Кіріспе

Канадалық саясаткер

Урсула Апполони (туған есімі Кэрролл; 7 желтоқсан 1929 – 28 желтоқсан 1994) – канадалық саясаткер. Ол 1974 жылдан 1984 жылға дейін Йорк-Саут және Йорк-Саут-Уэстон сайлау округтеріндегі либералдық партиядан парламент депутаты ретінде Канаданың Өкілдер палатасында қызмет етті.

Өмірбаян

Аполлони Ирландияның Каван қаласында Урсула Кэрролл ретінде дүниеге келді және 1948 жылдан 1950 жылға дейін Ұлыбританияның Әйелдер Корольдік Әуе Күштерінде қызмет етті. 1954 жылы ол болашақ күйеуі Лусиомен танысты, ол сол кезде Англияның Ливерпуль қаласындағы итальян консулдығында жұмыс істеді. Олар 1958 жылы Италияда үйленді және 1965 жылға дейін онда тұрды. Ол итальян тілін мүжілді. Олардың Луиза, Сюзанна, Эндрю және Симон атты төрт баласы болды. Соңында олар Канадаға көшіп, Торонтода қоныстанды. 1974 жылы ол федералды сайлауда Йорк-Саут округінде Жаңа демократиялық партияның жетекшісі Дэвид Льюиске қарсы Либералдық партиядан кандидат ретінде қатысты. Аполлони Льюисті 1863 дауыспен жеңіп, оның саяси мансабын аяқтады. Льюис жеңіліске ұшырағаннан кейін: «Демократиялық құқықтардың бірі – адамдардың қате болу құқығы» деп әзілдеді. Оның күйеуі Лусио 1972 жылғы сайлауда Йорк-Саут округінен Либералдық партиядан кандидат болған. Ол Льюиске шамамен 5000 дауыспен жеңілді. Ол 1984 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Йорк-Саут және оның ізілдігі Йорк-Саут—Уэстон округінің депутаты болды. Парламенттік мансабының көп бөлігінде ол қанағаттанбайтын депутат болды, бірақ 1980 жылдан 1982 жылға дейін Ұлттық қорғаныс министрінің парламенттік хатшысы болып қызмет етті. Ол қызмет еткен кезеңде қолдаған мәселелердің ішінде үй шаруасындағы әйелдерге зейнетақы тағайындау және жұмыссыз жастарды әскери резервке қабылдау болды. Ол өлім жазасын жоюды қолдады және абортқа қарсы болды. Кейбір адамдар оның абортқа қарсы ұстанымы оны кабинетке кіргізбеген себебі деп санайды.

Кейінгі өмірі

Саясаттан кеткеннен кейін ол Health and Welfare Canada мекемесінде редактор болып жұмыс істеді. Ұзақ жылдардан бері темекі шеккен ол 1994 жылдың маусым айында өкпе қатерлі ісігіне шалдығып, жеті айдан кейін дүние салды. Оның партияласы Чарльз Каччиа оны "өте жоғары әлеуметтік жауапкершілікке ие, зейнеткерлер, әйелдер құқықтары және әлеуметтік әділдік мәселелеріне ерекше қызығушылық танытқан адам" деп сипаттады.