Элла Гибсон: Голливудтық актриса және құпиялы қылмыс
Margaret Gibson (actress)
Элла Гибсон (1894-1964) – американ актрисасы, 147 фильмде ойнаған. Витаграф вестерндерінде, У.Клиффордпен түскен. У.Д.Тейлордың өліміне қатысы бар деген күдік туды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1894–1964)
American actress (1894–1964)
Элла Маргарет Гибсон (14 қыркүйек 1894 – 21 қазан 1964) – «Витаграф» вестерн фильмдерінде, көбінесе Уильям Клиффордпен бірге басты рөлдерде ойнаған американдық сахна және үнсіз кино актрисасы. Ол сондай-ақ 1915 жылғы «Қайыршыл» фильмінде Чарльз Реймен және кейін Уильям С. Хартпен екі вестернде жұмыс істеді: «Ақшалы алаң» және «Құм!». 1964 жылы өлім төсегінде жатып, ол 1922 жылы режиссер Уильям Десмонд Тейлорды өлтіргенімді мойындадым деген соңғы сөзін айтты деп хабарланды. Гибсон кейде кем дегенде жеті басқа атпен немесе атымен танылды, мысалы Патрисия Палмер, Пэтси Палмер, Марджи Гибсон, Маргарита Гибсон, Элла Маргарет Льюис, Элла Маргарет Арс немесе Пэт Льюис. 1913 жылдан 1929 жылға дейін 147 фильмде түсті.
Ella Margaret Gibson (September 14, 1894 – October 21, 1964) was an American stage and silent film actress who had leading roles in Vitagraph Westerns, often opposite William Clifford. She also appeared with Charles Ray in The Coward (1915) and later worked in two Westerns with William S. Hart: The Money Corral and Sand! On her deathbed in 1964, she reportedly made a dying confession to the 1922 murder of director William Desmond Taylor. Gibson was sometimes credited or otherwise identified under at least seven other names, such as Patricia Palmer, Patsy Palmer, Margie Gibson, Marguerite Gibson, Ella Margaret Lewis, Ella Margaret Arce, or Pat Lewis. She appeared in 147 films between 1913 and 1929.
Отбасы
Гибсон шотланд-ирланд тегінен шыққан музыкант Эллсбари Джеймс Гибсон мен ағылшын тегінен шыққан әнші Селия Элла Фишердің қызы болды. Оның үлкен екі бауыры – Форест пен Эдна болған. Гибсонның өзі айтуынша, оның ата-анасы бұрын көңіл көтеру бизнесінде жұмыс істеген.
Gibson was the daughter of Ellsbarry James Gibson, a musician of Scotch Irish descent, and Celia Ella Fisher, a vocalist of English descent. She had two older siblings, Forest and Edna. By her own account, Gibson's parents had worked in show business.
Мансап
Ол сахналық карьерасын 12 жасында бастады, әкесі кеткеніне байланысты анасына жалғыз аяқ тіреу болған кезде. Гибсон екі жылдан астам уақыт бойы Пантадж вадувильдік айналымында өнер көрсетті. 1909 жылы ол Денвердегі Теодор Лорч Акционерлік Компаниясының құрамына кірді, онда ол түрлі рөлдерде ойнады. 1912 жылы ол киноиндустрияға қадам басып, Санта-Моникадағы Витаграф компаниясында жұмысқа орналасты, онда үш жыл бойы қызмет етті. Осы кезеңде алты ай бойы Тейлормен бір студияда жұмыс істеді және олар төрт фильмде түсті: «Токиваның махаббаты», «Питершамның салт аттылары», «Құшақтасу» және «Кішкентай Мадонна». Келесі жылы «Variety» журналында 19 жастағы жас киножұлдызы Санта-Моникада Тынық мұхитына көрінетін жартасқа үй сатып алғаны туралы хабар жарияланды. 1915 жылы Витаграфтан кетіп, Томас Инс кинокомпаниясына өтті, онда ол Чарльз Рейді танымал еткен «Қорқақ» фильмінде шағын қосалқы рөл ойнады. Содан кейін ол көптеген комедиялық қысқа фильмдерде қосалқы рөлдерде ойнады және жанкүйерлер журналдарындағы бірнеше мақалалардың тақырыбы болды. Витаграфтан кейін оның алғашқы басты рөлі Mutual Masterpicture компаниясының «Жанның айналымы» (1916) фильмінде болды, онда ол тартымды римдік қыз бен заманауи Нью-Йорк мұрагерінің рөлін сомдады. Басқа да есімдері бар рөлдері «Питершамның салт аттылары», «Едемге оралу» және «Заңсыз» фильмдерінде ойнады. 1917 жылы Гибсон есірткі (опиум) сатумен байланысты айыптаулармен бірге, кездейсоқ жағдайда ұсталды. «Көпшілік жиналған» ашық соттан кейін, «үзілістер кезінде көптеген жас әйелдердің назарында болған» танымал актриса ақталды, бірақ бұл жағдай оны өзінің экрандық есімін Патрисия Палмер (басқа есімдермен қатар) деп өзгертуге мәжбүр етті. Ол фильмдерде жұмыс істеуді жалғастырды, бірақ басты рөлдерді сирек ойнады. Гибсон көптеген эпизодтық рөлдерді ойнады, соның ішінде «Патшалардың патшасында» қысқаша көрінді.
She began her stage career at the age of 12, when her father allegedly left and she remained as the sole means of support for her mother. Gibson appeared on the Pantages Vaudeville Circuit for over two years. In 1909, she became a member of the Theodore Lorch Stock Company in Denver, where she was cast in a wide variety of roles. She entered the film industry in 1912, getting a job with Vitagraph in Santa Monica, where she stayed for three years. For six months during this period, Taylor was acting in the same studio and they made four films together: The Love of Tokiwa, The Riders of Petersham, The Kiss, and A Little Madonna. An article in Variety the following year noted that the 19 year old budding film star had purchased a cliffside bungalow overlooking the Pacific Ocean in Santa Monica. In 1915, she left Vitagraph and went to the Thomas Ince Film Company, where she played a small supporting role in The Coward, the film which made Charles Ray a star. She subsequently had supporting roles in many comedy shorts and was the subject of several promotional articles in fan magazines. Her first starring role after Vitagraph was in Mutual Masterpicture's The Soul's Cycle (1916), in which she played both an attractive Roman maiden and a modern New York heiress. Other noted roles included leads in The Riders of Petersham, Back to Eden, and The Outlaw. In 1917, Gibson was arrested for vagrancy under circumstances which included allegations of drug (opium) dealing. After a "largely attended" public trial, the popular actress, who "during intermissions was the center of a bevy of young women," was acquitted, but the publicity forced her to quietly change her screen name to Patricia Palmer (among other names). She continued to work in films, but had few leading roles. Gibson obtained many bit parts, including a brief appearance in The King of Kings.
1923 жылы тұтқындалды
1923 жылғы 2 қарашада (Тейлордың қанымен өлтірілгеніне 21 ай өткен соң) Гибсон Лос-Анджелес, Калифорниядағы 2324 Солтүстік Бичвуд драйвтегі үйінен федералдық қылмыстық іс бойынша тұтқындалды, бұл іс бүкіл ел бойынша шантаж және қарақшылықпен айналысқан топқа қатысты болды. Кейіннен ол қарақшылық жасағаны және Федералдық қылмыстық кодекстің 145-бабын бұзғаны айыпталды. Джордж У. Лашер билік органдарына Манн заңын бұзды деген күдікпен қудалаудан қашу үшін Гибсонға 1155 доллар төлегенін мәлімдеді. Гибсонның бұрынғы аптада Огайо банкирі Джон Л. Бушнеллден 10 000 доллар шантаж еткені үшін кінәсін мойындаған екі сотталған шантажишімен байланыста болғаны да айтылды. Тұтқындалғаннан кейін жарияланған хабарларда ол Маргарет Гибсон және Патрисия Палмер есімдерімен аталды. Айыптаулар кейіннен аудандық прокурордың кеңсесімен алынып тасталды. Келесі алты жыл бойы ол эпизодтық рөлдерде және екінші дәрежелі рөлдерде сирек жұмыс істеді, бірақ киноиндустриясының дыбысты фильмге өтуі Гибсонның бұрыннан тоқыраған мансабының соңына әкелді.
On November 2, 1923 (21 months after Taylor's murder), Gibson was arrested at her home at 2324 North Beachwood Drive, Los Angeles, California on federal felony charges involving an alleged nationwide blackmail and extortion ring. She was subsequently charged with extortion and violation of Section 145 of the Federal Criminal Code. George W. Lasher told authorities he had paid Gibson $1155 to avoid prosecution for a reputed violation of the Mann Act. Gibson was also said to be connected to two convicted blackmailers who had pleaded guilty the preceding week to extorting $10,000 from Ohio banker John L. Bushnell. Amid all the publicity following her arrest, she was mentioned as both Margaret Gibson and Patricia Palmer. The charges were later dropped by the district attorney's office. Over the next six years, she worked sporadically in bit parts and minor supporting roles, but the industry's transition to sound film resulted in the end of Gibson's already thwarted career.
Неке және кейінгі өмір
1935 жылы белгісіз себептермен ол Сингапурға «қашып» кетті, онда Socony Vacuum Oil Company компаниясының аудиторы Эльберт Льюиске үйленді (кейін Mobil Oil компаниясымен бірікті). Олардың қалай танысқаны белгісіз. Бар құжаттарға сүйенсек, олар Сингапурға келген кезде докте кездескен болуы мүмкін. Бірақ 1942 жылғы 8 ақпанда Эльберт оған жазған хатында: «Сүйіктім, есіңде ме, жеті жыл бұрын Сингапурға алғаш келген күніңде, кемеңнің кіруі үшін мен барлық қайықтарды портынан шығарып жібердім» деп жазды. Бұл романтикалық метафора да болуы мүмкін, немесе ол оны сол жерде күтіп отырғанының меңзеуі (сол хатта ол «Эльфин» деп атаған, анық метафоралық әйел кейіпкер туралы айтады, Эльберт оған олардың бұрынғы өмірінде болған «жақсы сәттіліктерді» жатқызады). Сақталған хаттар некенің тұрақты болғанын және оның АҚШ-қа қайту ниеті болмағанын көрсетеді. Олар Оңтүстік Африкаға не Австралияға зейнеткерлікке кетісуді жоспарлаған. Олар Үнді мұхитындағы Бенгал шығанағы аймағында, Сейлон, Үндістан, Бирма, Малакка түзілімдері және Явада тұрақты түрде көшіп-қонып жүрді. 1940 жылы 45 жасында Гибсон несеп қуығының инфекциясына шалдықты, ал оған осы аймақта медициналық көмек көрсету мүмкін болмады. Еуропа соғысқа толы болғандықтан және Оңтүстік Африка мен Австралияға өтуге Германияның теңіз күштерінен қауіп болғандықтан, ол күйеуізсіз Лос-Анджелеске қайтып, Голливуд ауруханасында екі рет операция жасады. Оның күйеуі Эльберт Льюис 1942 жылғы 15 наурызда жапондықтар Пенанг, Малакка түзілімдеріндегі (қазіргі Малайзия) Socony Vacuum мұнай зауытын бомбалағанда қаза тапты. 1949 жылы Гибсон Голливуд тауларындағы, Бичвуд елді мекеніне жақын 6135 Глен Оук көшесіндегі кішкентай, қарапайым үйге көшіп келді. «Пат Льюис» деген атпен жесірлік зейнетақысымен қарапайым өмір сүрген ол, көбінесе үйден шықпаған (үй қалың өсімдіктердің арасында жасырынып жатты), көбінесе бақшамен айналысқан, «Раджа» деген қара сұр мысығы болған және азық-түліктерін үйге жеткізіп алған.
In 1935, for unknown reasons, she "fled" to Singapore, where she married Elbert Lewis, an auditor for Socony Vacuum Oil Company (later merged with Mobil Oil). How they met is unknown. From the available documentation, the assumption is they met on the dock when she arrived in Singapore. However, in a letter to her dated February 8, 1942, Elbert wrote "Do you remember, dearest, the morning of your first arrival in Singapore, seven sweet years ago, when I pushed all the boats out of the harbor so your ship could come in?" which could be either romantic metaphor, or a hint he was waiting for her there (the same letter mentions a clearly metaphorical female character he calls "Elfin", to which Elbert attributes much "good luck" he apparently thinks they had in the past). Surviving letters indicate the marriage was stable, and she had no intention of returning to the United States. The middle aged couple discussed retiring in either South Africa or Australia. Meanwhile, they moved about constantly in the Bay of Bengal area in the Indian Ocean, staying in Ceylon, India, Burma, Straits Settlements, and Java. In 1940, at the age of 45, Gibson was stricken by a bladder infection, medical treatment for which was not available in the region. With Europe overwhelmed by war and passage to South Africa and Australia threatened by German naval operations, she reluctantly returned without her spouse to Los Angeles and underwent surgery twice at Hollywood Hospital. Her husband Elbert Lewis died when the Japanese bombed Socony Vacuum's oil facility at Penang, Straits Settlements (now Malaysia) on March 15, 1942. In 1949, Gibson moved to a small, sparsely furnished house at 6135 Glen Oak St. in the Hollywood Hills near Beachwood Village, close to where she had owned residential property during the 1920s. Living very modestly on a widow's pension under the name Pat Lewis, she reportedly almost never left the house (which was behind thick vegetation), limited her activities mostly to gardening, had a dark grey cat named Rajah, and had her groceries delivered.
Өкініш және өлім
1964 жылғы 21 қазанда, әлі де Голливудта тұрып жатқан Гилбсон үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Өліп бара жатқанын сезген, жақында католик дініне кірген Гилбсон дін қызметкерін шақырып, содан кейін көршілеріне 1922 жылғы 1 ақпанда Голливуд режиссері Уильям Десмонд Тейлорды өлтіргенін мойындады. Гилбсон "истерияға беріліп, оны өлтіргенімді және бұл ұмытылғандай болды деп ойладым" деді. Бұл мәлімдеме белгілі тарихи деректерге қайшы келмейді. Оның ұсталғандығы туралы құжатталған мәліметтер, Тейлордың өліміне дейін бірнеше апта бұрын айтқан ерекше сөздері және басқа да жағдайлық дәлелдерді ескере отырып, оның себебі Роско Арбакл ісінен кейін шантажға байланысты болуы мүмкін, сол кезде Голливудтың көптеген жұлдыздарының жеке өмірі аса сенсациялық жариялыққа түсіп, қатаң бақылауда болды. 1940 жылға дейін Тейлордың өліміне қатысты барлық полиция файлдары мен физикалық дәлелдер жоғалып кетті, және жағдайлық дәлелдерден басқа, Гилбсонның осы оқиғаға қатысқандығын растайтын тәуелсіз деректер табылмады. Маргарет Гибсон Калифорния штатының Калвер-Ситидегі Холи Кросс зиратында жерленген.
On October 21, 1964, while still living in Hollywood, Gibson suffered a heart attack at her home. Sensing that she was dying, a highly distraught Gibson—a recently converted Roman Catholic—asked for a priest and then confessed to neighbors the February 1, 1922, murder of Hollywood film director William Desmond Taylor. Gibson "became hysterical and blurted out that she'd killed him and thought it was long forgotten". does not conflict with the known historical record. Given her documented arrest record, Taylor's reportedly odd remarks in the weeks leading to his murder, and other circumstantial evidence, the inferred motive would have been related to blackmail in the wake of the Roscoe Arbuckle scandal, during which the private lives of most Hollywood celebrities easily could fall under highly sensationalized public scrutiny. All of the police files and physical evidence relating to Taylor's murder had disappeared by 1940, and aside from circumstantial evidence, no independent confirmation of Gibson's involvement in it has emerged. Margaret Gibson is buried at Holy Cross Cemetery in Culver City, California.