Кіріспе

Герберт Маркуздың 1941 жылғы "Ақыл мен революция: Гегель және әлеуметтік теорияның қалыптасуы" (1941; екінші басылым 1954) – философ Герберт Маркуздың кітабы, онда автор Георг Вильгельм Фридрих Гегель мен Карл Маркс философтарының әлеуметтік теорияларын талқылайды. Маркузе Гегельді қайта қарастырады, Гегельдің негізгі ұғымдары фашизмге алып келген тенденцияларға қарсы екенін көрсету мақсатында. Бұл кітап Гегель мен Маркс туралы маңызды әңгіме ретінде жоғары бағаланған.

Қорытынды

"Ақыл мен революция" гегельдік диалектиканың философиялық негіздерін және оның әлеуметтік теорияның дамуына, әсіресе марксизм мен сындық теорияға тигізген әсерін зерттейді. Бұл Гегельдің әлеуметтік және саяси ой-сананың эволюциясына тигізген әсерін талдайтын маңызды еңбек саналады. Кітап алғашқы жариялануынан бері бірнеше рет қайта басылып, философия, социология және саяси теория салаларындағы талқылаулардағы өзектілігін сақтап келеді. Маркузе "Гегельдің негізгі ұғымдары фашистік теория мен практикаға алып келген тенденцияларға қарсы" екенін көрсетуге тырысады. Маркузе социолог Леонард Хобхауздың "Мемлекеттің метафизикалық теориясы" (1918) еңбегінде Гегельдің неміс авторитаризміне идеологиялық дайындық жасағаны туралы айтылған тезисті сынап бағалайды. 1960 жылғы басылымға қосымшада Маркузе "Гегель философиясын түсіндірудегі соңғы маңызды жаңалық – Франциядағы Гегельді зерттеулердің соғыстан кейінгі жаңаруы" екенін мәлімдейді. Маркузе жаңа француздық түсіндіруді "идеалистік және материалистік диалектика арасындағы ішкі байланысты" анық көрсетуімен құптайды. Ол негізгі еңбектердің тізімін ұсынады, соның ішінде философ Александр Кожевтің "Гегельді оқуға кіріспе" (1947) еңбегі де бар.

Жариялану тарихы

"Ақыл мен революция" алғаш рет 1941 жылы Оксфорд университетінің баспасында жарық көрді. 1954 жылы Humanities Press, Inc. баспасы екінші басылымын шығарды. 1960 жылы кітап Beacon Press баспасынан жұмсақ мұқабалы басылым түрінде жарық көрді.

Қабылдау

Психоаналитик Эрих Фромм "Ақыл мен революция" кітабын "ұлы және терең" деп бағалап, оны "Маркс гуманизмін түсінуге есік ашқан ең маңызды еңбек" деп атады. Тарихшы Питер Гей бұл кітапты Гегель мен Маркс туралы ғылыми әдебиеттегі бөтену туралы ең маңызды талқылаулардың бірі деп сипаттады. Жан Мишель Палмиер бұл еңбекті Мартин Хайдеггердің ықпалымен жазылған Гегельдің түсіндіруін ұсынған Маркуздың "Гегельдің онтологиясы және тарихилық теориясы" (1932) еңбегінен бас тарту ретінде қарастырды.