: «Дэвидтің жабайы табиғатқа деген құштарлығы және оның құлдырауында адамның ролі оны ашуландырып, сонымен бірге шабыттандырды. Ол жанынан берілген, табанды және ашық пікір білдіретін, жануарлар мен оларды қорғау үшін еңбек ететін адамдардың жақтасы болды. Оны қатты сағынамыз». Солтүстік Норфолк темір жолының төрағасы Джулиан Бирли: «Бұл бір дәуірдің аяқталуы. Ол осы елдегі темір жолды сақтау ісінің ең ірі пионері ретінде тарихта қалды. Осы арқылы ол жүздеген мың адамға қуаныш сыйлады».
Shepherd's parents gave him a Victorian cottage, with more than of land, in Frensham, Surrey, next to their own house, to encourage him to get engaged to his future wife Avril. The couple had four daughters and lived in West Sussex. Their daughter Mandy is also a wildlife and military artist. Shepherd died on 19 September 2017 from the effects of Parkinson's disease. Karen Botha, the CEO of the David Shepherd Wildlife Foundation (DSWF), said; "David’s passion for wildlife and the role of man in its demise infuriated and inspired him. He was dedicated, tenacious and outspoken, a champion of animals and the people who worked to protect them. He will be greatly missed." Julian Birley, chairman of the North Norfolk Railway, said: "It is the end of an era. A great man who will forever be credited as one of this country’s greatest pioneers of railway preservation. And in so doing brought pleasure to hundreds of thousands of people."